Korfbal !!!

Johan was een fanatieke korfballer. Vanaf zijn 10 de jaar was hij lid van korfbal vereniging de Scheldevogels in Bergen op Zoom. Korfballen was zijn lust en zijn leven. Hij sloeg geen training over. Elke zaterdag was hij te vinden op of rond de velden van zijn club. Van s'morgens tot vaak laat in de middag . Zelf speelde Johan in het derde van de Scheldevogels. Verliezen stond niet in zijn agenda. Alleen de winst telde bij hem. Hij was een bevlogen speler en dat was aan zijn speelstijl vaak te zien. Hij was snel en wendbaar. Ging het niet zoals hij wilde, dan liep hij mopperend over het veld. Maar als het goed draaide, dan vielen de doelpunten als rijpe appeltjes uit de boom. Ook Johan schoot de bal nogal eens recht in de mand. Bij elk doelpunt, wie hem ook maakte, ging hij uit zijn dak en dankte de bewuste speler met handgebaren. Als hij zelf scoorde liep hij triomfantelijk naar de middenstip. Als er weer een wedstrijd in winst was omgezet, was zijn zaterdag goed. Natuurlijk ging het ook wel mis. Bij verlies liep hij dan mopperend van het veld omdat het dan had gelegen aan de scheidsrechter, of de tegenstander had gewoon geluk gehad. Gelukkig was het niet lang te zien dat hij verloren had, want na de wedstrijd ging hij vaak kijken naar wedstrijden van andere teams. Ook zijn moeder Corry was lid van de Scheldevogels en speelde in een van de lagere teams van de club. Ook bij deze wedstrijden was Johan erbij om zijn moeder aan te moedigen. Maar niet alleen het spelletje had zijn passie. Toen hem gevraagd werd om een jeugdteam te trainen en begeleiden, was hij er als de kippen erbij om deze taak op zich te nemen. En reken erop dat hij trots was als ze wonnen. Ook dat was nog niet genoeg. Hij wilde graag een scheidsrechter cursus volgen. Toen hij hiervoor slaagde, mocht hij wedstrijden fluiten bij de jeugd. Maar ook bij andere activiteiten binnen de vereniging was hij vaak betrokken. Hij kon veel plezier beleven bij de jeugd bingo's waar vaak op ludieke wijze het spel werd gespeeld. Evenals ook de bonte avonden, waar hij met volle teugen van genoot. Niet te vergeten de vele toernooien in Nederland en Frankrijk waaraan hij deelnam. Het overlijden van Johan sloeg ook als een bom in bij alle spelers van de Scheldevogels. Hij laat niet alleen een leegte achter maar ook dierbare herinnering aan de club.

Klik op de bal voor de foto's van het korfbal !!

Voetbal !!!

Naast het korfbal was Johan ook bezeten van voetbal. 3 clubs speelden bij hem dan ook een belangrijke rol in zijn leven. PSV uit Eindhoven, RBC Roosendaal en de plaatselijke club MOC 17 uit Bergen op Zoom. Johan was ongeveer 12 jaar toen de belangstelling voor voetbal bij hem begon te groeien. Zijn eerste voorliefde ging uit naar PSV. Samen met zijn vader reisde hij regelmatig op zaterdagavond naar Eindhoven om wedstrijden te bezoeken. Wat kon hij hiervan genieten! Het grote stadion, broodje worst, zingen, juichen of bij verlies schelden, hi ha honden L !!!!. Met zijn moeder ging hij ook naar de trainingen kijken op de Hertgang en om er handtekeningen te verzamelen van de spelers of ermee op de foto te worden gezet. Daar Johan toch vaker naar een stadion wilde, besloot hij dan ook supporter van RBC Roosendaal te worden. De reis naar Roosendaal was immers sneller gemaakt dan naar Eindhoven. Vandaar dat hij een seizoen kaart kocht van RBC om zo alle uit en thuis wedstrijden te kunnen bezoeken. Ook vele sjaals foto's en posters van beide clubs sierden zijn slaapkamer. In zijn eigen woonplaats Bergen op Zoom was hij supporter van MOC 17. Ook bij deze club bezocht hij alle uit en thuiswedstrijden. Als ze thuis speelde was hij vaak al een uur van tevoren aanwezig om een handje te helpen met allerlei dingen. Tijdens de wedstrijden was het niet alleen kijken, maar ging hij regelmatig achter de bal aan als deze weer eens over de tribune of over de omheining werd getrapt om hem daarna weer terug te bezorgen bij de dug-out. Tijdens de wedstrijd had hij altijd zijn radio bij de hand om zo de verrichtingen op de Nederlandse voetbalvelden te kunnen beluisteren en hield zo menig toeschouwer op de hoogte met de tussenstanden van de eredivisie. Na de wedstrijd bleef Johan om te helpen, cornervlaggen en ballen naar het materiaalhok brengen. Het werd een echte taak voor hem. Voor dat hij het wist was hij niet alleen supporter, maar ook materiaalman van het eerste elftal van Moc 17. Hij kreeg ook een hechte band met vele spelers. Na elke wedstrijd stond Johan te wachten bij de kleedkamer om alle jongens te bedanken met een tik op de schouder of met een hand, of ze nou verloren hadden of gewonnen dat maakte hem niet uit. Al baalde hij wel als een stekker als er inderdaad verloren werd. Kortom hij was Mocer in hart en nieren.

Voetbal was zijn leven!!!!!!

Klik op de bal voor de foto's van zijn clubs !!

Terug naar home.