GESCHIEDENIS DISCUSVIS   

 

 

 

 

                            Geschiedenis van de discusvis:

 

 

 

 

Het jaar 1840 is de magische datum van de ontdekking van de discusvissen. De Weense ichthyoloog Dr. Jacob Heckel beschreef een exemplaar uit de verzameling van Natterer als Symphysodon discus. Ter ere van Dr.Heckel wordt deze vis tegenwoordig in het taalgebruik van de aquariaan nog steeds de “Heckel” genoemd. Het duurde dan tot in het jaar 1930 voor de eerste discusvissen naar Duitsland en de VS werden geïmporteerd. Maar slechts enkele uitverkoren aquarianen hadden de mogelijkheid deze vissen te verkrijgen. Over kweek successen werd niets bekend. Zo stond er later in de verslagen te lezen dat de discus bij de voortplanting het zelfde gedrag als de maanvis vertoonde. Dit was dan ook de reden waarom het nog lang zou duren tot het lukte discusvissen met succes na te kweken.

 

Een prachtige turquoise discus uit een stabiele lijn.Dit dier vererft al zijn goede erfelijke eigenschappen.

 

In de beginperiode van het discushouden gingen sommigen zelfs zover dat men bij de ouderdieren de eitjes wegnam, om deze voor hen te beschermen. Er werd geprobeerd de discus kunstmatig groot te brengen, zoals dit immers al jaren bij de maanvissen werd toegepast.

Pas in de jaren zestig kwam de eerste informatie over discusvissen in de aquariumtijdschriften. Tegelijkertijd werd ook de luchtverbinding van de verzamelstations voor vissen in het Zuid-Amerikaanse oerwoud verbeterd. Zo lukte het vissen uit Iquitos in Peru, Letitia in Colombia en uit Manaus evenals Belem in Brazilië over heel de wereld te versturen. De keuze aan discusvissen werd snel groter en de wildvangboom van de zeventiger jaren kon beginnen.

In die tijd werd de basis gelegd voor de hoge kwaliteit der vissen die we tegenwoordig op de Duitse markt aantreffen. Bedoeld zijn hier de vissen, die door onvermoeibare kwekers in  lange jaren tot een hoge kwaliteitsstandaard zijn gebracht, welke beslist tot de beste standaards over heel de wereld moet worden gerekend. Van visgeneratie tot visgeneratie werden de kleuren door selectieve kweek versterkt, desondanks kon de typische discusvorm grotendeels worden behouden zodat tegenwoordig vooral turquoise discusvissen van topklasse in de aquaria van de Duitse liefhebbers zwemmen.

 

Discusvissen op weg naar Europa.

Wanneer we de grote hoeveelheden nakweek vissen buiten beschouwing laten, komen tegenwoordig nog vele wildvangdiscusvissen en nakweek dieren naar Europa. De bloeitijd van de wildvang importen is zeker voorbij. Ook zijn de prijzen natuurlijk gestegen, wat uiteindelijk een gevolg is van de wisselende dollarkoers, de hogere brandstofprijzen en het feit dat de vangers steeds verder moeten varen. In de Braziliaanse steden Letitia,Belem en Manaus bevinden zich de belangrijkste export stations. Hier worden de gevangen discusvissen verzameld en verzorgd voor de export. Daar deze dieren voor de exporteur contant geld vertegenwoordigen, wordt er wel veel waarde aan een goede verzorging van de dieren gehecht. In grote plastic zakken of betegelde bakken worden de vissen op het transport voorbereid. Belangrijk is dat de darm leeg is, want afgifte van ontlasting aan het transport water zou tot een dramatische verslechtering van het water kunnen leiden.

De dieren worden daarom enkele dagen voor het transport niet meer gevoerd. De vissen worden in dubbele plastic zakken verpakt, waarbij grotere en ook middel grote dieren apart worden verpakt. In de transport zakken komt juist zoveel water dat de vis, er rechtop in staand, bedekt is. Door toevoeging van zuurstof word een transport van 48 uur mogelijk. Om temperatuurswisselingen te vermijden worden de zakken in dikke tempex dozen gezet en goed dicht gemaakt. In deze tempex dozen maken de vissen dan de lange reis.

 

Tefé wildvangdiscus.

 

Wanneer u zich voorstelt dat de vissen enkele uren voor het vertrek verpakt en dan naar het vliegveld worden getransporteerd om de douane formaliteiten af te handelen, de vlucht meestal 15 tot 20 uur duurt, de douane bij aankomst ook nog eens 2 tot 3 uur kost, en men het transport tot in de aquaria van de handelaren ook niet mag vergeten, dan zijn transport tijden van 36 tot 48 uur gebruikelijk. Bij de stress van deze lange reis, kom dan nog de lange weg tot in de aquaria van de liefhebbers.

Wanneer de groothandelaar of de grootimporteur importeert, worden de vissen eerst voorlopig in hun installatie ondergebracht. Van daaruit gaat de weg, indien mogelijk, spoedig verder naar de bakken van de volgende groot - of detailhandelaar.

Wanneer de vissen dan langzaam beginnen te wennen en weer goed beginnen te eten, komt als laatste schakel in deze keten de liefhebber en brengt het dier over in zijn aquarium thuis. Dit is voorlopig het eindstation. Als de vis tot hiertoe alles goed heeft doorstaan en we deze weg nog eens kort terug volgen, dan zien we dat de wildvang discus al ongeveer 4 tot 6 weken gevangenschap achter de rug heeft. In deze tijd beleefde hij minstens drie totale waterverversingen en een lange fase van onvoldoende verzorging met voedsel. Nu is het de taak van de aquariaan de vis er weer bovenop te helpen en tot volle schoonheid te brengen. Dat de houder van deze wildvang vissen een klein beetje feling en liefde voor de hobby nodig heeft, is wel vanzelfsprekend. Daarom zou dan ook slechts de iets meer ervaren aquariaan zich met wildvang discussen moeten bezighouden. Voor de nieuweling is het aanbevolen met gezonde naakweek dieren zijn geluk te beproeven, waarbij het nu niet direct turquoise discusvissen van topkwaliteit moeten zijn.

 

Briljant turquoise discusvissen in het sfeervolle schemerlicht van een dicht beplante

showbak. De intensieve kleur is een kenmerk voor het feit dat discusvissen zich in

Plantenbakken zeer goed op hun gemak voelen.

 

Uit Azië, vooral uit Hongkong, Bangkok in Thailand en Singapore, worden tegenwoordig duizenden jonge discusvissen naar Europa getransporteerd. Ook Jamaica en Trinidad exporteren discusvissen. Deze worden echter bijna uitsluitend naar de VS verstuurd. In Hongkong, bangkok en Singapore treffen de discus kwekers ideale water waarden aan. Het water is zeer zacht. De PH, die bijvoorbeeld in Hongkong meestal boven de 7 ligt wordt voor het kweken verlaagd. Door enorme hoeveelheden water dagelijks te verversen tot 50 procent en meer, worden voor de vissen ideale kweek - en groei voorwaarden geschapen. Filters ontbreken wegens het dagelijkse waterverversen helemaal. De kweek koppels zitten in kleine bakken met een inhoud van vaak slechts 80 liter. Buiten hun afzet plaats in de vorm van een bloempot, plaat of platte steen bevindt zich niets in de kweekbak.

Levend voer is rijkelijk voorhanden, het soort voedsel is echter van land tot land verschillend. Zeer kleine watervlooien die als “dust daphnia” bekend staan, worden aan de kleinste discusvissen gegeven. Naast tubifex en muggelarven spelen ook bepaalde soorten zoetwatergarnalen een belangrijke rol. Een belangrijk voedsel zijn de eitjes van de ongeveer 20 cm lang wordende inheemse kreeft Macrobrachium rosenbergi. Deze rood gekleurde eieren bevatten veel caroteen kleurstof, wat bij het voeren aan de jongen vissen tot een bepaalde rode kleur van de vissen leidt. Natuurlijk gaat deze rode kleur na het stoppen met dit voer weer verloren. Daarom zouden deze vissen dan ook niet als “rode discus” moeten worden aangeboden.

De meeste jongen vissen uit Azië stammen af van bruine en blauwe discusvissen. Ook met de Heckel wordt steeds weer gekruist. Helaas ontbreken er nog goede kweek dieren van topkwaliteit, daarom staan de kwalitatief goede naakweek dieren uit Duitsland nog steeds in hoog aanzien in het buitenland.

 

De discus tegenwoordig in Duitsland.

In Duitsland zijn er twee soorten discus liefhebbers. De eerste groep zijn de ontelbare aquarianen, die meestal jonge discusvissen bij de plaatselijke aquarium handelaar kopen omdat de vis hun bevalt. Misschien geloven ze ook dat het gewoon interessant is jonge discusvissen te kopen, omdat die immers iets bijzonders zijn en later eens mooie vissen zullen worden. Deze aquarianen zullen zeker menig verlies onder de discusvissen op de koop toe moeten nemen, wanneer ze deze in het gezelschaps aquaria houden. Maar ze zullen het nog eens proberen en mischien ook nog een derde keer. Eens zullen ze het houden van discusvissen opgeven.

Enkelen zullen van hun fouten leren, zich intensiever op de discusvis toeleggen en speciale discus bakken opzetten. Op zeker dag zullen zij ongetwijfeld voldoening bespeuren, en deze aquarianen horen dan bij de tweede groep, waartoe ik ook de lezers van deze pagina's reken: een niet bepaald kleine groep van discus liefhebbers die zich met hard en ziel aan deze vis hebben overgeleverd. Geïnfecteerd door de discusbasil, kan men ze wel tot de aquarianen rekenen, die in staat zijn discusvissen met succes te houden en ook af en toe te kweken. Een randgroep zullen discus kwekers blijven, die het kweken om verschillende redenen al bijna professional beoefenen. Maar hier zijn verschillen. Enkelen van de kwekers beoefenen hun hobby omdat het een uitdaging is. De verkoop van de met succes gekweekte vissen is net voldoende om de onkosten dekken. Misschien wordt er ook af en toe iets aan verdiend, maar wanneer men de werk prestatie berekend, gaat deze rekening alweer niet op. Professionele kwekers hebben zich al op het massaal kweken toegelegd, waarbij de meeste proberen een kwaliteitsstandaard te bereiken. Deze kwekers verkopen hun nakweek meestal aan groothandelaren, gedeeltelijk ook aan privémensen. Op de voorgrond moet echter de verkoop van hele broedsels in de leeftijd van zes weken staan. Hier moet de hoeveelheid het dan doen. Deze nakweek discusvissen worden tegenwoordig in vrij grote hoeveelheden naar België, Holland, Engeland en de VS verkocht.

 

Briljant turquoise man zonder streeptekening.

 

Helaas worden nog veel te weinig kwalitatief goede nakweek dieren aan de groot - en detailhandel in Duitsland aangeboden. Hier bestaat nog een gebrek, want juist naar nakweek vissen van goede kwaliteit, die gezond en stabiel zijn, bestaat veel vraag. Hier is zeker nog een markt voor discus kwekers. Kleine nakweek dieren ter grootte van 3 tot 6 cm zijn gemakkelijk te krijgen. Middel grote vissen van 6 tot 8 maanden zijn al moeilijker verkrijgbaar, ofschoon deze dieren eigenlijk vele voordelen hebben. Hier zou de koper al de kleur aanleg, de lichaamsbouw en de totale indruk van de vis kunnen beoordelen. En natuurlijk zou de prijs nog interessant zijn. Bij goede verzorging zou de koper na enkele maanden al bruikbare kweek dieren hebben.

Uitgegroeide, kweekrijpe discusvissen met een goede of zelfs zeer goede kleur kwaliteit zijn moeilijk te krijgen. Ook wanneer in advertenties deze dieren worden aangeboden is de realiteit toch iets anders.

Discusvissen groot brengen is niet zo eenvoudig. Door hun grootte beperken de discusvissen vanaf een leeftijd van ongeveer zes maanden al zelf de opfokmogelijkheden. Discusvissen vechten graag en in een aquarium met een dozijn van deze teenagers spelen zich al behoorlijke gevechten om de macht en het territorium af. Wanneer deze vissen dan nog verder grootgebracht worden, moet men al met 30 tot 50 liter water per vis rekening houden. Dit is een verklaring voor het feit dat slechts weinig uitgegroeide vissen op de markt verschijnen, temeer daar de liefhebber, die zich de moeite en het werk heeft gedaan, goede vissen op te fokken, deze niet zo graag wil verkopen. Indien er nu eindelijk een dozijn grote discusvissen in de eigen installatie zwemt, licht de wens naar het samenstellen van koppels en het met succes kweken ermee voor de hand.

In kringen van de Duitse discus liefhebbers laten zich slechts nog kwaliteit vissen met een goede kleur verkopen. De kleurtrend van de laatste jaren ging duidelijk naar de turquoise discus, waarbij de gestreepte turquoise overheerst.Turquoise Discusvissen waarbij de strepen verdwenen zijn en alleen het turquoiseblauw overblijft ( de zogezegde “Flachen”-turquoise, ook wel in Nederland vertaald met “vlak turquoise” ) zijn qua hoeveelheid niet zo sterk vertegenwoordigd en behoren tot de uitzonderingen. Aangeboden worden ook rode turquoise discusvissen, maar hier moet onderscheid worden gemaakt. Bepaalde watersamenstellingen, zoals bijvoorbeeld het ijzer gehalte, spelen bij de kleur van de vissen een rol. Zo is bewezen dat vissen die in de grondkleur duidelijk een intensief rood bevatten, dit in het aquarium van de nieuwe eigenaar niet meer zo sterk vertoonden, waarvan de oorzaak in de watersamenstelling te zoeken was.

Andere kleur variëteiten spelen een ondergeschikte rol. Zo zijn gewone bruine of groene discusvissen niet meer verkoopbaar. De aquarianen zijn zo verwend en veeleisend geworden tot ze alleen nog maar naar de turquoise discusvissen vragen. Ook beginners willen niets van bruine naakweek dieren weten, ofschoon het werkelijk aan te raden zou zijn met deze gemakkelijker te houden discus variëteiten te beginnen.Een volgroeide bruine discus kan het middelpunt van een aquarium zijn. Tussen groene planten en grote kienhout wortels is ook deze vis een koning.

Het aantal discus liefhebbers neemt steeds meer toe. Daarom moet voor de serieuze discus kwekers de kwaliteitsstandaard van onze naakweek dieren de hoogste prioriteit blijven genieten. Nakweek dieren moeten de krachtige, robuuste ronde vormen van de discusvis vertonen. Wanneer het nog lukt de kleur variëteiten verder in de aanwezige kwaliteit te behouden, kan zoals bij andere dieren, van de wildvang vormen grotendeels worden afgezien. Dit is uiteindelijk bescherming van de soort en het ontzien van het biotoop door nakweek.

 

Duitse nakweek: een kwaliteitsbegrip.

Verschillende amerikaanse bekende discus kwekers reizen vaak naar Duitsland om hier discus vrienden te bezoeken. Tijdens deze bezoeken zijn al menig Duitse nakweekdieren mee naar de VS genomen. Duitse nakweek discussen zijn over de hele wereld bekend. Zo gaan er tegenwoordig vele kleine discusvissen naar België, Holland, Groot-Brittannië, VS, Canada en zelfs Japan.

 

Op de leeftijd van nauwelijks 6 weken zijn de onstuimige jongen niet meer te stoppen.

Ze werden van hun ouders gescheiden en worden nu dagelijks 5 tot 6 keer gevoerd

opdat ze snel en vooral gelijkmatig groeien. In het strijklicht is al wat kleur zichtbaar.

 

In de jaren tachtig begonnen in Duitsland verschillende discus kwekers in vrij grote hoeveelheden discusvissen na te kweken. Daar hier een groot potentieel van zeer goed gekleurde vissen voorhanden was, lukte het vrij grote hoeveelheden op de liefhebbers markt te brengen. Snel werden de kleur varianten Royal Blue en turquoise een  verkoopsucces. Deze kleur varianten, vooral turquoise worden tegenwoordig in grote hoeveelheden gekweekt, zodat het af en toe moeilijker lijkt, goede, bruine nakweek te krijgen dan jonge turquoise discus.

Door gericht selectief kweken gedurende vele jaren zijn de discusvissen zo intensief in de kleur geworden, dat ze zo in de natuur niet meer voorkomen.Door selectief kweken, een verdienste van onze discus pionieren is deze standaard geschapen. De moeilijkheid bij het kweken is nu eerder het feit dat de ouderdieren, welke voor de kweek worden gebruikt, weliswaar de kleur, maar niet meer de klassieke ronde discusvorm bezitten. Steeds meer treft men langgerekte discusvissen aan. Deze vissen vertonen meestal groei storingen. Groei storingen worden echter niet erfelijk bepaald, zodat het zeker is dat het in de groei achtergebleven ouderdier dit defect niet vererft. Indien kleine discusvissen in de eerste levensmaanden ziek worden, treden er vlug groei stoornissen op, die niet meer in te halen zijn. Daarom moet de discus kweker zich vooral in de eerste zes maanden met hard en ziel aan de opgroeiende discusvissen wijden.

Wanneer het in Duitsland lukt de aanwezige kwaliteitsstandaard te handhaven, kan zeker worden beweerd, dat hier ongetwijfeld de mooiste en beste discusvissen worden gekweekt.

                                         

 Is de discus werkelijke een probleemvis?

Waarom wordt de discus als een probleem vis beschouwd? Waarom geloven veel aquarianen dat deze vis alleen aan specialisten voorbehouden moet blijven? Waarom wordt van de discus gezegd dat hij vaak ziek wordt? Deze en soortgelijke vragen laten zich snel beantwoorden.

 

De discus is alleen maar een probleemvis omdat men hem als zodanig heeft bestempeld. Zogenaamde discusvisspecialisten hebben deze mythe van de moeilijke kweek en het problematisch houden in het leven geroepen. Ziek worden slechts discusvissen, die verkeerd en onoplettend worden gehouden. De discus is taaier en leeft langer dan de meeste,” gemakkelijke siervissen”.

Bij het verzorgen van discusvissen moeten natuurlijk regels in acht worden genomen, die een waarborg zijn dat dan de vissen gezond en vitaal blijven.

Het belangrijkste instrument dat de liefhebber in handen wordt gegeven, is het water. Discusvissen komen in de natuur in extreem zacht water voor. In dit water zitten echter veel humus stoffen, die voor de vissen van levensbelang zijn. Wanneer we aan ons aquaria water echter teveel humus stoffen toevoegen, wordt het water bruin en troebel, wat afbreuk doet aan de verschijningsvorm van de vissen. Zeker wil geen discus liefhebber zijn vissen in troebel, bruin water zien zwemmen. Daarom is het aan te raden discusvissen in middel hard water van ongeveer 10 tot 15 °DH te houden. Voor het kweken dient de water hardheid dan verlaagd te worden, waarbij echter turfextract, sporenelementen en multivitaminen worden toegevoegd.

 

Erg veel waarde wordt ook aan de PH waarde van het aquaria water gehecht. Voor het houden kunnen alle waarden  tussen PH 6 en PH 7 als ideale waarden worden opgevat. In ieder geval moet worden afgeraden de PH met behulp van zuren met geweld te veranderen. Deze ingreep in de zuurtegraad kan bij de geringste fouten catastrofale gevolgen voor de vissen hebben. Juist bij zeer zacht water is een snel zakken van de PH mogelijk. Kleine PH correcties kunnen door filteren over turf worden aangebracht.

Voor het kweken dient gestreefd te worden naar een licht zuur watermilieu, maar ook hier dient de PH niet onder de waarde van 5 te vallen. Met turf aangezuurd kweek water heeft ook positieve uitwerkingen op de afgezette discus eitjes. De bactericide werking van de turf is onomstreden en gaat het beschimmelen van de eieren tegen.  

Veel aandacht dient de discushouder aan de watertemperatuur te schenken. De discus houdt van warm water. Ideale temperaturen waarop ze gehouden kunnen worden, zijn 29 - tot 30 °C. Temperaturen onder 28 °C dient men beslist te voorkomen. Wie iets goeds voor zijn vissen wil doen zou van tijd tot tijd de temperatuur, over een dag verdeeld, tot normale Temperaturen laten zakken.

Veranderingen van de temperatuur hebben ook een stimulerende werking op het afzetten bij de discus. Zo worden de vissen bij het gedeeltelijk waterverversen met iets kouder of warmer water dan in de bak, tot balts spel en afzetten gestimuleerd. Voorwaarde is natuurlijk dat de dieren bereid zijn tot ei-afzetting.

Daar het uiterst moeilijk is, in kleine aquaria met betrekkelijk weinig water inhoud, de dieren tegen bacteriële ziekten te beschermen, moet steeds weer worden benadrukt, dat de beste voorzorgsmaatregel hiervoor het gedeeltelijk verversen van het water is. Wanneer de bakken dicht bevolkt zijn of wanneer er te weinig water wordt ververst, treedt onvermijdelijk een stijging van het nitraat - en nitriet gehalte in het water op. Deze gifstoffen kunnen, zoals gezegd, door waterverversing of de toepassing van een ionenwisselaar worden verwijderd. Deze kunstharsen regelen gelijktijdig ook de PH en laten deze schommelen tussen PH 6 en 7. Er moet echter op worden gelet dat een harssoort wordt gebruikt die de humusstoffen in het water laat.

Vanzelfsprekend speelt ook het voer dat de discus krijgt, een grote rol voor hun conditie. Daar we tegenwoordig bijna uitsluitend met nakweek dieren te doen hebben, kunnen we de eetgewoonten van de wildvang vissen buiten beschouwing laten. In de natuur voeden zich discusvissen bij voorkeur met zoetwatergarnalen.

Het voer moet gevariéerd zijn. het schijnt vanzelfsprekend dat men zijn pupillen meerdere soorten voer ter keuze aanbiedt. Wie zijn vissen eenzijdig voert, moet zich er niet over verwonderen, wanneer de vrouwtjes geen kuitaanzet laten zien. Tot het standaard discus voer horen naast soorten droog voer, vooral muggelarven, runderhart en enchytreeén. Wanneer deze soorten voer nog met vitaminen en mineralen worden verrijkt, is een optimale verzorging met voer bereikt.

 

Deze discus toont de donkere lichaamsstrepen,

zijn typische schrikkleur.

 

Vele discusvissen worden in kale bakken zonder bodemgrond en inrichting gehouden. Een deel van de aquarianen wil zijn discusvissen echter in beplante en volledig ingerichte aquaria houden. In deze bakken dient men vooral de kwaliteit van de bodemgrond en gebruikte wortelen kienhout te controleren. Juist in de bodemgrond schuilen gevaren. Gemakkelijk komen voer resten in de kiezel terecht en ontwikkelen zich schadelijke gassen. Ook kienhout wortels kunnen in het water rottende stoffen produceren en beginnen dan onaangenaam te  ruiken. De concentratie nitriet en nitraat bereikt dan snel een waarde, waarbij beschadigingen bij de discus optreden. De dieren staan donker gekleurd in een hoek van het aquarium. Nu is het de hoogste tijd voor de aquariaan iets te ondernemen. Een oplossing is bijvoorbeeld het gedeeltelijk bedekken van de bodem met kiezel. In de voorste helft van het aquarium is de glasbodem zichtbaar, in het achterste gedeelte bevindt zich een laagje kiezel met aquarium planten. Deze aquaria kunnen goed schoon gehouden worden en zien er toch goed uit. Indien de discus liefhebber deze regels in acht neemt, heeft hij al veel problemen voorkomen.

 

Discus houden of kweken.

Deze vraag staat op de voorgrond bij de aanschaf van discusvissen. Zeker zullen de meeste aquarianen die discusvissen aanschaffen, ook de vurige wens hebben eens deze vissen na te kweken. Temeer, daar zoals bij veel cichliden de discus een prachtige en interessante broedverzorging heeft. Een zijn jongen verzorgend discus paar is voor iedere aquarium liefhebber absoluut een waar genot. Keren wij echter eerst terug naar het houden van discusvissen. Hier staat de verzorging van de dieren op de voorgrond. Het kweken speelt nog geen rol bij de koopplannen. Principieel dient eerst duidelijk te zijn, of de vissen in een planten bak of in een discus aquarium zonder verdere inrichting moeten worden gehouden. In het eerste geval moet de plantenkeuze op de discusvis worden afgestemd.

 

Ingerichte plantenbakken met een grote hoeveelheid planten oefenen een

magische aantrekkingskracht op de toeschouwer uit. Tussen deze planten

voelen gezonde discusvissen zich op hun gemak.In dit biotoop zetten ze zelfs af.

 

Bij de planten keuze moet men rekening houden met het feit dat discusvissen beslist bij temperaturen boven 28 °C gehouden moeten worden. Sluit hier geen compromis, want discusvissen die in koeler water worden gehouden, negen snel tot ziekten. Het is niet heel eenvoudig planten en vis wensen in dit geval op elkaar af te stemmen, zodat er tenslotte een geslaagt discus aquarium ontstaat. Voor een goede groei van waterplanten moet een geschikte bodemgrond in de bak worden gebracht. Daar waterplanten in de natuur goed met ijzer worden verzorgd, dient de onderste zandlaag met een ijzer houdende bodemgrond te worden vermengd. Ideaal is ook de aanleg van een bodem kabel verwarming, zo krijgen de waterplanten geen koude voeten (wat nefast is voor een goede groei) en is de circulatie van het water door de verwarmde bodemgrond ook beter. Zo ontstaat er een natuurlijke waterkringloop in de aquarium bodem die zowel voor de planten als ook voor de stabiliteit van de bodemgrond van belang is. Op deze voorbereide zandlaag komt nog een laagje gewassen grind als afdekking. Wanneer de bodem uit grind aan de achterkant iets omhoog loopt, ontstaat er voor de toeschouwer een harmonischer beeld.

 

Bij dit paar stond het succes bij de kweek op de voorgrond. Helaas werd daarbij

niet op de regels van de ideale paarvorming gelet. Een prachtige briljant turquoise

man werd met een gewoon groen vrouwtje gepaard.

 

Ook de discusvissen houden van schuilplaatsen en markante punten om een territorium af te bakenen. Hiervoor zijn stenen uitstekend geschikt, maar ze mogen natuurlijk geen stoffen die de hardheid van het water verhogen afgeven. Geschikt zijn lava stenen, graniet of leisteenplaten. Bij kienhout wortels dient men uiterst voorzichtig te zijn, want deze wortels geven giststoffen aan het water af, die tot grote problemen kunnen leiden. Menige discusziekten in planten bakken kan worden genezen door de aanwezige wortels te verwijderen.

 

Een te dichte beplanting in discus bakken heeft vaak een negatieve uitwerking. De vissen houden zich in de planten verstopt, worden schrikachtig en zijn niet meer te zien. Daarom is het aan te raden een plattegrond van de planten voor elk nieuw in te richten aquarium te maken. Hierbij moet beslist rekening worden gehouden met het feit dat waterplanten groeien en zich vermeerderen. Voor het planten schema moet een schets wordt gemaakt, waarop alle staanplaatsen van de planten staan aangegeven. In het begin moet bij een discus bak op de koop toe worden genomen dat de beplanting er iel en kaal uitziet, maar na enkele maanden is het beeld door de groei van de planten beter geworden. Op de kwaliteit van waterplanten mag niet gespaard worden. Waarop gelet dient te worden is dat er slechts echte waterplanten worden gekocht.

 

Dit egaal blauwe turquoise koppel vormt een ideaal paar, want beide vissen zien

er bijna hetzelfde uit en hebben dezelfde erfelijke aanleg. De nakomelingen beloven

eveneens prachtige discusvissen te worden.

 

Daar de discus ook in de natuur in scholen voorkomt, moeten ze nooit alleen worden gehouden. Wanneer u met jonge vissen wil beginnen, mogen het voor een aquarium van 200-300 liter minstens vier, hoogstens 8 vissen zijn. Het is ook erg mooi slechts twee volwassen discusvissen in een bak te zetten. Wanneer u het geluk hebt van een serieuze handelaar een koppel te kopen, dat elkaar goed verdraagd, hebt u een blikvanger van de eerste rang in uw bak. Een discus paar in zulk een planten bak is zeker de droom van iedere discus liefhebber!

 

Ook de kweek van discusvissen in een planten aquarium is mogelijk. Het zal zeker niet lukken het hele jongbroed groot te brengen, maar deze natuurlijke omgeving, samen met de broedzorg van de ouders laat de toeschouwer volledig aan zijn trekken komen.

Bij deze manier van houden zult u, als discus liefhebber, veel plezier beleven. Dat bij zulk aquarium natuurlijk de waterkwaliteit in de gaten moet worden gehouden is vanzelfsprekend. De PH dient zo mogelijk PH 7 te liggen, wat ook voor de planten beter kan zijn.

Bij koolzuur bemesting, waardoor een betere plantengroei gewaarborgd is, moet ook het nitraat gehalte van het water worden gecontroleerd, want de discus reageert negatief op nitraat houdend water.

 

Aan de grootte van het oog is vaak een achterstand in de groei te zien.

Wanneer het oog in verhouding tot de lichaamsgrootte te groot lijkt, is

vaak sprake van een in de groei achtergebleven vis. Deze groeiachterstand

wordt nooit meer ingehaald en kan te wijten zijn aan ziekte en/of slechte verzorging.

 

Indien de discus liefhebber zich op het kweken wil toeleggen, zie de hele aangelegenheid er meteen iets anders uit. Het kweken van deze vissen eist veel aandacht en liefde op. Terloops discusvissen kweken, eindigt meestal met frustratie. Voordat men aan de inrichting van een discus installatie begint, moet vanaf het begin de zin en het doel ervan duidelijk voor ogen staan. De technische inrichting van een discus installatie wordt in een later hoofdstuk beschreven. Discusvissen kweken vergt ook veel tijd. De serieuze kweker die het kweken niet wegens het financiële succes beoefend, moet ook minstens drie of vier aquaria instand houden om zijn doel te bereiken. Snel heeft men 500 tot 1000 liter water, waar dagelijks voor moet worden gezorgd. De tijd welke nodig is voor het schoon maken van de bakken en filters, het voeren en het gedeeltelijk waterverversen, moet ook al bij kleine installaties op dagelijks 1 tot 2 uur worden geschat. Al vlug kan dan kweken van discusvissen in arbeid ontaarden. Eén kweekbak is voor het begin niet voldoende, want wegens de keuzemogelijkheid zal wel een tweede koppel wenselijk zijn. Daar discusvissen bij de verzorging van het jongbroed ook weleens vechten, moet een uitwijkbak ter beschikking staan. Voor de te verwachten nakweek moet minstens een vrij grote bak klaarstaan. Indien beide koppels de jongen groot brengen, zijn al twee opfok bakken nodig. Daar discusvissen echter niet in normale aquaria in grote hoeveelheden kunnen worden opgefokt, dient men of spoedig met de verkoop van de jonge vissen te beginnen, of met het opzetten van nog een ander aquarium. Zo ontstaan langzaam maar zeker prachtige discus kweek installaties. Het doel van de discus kweek dient te zijn, de kleur varianten en de typische discusvorm te handhaven. Dit is niet eenvoudig. Als snel bezwijkt de nieuweling in de discus kweek voor de fascinatie dat de kweek gelukt is en kweekt dan zonder te letten op kwaliteit van de ouderdieren na. Zo ontstaan er kruisingen tussen verschillende kleur variëteiten en jongen vissen, die niet aan de standaard beantwoorden. Het heeft weinig zin een goede turquoise discus met een gewone bruine discus te kruisen. Het grootste deel van de naakweek zal in kleur onbevredigend zijn. Deze in kleur achtergebleven dieren zijn moeilijk verkoopbaar. De koper van gekweekte discusvissen verwacht goede kwaliteit. Dit wil nu niet zeggen dat bruine discusvissen niet verkoopbaar zijn. Goede intentief bruin gekleurde discusvissen vinden hun kopers, temeer daar deze vissen tegenwoordig een uitzondering op de Europese markt zijn. Indien de klassieke kleur varianten in hun zuivere vorm worden gekweekt, worden ze zeker ook goed verkocht. De hoogste prijs echter zullen steeds weer goede turquoise discusvissen behalen. Indien het de kweker lukt,eerstklassige kweek dieren van de kleur variëteit briljant-turquoise of “flachen”-turquoise tot naakweek te brengen, zal hij zeker geen problemen bij de verkoop van deze jongen vissen ondervinden.

 

Aanbevelingen bij de aankoop van discussen.

Het kopen van discusvissen is een kwestie van vertrouwen, hiermee zal dit hoofdstuk als inleiding beginnen. Discusvissen zijn geen massawaar. Er worden welliswaar elke maand duizenden jonge discusvissen verkocht, maar men dient bij de koop op enkele hoofdregels te letten. Discusvissen moeten daar worden gekocht, waar de koper de garantie heeft dat je ook de vissen krijgt, als welke ze worden aangeboden. Indien nakweek van turquoise vissen wordt verkocht, moeten na enkele maanden ook turquoise discusvissen, in het aquarium van de koper zwemmen. Hoe moet men echter bij kleine discusvissen, die juist zes weken oud zijn en 4 cm groot, de kleur variëteit herkennen? Een zeer goed hulpmiddel is de jonge vis met het net uit de bak te vangen en in het licht onder een lichtbron te houden. Bekijk deze vis goed! Aan de kleur van de schubben is op deze leeftijd al te herkennen, van welke kleur varianten hier sprake is. Kleine turquoise discusvissen moeten al een iriserende lichtgevende groenachtige kleur vertonen. Een echte gekleurde turquoise zweem moet over het hele lichaam te zien zijn.Niet ook de kleur van de kop, maar op die van het hele lichaam moet worden gelet. Deze methode voldoet ook goed bij grote vissen.

 

Daar de belichting een belangrijke rol speelt bij de zuivere weergave van de discuskleuren, zijn de aanwezige kleuren na het eruit vangen goed te zien.In een andere bak bij betere belichting kan een van tevoren onopvallende discus zijn volledige schoonheid ontplooien.Ook de tijd van de dag en de conditie van de dieren spelen een rol. Juist in de avonduren zijn discusvissen bijzonder mooi. Wanneer de dieren gezond zijn en zich op hun gemak voelen, laten ze ook de mooiste kleuren zien.

 

Discusvissen moeten rond zijn. Deze lichaamsvorm moet ook al bij jonge vissen aanwezig zijn. Langgerekte discusvissen zijn in hun groei achtergebleven. Deze achterstand is duidelijk te zien aan een te groot oog. Wanneer het oog in verhouding tot de lichaamsgrootte te groot lijkt, is deze discus in de groei achtergebleven. Op één of ander tijdstip is deze vis ziek geweest of heeft een poosje alle voedsel geweigerd. Deze lichamelijke defecten zijn niet meer te herstellen. Zelfs bij een goede verzorging blijven deze vissen in de groei achter. Dit gebrek wordt niet vererft. Klein gebleven discusvissen vererven aan hun nakomelingen slechts de van natuur aanwezige erfelijke eigenschappen. Defecten welke bij het Opfoken en het houden door de mens worden veroorzaakt, gaan niet op nakomelingen over. Wanneer de naakweek dieren goed worden verzorgd, zullen ze de normale krachtige discusvorm bereiken en zich duidelijk van de vorm van hun ouders onderscheiden.

 

Bij het kopen van jonge vissen moet men er zeker opletten dat ze geen typische mesrug hebben. Wanneer  jonge discusvissen al om de kop en rug partij zo sterk ingevallen zijn, zijn ze niet meer te redden, respectievelijk voor het later kweken ongegeschikt. Van voren en boven bekeken moet de koppartij van gezonde discusvissen duidelijk naar buiten afgerond zijn. Vooral boven de ogen moet de kopvorm rond zijn. Tijd moet men bij het kopen van discusvissen hebben. De toeschouwer, die enkele minuten rustig voor een bak gaat zitten, wordt snel duidelijk, wat er in deze bak aan de hand is. Wanneer de dieren schuw zijn en donker in een hoek van het aquarium staan, dient men voorzichtig te zijn. Gezonde discusvissen laten ook hun verticale strepen zien, want deze signalen worden bij de gevechten om het territorium gebruikt. Verticale zichtbare strepen zeggen niets negatiefs over de gezondheidstoestand.

Indien de dieren echter over heel het lichaam donker gekleurd zijn en deze kleur niet snel weer normaal wordt, dan moet van een koop worden afgezien.Gezonde vissen produceren al naargelang het voedsel een roodbruine tot zwarte ontlasting. Stevige hoeveelheden ontlasting in het water of aan de dieren hangend duiden op gezondheid. Witachtige, doorzichtige en slijmachtige slierten wijzen op de aantasting door parasieten. Zeker kunnen deze parasieten worden bestreden, maar de nieuwe eigenaar moet dan ook van de bestrijding op de hoogte zijn. Nieuwelingen op het gebied van discus verzorging dient ook hier de koop te worden afgeraden. Veel discusvissen hebben in de kop streek kleine gaten, de oorzaak hiervan is moeilijk vast te stellen. Daar Hexamita tot vandaag de dag niet wetenschappelijk is aangetoond, kan worden aangenomen dat het om een aantasting door Spironucleus of een algschimmel gaat. Kleine gaatjes, zo groot als een speldekop om het oog heen, kunnen als onschuldig en normaal worden beschouwd; vermoedelijk een ouderdom verschijnsel, dat echter al bij éénjarige dieren opduikt. Grotere, kratervormige gaten daarentegen moeten kritischer worden bekeken. Als de discus lelijke, grote gaten heeft, kan er sprake zijn van de gaatjesziekte. Indien witte punten of uitstulpingen in de gaten of op de kop te zien zijn hoort ook deze vis niet tot de discusvissen welke moeten worden gekocht.

 

Uit een groep even oude discusvissen, die kuitrijp zijn, kan men

met veel geduld en wat ervaring een stel uitzoeken. Bij de selectie

kan met mogelijke geslachtskenmerken rekening worden gehouden.

 

Een ander aandachtspunt voor de koper moeten de kieuwen zijn. Juist de discus lijdt graag aan kieuwwormen of kieuwparasieten. Indien de vissen zijn aangetast door parasieten of wormen in de kieuwen, ademen ze slechts aan één kant. Dit wil zeggen dat slechts 1 kieuwdeksel bij het ademen wordt uitgestulpt. Het tweede deksel licht dicht tegen de kop aan. Ook het schuren van de kieuwen aan voorwerpen duidt op een aantasting door parasieten. Kieuwwormen of kieuwparasieten zijn lastige jongens, de discus ondervindt er veel last van. Met medicamenten kan dit probleem wel worden opgelost, maar het is noodzakelijk dat de nieuwe eigenaar de behandeling van de vissen een poosje toepast. Dit veronderstelt dat ook een quarantainebak voorhanden is, want deze vissen dienen eerst enkele dagen in quarantaine te worden gehouden, voordat ze bij de al aanwezige vissen kunnen worden gezet. Daar discusvissen steeds relatief hoge verkoop prijzen hebben, kan de koper wel verlangen ze voor zijn ogen te voederen. Juist bij uitgegroeide dieren, kan zo hun gezondheid worden gecontroleerd.

Discusvissen moeten belangstelling voor het aangeboden voer tonen. Het zijn rustige eters, die graag de tijd hiervoor nemen. Wanneer ze gezond zijn, moeten ze iets van het aangeboden voer eten. Voor een mogelijk transport echter moeten de vissen niet meer veel eten, want anders kan worden bij een lange transport en bederf van het water optreden. Het is mogelijk dat de dieren bij het vangen al opgenomen voedsel uitbraken.

Bij korte transporten van enkele uren kunnen dieren zonder de toevoeging van zuurstof worden getransporteerd. Maar de water hoeveelheid moet worden aangepast aan de transportduur. Hoe langer het transport duurt, hoe meer water er moet worden gebruikt. Het veiligste transport vindt plaats in plastic zakken en tempex dozen, welke eventueel met proppen papier kunnen worden opgevuld.

Grotere dieren prikken de gewone plastic zakken stuk, daarom moeten minstens twee zakken dubbel worden gedaan. Discusvissen nooit direct in tempex dozen of kunststof emmers transporteren! De schrikachtige dieren verwonden zich gemakkelijk aan de harde kanten. Vooral Verwondingen aan de slijmhuid van de ogen zijn hierbij accuut. De verwonde ogen blijven meestal voor altijd beschadigd. De pupil verkommerd en blijft klein.

 

Het gebruik van peroxyde - zuurstoftabletten dient te worden afgewezen, daar deze tabletten, verkeerd gedoseerd, verwoestende gevolgen voor de slijmhuid van de vissen hebben. Ideaal zou het gebruik van zuivere zuurstof uit een fles zijn. Met zuivere zuurstof kunnen de dieren in de geïsoleerde verpakking, als bijvoorbeeld tempex zonder moeite 36 uur doorstaan.

De verhuizing naar het nieuwe aquarium thuis moet met de nodige voorzichtigheid gebeuren. Langzaam laat men aquaria water in de transport zak lopen. Na een half uur is de temperatuur en de PH het zelfde. Nu kan de nieuwe vis voorzichtig met een net worden omgezet. Het transport water moet altijd worden weggegooid!

In het begin zien grote discusvissen in het aquarium er slecht uit. Het kan zelfs voorkomen dat ze plat op de bodem gaan liggen. De dieren ademen erg zwaar en de ogen puilen uit de oogkassen. Dit is geen reden voor grote paniek, want reeds na een half uur zwemt ook deze vis weer min of meer monter door zijn nieuw tehuis.

Op de eerste dag dient men bij grote vissen af te zien van voeren. Kleine discusvissen daarentegen eten zeer snel en moeten ook spoedig worden gevoerd.