.



















































































































.............                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              .. 
Ik geef de pen aan.....

Hier laten we elk seizoen iemand van de familie aan het woord, om iets over zichzelf of   
   zijn/haar gezin te
vertellen, over een hobby of wat je maar kwijt wilt. Natuurlijk mogen er 
ook leuk foto's bij.
Weet je zelf niets te bedenken laat de de kids maar iets leuks vertellen.

Deze keer: Wilchard

Hallo allemaal,

Via Annemarie werd mij de “eer” toebedeeld om iets over mezelf te vertellen op deze familie website. Ik zal dus maar bij het begin beginnen:


Op 9 juni1964 werd ik geboren als oudste zoon van Jo en Riet Cooijmans – van der Sanden en ik kreeg de naam Wilchard. Ik ben die naam pas kortgeleden voor het eerst één keer tegengekomen via internet, dus hij was wel origineel. Hoe zij er aan gekomen zijn? Mijn moeder had vroeger altijd gezegd dat ze liever twaalf jongens had dan een meisje. Dus stond achter op de feestgids met hun trouwen: “Bij uw zilveren huwelijksjubileum feliciteren u uw kinderen: Wilchard, (nog elf jongens) en tenslotte Marlies…” Ze hadden de namen dus voor het oprapen.


In Den Dungen ben ik naar de Mariaschool gegaan (daar was ik eerst niet zo blij mee, want dat was tot dan toe de meisjesschool!) en vanaf de vijfde klas naar de nieuwe school de Wegwijzer.

  

Toen ik misdienaar werd had ik al spoedig bedacht dat ik pastoor wilde worden. Na de Havo in Schijndel ging ik daarom theologie studeren. Daar ontmoette ik Liesbeth en het priester-worden kreeg toch een minder hoge prioriteit. Op 10 juni 1989  –de dag na mijn vijfentwintigste verjaardag-  zijn we getrouwd in de kapel van de U.T.P. in Heerlen, waar we toen beiden nog studeerden. Een jaar later kreeg ik een baan als pastoraal werker in Woensdrecht. Op 1 november 1992 werd Thessa geboren, 2 ½ jaar daarna, op 17 juni 1995, Marga.

Nu zijn ze al weer 13 en 10 jaar oud. Ze hebben zo’n beetje dezelfde hobby’s en clubjes waar ze bij zijn: ze doen aan snorkelen en kunstzwemmen, zitten op het jeugdkoor en zijn misdienaar (maar dat kan ook bijna niet anders als je vader in de kerk werkt), en ze zijn gek op paarden. Marga zit in groep 6 van de basisschool, Thessa gaat al weer naar de brugklas.

Maar goed, even terug naar mezelf. Op 1 januari 2000 verhuisden we naar Geldrop. Liesbeth had in de voorgaande jaren gewerkt als docente kerkgeschiedenis op het seminarie in Den Bosch, en zo kwamen we -na negen jaar in het bisdom Breda te hebben gewoond en gewerkt- binnen het bisdom Den Bosch terecht. Op 29 september 2001 heb ik de diakenwijding ontvangen en zo een nog nauwere verbinding gekregen met de kerk. Als diaken doop ik kinderen, mag ik huwelijken inzegenen, uitvaarten leiden; ik ga bij mensen op ziekenbezoek, bereid kinderen voor op de eerste communie en het vormsel enz. enz.


Terwijl ik dit stukje zit te typen is al acht keer de telefoon gegaan en moest ik vijf keer naar de voordeur omdat er gebeld werd (en dat terwijl het vakantie is…)

Diaken ben je 24 uur per dag, maar dat betekent niet dat ik altijd moet werken. Gelukkig is er ook tijd voor andere dingen. Een van mijn grootste hobby’s op dit moment is paardrijden. Ik had het nooit van mezelf gedacht (jullie vast ook niet), maar sinds een jaar of drie ben ik er helemaal aan verslingerd. Ik rijd dus elke week op de manege en we zijn al een paar keer op paardrijvakantie geweest. Dan gaan we met zijn vieren te paard door de bossen, heerlijk!

Daarnaast verzamel ik allerlei leuke (vooral oude) dingen van de Efteling (boekjes, folders, stickers,  viewmasterplaatjes … behalve van het volk van Laaf, want daar vind ik niks aan). Ik ga dan ook graag naar rommelmarkten om iets in die richting te zoeken of speur op Ebay naar leuke verzamelobjecten.



Het probleem met vertellen over jezelf is, dat je zoveel weet, dat je wel door kunt blijven schrijven. Dat leest natuurlijk niemand meer. Daarom stop ik er nu mee.




Ik wil de pen graag doorgeven aan iemand van een andere generatie en wel aan ome Antoon. Veel succes ermee!

 

Vriendelijke groet,

 

Wilchard Cooijmans



Klik hier voor de pen van
Annemarie
Anette
Gerrianne
Bertine
Willia