Uiterlijke kenmerken komen op een hoge plaats want uitmuntend scoren op shows betekent een goede naam, aanzien en men kan ervan verzekerd zijn dat hun reu gevraagd wordt om te dekken en dat hun pups snel van de hand gaan. Voor een goede prijs uiteraard.
En dat laatste maakt - zoals bij zoveel zaken des levens - dat er negatieve effecten hun intrede doen. Allerlei ziektes en rasafwijkingen sluipen in de genen van de rashond. Daardoor dreigt het gevaar dat rassen langzaamaan ten onder gaan.
Natuurlijk zijn er legio goede fokkers waarbij het welzijn van hun hond en de
gezondheid bovenaan staan. Hen treft geen blaam. Het systeem van standaards
stellen op basis van uiterlijke kenmerken herbergt het gevaar. Gezondheidseisen
zouden met afstand op de eerste plaats moeten komen.
De hond van toen
Laten we bij het begin beginnen om bovenstaand verhaal te verduidelijken. Het begin, de Wolf en hoe die er uit zag. De Wolf is de basis van alle rassen.
|
|
|
Door fokken op kenmerken zijn allerlei rassen ontstaan en in het begin werd gefokt op gedragskenmerken. Honden moesten een funktie hebben - hun brood verdienen - en zo werd gefokt op jachthonden, waakhonden, blindegeleidehond etc.
De hond daarna
De groeiende welvaart bij de mens maakte dat een hond zijn voer niet meer hoefde te verdienen en het accent werd daarmee verlegd naar uiterlijke kenmerken en de funktie van de hond werd gezelschapsdier. En soms zelfs een stapje verder: een modehond.
|
|
|
 |
Met het aantutten van de hond is niet zoveel mis. De hond ondergaat het lijdzaam en krijgt tenminste aandacht en liefde. Erger wordt het als er lichamelijke gebreken en ziektes ontstaan waardoor de hond pijn moet lijden en vroegtijdig sterft met alle narigheid voor de hond zelf maar ook voor de baasjes. Hele boeken zijn geschreven over allerlei ziektes die door verkeerd fokken veroorzaakt worden maar het dringt niet door daar, waar het door zou moeten dringen; bij degenen die niet eerst naar gezondheid kijken en dan naar uiterlijk.
|
|
|
Uitwassen van doorfokken
Laten we eens wat gevalletjes bekijken.
Kijkt u eens naar de achterpoten van deze herdershonden bijvoorbeeld die van oorsprong dicht bij de wolf staan. Ik denk dat het verder weinig betoog hoeft dat dit niet klopt, maar in de showhondenwereld van de herders beginnen nu pas veranderingen te komen vanwege protesten van buitenaf. Vrijwel niet van binnenuit.
|
|
|
|
Deze hond loopt niet vooruit maar kruipt vooruit en hoe lager de herder achter is, des te hogere ogen gooit hij op een show. Uiterlijk wordt boven gezondheid gesteld voor zover iemand dat mooi kan vinden. Frog-legs worden het genoemd oftewel kikkerpoten.
Hier ziet u het verschil tussen een herder uit de werklijn en eentje uit de kynologische lijn.
een herder zoals die oorspronkelijk uitzag en hoe die nu uitziet
En niet alleen de herdershond moest
er aan geloven
Niet alleen herdershonden worden verminkt door doorfokken maar er zijn meerder rassen die niet meer lijken op hun gezonde voorouder.
De Bullterrier toen met een normale neus en de tekkel toen met lange poten waardoor de borst en buik niet bijna over de grond schuren.
|
|
 |
 |
Wat voor de tekkel geldt, geldt ook voor de basset. De buik en
borst raken de grond en dat is een bron van infectie en wat dacht u van de
rimpelige korte pootjes waar vuil en vocht tussen de rimpels gaat zitten met
infecties en huidproblemen ten gevolge. Ook de sharpei heeft daar last van.
En wat hebben we met de bulldog en de mopshond gedaan? De ogen puilen uit waardoor ze eruit kunnen floepen of kunnen beschadigen wanneer het nekvel strak getrokken wordt. Door hun platte neus krijgen ze ademhalingsmoeilijkheden wanneer het ook maar even warmer wordt in de zomer. De gekrulde staart van de mopshond is in feite een verdraaiing van de ruggewervel. Het gebit is verworden tot een zogenoemd "centenbakje" met een behoorlijke onderbeet. De eerste twee foto's zijn de oorspronkelijke bulldog, de foto erna onze metamorfose van de bulldog en de laatste foto is een mopshond.
Links: hoe de schedel veranderde door fokken. Onder: de bulldog nu en toen
En dan dit arme pekineesje dat opgedofd op show moet lopen, snakkend naar adem en amper nog kunnen lopen door het gewicht van de haren in combinatie met te kleine pootjes.
Maar hij sleept wel prijzen in de wacht voor zijn baasje. Dat wel.
Plooien in de huid kunnen tot veel ellende lijden. Het ziet er prachtig uit maar wilt u een mooie hond in huis waarmee u veelvuldig bij de dierenarts zit?
De hoofdjes van cavaliers moeten liefst zo klein mogelijk zijn. Door langdurig fokken is dat gelukt maar nu zijn de hoofdjes vaak te klein om de hersenen te bevatten en het hondje lijdt ongelooflijk veel pijn of krijgt allerlei vage klachten zoals voortdurend krabben.
Slecht bedoelende fokkers schrikken niet terug om in de familie
te fokken. Inteelt dus. Zijn het niet ouder en kind of broers en zussen dan wel
grootouders met kleinkinderen. In 10 onderzochte rassen is al genenverlies
gevonden. Die 10 rassen ziet u hier onder staan met daarachter het advies van de
Animal Welfare Council (Dieren Welzijn Raad).
De fokuitwassen hebben al geleid tot
syringomyelie en hartklachten bij cavaliers. De helft heeft er tegen het
10e-11e levensjaar last van. Fokuitwassen hebben geleid tot epileptie, hartafwijkingen en
kanker (vnl. hersentumoren) bij boxers, oogproblemen bij labradors, enzyme
afwijkingen bij springer spaniels, kanker bij golden retrievers, huidallergien
bij west highland white terriers, etc. Het systeem beloont verkeerd gedrag bij
fokkers.
20%
Van de Ridgebacks heeft geen ridge en onderzoek wees uit dat deze ridgeloze
honden gezonder zijn dan de ridgebacks met ridge.
10 % Van deze ridgebacks
lijden aan Dermoid Sinus (gaatjes in de huid waardoor infecties het ruggemerg
aantasten). Ook wel neuraalbuisdefect genoemd. Wie meer wil weten hierover
verwijs ik naar deze
internetsite of uitgebreider
hier. Bij een vroegtijdig ontdekken is herstel na operatie goed mogelijk en
de operatie vaak klein, maar fokken mag absoluut niet meer met deze honden.
Helaas wordt de ziekte vaak verzwegen door fokkers. Een erfelijke ziekte. Maar een Ridgeback zonder ridge schijnt niet te kunnen en
moet gesteriliseerd worden en ze worden zelfs gedood.
Schokkend verhaal en beelden, dat is waar. Maar als iedereen zwijgt gaan mooie rassen teniet en hebben vele families die een pup aanschaften onnoemelijk leed. Vandaar deze aantijging tegen alle Raden die de gezondheid van de hond niet bovenaan het lijstje van keuringseisen hebben staan en die de melders van slechte nestjes neerzetten als onruststokers. Een aantijging ook tegen alle fokkers die koste wat kost gaan fokken op uiterlijke kenmerken om op een show als beste te eindigen. Daarbij inteelt niet schuwen of fokken met zieke maar volgens de rasstandaard uiterlijk mooie dieren en zo ziektes in het ras fokken. Bron van dit verhaal en plaatjes zijn van dit filmpje in het engels.
WAARSCHUWING: dit filmpje bevat schokkende beelden: http://www.youtube.com/watch?v=3O0l0f50AAk
Hopenlijk zijn ooit veranderingen in de genen en in het uiterlijk door fokken, zoals hiernaast de schedel van een bullterrier in de loop der tijd veranderd is, verleden tijd.
Tot slot nog een kranteartikel dd 27 januari 2011 over de ellende die broodfok en inteelt teweeg kan brengen.
Leo
