Corrigeren gedrag

Honden met gedragsproblemen

Vandaag wil ik graag het verhaal doen over een getraumatiseerde hond. Bepaald niet gemakkelijk daar iets aan te doen, maar beslist niet altijd onmogelijk. Het gaat om Bo, de hond van mijn ouders. Er zit iets terrierachtigs in.

Bo werd al snel na de dood van Daisy opgehaald uit het asiel van Maastricht. Zij was al dwalend langs het kanaal tussen Nederlands- en Belgisch-Limburg opgepikt en in het asiel afgegeven. Een schippershondje? Wie zal het zeggen. In ieder geval werd zij niet geclaimd door de eigenaar en gechipt was ze ook al niet.
Eenmaal in huis merkten we al snel dat Bo een verleden met zich meedroeg. Thuis gedroeg ze zich voorbeeldig maar eenmaal op straat ging ze tegen elke hond tekeer. En niet zo'n klein beetje. Bij het zien van een soortgenoot nam ze een spurt erheen en kwam vervolgens het einde van de lijn tegen. De felheid waarmee ze in de aanval ging had tot gevolg dat ze een salto achterwaarts maakte als de lijn strak spande. Dat had al eens tot een verdraaiing van de rug geleid. Niet alleen vervelend voor de hond, maar je schaamt je natuurlijk rot. Andere hondeneigenaren staken al de straat over als ze Bo zagen aankomen of draaiden zich om. Heel genant.

Tijd voor aktie en de boeken werden tevoorschijn gehaald. Technieken als bijvoorbeeld een spuitflesje met water, waarbij de hond telkens bij slecht gedrag een straal water over zich heen krijgt, en het gooien van een rammelend kettinkje, waarbij de hond schrikt en niet mag weten waar het kettinkje vandaan komt. Niets hielp en ook op beloningen/afleidingen in de vorm van een stukje vlees reageerde ze niet.
Vergelijk het maar met een perfect luisterende windhond met jachtinstinct. Ook die krijgt bij het zien van een haas een waas voor de ogen en op dat moment bestaat er niets anders meer op de wereld.
Het was zaak de aandacht van de hond te gaan vangen op cruciale momenten. Dagelijks oefenden wij met de hond allerlei commando's. Zelf ging ik daarnaast ook met de hond wandelen en als we een andere hond in de verte zagen liet ik de hond al ruim van tevoren zitten en dan was het zaak te zorgen dat ze bleef zitten totdat de andere hond gepasseerd was. Daartoe moest ik met een hand met kracht de riem naar beneden strak houden en met de andere hand drukte ik op het achterste van de hond om te verhinderen dat ze op kon staan en alsnog in de aanval kon gaan. Bo's frustratie en woede werd vaak bijna op mijn handen gekoeld maar ik wist dat ik me niet gewonnen mocht geven. Het bleef gelukkig bij dreigen en doorgebeten heeft ze mij nooit.

Al redelijk snel had Bo in de gaten dat tegenspartelen geen zin had en als ik haar maar tijdig kon laten zitten, bleef het geweld beperkt tot blaffen tegen de andere hond. Het cirkeltje van er blind op afvliegen was doorbroken en hij hield rekening met de baas. Nu kon begonnen worden met het belonen met brokjes, zodat het tegenkomen van een soortgenoot uiteindelijk geassocieerd zou gaan worden met iets leuks, iets lekkers.

Nu, na iets meer dan een jaar, reageert Bo nauwelijks nog op andere honden en met sommige vreemde honden wil ze graag spelen. Thuis kun je er gewoon andere honden bij zetten. Ze heeft er geen moeite meer mee.

Bo met Rex

Bo met Bor

Bo, Elisa en Rex

Voor dit soort moeilijke gevallen bestaan gedragstherapeuten. Schroom niet als u er zelf niet uitkomt na adoptie daarnaar te informeren. Honden uit Spanje hebben een verleden en hebben soms wat hulp nodig. Een aantal hebben immers nog nooit in een thuissituatie gezeten en dan is alles vreemd en wennen; en dan zijn er nog de mishandelde honden die bijvoorbeeld in het begin wat moeite hebben met mannen. Uiteindelijk doel is dat u plezier beleeft aan het hebben van een hond en de hond u niet tot last is. Veel echt hopeloze gevallen zijn niet bekend. Met wat geduld en liefde en soms advies van een therapeut komt u een heel eind.

Leo