Salgótarján
Deze hoofdstad van de provincie Nograd bestaat al sinds de vroege middeleeuwen. Helaas is er weinig tot geen documentatie over het ontstaan en ontwikkeling van deze stad bewaard gebleven.
De naam is samengesteld uit 2 delen die van invloed waren in die tijd. Salgo betekend in het oud Hongaars "glanzend of schittert "terwijl Tarjan de naam van de stam was die in die tijd in dit gebied van Hongarije woonachtig waren. Lange tijd is het een stadje van weinig betekenis geweest en kon het meer als een dorp betiteld worden.
Salgotarjan kreeg zijn eigen kasteel in de dertiende eeuw, de locatie was boven op een berg die een vulcanisch verleden had. Gedurende die voorliggende jaren was het dorp Salgotarjan uit gegroeid tot een stadje van enig formaat en kon zich al de trotse eigenaar noemen van een heuse kerk.
Dit monumentale mijn museum is het eerste in het land en het tweede in heel Europa. Het bied u een schitterend beeld van het mijn verleden in de regio, van het prille begin tot de tegenwoordige tijd. Een spectaculaire atractie is het feit dat u een deel van de oude mijnschacht mag bezoeken en de orginele mijnwerkers gereedschappen kunt aanschouwen. Tevens geeft dit u een prachtige gelegenheid om eens te ervaren hoe de mijnwerkers vaak op handen en voeten maar ook niet zelden op de buik in tijgersluipgang zich door de nauwe gangen moesten voortbewegen.
Jaren geleden zijn de steenkool mijnen in Salgotarjan gesloten. Wetend wat er in de jaren 70 in Limburg gebeurde toen de laatste mijn hun deuren moesten sluiten. Dit had en heeft nog steeds een geweldige inpackt gehad op zijn bevolking. Voor Nograd was het niet anders. De enige stabiele bron van inkomsten vielen weg en de bevolking verviel weer in armoede. Nog steeds na al die jaren is het werkeloosheid percentage veel hoger dan elders in Hongarije.
Salgotarjan is heden ten dagen een industrieel centrum waar zich de activiteiten speciaal hebben toegelegd op de glas industrie, ijzersindustrie en landbouwmachines.
In het jaar 1950 kreeg Salgotarjan een nieuwe Functie.
In die tijd veranderde het kleine mijnstadje in een moderne communistische stad. Van de oude architectuur bleef niet veel over maar gelukkig bleven de 2 schitterende kasteel ruines die zij rijk was gespaard.
Zij werd provincie hoofdstad en daardoor kreeg zij weer de mogelijkheid om te groeien. Gedurende de daarop volgende 20 jaren werd kleine dorpen en naburige plaatsen geannexeerd.
In het jaar 1994 kreeg Salgotarjan zijn fel begeerde stadsrechten. Dit omdat een nieuwe wet besliste dat provincie hoofdsteden stadsrechten moesten hebben voordat zij deze functie en tittel mochten dragen. Enige probleempje was wel dat dat een stad pas stadsrechten kon verkrijgen indien zij meer dan 50.000 inwoners bezat. Salgotarjan heeft dit aantal inwoners niet, dit feit plaats Salgotarjan en Szeksza'rd in een uitzondering positie.
Deze mooie stad ligt aan de voet van het Karancs gebergte , in de Cserhat heuvels, 250 meter boven zeeniveau. Op de grens met Slowakije omgeven door schitterende bossen en bergtoppen met kasteelruines. Wat houd de natuurliefhebber tegen om door de natuur en een stukje door de geschiedenis van dit gebied te lopen. Vanuit het centrum van Salgotarjan rijden bussen die u graag naar u bestemming brengen.
Het Nograd Historisch Museum is het grote stadsmuseum, hier treft u een keur van items die u meer vertellen over de geschiedenis van dit gebied. Tevens vind u er een exhibitie van Janos Balazs, een Roemeense poëet en schilder die hier heeft geleefd en gewerkt.
Salgotarjan, een vergeten gebied dat zoveel te bieden heeft. Bezoek het eens en haal u hartje op aan de gastvrijheid en prachtige natuur die dit gebied u te bieden heeft. Waan u weer eens die kasteel heer of die dame van adel die ooit eens in die machtige kastelen vertoeft heeft. Laat u fantasie eens een loopje met u nemen en speel die schitterende ridderspelen eens in gedachte na. De twee machtige kasteel ruines die Salgotarjan binnen zijn grenzen heeft liggen bieden u hiertoe alle kansen.
Het meest gerestaureerde kasteel van Somosko, dat op u een schitterd uitzicht bied vanaf zijn 526 meter hoge positie. De hongaars/slowaakse grens loopt langs het kasteel maar door het toetreden tot de EU heeft u geen paspoort meer nodig.
Het kasteel van Salgoí ligt binnen de stadsgrenzen van Salgotarjan maar is het minst gerestaureerd.
Alleen al het uitzicht dat u hebt van zijn muren die u op 625 hoogte brengen doen u versteld staan.
Rond het jaar 1683 werd het stadje en zijn kasteel belegerd door de heren van het dichtbij gelegen kasteel Fil'akovo. Bevolking trok weg en de stad was verlaten. Tientallen jaren later vestigde zich nieuwe bevolkings groepen maar lang niet in die getallen die er voorheen gewoond hadden. De stad werd een dorp, en ze moesten weer van voren of aan beginnen.
De ontwikkeling van Salgotarjan ging traag. Het was een troosteloos gebied dat weinig tot bijna niets aan zijn bevolking bieden kon. In de negentiende eeuw kwam de ontwikkeling en Salgotarjan begon aan zijn come back. Een kolenmijn werd geopend en dat bood perspectieven.
De handel werd belangrijk. Industrie begon zich te vestigen en bood de inwoners van dit gebied een inkomen. Het leven was hard in die donkere jaren maar er was werk dus brood op de plank.
Al snel had Salgotarjan een onweerstaanbare aantrekkings kracht op landgenoten die hun geluk elders wilde gaan zoeken en het kleine plattelands dorp begon te groeien. In 1922 kreeg het zijn stads status.
Mensen die graag meer willen weten over het mijn verleden van de provincie Nograd kunnen hun hartje ophalen in het Mijn museum, dat weer gelegen is naast de ingang van de voormalige mijningang.
Salgotarjan
Salgotarjan