WAD- EN WIERDENPAD

Start Volgende pagina
5 juLi 2009

LEENS - NOORDPOLDERZIJL

(25 graden, 23 kilometer)

koffie Mag ik ook zo'n lekkere koek van Marloes erbij?
St. Petruskerk St. Petruskerk in Leens. Het schip is waarschijnlijk van rond 1100. Deze kerk is zo groot, dat ie niet in één keer op de foto te krijgen is. De kerk bezit een orgel, dat in 1733 gebouwd is door de Groningse orgelmaker A.A. Hinsz. Toen wij er liepen was er net een kerkdienst aan de gang, dus konden wij er niet naar binnen gaan. Zou ook een vreemd gezicht zijn geweest zo'n groep wandelaars....
Bij de muziektempel ligt een zwerfkei, een zogenaamde gerichtssteen. In de Middeleeuwen was de rechtspraak voorbehouden aan de Ommelander Jonkers. Zij werden redger genoemd. Tot 1749 werd hier de eed gezworen. De aankomende redger ging deze op de steen staan. De oudste en wijste ingezetene, met een staf in zijn hand, zei de formule voor. "Zulks ten overstaan der ingezetenen bij poene van eenen halven daalder". In Leens vond deze plechtigheid plaaats op Hemelvaartsdag. muziektempel met gerichtssteen
Borg Verhildersum Borg Verhildersum. De naam is ontleend aan Ver (= vrouw, adellijke dame), de eigennaam Hilde en um (= heem, huis). De borg dateert uit de 14e eeuw en staat op een 32 ha groot landgoed. De familie Tjarda van Starkenborgh Stachouwer was eeuwenlang eigenaar. Nu is de borg een museum en is in 19e eeuwse stijl ingericht.
heet Het was een warme dag, maar zo met een parasolletje was het nog net te doen.
In Pieterburen begint niet alleen het Pieterpad, maar is ook de bekende zeehondencrèche van Lenie 't Hart. Opgericht in 1971. Jaarlijks worden zo’n tweehonderd huilers en zieke zeehonden binnengebracht. De dieren worden hier behandeld en verzorgd totdat ze weer terug kunnen naar zee.
Sinds 1 juli jl. moet je hier € 4,50 toegang betalen. Je ziet ons hier overleggen, of we dit over hebben voor een kort bezoekje...niet dus.
Zeehondencentrum
gerst Vorige maand zagen we ook al gerst, maar toen was het nog groen. Deze gerst heeft al die mooie goudgele kleur.
Marietje kijkt uit over de waddenzee wad
Boven op de dijk aangekomen kijken we uit over de Waddenzee, sinds kort geplaatst op de Werelderfgoedijst van UNESCO. En zo ziet het er van bovenaf bekeken uit.
gerst Kwelders zijn stukken land die direct, zonder duinenrij of dijken, aan ondiepe getijdengebieden (zoals de Waddenzee) grenzen. Met het zeewater meegevoerde zand- en slibdeeltjes kunnen dan bezinken. Ze komen tussen de vegetatie terecht en spoelen daardoor niet meer weg. Door deze opslibbing worden kwelders geleidelijk hoger. De kwelders langs de kust van Groningen en Friesland zijn door mensenhanden tot stand gekomen. Men bouwde dammetjes van rijshout en grond, waartussen het slib uit de Waddenzee kon bezinken. Als de kwelder voldoende hoog was, werd er een dijk omheen gelegd, zodat het land in gebruik genomen kon worden, eerst als weidegrond en later als akker. Tegenwoordig worden de landaanwinningswerken in Nederland alleen nog voortgezet om de bestaande kwelders in stand te houden. Deze bieden namelijk bescherming aan de zeedijken, en zijn van belang als natuurgebied.
dijk Het laatste stuk hoefden we alleen nog maar rechtdoor te lopen.. en dit 6 kilometer lang.... (maar wel oppassen voor de schapenpoep).
Noordpolderzijl ...eindelijk.... het terras van café-restaurant 't Zielhoes in Noordpolderzijl.

Dit was vroeger het woonhuis van de sluiswachter. Op de bovenzaal vergaderde het bestuur van het waterschap. Vanaf het dakterras kon men over de dijk heen naar de kwelders en het wad kijken. De dijk was toen 4,5 meter lager.


Per e-mail ontving ik van Henny nog de volgende gegevens: We hebben 25 km gelopen en gemiddeld 4.8 km per uur.
Wil je meer foto's zien, ga dan naar: Fotoalbum WWW-Pad Leens-Noordpolderzijl.
Voeg een bericht aan mijn gastenboek toe.