Vakantie van Anita & Jeffrey in
Noorwegen
7- 22 Augustus 2004
Mailadres tijdens
ons verblijf in Noorwegen: stefkeuutfryslan@hotmail.com
Of als we on-line
zijn via MS Messenger
Zaterdag, 7 Augustus
Om 5 uur s’morgens zijn we vertrokken. Erg
Duf want we gingen er pas om half één in..Het navigatie systeem ingesteld op
Puttgarden, en tuffen maar. In Duitsland hebben we tussen Bremen en Hamburg wat
vertraging opgelopen door file, en ook na Hamburg stonden we regelmatig stil.
Veel vakantiegangers, en zoals gebruikelijk in Duitsland waren ze op veel
plaatsten met de weg bezig. Sommige plekken zijn pas klaar in 2008!
Bij Puttgarden op
de veerboot en na drie kwartier varen zaten we in Denemarken.
Mooi land
trouwens, met heel veel graanbouw en mooi groen ertussen. Beetje glooiend, en
het leek hier en daar veel op Noord Frankrijk. Na Kopenhagen de tunnel en de brug genomen en we zaten in Zweden. De
Zweedse douane hield ons ook nog aan, en Anita zag de bui al hangen… We hebben
iets te veel drank, koffie en boodschappen bij ons, dus toen de douane beambte
me streng aankeek en vroeg: “Do you have anything to declare”, zei ik: “Yes ,
my Girlfriend” … De strenge blik verdween, en er kwam een glimlach tevoorschijn…
We mochten doorrijden…
Op dit moment is
het 16:10 en rijden we nog in Zweden, ongeveer honderd kilometer onder
Götenborg.
19:00 We hebben een Camping gevonden in Strömstad.
Een grote 4-sterren camping, vlakbij een langgerekt Fjord. Stromstad ligt ongeveer
honderd kilometer boven Götenborg / 150 kilometer onder Oslo.
Het is heerlijk
weer, en binnen een paar minuten hebben we de tent staan.
Na een Cup-a-soep
en een Rood Wijntje, zijn we even gaan wandelen naar het oergezellige haventje.
Hier de foto’s daar naar toe:
En op de terugweg kom je zo op de camping: Je ziet
daar onze tent en auto staan:
Anita is nu even douchen, en ik ga zo even een trui aan trekken… Het word fris.
Zondag 7 Augustus
Het is nu 20:31,
en ik zit naast de Hütte het verslag te
doen. (zie foto). We zijn in een uurtje of 6 hierheen gereden, en de PDA met
Tomtom3 Navigator heeft z’n nut weer bewezen. Feilloos Leidde “Helga” (van de
gestapo, want zo noemen we de vrouw in mijn navigator, omdat ze soms wat streng
overkomt als we niet precies doen wat ze zegt) ons naar hier toe.
Ongeveer om 4 uur
’s middags kwamen we aan hier onder bij de slagboom. Er is een slagboom
geplaatst omdat de weg helemaal is aangelegd voor de bewoners van dit prachtige
gebied (the lucky few) Na 50 Neuro’s
(Noorse kronen) in de automaat gegooid te hebben, reden we ongeveer in 20
minuten over een soort karrenpad helemaal naar boven. Echt, ‘in the
middle of nowhere’! Schitterend...
Bovenaan kom je dan ook nog bij de slagboom van de Hütte “Kirkhus. We hadden
beneden al even gebeld, en Helge was naar beneden gekomen om de slagboom te
bedienen. Dan nog even een 30 % weggetje steil omhoog en dan ben je bij de
Hütte .
Leuk om Patricia,
Helge, Mika en Kajsa weer te zien na een jaar natuurlijk, en we hebben alles
even bewondert. Echt schitterend chaletje uitkijkend over het bergmeer. Het is
nog mooier als dat ik me had voorgesteld. We hebben lekker even bij gekletst en
nog even aan het vissen geweest in een heel klein bootje met Helge en Mika. Ik
aan het vliegvissen vanaf de wal en Helge en Mika nog even het meer rond
slepend met een blinker.
Rechts de hond Misha, links de knie van Anita,
beneden staat Mika en Jeffrey laat de boot te water:
Dat witte stipje in het midden aan de overkant,dat
ben ik…
(en de 2 bergtoppen daarboven zijn “Hooter Range”
; gedoopt door Helge…)
Daarna kampvuur
gemaakt en lekkere knakworsten geroosterd boven het vuur. Helge heeft speciaal
voor deze gelegenheid een bewaarde fles Champagne opengeknald! Wat een eer!
Nu zitten we
gezellig binnen voor het kampvuur te klessebessen en alles nog eens te
“overzien”… Ze zijn nu precies een jaar in Noorwegen…
Maandag 9
Augustus.
We hebben lekker
geslapen en om 9:30 zijn we van bed gegaan. Het is wederom prachtig weer, en ‘s
morgens vroeg is het hier helemaal een sprookje. Het meer spiegelglad, met de
ochtend zon er overheen, dansende vliegjes erboven… Heerlijk ontbeten met
koffie, thee, gekookt ei en vers brood, lekker rustig wakker worden…
Daarna zijn we
met het hele spul in 2 auto’s vertrokken om hier verdrop te beginnen aan een
wandeling op de “hoogvlakte”. Nog steeds over het tolweggetje, en onderweg
hoorde we op eens een sissend geluid, in het ritme van de draaiende autoband.
Toen we stil stonden bleek onze rechter achterband lek! Nou, reserve band
achteruit gehaald en erop gezet. Na een nadere inspectie bleek lekke band
helemaal af te zijn! De hele binnenkant van de band was tot DOOR het canvas
afgesleten! Er staken ijzeren bewapening draden naar buiten. Ik wist dat ik het
profiel van de banden af had, en dat ik na de vakantie nieuwe banden moest
hebben, maar ik heb niet gezien dat ie zó slecht was… Het is gewoon mazzel
geweest dat ie niet geklapt is onderweg naar hier toe! We moeten morgen dus
maar even een garage opzoeken om een nieuwe band te kopen.
Afijn, 10 minuten
oponthoud dus, maar toen konden we dus echt gaan wandelen. Het was prachtig
weer, en een schitterend gebied. (zie foto’s hieronder)
u
Na de wandeling
zijn we thuis gaan zwemmen in het meer hier bij het chalet. Fris, maar ó zo
lekker… Knalhelder bergwater, en een heerlijk zonnetje maakt het doorkomen toch
een stuk makkelijker. Bovendien moesten
we zwemmen, want het is tevens douchen hier…
Daarna ben ik nog
wezen vliegvissen vanuit de boot. Niets gevangen, maar echt heel idyllisch om
zo te kunnen vissen. ‘Savonds heeft Helge heerlijke Noorse gehaktballen
gemaakt, met bloemkool, doperwten en piepers. Heerlijk! Daarna zijn Helge,
Anita en ik nog even wezen zoeken met de metaaldetector bij 2 oude ruïnes van
huisjes van vroeger. Op wat handgesmeedde spijkers na hebben we niets gevonden.
Was wel een hele leuke wandeling:
Dinsdag 10 Augustus
Vandaag was het
plan om eerst even bij een garage een nieuwe band te kopen, en om de velg te
laten leggen, en dan een fikse tocht maken naar een hele grote waterval. Mika
zou met de buren meegaan naar de rivier/waterval. Maar het liep allemaal wat
anders…
Alles gepakt en
gezakt voor een fikse wandeltocht, wij op weg naar Geilo. Na 3 pompen/garages
gevraagd te hebben was de beste optie om nu een afspraak te maken voor morgen.
Dan zou de band met de benodigde maat binnen zijn. Echter, we hadden nog een
garage gezien aan het begin van Geilo, dus hebben we de dames, hond en kind
achter gelaten bij de winkels, en zijn Helge en ik naar de bewuste garage
gereden. In eerste instantie kon de garagehouder ons niet meteen helpen… Maar
toen kwam de plaatselijke dorpsgek/alcoholist op ons af (hij was kennelijk kind
aan huis in die garage), en zei dat hij wel een garage wist die ons meteen zou
kunnen helpen. Als de man praatte kwam er een enorme kegel onze kant op zetten,
en dat om 11:30 ‘s morgens! Maar goed, we zouden hem meenemen naar de bewuste
garage, want die lag 10 kilometer buiten Geilo, in de bush. Nou hadden we de
auto zó vol dat ie eigenlijk niet meekon, maar dat was geen probleem volgens
hem: Helge gewoon op de middenconsole/armsteun en hij ernaast. Kwam er op neer
dat Helge praktisch bij hem op schoot zat! Wij rijden en hij kleppen… Mijn god
wat kon die vent ouwehoeren! En zoals een goed alcoholist betaamt, was hij bij
elke zin uitvoerig aan het animeren met de armen: wou bijna zelf gaan
schakelen, (ik moest naar de 3e versnelling volgens hem), gaf mij
ieder keer een klap op de knie, of een por in m’n zij..
Een kwartier
later waren we op de plaats van bestemming. Een Noorse “hillbilly” stond in de
deuropening, en liep zonder veel te zeggen naar z’n garage toe. Ik moet zeggen,
een keurige professionele garage, met stapels nieuwe banden. Gelukkig had hij
de maat 215/55/R16 liggen en voor een niet al te hoge prijs (voor Noorse
begrippen dan: 1450 Noorse Kronen, ongeveer 190 Eurootjes) Ik de velg met de
kapotte band uit de kofferbak gehaald en hij aan de gang.
Het probleem was
dan nog even hoe te betalen? Wij hadden natuurlijk niet zoveel cash bij ons, en
bij hem konden we natuurlijk niet pinnen. Nou dat werd keurig opgelost door de
garagehouder: hij gaf ons gewoon een rekening mee! Die hebben we bij de bank in
Geilo meteen betaald. Overigens vond Helge één kwartier op de schoot van een
dronken dorpsgek meer dan genoeg, dus hebben we met pijn en moeite een plekje
achterin vrij kunnen maken waar de dorpsgek kon zitten.
Wij de rekening
betaald, en de zuiperd 100 kronen gegeven voor de moeite (blijft toch tof dat ie
dit voor ons geregeld had!). Toen vroeg ie ons wel nog even en passant of we er
even een fles drank voor konden kopen, maar dat ging ons te ver. Dus hij zelf
de drankenhal in… Helge heeft hem toen nog netjes terug gebracht bij de garage
en hebben we wat boodschappen gedaan.
Omdat alles wat
uitliep zijn we dus niet toegekomen aan het wandelen naar de waterval. We zijn
toen bij de Hütte gaan zwemmen en
vissen in het bergmeer… Echt heerlijk! Ik heb – by the way – ook nog m’n eerste
echte Noorse Beekforel gevangen midden op het meer!
Nu is het al weer
22:10 uur en we hebben heerlijk spaghetti bolognaise gegeten.
En zo schreef ik dit verslag:
Nu gaan we
kaarten/rode wijn drinken/kampvuur maken/ of weet ik veel
Woensdag 11 Augustus
Vanmorgen om een
uur of halftien opgestaan en al weer genoten van een heerlijk Noors ontbijtje
met z’n allen. De zon staat weer hoog aan de hemel dus het belooft weer een
prachtige dag te worden. We treffen het met het weer tot nu toe: warm en
zonnig!
Vandaag gaan we
de Hütte verlaten maar dat is vanmiddag pas. Eerst gaan we wandelen… En wel
dezelfde route als die de familie Kirkhus met Aart en Matthieu gemaakt hebben.
Helemaal naar boven gelopen dwars door de bush-bush, en daarna lekker zwemmen
in het bergmeer. Kraakhelder water en af en toe forellen die springen.
Het huisje rechts boven het midden is de Hütte :
Helge met Kajsa:
Zwemmen in het bergmeer boven:
Ook hebben we de
traditie voortgezet door geld op een geheime steen te leggen… De munten van als
onze voorgangers (De Kirkhusjes, Aart, Matthieu kortom: iedereen die de
Hütte bezocht heeft) lagen nog precies
zo, zoals ze destijds neergelegd waren. We zijn nu dus écht ingewijd!
De Inwijding:
Weer thuis
aangekomen hebben we een cup-a-soup genomen en zijn we gaan zwemmen in het
meer. Daarna de boel bij elkaar gezocht en ingepakt en omstreeks 17:15 hebben
we afscheid genomen van Patricia, Helge, Mika en Kajsa en zijn we vertrokken
richting Flåm. Overigens heb ik “en passant” nog even de hand geschud van
“Knut:”.. De grootgrond bezitter van de streek, en wereldberoemde Mode
fotograaf!
De route naar
Flåm is adembenemend! Daardoor reden we ook tot 3X toe bijna een schaap dood,
maar dit terzijde… Helga (van de navigator) leidde ons weer feilloos naar de
bestemming toe. Alleen de tientallen tunnels, waarvan sommige meer dan 4 km.
lang zijn, brachten haar af en toe van de wijs, doordat dan de GPS geen
ontvangst heeft.
Aangekomen op camping
Flåm hebben we Babi Pangang (uit blik)
met rijst gemaakt en lekker zitten schransen. De camping zit echt in een
dal, waar het Fjord eindigt. Vanaf hier vertrekt de “Flåmsbana”; een trein die
je helemaal naar boven brengt, door tientallen tunnels, en via een hele steile
en prachtige rit. Dat gaan we morgen doen, en dan terug wandelen in een uurtje
of 5. Ook is hier een hele gezellige haven waarvandaan diverse boottochten
gemaakt kunnen worden. Er waait hier een hele warme bries, en het doet een beetje zuid-frans aan, voor wat
betreft het weer, de sfeer, en de toeristische aankleding…
Zo staan we er bij…:
Op dit moment
(23:45) zitten we aan de rode wijn; ik doe het verslag en Anita leest de
Margriet (met een hoofdlampje op)
Donderdag 12 Augustus
Goed geslapen en
om 8:00 branden we de tent uit. Uitgebreid ontbeten en daarna naar het station
gegaan om 2x enkele reis trein tickets naar Myrdal te halen. Het is hier wel
toeristisch, voornamelijk door de beroemde “Flåmsbana”. Bussen vol toeristen
stappen hier op de trein, of op de boot. Om elf uur vertrokken we. De trein
klimt langzaam vanaf zeeniveau (natuurlijk; want we zitten aan een fjord) naar
zo’n 900 meter hoogte. Je komt langs schitterende uitzichten, tunnels en
watervallen. Bij de grootste waterval stopte de trein zelfs, en kon iedereen
van boord gaan om foto’s te nemen. Als klap op de vuurpijl (maar niet heus)
begon bij de waterval ook muziek te spelen en verscheen er onder de waterval
een soort prinsesje, die het publiek lonkte en toezwaaide.. Het was dus net de
Efteling.
En toen begonnen
we dus aan de 21 kilometer lange afdaling te voet… Vermoeiend, maar echt
geweldig! Om 12:20 zijn we begonnen en om 17:30 waren we weer op de camping.
Tamelijk kapot!
Wat foto’s van de tocht:
Nu zitten we aan
de wijn, soep, pinda’s en nog meer van dat soort schranswaar…
Vrijdag 13 Augustus
Vandaag was het
plan om in ieder geval niet te gaan lopen, of misschien een heel klein beetje.
Dit om de zwaar toegetakelde beenspieren even wat rust te gunnen. Nadat we
uitgebreid ontbeten hebben zijn we om een uur of 10:30 richting VVV, in de
haven gegaan. Daar even rond gekeken, onder andere naar een joekel van een
cruiseschip dat lag aangemeerd. Toen zijn we gaan rijden richting
Aurlansvangen, om te gaan tanken en daarna een leuk plekje op te zoeken aan de
Fjord.
We vonden een
geschikt plekje waar je vrij makkelijk het water kon bereiken (dat is niet
makkelijk bij de fjorden, omdat de rotsen meestal steil het water in lopen). Ik
daar een beetje aan het vissen geweest, en Annie Schilder lekker pootje baden,
lezen, zonnen, mij vragen of ik al iets gevangen heb etc. etc.
Stefke aan het vissen:
Wat wel geweldig
was is dat we op 50 meter afstand in ene een schooltje dolfijnen zagen
“passeren”!!! Ik weet niet of dat uniek is hier of doodnormaal, maar wij vonden
het in ieder geval super! Navraag later
bij de receptie van de camping leerde dat het niet uniek is en dat het
geen dolfijnen zijn (duh) maar een kleinere variant. (ik denk tuimelaars of bruinvissen
of zo iets…)
Na een paar uur
zijn we weer via Aurlansvangen langs Flåm gereden richting het andere dorpje
Undredal. Dat is een schattig pittoresk dorpje gelegen aan de fjord, met als
bezienswaardigheid een “Stavkyrje” uit 1147. Het kleinste nog in dienst zijnde
kerkje van Noorwegen. Het is een knoeter-oud schattig klein houten kerkje. Ik
wou best graag even binnen kijken, maar daar moest 7 eurootjes p.p. voor
neergeteld worden, dus dat deden we natuurlijk niet…. Beetje cultuur prima;
maar ik laat me geen poot uitdraaien.
Na het dorpje
bezichtigd te hebben zijn we ergens op de terugweg neergestreken langs een
prachtige rivier. Daar hebben we lekker in het ijswater (!) gestaan en liggen
te zonnen.
Stefke met “kouwe klossen”:
‘S avonds rijst
met ingeblikt nasi/bami vlees gegeten, aangevuld met prei, paprika, ui en
knoflook die we in de Spar in Aurlansvangen gescoord hadden. En straks gaan we
uiteraard weer Yahtzeeën! (Yahtzee: een spel voor dementen: hoef je niet bij na
te denken, en je kan het ook nog na een paar glazen rode wijn in je mik!)
Zaterdag 14 Augustus
Na het
gebruikelijke uitgebreide ontbijt, hebben we de boel ingepakt en om 10:15
vertrokken we richting Olden. Ik hou nu toch echt op met vertellen hoe mooi het
hier is… Er is gewoon geen lelijke weg te vinden in Noorwegen. Het is een genot
om rond te rijden! Eigenlijk wil je elke 5 minuten wel stoppen om foto’s te
maken…
Bij Aurland
gingen we omhoog, en stegen we tot ongeveer 1400 meter. Je rijdt daar over een
hoogvlakte met overal bulten sneeuw en richting Olden zie je fantastische
gletsjers. Het zijn allemaal gletsjer uitlopers van het Jostedalsbreem: een
enorm gletsjer gebied. Zie foto’s.
We hebben er een
uurtje of 4 over gedaan om hier op camping “Gryta” te komen. Het is een prachtige
camping aan het meer “Oldeatnet”, waarbij de plaatsen aan het meer staan. Ik
kan vanaf m’n luie stoel vissen in het azuurblauwe meer. Ook mag je gratis
gebruik maken van de bootjes van de camping, dus dat gaan we zeker doen één
dezer dagen. De dames van de receptie hier, wisten te vertellen dat er zelfs
een zalm van 12 kilo gevangen is hier!
Wat wel grappig
was, was dat toen we net arriveerden en bezig waren de tent op te zetten, er
een helikopter landde, 50 meter naast ons. Je schijnt rondvluchten te kunnen
maken voor 60 neurootjes de man! En je word dus gewoon hier opgepikt en 20
minuten later weer neergezet. Je maakt een rondvlucht over de gletsjers en de
bergtoppen rondom dit gebied. Dat lijkt me echt gaaf!
Landende helikopter:
We hebben net
gegeten: Hakkebalje van keurslager Hoeksma, piepers, doperwten en maïs, en een
bak meloen yoghurt toe… “Buuurp”…
Zondag 15 Augustus
Vandaag staat in
het teken van de Gletsjers. We webben vrij lang geslapen, tot zo’n half tien.
Met een behoorlijk verfrommeld gezicht zitten we dan ook aan de ontbijttafel.
Het is vandaag bewolkt en fris. Na het eten vertrekken we met de auto naar het
eind van het 
dal.
We hebben de
bussen Japanners al langs zien komen deze dagen, dus we verwachten een
toeristische attractie. De auto neergezet bij een betaalde parkeerplaats (40
Neuro’s!), en wij naar boven. En inderdaad; na 100 meter komen de eerste
golfkarretjes gevuld met Japanners ons al tegemoet rijden… Als je dus echt geen
zin hebt om het stukkie naar boven te lopen, dan neem je toch gewoon een
golfkarretje met chauffeur, of beter nog: een koets! En mijn god wat zien die japanners eruit… Allemaal
in knal gele-, roze-, rode-, blauwe- of
lila pakjes aan, een belachelijk mutsje of hoedje of petje op de kop,
minimaal 2 camera’s om de nek hangen, en allemaal een bril…
In een “stief
uurtien” lopen we het pad omhoog en bereiken de gletsjer. Je kan daar dus ook
een stuk de gletsjer op met begeleiding, maar meer dan 200 meter is dat niet zo
te zien. Dus dat doen we maar niet.
Afijn, na de
nodige foto’s en filmopnames zijn we weer naar beneden getogen. Omdat we dus
vrij vroeg klaar waren wilde we nog een andere- iets minder toeristische route
doen. (voor mensen die NIET op pumps een berg willen beklimmen dus…) Op de
kaart stond een route aangegeven die als je hem helemaal afloopt tot boven op
de top, op een hoogte van zo’n 1750 meter eindigt. Maar deze tocht duurt 4 tot
5 uur (enkele reis!) dus dat zou niet lukken voor het donker. We besloten dan
gewoon tot het eerste bergmeertje te lopen (zo’n 2 uur) en dan weer terug. Toen
we met de tocht bezig waren viel het ons op dat hij toch erg moeilijk te volgen
was, en hier en daar behoorlijk klauteren… Het pad werd steeds vager! We kregen
toen argwaan of we wel het goede paadje ingeslagen waren. Anita kreeg steeds
meer het gevoel dat we niet op het bewuste pad zaten. Dus wij weer terug… Dat
viel ook niet mee, want we waren op een gegeven moment toch echt het pad kwijt!
Dan is het toch erg handig als je een hand-GPS bij je hebt, zodat we het oude
pad weer terug konden vinden.
Beneden
aangekomen was het toch echt te laat om als nog het goede pad te lopen dus zijn
we maar naar de camping teruggegaan.
Hier wat foto’s van de gletsjer:
Daar hebben we
nog wat geklooid, in de zon gelegen, gevist en de was gedaan.
Het menu van het
diner van vandaag was: aardappels, rode kool, kip-burgers, en “Piano” na… Piano
is Noorse vanillesaus die je eigenlijk ergens overheen moet pleuren, maar wij
eten gewoon een pak op met z’n tweeën…
Het wordt al weer
behoorlijk fris hier (’t is nu 21:00) en ik ga hier zo een kampvuurtje maken.
Op deze camping mag je gewoon naast de tent fikkie stoken, en dat wordt dan ook
driftig gedaan door iedereen.
Ik warm me op bij het kampvuur:
Maandag 16 Augustus
We hoorden het
vanmorgen vroeg al: regen op het tentzeil… En inderdaad, zwaar bewolkt en af en
toe lichte regen. Misschien was mijn opmerking ”Met dit mooie weer kunnen we de
nieuwe tent niet testen op waterdichtheid…”
ook de goden verzoeken…
Maar goed, gewoon
in de tent ontbeten, en gezellig de regen afwachten. Gelukkig was het na een
half uurtje droog en zijn we na de rugzakken gepakt te hebben hier achter de
camping het pad omhoog geklauterd richting waterval. Onderweg kwamen we een
kudde enorm aanhalige geiten tegen, die gewoon tegen je aan gingen staan om
geaaid te worden. Hele lieve kleine geitjes. Je zou zo een kroppie of drie van
die knuffelgeiten mee naar huis nemen.
Het was een dik
uur klimmen, steil omhoog en dan stond je onder de waterval. Heel even maar
want je werd er zeiknat door het opgezweepte condenswater. Boven even de lunch
genuttigd (2 bolletjes met chocopasta) en toen weer naar beneden. Dat is wel
een nadeel hier: je kan nergens een mooi rondje wandelen. Overal moet je weer
het zelfde pad terug…
Op de foto beneden zie je de camping aan het
water:
Eenmaal terug op
de camping hebben we even uitgerust en gevist, en toen naar Olden om boodschappen
te doen. Ook nog even gevraagd waar de dranken winkel was, maar die is helaas
alleen te vinden in het andere dorp, zo’n 18 km. verder op. En helaas mogen ze
in de supermarkt geen Rode wijn verkopen, dus moeten we het zonder stellen
vanavond.
Het diner bestond
vanavond uit: MACARONI!!!! Gemaakt met verse prei, paprika, ui knoflook een pot
pastasaus en een blik Smack. HEERLIJK!
Daarna gedoucht
en alvast het windscherm en waslijn afgebroken, en nu zitten we gezellig voor
het kampvuur.
Dinsdag 17 Augustus
Zowaar… Ogen open
en de zon schijnt! En gisteren hadden we croissantjes gescoord in de supermarkt
dus dat was smullen bij het ontbijt. Vandaag gaan we verkassen richting Lom. Na
het uitgebreide ontbijt hebben de we hele boel ingepakt en zijn we gaan rijden.
Je kan op 2
manieren naar Lom; de snelle en makkelijke route, of de langzame- wat
moeilijker toeristische route. We hebben de tijd dus we nemen de toeristische
route. Ja ik weet het, ik treed in herhaling, maar het was echt schitterend… We
reden helemaal over een soort hoogvlakte, en wel de ruigste we tot nu toe
gezien hebben. Het was net een maanlandschap. Een hele smalle weg haarspelde
zich door het berglandschap, waarbij je af en toe achteruit moet naar een
uitwijkplekje als er een tegenligger aankomt zoals een vrachtwagen of bus (!).
Wat ook leuk is,
is dat je het oorspronkelijke bergriviertje steeds breder ziet worden. En
onderaan vlakbij Lom is het bijna 500 meter breed en lijkt het riviertje steeds
meer op een deltagebied met eilandjes in het midden en zandstrandjes aan de
kanten. Op 6 km. voor Lom hebben we de camping gekozen, aan de rivier. De tent
opgezet en eerst even naar Lom gereden om de supermarkt op te zoeken.
Ons plekkie:
Toen we de
camping opreden stond er maar liefst één caravan! Het vogeltje in de
campinggids (wat duid op een rustige camping) klopt dus aardig… Dachten we…
Want nu ongeveer een half uur geleden reed er een touringcar bus de camping op
met een kroppie of 30 puberende Sloveense padvinders!!! Weg rust…
Maar goed,
misschien valt het mee. Niet te snel oordelen…
Het menu van
vanavond: aardappelen, sperzieboontjes en jawel: de hakkeballen van Hoekstra!
En als toetje aardbeien yoghurt.
Woensdag 18 Augustus
Nou inderdaad…
Weg rust! Tot laat in de nacht zijn een paar van die Slovenen gewoon aan het blèren op de camping. Bij het
arriveren van de bus kon je meteen zien wie de 2-3 grootsmoelen zijn en dat
zijn ook de enige personen van die groep die je continue hoort. De rest heb je
relatief weinig last van. Afgezien van het “bezetten” van het washok, de
douches en de Wc’s. Vanmorgen toen we nog in de tent lagen hoorden we de
touringcar starten, en hadden we kleine hoop dat ze zouden opzouten, maar
helaas… De tenten stonden er nog.
Wat foto’s vanaf de camping:
De rivier richting Lom:
Wij zijn om een
uur of 11 vertrokken richting Lom om de “Lomseggi” te bestijgen. Een tocht van
met een totale stijging van ongeveer 900 meter naar zo’n 1300 meter hoogte. Volgens het kaartje en de
beschrijving van de tocht, was hij goed te doen ook door ongeoefende
wandelaars. Nou dat wekte - ons inziens - de foutieve indruk, dat het een
relatief makkelijke tocht zou zijn, en dat was het niet! Hij was behoorlijk
pittig klimmen/klauteren soms langs steile afgronden, en hier en daar met
handen en voeten de hindernissen nemen. Daarnaast ben je de eerste 3 uur niets
anders aan het doen dan steil omhoog aan het klimmen. Mijn GPS gaf een rechte
lijn aan van links onder naar rechtsboven dus zo’n 40 graden steil omhoog! Maar
ondanks mijn gefoeter en geklaag en opmerkingen als ”ik ben op vakantie en niet in een militair trainingskamp…” was
het de moeite meer dan waard! Prachtige uitzichten, en boven op de top totale stilte!
Schitterend.
Halverwege de tocht. Links onder zie je mij
bosbessen plukken:
Bijna boven op de top:
Mooie bloemetjes boven op de top:
Jawel: Annie en Stefke boven op de Mount Everest
(voor ons gevoel dan…):
Halverwege de afdaling, uitkijken over Lom:
Prachtige luchten:
En schitterende vergezichten:
We hadden boven
op de top echt het idee dat het nu flauwtjes dalen zou worden en dus een
makkelijke afdaling. Tenminste, als je het routekaartje en de hoogtelijnen telde
over de afstand… Nou dus niet: de afdaling was mogelijk nog steiler dan de
beklimming! Wat wel geinig was, was dat je ook een heel klein hutje tegenkomt (
“Smithbue” genaamd)waar eind 19e eeuw een tijdje een Duitse
schrijver in heeft gewoond. Echt ongelofelijk: 2 bij 2 meter, een miniscuul
klein kacheltje, allerlei gereedschap en benodigheden voor noodsituaties en een
deurtje waar je alleen zwaar gebukt doorheen kan komen. In het hutje lag een
logboek ingepakt in plastic waar passerende gasten al sinds 1990 korte
verhaaltjes in hadden geschreven (de eerdere jaargangen liggen denk ik in het
museum) Wij hebben dus ook een groet achter gelaten.
Afgepeigerd
kwamen we om een uur of halfzes weer aan bij de auto. Gauw even wat
boodschapjes doen en naar de camping terug. Daar gauw onder de douche voor dat
de Slovenen er weer bezit van namen.
En wat hebben we
vanavond gegeten?????? MACARONI!!!! Dit keer niet met smack maar met 2 tot
blokjes gesneden hamburgers van Lupack. Ook lekker. En als toetje: yoghurt met
caramelsaus en yoghurt met brokjes (?)
Donderdag 19 Augustus
Vandaag hebben we
op tijd ontbeten en de boel ingepakt (dankzij de Slovenen vroeg wakker). We
vertrekken naar Lillehammer. Het had vannacht weer geregend, en we waren bang
dat we in de regen de spullen moesten inpakken, maar dat viel gelukkig mee.
Veel regen onderweg gehad, en ik moest dan ook voorzichtig rijden ivm mijn zeer
matig geprofileerde voorbanden… Over banden gesproken: we moeten ook nog naar
een garage 10 kilometer vóór Lillehammer want daar word ook de andere
achterband vervangen, omdat je in Nederland slecht aan Finse “Nokian” banden kunt komen. Helge heeft
ronde gebeld en daar hadden ze mijn band op voorrad. Al met al had ik beter
gewoon thuis de 4 nieuwe banden kunnen regelen ipv (verkeerd) zuinig te zijn!
In Øyen hebben we
dus een kwartier pitstop gehad; de nieuwe band zat er dus snel om. Patricia had
onderweg al gebeld dat ze om 13:30 weg moest en dat ze de sleutel had
uitgelegd. Zij zelf moest met de kids naar muziekles en zou ook een uurtje in
Lillehammer in één of ander café wachten.
Maar om precies
13:15 kwamen we aan bij “Casa Kirkhus “. Helga (van de gestapo van de
navigator) had ons er weer feilloos heen geleid. Omdat Patricia de bus moest
halen hebben we even gauw bijgeklept en zijn wij achter gebleven in het huis
van de fam. Kirkhus.
Even wat spullen
naar binnen gebracht, bakkie koffie genomen en even de Olympische spelen
gekeken. Om een uur of 3 zijn we richting centrum gereden. Toevalligerwijs (ik
bedoel dus: op mijn intuïtie ) parkeerden we de auto bij het cultuur
centrum/café en belde ik Patricia op om te vragen waar ze zat. Toen ze opnam
zei ze: “Hé… Zie ik jullie nou net voorbij lopen???” Kortom, we stonden dus bij
het café waar ze met de kids muziekles had. Even bakkie koffie genoten en
daarna hebben Anita en ik even het centrum van Lillehammer verkend. Leuk trendy
stadje, met een gezellige hoofd winkelstraat. Even Fish&chips gescoord en
weer naar Casa Kirkhus teruggegaan.
Was natuurlijk
weer heel gezellig met dineren, open haard, rode wijn, cognacje, bijkleppen,
kompjoeteren, MSN’en en “webcammen” met Nederland etc. etc.
Vrijdag 20 Augustus
Redelijk geslapen
en gezellig ontbeten met Patricia, Kajsa Anita en ik.
Daarna zijn Anita,
Misha (de hond) en ik vertrokken voor een fikse wandeltocht in de buurt van
“Sjushøen”. Het is zwaar bewolkt maar droog. 4 uur lang gelopen over moerassig
heuvelig gebied met veel riviertjes en meertjes. Vlak bij de auto nog een fiks
bui op onze kop gekregen, dus we waren best kledder…
Patricia had
vanavond niet zo’n zin om uitgebreid te koken dus hebben we hebben we alleen Noorse
vissoep met visballetjes gegeten, en een soort vis-pasta, aardappelpuree,
worteltjes, doperwtjes en Noors gehaktballen… Dus…. Gewoon een 4-gangen diner…
Daarna hebben we gezellig naar het beste van
Kopspijkers ( met Jack Spijkerman) gekeken.
Zaterdag 21 Augustus
Vanmorgen om 7:20
opgestaan en de spullen bij elkaar gezocht, want we gaan vandaag richting huis.
Nog even ontbeten en daarna afscheid genomen van de familie Kirkhus.
Patricia heeft ook
nog even een Noorse zwerfkei uit haar eigen tuintje gehaald en meegegeven om op
het graf van mama te leggen.
Om 8:20 gingen we
op weg. En het werd prachtig weer. In Uddevalle nog even de supermarkt
opgezocht en een Big-Mac gescoord bij de Mc Donalds. Toen we dichter bij Malmø
kwamen hebben we nog even getwijfeld om door te rijden naar Nederland… Volgens
Helga van de Gestapo zouden we dan om 11:30 thuis zijn. Maar we waren beide al
aardig moe en het was goed weer om de tent op te zetten dus besloten we maar om
in Malmø te overnachten. Nu zitten we dus hier op de camping, en het is 21:30.
Het is al bijna donker. Je kan merken dat we weer een stuk zuidelijker zitten,
want het word al veel sneller donker. De camping is aan de zee (de Sont) en
praktisch naast de enorme brug naar Denemarken (Kopenhagen). We hebben nog een
prachtige zonsondergang kunnen zien hier. (zie foto’s)
En nu gaan we iets leuks doen.
Zondag 22 Augustus
Het was een prachtige vakantie.