Vakantie van Anita & Jeffrey in

Noorwegen

7- 22 Augustus 2004

 

Mailadres tijdens ons verblijf in Noorwegen: stefkeuutfryslan@hotmail.com

Of als we on-line zijn via MS Messenger

 

 

Zaterdag, 7 Augustus

 

Om 5 uur s’morgens zijn we vertrokken. Erg Duf want we gingen er pas om half één in..Het navigatie systeem ingesteld op Puttgarden, en tuffen maar. In Duitsland hebben we tussen Bremen en Hamburg wat vertraging opgelopen door file, en ook na Hamburg stonden we regelmatig stil. Veel vakantiegangers, en zoals gebruikelijk in Duitsland waren ze op veel plaatsten met de weg bezig. Sommige plekken zijn pas klaar in 2008!

 

Bij Puttgarden op de veerboot en na drie kwartier varen zaten we in Denemarken.

 

Mooi land trouwens, met heel veel graanbouw en mooi groen ertussen. Beetje glooiend, en het leek hier en daar veel op Noord Frankrijk. Na  Kopenhagen de tunnel en de brug genomen en we zaten in Zweden. De Zweedse douane hield ons ook nog aan, en Anita zag de bui al hangen… We hebben iets te veel drank, koffie en boodschappen bij ons, dus toen de douane beambte me streng aankeek en vroeg: “Do you have anything to declare”, zei ik: “Yes , my Girlfriend” … De strenge blik verdween, en er kwam een glimlach tevoorschijn… We mochten doorrijden…

 

Op dit moment is het 16:10 en rijden we nog in Zweden, ongeveer honderd kilometer onder Götenborg.

 

19:00  We hebben een Camping gevonden in Strömstad. Een grote 4-sterren camping, vlakbij een langgerekt Fjord. Stromstad ligt ongeveer honderd kilometer boven Götenborg / 150 kilometer onder Oslo.

 

 

Het is heerlijk weer, en binnen een paar minuten hebben we de tent staan.

 

 

 

Na een Cup-a-soep en een Rood Wijntje, zijn we even gaan wandelen naar het oergezellige haventje. Hier de foto’s daar naar toe:

 

 

En op de terugweg kom je zo op de camping: Je ziet daar onze tent en auto staan:

 

 

Anita is nu even douchen, en ik ga zo even een trui aan trekken… Het word fris.

 

Zondag 7 Augustus

 

Het is nu 20:31, en ik zit naast de Hütte  het verslag te doen. (zie foto). We zijn in een uurtje of 6 hierheen gereden, en de PDA met Tomtom3 Navigator heeft z’n nut weer bewezen. Feilloos Leidde “Helga” (van de gestapo, want zo noemen we de vrouw in mijn navigator, omdat ze soms wat streng overkomt als we niet precies doen wat ze zegt) ons naar hier toe.

 

 

Ongeveer om 4 uur ’s middags kwamen we aan hier onder bij de slagboom. Er is een slagboom geplaatst omdat de weg helemaal is aangelegd voor de bewoners van dit prachtige gebied (the lucky few)  Na 50 Neuro’s (Noorse kronen) in de automaat gegooid te hebben, reden we ongeveer in 20 minuten over een soort karrenpad helemaal naar boven. Echt, ‘in the middle of nowhere’! Schitterend... Bovenaan kom je dan ook nog bij de slagboom van de Hütte “Kirkhus. We hadden beneden al even gebeld, en Helge was naar beneden gekomen om de slagboom te bedienen. Dan nog even een 30 % weggetje steil omhoog en dan ben je bij de Hütte .

 

Leuk om Patricia, Helge, Mika en Kajsa weer te zien na een jaar natuurlijk, en we hebben alles even bewondert. Echt schitterend chaletje uitkijkend over het bergmeer. Het is nog mooier als dat ik me had voorgesteld. We hebben lekker even bij gekletst en nog even aan het vissen geweest in een heel klein bootje met Helge en Mika. Ik aan het vliegvissen vanaf de wal en Helge en Mika nog even het meer rond slepend met een blinker.

 

Rechts de hond Misha, links de knie van Anita, beneden staat Mika en Jeffrey laat de boot te water:

 

Dat witte stipje in het midden aan de overkant,dat ben ik…

(en de 2 bergtoppen daarboven zijn “Hooter Range” ; gedoopt door Helge…)

 

Daarna kampvuur gemaakt en lekkere knakworsten geroosterd boven het vuur. Helge heeft speciaal voor deze gelegenheid een bewaarde fles Champagne opengeknald! Wat een eer!

 

Nu zitten we gezellig binnen voor het kampvuur te klessebessen en alles nog eens te “overzien”… Ze zijn nu precies een jaar in Noorwegen…

 

Maandag 9 Augustus.

 

We hebben lekker geslapen en om 9:30 zijn we van bed gegaan. Het is wederom prachtig weer, en ‘s morgens vroeg is het hier helemaal een sprookje. Het meer spiegelglad, met de ochtend zon er overheen, dansende vliegjes erboven… Heerlijk ontbeten met koffie, thee, gekookt ei en vers brood, lekker rustig wakker worden…

 

Daarna zijn we met het hele spul in 2 auto’s vertrokken om hier verdrop te beginnen aan een wandeling op de “hoogvlakte”. Nog steeds over het tolweggetje, en onderweg hoorde we op eens een sissend geluid, in het ritme van de draaiende autoband. Toen we stil stonden bleek onze rechter achterband lek! Nou, reserve band achteruit gehaald en erop gezet. Na een nadere inspectie bleek lekke band helemaal af te zijn! De hele binnenkant van de band was tot DOOR het canvas afgesleten! Er staken ijzeren bewapening draden naar buiten. Ik wist dat ik het profiel van de banden af had, en dat ik na de vakantie nieuwe banden moest hebben, maar ik heb niet gezien dat ie zó slecht was… Het is gewoon mazzel geweest dat ie niet geklapt is onderweg naar hier toe! We moeten morgen dus maar even een garage opzoeken om een nieuwe band te kopen.

 

Afijn, 10 minuten oponthoud dus, maar toen konden we dus echt gaan wandelen. Het was prachtig weer, en een schitterend gebied. (zie foto’s hieronder)

 

 

u

 

 

 

 

Na de wandeling zijn we thuis gaan zwemmen in het meer hier bij het chalet. Fris, maar ó zo lekker… Knalhelder bergwater, en een heerlijk zonnetje maakt het doorkomen toch een stuk makkelijker. Bovendien  moesten we zwemmen, want het is tevens douchen hier…

 

Daarna ben ik nog wezen vliegvissen vanuit de boot. Niets gevangen, maar echt heel idyllisch om zo te kunnen vissen. ‘Savonds heeft Helge heerlijke Noorse gehaktballen gemaakt, met bloemkool, doperwten en piepers. Heerlijk! Daarna zijn Helge, Anita en ik nog even wezen zoeken met de metaaldetector bij 2 oude ruïnes van huisjes van vroeger. Op wat handgesmeedde spijkers na hebben we niets gevonden. Was wel een hele leuke wandeling:

 

Dinsdag 10 Augustus

 

Vandaag was het plan om eerst even bij een garage een nieuwe band te kopen, en om de velg te laten leggen, en dan een fikse tocht maken naar een hele grote waterval. Mika zou met de buren meegaan naar de rivier/waterval. Maar het liep allemaal wat anders…

 

Alles gepakt en gezakt voor een fikse wandeltocht, wij op weg naar Geilo. Na 3 pompen/garages gevraagd te hebben was de beste optie om nu een afspraak te maken voor morgen. Dan zou de band met de benodigde maat binnen zijn. Echter, we hadden nog een garage gezien aan het begin van Geilo, dus hebben we de dames, hond en kind achter gelaten bij de winkels, en zijn Helge en ik naar de bewuste garage gereden. In eerste instantie kon de garagehouder ons niet meteen helpen… Maar toen kwam de plaatselijke dorpsgek/alcoholist op ons af (hij was kennelijk kind aan huis in die garage), en zei dat hij wel een garage wist die ons meteen zou kunnen helpen. Als de man praatte kwam er een enorme kegel onze kant op zetten, en dat om 11:30 ‘s morgens! Maar goed, we zouden hem meenemen naar de bewuste garage, want die lag 10 kilometer buiten Geilo, in de bush. Nou hadden we de auto zó vol dat ie eigenlijk niet meekon, maar dat was geen probleem volgens hem: Helge gewoon op de middenconsole/armsteun en hij ernaast. Kwam er op neer dat Helge praktisch bij hem op schoot zat! Wij rijden en hij kleppen… Mijn god wat kon die vent ouwehoeren! En zoals een goed alcoholist betaamt, was hij bij elke zin uitvoerig aan het animeren met de armen: wou bijna zelf gaan schakelen, (ik moest naar de 3e versnelling volgens hem), gaf mij ieder keer een klap op de knie, of een por in m’n zij..

 

Een kwartier later waren we op de plaats van bestemming. Een Noorse “hillbilly” stond in de deuropening, en liep zonder veel te zeggen naar z’n garage toe. Ik moet zeggen, een keurige professionele garage, met stapels nieuwe banden. Gelukkig had hij de maat 215/55/R16 liggen en voor een niet al te hoge prijs (voor Noorse begrippen dan: 1450 Noorse Kronen, ongeveer 190 Eurootjes) Ik de velg met de kapotte band uit de kofferbak gehaald en hij aan de gang.

 

Het probleem was dan nog even hoe te betalen? Wij hadden natuurlijk niet zoveel cash bij ons, en bij hem konden we natuurlijk niet pinnen. Nou dat werd keurig opgelost door de garagehouder: hij gaf ons gewoon een rekening mee! Die hebben we bij de bank in Geilo meteen betaald. Overigens vond Helge één kwartier op de schoot van een dronken dorpsgek meer dan genoeg, dus hebben we met pijn en moeite een plekje achterin vrij kunnen maken waar de dorpsgek kon zitten.

 

Wij de rekening betaald, en de zuiperd 100 kronen gegeven voor de moeite (blijft toch tof dat ie dit voor ons geregeld had!). Toen vroeg ie ons wel nog even en passant of we er even een fles drank voor konden kopen, maar dat ging ons te ver. Dus hij zelf de drankenhal in… Helge heeft hem toen nog netjes terug gebracht bij de garage en hebben we wat boodschappen gedaan.

 

Omdat alles wat uitliep zijn we dus niet toegekomen aan het wandelen naar de waterval. We zijn toen bij de Hütte  gaan zwemmen en vissen in het bergmeer… Echt heerlijk! Ik heb – by the way – ook nog m’n eerste echte Noorse Beekforel gevangen midden op het meer!

 

Nu is het al weer 22:10 uur en we hebben heerlijk spaghetti bolognaise gegeten.

 

En zo schreef ik dit verslag:

 

Nu gaan we kaarten/rode wijn drinken/kampvuur maken/ of weet ik veel

 

Woensdag 11 Augustus

 

Vanmorgen om een uur of halftien opgestaan en al weer genoten van een heerlijk Noors ontbijtje met z’n allen. De zon staat weer hoog aan de hemel dus het belooft weer een prachtige dag te worden. We treffen het met het weer tot nu toe: warm en zonnig!

 

Vandaag gaan we de Hütte verlaten maar dat is vanmiddag pas. Eerst gaan we wandelen… En wel dezelfde route als die de familie Kirkhus met Aart en Matthieu gemaakt hebben. Helemaal naar boven gelopen dwars door de bush-bush, en daarna lekker zwemmen in het bergmeer. Kraakhelder water en af en toe forellen die springen.

 

 

 

 

 

Het huisje rechts boven het midden is de Hütte :

 

Helge met Kajsa:

 

 

Zwemmen in het bergmeer boven:

 

Ook hebben we de traditie voortgezet door geld op een geheime steen te leggen… De munten van als onze voorgangers (De Kirkhusjes, Aart, Matthieu kortom: iedereen die de Hütte  bezocht heeft) lagen nog precies zo, zoals ze destijds neergelegd waren. We zijn nu dus écht ingewijd!

 

De Inwijding:

 

 

Weer thuis aangekomen hebben we een cup-a-soup genomen en zijn we gaan zwemmen in het meer. Daarna de boel bij elkaar gezocht en ingepakt en omstreeks 17:15 hebben we afscheid genomen van Patricia, Helge, Mika en Kajsa en zijn we vertrokken richting Flåm. Overigens heb ik “en passant” nog even de hand geschud van “Knut:”.. De grootgrond bezitter van de streek, en wereldberoemde Mode fotograaf!

 

De route naar Flåm is adembenemend! Daardoor reden we ook tot 3X toe bijna een schaap dood, maar dit terzijde… Helga (van de navigator) leidde ons weer feilloos naar de bestemming toe. Alleen de tientallen tunnels, waarvan sommige meer dan 4 km. lang zijn, brachten haar af en toe van de wijs, doordat dan de GPS geen ontvangst heeft.

 

Aangekomen op camping Flåm hebben we Babi Pangang (uit blik)  met rijst gemaakt en lekker zitten schransen. De camping zit echt in een dal, waar het Fjord eindigt. Vanaf hier vertrekt de “Flåmsbana”; een trein die je helemaal naar boven brengt, door tientallen tunnels, en via een hele steile en prachtige rit. Dat gaan we morgen doen, en dan terug wandelen in een uurtje of 5. Ook is hier een hele gezellige haven waarvandaan diverse boottochten gemaakt kunnen worden. Er waait hier een hele warme bries, en het  doet een beetje zuid-frans aan, voor wat betreft het weer, de sfeer, en de toeristische aankleding…

 

Zo staan we er bij…:

 

Op dit moment (23:45) zitten we aan de rode wijn; ik doe het verslag en Anita leest de Margriet (met een hoofdlampje op)

 

Donderdag 12 Augustus

 

Goed geslapen en om 8:00 branden we de tent uit. Uitgebreid ontbeten en daarna naar het station gegaan om 2x enkele reis trein tickets naar Myrdal te halen. Het is hier wel toeristisch, voornamelijk door de beroemde “Flåmsbana”. Bussen vol toeristen stappen hier op de trein, of op de boot. Om elf uur vertrokken we. De trein klimt langzaam vanaf zeeniveau (natuurlijk; want we zitten aan een fjord) naar zo’n 900 meter hoogte. Je komt langs schitterende uitzichten, tunnels en watervallen. Bij de grootste waterval stopte de trein zelfs, en kon iedereen van boord gaan om foto’s te nemen. Als klap op de vuurpijl (maar niet heus) begon bij de waterval ook muziek te spelen en verscheen er onder de waterval een soort prinsesje, die het publiek lonkte en toezwaaide.. Het was dus net de Efteling.

 

En toen begonnen we dus aan de 21 kilometer lange afdaling te voet… Vermoeiend, maar echt geweldig! Om 12:20 zijn we begonnen en om 17:30 waren we weer op de camping. Tamelijk kapot!

Wat foto’s van de tocht:

 

 

 

 

Nu zitten we aan de wijn, soep, pinda’s en nog meer van dat soort schranswaar…

 

Vrijdag 13 Augustus

 

Vandaag was het plan om in ieder geval niet te gaan lopen, of misschien een heel klein beetje. Dit om de zwaar toegetakelde beenspieren even wat rust te gunnen. Nadat we uitgebreid ontbeten hebben zijn we om een uur of 10:30 richting VVV, in de haven gegaan. Daar even rond gekeken, onder andere naar een joekel van een cruiseschip dat lag aangemeerd. Toen zijn we gaan rijden richting Aurlansvangen, om te gaan tanken en daarna een leuk plekje op te zoeken aan de Fjord.

 

We vonden een geschikt plekje waar je vrij makkelijk het water kon bereiken (dat is niet makkelijk bij de fjorden, omdat de rotsen meestal steil het water in lopen). Ik daar een beetje aan het vissen geweest, en Annie Schilder lekker pootje baden, lezen, zonnen, mij vragen of ik al iets gevangen heb etc. etc.

 

Stefke aan het vissen:

 

Wat wel geweldig was is dat we op 50 meter afstand in ene een schooltje dolfijnen zagen “passeren”!!! Ik weet niet of dat uniek is hier of doodnormaal, maar wij vonden het in ieder geval super! Navraag later  bij de receptie van de camping leerde dat het niet uniek is en dat het geen dolfijnen zijn (duh) maar een kleinere variant. (ik denk tuimelaars of bruinvissen of zo iets…)

 

Na een paar uur zijn we weer via Aurlansvangen langs Flåm gereden richting het andere dorpje Undredal. Dat is een schattig pittoresk dorpje gelegen aan de fjord, met als bezienswaardigheid een “Stavkyrje” uit 1147. Het kleinste nog in dienst zijnde kerkje van Noorwegen. Het is een knoeter-oud schattig klein houten kerkje. Ik wou best graag even binnen kijken, maar daar moest 7 eurootjes p.p. voor neergeteld worden, dus dat deden we natuurlijk niet…. Beetje cultuur prima; maar ik laat me geen poot uitdraaien.

 

Na het dorpje bezichtigd te hebben zijn we ergens op de terugweg neergestreken langs een prachtige rivier. Daar hebben we lekker in het ijswater (!) gestaan en liggen te zonnen.

Stefke met “kouwe klossen”:

‘S avonds rijst met ingeblikt nasi/bami vlees gegeten, aangevuld met prei, paprika, ui en knoflook die we in de Spar in Aurlansvangen gescoord hadden. En straks gaan we uiteraard weer Yahtzeeën! (Yahtzee: een spel voor dementen: hoef je niet bij na te denken, en je kan het ook nog na een paar glazen rode wijn in je mik!)

 

Zaterdag 14 Augustus

 

Na het gebruikelijke uitgebreide ontbijt, hebben we de boel ingepakt en om 10:15 vertrokken we richting Olden. Ik hou nu toch echt op met vertellen hoe mooi het hier is… Er is gewoon geen lelijke weg te vinden in Noorwegen. Het is een genot om rond te rijden! Eigenlijk wil je elke 5 minuten wel stoppen om foto’s te maken…

 

Bij Aurland gingen we omhoog, en stegen we tot ongeveer 1400 meter. Je rijdt daar over een hoogvlakte met overal bulten sneeuw en richting Olden zie je fantastische gletsjers. Het zijn allemaal gletsjer uitlopers van het Jostedalsbreem: een enorm gletsjer gebied. Zie foto’s.

 

We hebben er een uurtje of 4 over gedaan om hier op camping “Gryta” te komen. Het is een prachtige camping aan het meer “Oldeatnet”, waarbij de plaatsen aan het meer staan. Ik kan vanaf m’n luie stoel vissen in het azuurblauwe meer. Ook mag je gratis gebruik maken van de bootjes van de camping, dus dat gaan we zeker doen één dezer dagen. De dames van de receptie hier, wisten te vertellen dat er zelfs een zalm van 12 kilo gevangen is hier!

 

 

 

 

 

Wat wel grappig was, was dat toen we net arriveerden en bezig waren de tent op te zetten, er een helikopter landde, 50 meter naast ons. Je schijnt rondvluchten te kunnen maken voor 60 neurootjes de man! En je word dus gewoon hier opgepikt en 20 minuten later weer neergezet. Je maakt een rondvlucht over de gletsjers en de bergtoppen rondom dit gebied. Dat lijkt me echt gaaf!

Landende helikopter:

 

We hebben net gegeten: Hakkebalje van keurslager Hoeksma, piepers, doperwten en maïs, en een bak meloen yoghurt toe… “Buuurp”…

 

Zondag 15 Augustus

 

Vandaag staat in het teken van de Gletsjers. We webben vrij lang geslapen, tot zo’n half tien. Met een behoorlijk verfrommeld gezicht zitten we dan ook aan de ontbijttafel. Het is vandaag bewolkt en fris. Na het eten vertrekken we met de auto naar het eind van het dal.

 

We hebben de bussen Japanners al langs zien komen deze dagen, dus we verwachten een toeristische attractie. De auto neergezet bij een betaalde parkeerplaats (40 Neuro’s!), en wij naar boven. En inderdaad; na 100 meter komen de eerste golfkarretjes gevuld met Japanners ons al tegemoet rijden… Als je dus echt geen zin hebt om het stukkie naar boven te lopen, dan neem je toch gewoon een golfkarretje met chauffeur, of beter nog: een koets! En mijn  god wat zien die japanners eruit… Allemaal in knal gele-, roze-, rode-, blauwe- of  lila pakjes aan, een belachelijk mutsje of hoedje of petje op de kop, minimaal 2 camera’s om de nek hangen, en allemaal een bril…

 

In een “stief uurtien” lopen we het pad omhoog en bereiken de gletsjer. Je kan daar dus ook een stuk de gletsjer op met begeleiding, maar meer dan 200 meter is dat niet zo te zien. Dus dat doen we maar niet.

Afijn, na de nodige foto’s en filmopnames zijn we weer naar beneden getogen. Omdat we dus vrij vroeg klaar waren wilde we nog een andere- iets minder toeristische route doen. (voor mensen die NIET op pumps een berg willen beklimmen dus…) Op de kaart stond een route aangegeven die als je hem helemaal afloopt tot boven op de top, op een hoogte van zo’n 1750 meter eindigt. Maar deze tocht duurt 4 tot 5 uur (enkele reis!) dus dat zou niet lukken voor het donker. We besloten dan gewoon tot het eerste bergmeertje te lopen (zo’n 2 uur) en dan weer terug. Toen we met de tocht bezig waren viel het ons op dat hij toch erg moeilijk te volgen was, en hier en daar behoorlijk klauteren… Het pad werd steeds vager! We kregen toen argwaan of we wel het goede paadje ingeslagen waren. Anita kreeg steeds meer het gevoel dat we niet op het bewuste pad zaten. Dus wij weer terug… Dat viel ook niet mee, want we waren op een gegeven moment toch echt het pad kwijt! Dan is het toch erg handig als je een hand-GPS bij je hebt, zodat we het oude pad weer terug konden vinden.

 

Beneden aangekomen was het toch echt te laat om als nog het goede pad te lopen dus zijn we maar naar de camping teruggegaan.

Hier wat foto’s van de gletsjer:

 

 

 

 

 

Daar hebben we nog wat geklooid, in de zon gelegen, gevist en de was gedaan.

 

Het menu van het diner van vandaag was: aardappels, rode kool, kip-burgers, en “Piano” na… Piano is Noorse vanillesaus die je eigenlijk ergens overheen moet pleuren, maar wij eten gewoon een pak op met z’n tweeën…

 

Het wordt al weer behoorlijk fris hier (’t is nu 21:00) en ik ga hier zo een kampvuurtje maken. Op deze camping mag je gewoon naast de tent fikkie stoken, en dat wordt dan ook driftig gedaan door iedereen.

 

Ik warm me op bij het kampvuur:

 

 

Maandag 16 Augustus

 

We hoorden het vanmorgen vroeg al: regen op het tentzeil… En inderdaad, zwaar bewolkt en af en toe lichte regen. Misschien was mijn opmerking ”Met dit mooie weer kunnen we de nieuwe tent niet testen op waterdichtheid…”  ook de goden verzoeken…

 

Maar goed, gewoon in de tent ontbeten, en gezellig de regen afwachten. Gelukkig was het na een half uurtje droog en zijn we na de rugzakken gepakt te hebben hier achter de camping het pad omhoog geklauterd richting waterval. Onderweg kwamen we een kudde enorm aanhalige geiten tegen, die gewoon tegen je aan gingen staan om geaaid te worden. Hele lieve kleine geitjes. Je zou zo een kroppie of drie van die knuffelgeiten mee naar huis nemen.

 

 

Het was een dik uur klimmen, steil omhoog en dan stond je onder de waterval. Heel even maar want je werd er zeiknat door het opgezweepte condenswater. Boven even de lunch genuttigd (2 bolletjes met chocopasta) en toen weer naar beneden. Dat is wel een nadeel hier: je kan nergens een mooi rondje wandelen. Overal moet je weer het zelfde pad terug…

 

Op de foto beneden zie je de camping aan het water:

 

 

 

Eenmaal terug op de camping hebben we even uitgerust en gevist, en toen naar Olden om boodschappen te doen. Ook nog even gevraagd waar de dranken winkel was, maar die is helaas alleen te vinden in het andere dorp, zo’n 18 km. verder op. En helaas mogen ze in de supermarkt geen Rode wijn verkopen, dus moeten we het zonder stellen vanavond.

 

Het diner bestond vanavond uit: MACARONI!!!! Gemaakt met verse prei, paprika, ui knoflook een pot pastasaus en een blik Smack. HEERLIJK!

 

Daarna gedoucht en alvast het windscherm en waslijn afgebroken, en nu zitten we gezellig voor het kampvuur.

 

Dinsdag 17 Augustus

 

Zowaar… Ogen open en de zon schijnt! En gisteren hadden we croissantjes gescoord in de supermarkt dus dat was smullen bij het ontbijt. Vandaag gaan we verkassen richting Lom. Na het uitgebreide ontbijt hebben de we hele boel ingepakt en zijn we gaan rijden.

 

Je kan op 2 manieren naar Lom; de snelle en makkelijke route, of de langzame- wat moeilijker toeristische route. We hebben de tijd dus we nemen de toeristische route. Ja ik weet het, ik treed in herhaling, maar het was echt schitterend… We reden helemaal over een soort hoogvlakte, en wel de ruigste we tot nu toe gezien hebben. Het was net een maanlandschap. Een hele smalle weg haarspelde zich door het berglandschap, waarbij je af en toe achteruit moet naar een uitwijkplekje als er een tegenligger aankomt zoals een vrachtwagen of bus (!).

 

 

 

 

Wat ook leuk is, is dat je het oorspronkelijke bergriviertje steeds breder ziet worden. En onderaan vlakbij Lom is het bijna 500 meter breed en lijkt het riviertje steeds meer op een deltagebied met eilandjes in het midden en zandstrandjes aan de kanten. Op 6 km. voor Lom hebben we de camping gekozen, aan de rivier. De tent opgezet en eerst even naar Lom gereden om de supermarkt op te zoeken.

 

Ons plekkie:

 

Toen we de camping opreden stond er maar liefst één caravan! Het vogeltje in de campinggids (wat duid op een rustige camping) klopt dus aardig… Dachten we… Want nu ongeveer een half uur geleden reed er een touringcar bus de camping op met een kroppie of 30 puberende Sloveense padvinders!!! Weg rust…

 

Maar goed, misschien valt het mee. Niet te snel oordelen…

 

Het menu van vanavond: aardappelen, sperzieboontjes en jawel: de hakkeballen van Hoekstra! En als toetje aardbeien yoghurt.

 

Woensdag 18 Augustus

 

Nou inderdaad… Weg rust! Tot laat in de nacht zijn een paar van die Slovenen  gewoon aan het blèren op de camping. Bij het arriveren van de bus kon je meteen zien wie de 2-3 grootsmoelen zijn en dat zijn ook de enige personen van die groep die je continue hoort. De rest heb je relatief weinig last van. Afgezien van het “bezetten” van het washok, de douches en de Wc’s. Vanmorgen toen we nog in de tent lagen hoorden we de touringcar starten, en hadden we kleine hoop dat ze zouden opzouten, maar helaas… De tenten stonden er nog.

 

Wat foto’s vanaf de camping:

 

 

De rivier richting Lom:

 

Wij zijn om een uur of 11 vertrokken richting Lom om de “Lomseggi” te bestijgen. Een tocht van met een totale stijging van ongeveer 900 meter naar zo’n  1300 meter hoogte. Volgens het kaartje en de beschrijving van de tocht, was hij goed te doen ook door ongeoefende wandelaars. Nou dat wekte - ons inziens - de foutieve indruk, dat het een relatief makkelijke tocht zou zijn, en dat was het niet! Hij was behoorlijk pittig klimmen/klauteren soms langs steile afgronden, en hier en daar met handen en voeten de hindernissen nemen. Daarnaast ben je de eerste 3 uur niets anders aan het doen dan steil omhoog aan het klimmen. Mijn GPS gaf een rechte lijn aan van links onder naar rechtsboven dus zo’n 40 graden steil omhoog! Maar ondanks mijn gefoeter en geklaag en opmerkingen als  ”ik ben op vakantie en niet in een militair trainingskamp…” was het de moeite meer dan waard! Prachtige uitzichten, en boven op de top totale stilte! Schitterend.

 

Halverwege de tocht. Links onder zie je mij bosbessen plukken:

 

Bijna boven op de top:

 

Mooie bloemetjes boven op de top:

 

Jawel: Annie en Stefke boven op de Mount Everest (voor ons gevoel dan…):

 

Halverwege de afdaling, uitkijken over Lom:

 

Prachtige luchten:

 

En schitterende vergezichten:

 

We hadden boven op de top echt het idee dat het nu flauwtjes dalen zou worden en dus een makkelijke afdaling. Tenminste, als je het routekaartje en de hoogtelijnen telde over de afstand… Nou dus niet: de afdaling was mogelijk nog steiler dan de beklimming! Wat wel geinig was, was dat je ook een heel klein hutje tegenkomt ( “Smithbue” genaamd)waar eind 19e eeuw een tijdje een Duitse schrijver in heeft gewoond. Echt ongelofelijk: 2 bij 2 meter, een miniscuul klein kacheltje, allerlei gereedschap en benodigheden voor noodsituaties en een deurtje waar je alleen zwaar gebukt doorheen kan komen. In het hutje lag een logboek ingepakt in plastic waar passerende gasten al sinds 1990 korte verhaaltjes in hadden geschreven (de eerdere jaargangen liggen denk ik in het museum) Wij hebben dus ook een groet achter gelaten.

 

Afgepeigerd kwamen we om een uur of halfzes weer aan bij de auto. Gauw even wat boodschapjes doen en naar de camping terug. Daar gauw onder de douche voor dat de Slovenen er weer bezit van namen.

 

En wat hebben we vanavond gegeten?????? MACARONI!!!! Dit keer niet met smack maar met 2 tot blokjes gesneden hamburgers van Lupack. Ook lekker. En als toetje: yoghurt met caramelsaus en yoghurt met brokjes (?)

 

Donderdag 19 Augustus

 

Vandaag hebben we op tijd ontbeten en de boel ingepakt (dankzij de Slovenen vroeg wakker). We vertrekken naar Lillehammer. Het had vannacht weer geregend, en we waren bang dat we in de regen de spullen moesten inpakken, maar dat viel gelukkig mee. Veel regen onderweg gehad, en ik moest dan ook voorzichtig rijden ivm mijn zeer matig geprofileerde voorbanden… Over banden gesproken: we moeten ook nog naar een garage 10 kilometer vóór Lillehammer want daar word ook de andere achterband vervangen, omdat je in Nederland slecht aan Finse  “Nokian” banden kunt komen. Helge heeft ronde gebeld en daar hadden ze mijn band op voorrad. Al met al had ik beter gewoon thuis de 4 nieuwe banden kunnen regelen ipv (verkeerd) zuinig te zijn!

 

In Øyen hebben we dus een kwartier pitstop gehad; de nieuwe band zat er dus snel om. Patricia had onderweg al gebeld dat ze om 13:30 weg moest en dat ze de sleutel had uitgelegd. Zij zelf moest met de kids naar muziekles en zou ook een uurtje in Lillehammer in één of ander café wachten.

 

Maar om precies 13:15 kwamen we aan bij “Casa Kirkhus “. Helga (van de gestapo van de navigator) had ons er weer feilloos heen geleid. Omdat Patricia de bus moest halen hebben we even gauw bijgeklept en zijn wij achter gebleven in het huis van de fam. Kirkhus.

 

Even wat spullen naar binnen gebracht, bakkie koffie genomen en even de Olympische spelen gekeken. Om een uur of 3 zijn we richting centrum gereden. Toevalligerwijs (ik bedoel dus: op mijn intuïtie ) parkeerden we de auto bij het cultuur centrum/café en belde ik Patricia op om te vragen waar ze zat. Toen ze opnam zei ze: “Hé… Zie ik jullie nou net voorbij lopen???” Kortom, we stonden dus bij het café waar ze met de kids muziekles had. Even bakkie koffie genoten en daarna hebben Anita en ik even het centrum van Lillehammer verkend. Leuk trendy stadje, met een gezellige hoofd winkelstraat. Even Fish&chips gescoord en weer naar Casa Kirkhus teruggegaan.

 

Was natuurlijk weer heel gezellig met dineren, open haard, rode wijn, cognacje, bijkleppen, kompjoeteren, MSN’en en “webcammen” met Nederland etc. etc.

 

   

 

Vrijdag 20 Augustus

 

Redelijk geslapen en gezellig ontbeten met Patricia, Kajsa Anita en ik.

 

Daarna zijn Anita, Misha (de hond) en ik vertrokken voor een fikse wandeltocht in de buurt van “Sjushøen”. Het is zwaar bewolkt maar droog. 4 uur lang gelopen over moerassig heuvelig gebied met veel riviertjes en meertjes. Vlak bij de auto nog een fiks bui op onze kop gekregen, dus we waren best kledder…

 

 

 

 

Patricia had vanavond niet zo’n zin om uitgebreid te koken dus hebben we hebben we alleen Noorse vissoep met visballetjes gegeten, en een soort vis-pasta, aardappelpuree, worteltjes, doperwtjes en Noors gehaktballen… Dus…. Gewoon een 4-gangen diner…

 Daarna hebben we gezellig naar het beste van Kopspijkers ( met Jack Spijkerman) gekeken.

 

Zaterdag 21 Augustus

 

Vanmorgen om 7:20 opgestaan en de spullen bij elkaar gezocht, want we gaan vandaag richting huis. Nog even ontbeten en daarna afscheid genomen van de familie Kirkhus.

 

Patricia heeft ook nog even een Noorse zwerfkei uit haar eigen tuintje gehaald en meegegeven om op het graf van mama te leggen.

 

Om 8:20 gingen we op weg. En het werd prachtig weer. In Uddevalle nog even de supermarkt opgezocht en een Big-Mac gescoord bij de Mc Donalds. Toen we dichter bij Malmø kwamen hebben we nog even getwijfeld om door te rijden naar Nederland… Volgens Helga van de Gestapo zouden we dan om 11:30 thuis zijn. Maar we waren beide al aardig moe en het was goed weer om de tent op te zetten dus besloten we maar om in Malmø te overnachten. Nu zitten we dus hier op de camping, en het is 21:30. Het is al bijna donker. Je kan merken dat we weer een stuk zuidelijker zitten, want het word al veel sneller donker. De camping is aan de zee (de Sont) en praktisch naast de enorme brug naar Denemarken (Kopenhagen). We hebben nog een prachtige zonsondergang kunnen zien hier. (zie foto’s)

 

 

 

 

En nu gaan we iets leuks doen.

 

Zondag 22 Augustus

 

We hebben goed geslapen en ongeveer om 8:30 opgestaan. Het is mooi weer, en na een lekker ontbijtje hebben we de boel ingepakt en zijn we vertrokken richting Nederland. Ongeveer 8 uurtjes hebben we er over gedaan om ongeveer om 17:30 thuis aan te komen.

 

Het was een prachtige vakantie.