Home | Columns/blog | Mijn verhaal | Lupus/sle - de ziekte
Copyright 2007-2008, Bankhanger J.

Omgaan met een zieke

De verveling

De positieve kant

Help, red mijn carrière

De emotionele achtbaan

Single & ziek

De boekenkast

Wij zijn de geraniums zat!

Een alternatief

Toch op reis?

Links

Gastenboek

Blog augustus 2006

 

Kwaliteit versus kwantiteit (0608)

 

06-08-2006 Kwaliteit versus kwantiteit

Ik sta op, buig door mijn knieën, ga gehurkt zitten en kom dan langzaam weer overeind. Ik kan niet anders doen dan lachen. Lachen van blijdschap. Nog een keer, weer door mijn knieën, dan rechtop. Ik til mijn linkerbeen op, schop mijn voet vooruit en dan mijn rechterbeen. Niets! Niet het kleinste beetje pijn, geen speldeprik. Ik kan het haast niet geloven. De hele dag buig ik mijn knieën zo vaak, maak ik telkens vuisten van mijn handen, verbaasd dat ze meebuigen en draai ik mijn enkels alsof ik dat nog nooit eerder heb gedaan. Het is een cadeau, maar ik besef maar al te goed dat het me zo snel als ik het nu heb gekregen ook weer afgenomen kan worden. Een andere dokter dan mijn eigen specialist heeft me als snelle en tijdelijke remedie een flinke dosis prednison voorgeschreven en dit is de bijwerking, mijn cadeautje twee weken later. Ik vrees voor het bezoekje van zometeen. Mijn sprookje, mijn cadeautje raak ik wellicht zomaar kwijt. Maar nu ik er weer aan herinnerd word dat ik ook kan leven zonder gewrichtspijn (en met prednison) ben ik er ineens niet meer zo zeker van of ik het wel eens ben met mijn specialist zijn standpunt: “Je hebt nog een heel leven voor je. Je bent nog zo jong. Op dit moment moeten we je prednisongebruik zoveel mogelijk beperken want het maakt je lichaam te vroeg kapot.” Hij wilde het oplossen met andere medicijnen (diclofenac, plaquenil, vioxx). Ze hielpen, dat hoorde ik, maar ik merkte er zelf niets van qua pijnbeperking. Pas als ik ze 's ochtends vergat in te nemen was ik zo stijf dat ik wel een heel pakje in wilde nemen. Maar nu: nu weet ik weer hoe het ook kan. En nu begin ik me af te vragen. Heb ik ook een keuze? En wil ik kwantiteit of kwaliteit? Een heerlijk lang leven met heel veel pijn of misschien een iets korter of zelfs even lang leven zonder pijn? Ik denk dat ik kies voor het laatste. Die maagklachten heb ik toch al …

Reageer op deze blog

Terug naar boven

Naar Index Blogs