Wandelen langs de Lycische kust

Daar waar in Turkije de Egeische zee overgaat in de Middellandse Zee ligt de Lycische kust.

Het is één van de meest afwisselende kusten met ruime baaien, smalle stranden en begroeide hellingen. De zee is azuurblauw en kristalhelder.

Het achterland is dicht bebost met mooie Eucalyptusbomen.

Door het bergachtige karakter is een aantal baaien alleen vanaf zee te bereiken. Deze bergen omsluiten dan als het ware de baai.

De naam van deze kust is ontleend aan het volk, de Lyciers, dat hier in de oudheid graven uithakte in de rotsen. De Lyciers hakten hun graven uit steile rotswanden zo hoog mogelijk zodat ze dichterbij god kwamen (hoe rijker men was hoe hoger het graf).
 rotsgraven bij Pinara

 

 

 

 

 

 

rotsgraven bij Fethiye

 

 

 

Je vindt er een ruime keuze aan badplaatsen, van het levendige Marmaris en Fethiye met vele uitgaansmogelijkheden tot aan nog onbedorven en kleinschalige plaatsen als Dalyan. Ben je op zoek naar een paradijselijk strand dan tref je deze in de baai van Oludeniz (Fethiye). Eén van de mooiste van Turkije.

 

Oludeniz

De beklimming van de Babadag

 

 

Babadag (Vader Berg.) is de meest bekende berg in de prachtige omgeving

van Oludeniz, onderdeel van het Taurus gebergte in Zuid Turkije.

Het is bijzonder om te zien hoe deze berg  uit de zee omhoog schiet tot een

hoogte van 1969 m.

Begroeid met een grote variatie flora,van zeldzame orchideen tot oude

cederbomen ,gekoppeld aan een oude Lycische weg, maakt deze route tot

een zeer interessante wandeling.

 

de Babadag gezien vanuit Faralya - Vlinderbaai

We zijn gestart bij het begin van de Lycian Way tussen Ovacik (voorbij Hisaronu) en Oludeniz, bij de afslag Montana Pine Resort.

Vanaf daar eerst de wit/rode vlaggetjes volgen.

Vrij snel zie je de groene stippen en pijlen 

van deze Babadag-route.

Beide routes gaan samen tot Kozagaci-village.

De Babadagroute gaat  bij de waterdrinkplaats

linksaf de bergen in.

De Lycian Wayroute gaat recht door het dorpje .

 

1)Het begin:

Vanaf het pad even voorbij de afslag naar Montana Pine Resort is een prachtig stuk door de bossen. Als je ’s morgens vroeg gaat (is trouwens wel aan te raden)  moet je je eerst een weg banen door de spinnenwebdraden kunstig en onzichtbaar gesponnen.

Aan je rechterhand volg je de Blue Lagoon van Oludeniz en dit zorgt voor een schitterend uitzicht. Verschillende vlinders (vaak kleine blauwtjes) en libelles vliegen voor je uit.

 

 

 

 

Langzamerhand sterft het straatgeluid van Oludeniz weg,geen autogeronk meer.

Alleen de stilte. De bergen en jij. Gestaag klim je omhoog.

2) – hoogte 330 mtr.

Er is een duidelijk samengaan van de twee bovengenoemde routes.

(groene stippen/pijlen en wit/rode vlaggetjes)

Het pad is over het algemeen goed begaanbaar. Ondertussen heb je magnifieke panorama’s.

 

 kronkelpaadje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wandelduur totaal tot hier(punt 3) toe ; 2.u 10.

wandelafstand: 5 km.

3)Groot waterreservoir

 – hoogte : 610 mtr.

Hier dichtbij is een schaduwplek onder de eik. Er is een plateau waarop je een adembenemend uitzicht hebt over Oludeniz,  St.Nicholasisland, verschillende baaien,de bergen bij Fethiye .

Het pad maakt een scherpe bocht naar links.

Let op: al vrij snel ga je RECHTS omhoog.

Volg de groene stippen

en wit/rode vlaggen nauwkeurig.

 

wandelduur tot punt 4 : 2 u 45

gelopen afstand : 5.7 km

 

4) Een vlakke hoogte

- hoogte 730 mtr.

Het mooie uitzicht over de Blue Lagoon laten we achter ons.

We komen op een rotsachtig veld wat makkelijk te lopen is.

 

 

 

!!!!! Langs het muurtje lopen.

Voor je zie je de Babadagrots.

Rechts de Kidrakvallei.

Het pad word een goed

begaanbaar zandpad.

 

Deze volg je gewoon recht door.

Ook al lijkt het onlogisch omdat je daalt.

Je komt aan bij het dorpje Kozagaci.

 

Bij de waterput

( is helder water uit de bergen en goed

te drinken) scheiden de wegen van de

groene en witrode route.

 

 

wandelduur tot punt 5 : 3 u 20

gelopen afstand      : 7.5 km.

 

                                  bij de groene pijl

                                             zie je de groene stip,

                                          boven de put loopt een

                                                 geitenhoedster,

                                   

Waarschuwing :

Hier moet je een keuze maken: doorgaan of teruggaan !!

De route wordt behoorlijk zwaar bij punt 6 en 7 .

Is zeker niet geschikt voor ‘onervaren’ klimmers, dat hebben wij ontdekt. En als je eenmaal omhoog gaat, is het levensgevaarlijk om weer terug te gaan.

Je moet dan door.

Besluit je om op dit punt terug te gaan, dan volg je het zandpad terug .Let op de splitsing!

Volgens ons is het mogelijk om in de Kidrakvallei te komen. We hebben rode pijlen naar beneden gezien.

Ga je door, durf je de uitdaging aan, dan wacht je na een hele moeizame tocht een prachtige beloning op de top van de Babadag ! Een grandioos uitzicht.

Vanaf daar kun je altijd terug met een jeep van de paragliders.

 

5) Kozagaci

- hoogte : 680 mtr.

Dit kleine dorpje is het startpunt van vele interessante routes.

Er is een waterput bij binnenkomst aan je linkerhand. Dit is voorlopig de enige drinkplaats in de klim naar de Babadag. (zie foto hier boven)

Volg goed de groene stippen/pijlen , linksaf bij de drinkplaats.

Je gaat een beetje zigzag van de ene berg naar de andere.

Je steekt twee maal een drooggelopen riviertje over.

Al snel kom je in de buurt van de roodgekleurde rotsen.

Op een gegeven moment loop je vlak langs de rots en begint daarna een ruige beklimming.

wandelduur totaal tot punt 6 :  4 uur

gelopen afstand:  9.3 km

 

6) Aansluiting bergen

- hoogte 1040 mtr.

Houd voornamelijk rechts aan.

Het pad word steeds steiler. Er liggen veel losse stenen die het lopen bemoeilijken .

Je klautert al vrij snel goed omhoog. Het eerste stuk is nog redelijk te doen.

Struiken rechts en links van je. Goed uitkijken waar je loopt.

Volg de groene stippen ZORGVULDIG - - anders verdwaal je echt .

Dit gedeelte is saai en vermoeiend, maar neem de tijd om je soms even om te draaien en die prachtige Blue Lagoon weer te zien in de diepte.

 

 

 

 

 

 

Het blijft zwaar klauteren. Je nadert de Cederbomen-lijn.

wandelduur tot punt 7 :  5.30 uur

gelopen afstand   :  11  km

 

 

7) Cederbomenlijn

- hoogte 14.50 mtr.

Houd vol !!!

Je bent voorbij de stekelachtige struiken en hebt nu soms iets meer houvast aan de grotere stenen/ rotsblokken.

Het blijft nog even zwaar, soms echt afzien,

maar de blauwe lucht komt in zicht.

’s Winters ligt op deze plek sneeuw.

 

wandelduur tot punt 8 :  6  uur

gelopen afstand:    11,5  km 

( NB : wij deden dus een half uur

over 500 mtr. ,zo steil !!)

 

 

8) Rots

- hoogte 1630 mtr.

Je bevindt je nu op de Babadagrots.

Hier word het pad gaandeweg beter en is niet zo klauterig meer.

Je gaat tussen enkele makkelijke rotsen door. Dichtbij de wolken.

(Als beloning kregen wij hier een kort verfrissend buitje regen. Geweldig!)

Aan het eind gaat het pad links en….

zie je de bekende springplaats waar de paragliders opstijgen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wandelduur tot hier toe – totaal : 6u 15

gelopen afstand :    12.2 km.

 

9) Paraglidingplaats

- hoogte : 1720 mtr.

De beloning : bijna de top !! Voor ons was dit voldoende.

Je kan nog hogerop (zie hieronder).

Dit is het langste ‘take-off-point’van de Babadag.

Er gaat een autozandpad naar beneden naar Oludeniz ( ongeveer 18 km).

Neem je op deze springplaats even de moeite om rechts het kleine heuveltje op te lopen,dan zie je: Fethiye,Ovacik, Hisaronu en Oludeniz in een keer bij elkaar. Grandioos.         

 

 

 

 

Fethiye

 

 

 

 

 

 

 

 

Ovacik

 

 

Aan de andere kant van de berg zie je het prachtige binnenland.

 

10) De Top

- hoogte : 1969 mtr.

Voorbij de springplaats kun je rechtsaf via het autozandpad naar boven.

Hier is een brandweerstation en ook nog 2 springplaatsen voor de paragliders.

’s Winters  schijn je hier ook te kunnen overnachten.

Alleen ’s zomers is er dagelijks veel jeepverkeer en heb je altijd kans om mee te liften naar beneden . Op zich ook een spannend ritje in een hobbelige jeep met veel ruimte in het stuur en randje ravijn rijdend, ben je in ruim een half uur beneden.

 

Terugreismogelijkheden:

-         via hetzelfde ruige pad : IS ABSOLUUT NIET AAN TE RADEN

-         via het autozandpad naar Oludeniz, is ongeveer  18 km.

* Volgens een engelse beschrijving is deze Babadagroute te doen in ongeveer 5 ½  uur

vanaf het stenen trapje bij de telefoonpaal vlakbij The White Dolphin Restaurant

(aan de weg van Oludeniz naar Faralya – Vlinderbaai)

 
muurtje van White Dolphinrestaurant
begin van stenen trapje

 

Op het eerste stuk van deze wandelroute kwamen we een vriendelijke Turkse boer tegen die ons “Bergenthee” mee gaf toen hij hoorde dat we de Babadag op gingen. Daar zou je sterk van worden en was goed voor je hart en bloedvaten.

 

 

 

* misschien ten overvloede :

denk aan een goede wandeluitrusting,

veel water en genoeg te eten.

toiletpapier/ papieren zakdoeken 

 en pleisters is geen overbodige luxe.

 

Verder is het er zo ongelooflijk rustig . Je kunt de stilte haast ruiken en proeven.

Het is maar een fragment van de  adembenemende  schoonheid van de Lycische kust en haar Babadag.

 

We hebben deze tocht overleefd, maar eerlijk gezegd : geen tweede keer meer.

Het grote geluk dat we hadden : het was nogal bewolkt.

In de felle brandende zon zou de tocht nog zwaarder zijn.

Het was meer dan alleen wandelen, klauteren, klimmen .Het heeft veel los gemaakt,

zie ook verslag "de beklimming : een levens(gevaarlijke) les

Maar toch …. we hadden ‘em niet willen missen !!!

De beklimming : een levens(gevaarlijke) les:

De beklimming van de Babadag is niet zomaar een dag van besteding van onze vakantietijd geweest, niet alleen maar een bijzondere activiteit en ondertussen genietend van het geweldige uitzicht, maar bovenal ook voor mij een levensles.

Vanuit mijn geloof in God, de Schepper van al dit fraais, ben ik me meer en meer bewust gaan worden dat alles in je leven niet ‘toevallig ’is. Dat wat je meemaakt, de mensen die je ontmoet in de tijd dat je op aarde bent, er toe bijdragen om je te vormen en te kneden voor een hoger doel.

Iets wat je zelf niet altijd overziet, gewoon omdat je als mens blijkbaar toch je beperkingen in bepaalde inzichten hebt.

Deze beklimming is voor mij zo speciaal geworden, omdat ik ineens kan zien dat als we de bron van al het leven hebben ontdekt, we steeds meer gaan begrijpen hoe het echte leven in elkaar zit. De harmonieuze structuur in de natuur , een ‘paranormaal’ evenwicht in alles wat bestaat. Maar tegelijkertijd ook het diepe verantwoordelijkheidsbesef dat wij als mensen ‘rentmeesters’ genoemd worden en ‘het ook zijn’.

Dit is alleen maar mogelijk als er Iemand is die ons hierin stuurt,de juiste leefstijl heeft en richting geeft met een einddoel.

Het begin van de beklimming is onbegrijpelijk mooi, volop genieten van alles wat je ziet en meemaakt . De wereld is een grote speeltuin . Je voelt je geweldig en kunt de hele wereld aan. Naarmate de wandeling vordert, word je een beetje moe en krijg je iets minder oog voor je omgeving, tenminste het mooie lijkt minder mooi en de lastige dingen treden ineens meer op de voorgrond.

Zo is het ook , als je de Heer pas hebt leren kennen, je geniet van alles wat Hij geeft aan zintuiglijke - en innerlijke  waarnemingen . Alles is even mooi en zelfs nog mooier.

Samen met Hem kun je de hele wereld aan (Hij heeft deze immers overwonnen !!)

Als er ‘lastige’ stukken in onze wandeling met Hem komen, door wat voor omstandigheden dan ook , worden we moe en hebben vaak geen zin meer.

We struikelen steeds over ‘kleine en grote stenen’, we ergeren ons aan onze omgeving, we gaan twijfelen of dit wel de juiste route is en of dit alles nog wel zin heeft.

Terug gaan op die steile tocht kan niet, want dat is echt levensgevaarlijk. Achterom kijken kan al fataal zijn.  De twijfel of Jezus er nog wel (bij) is word groter .

Zodra die gedachte post vat, loert er een ‘addertje’( of de bekende slang) onder het berggras. Jezus belooft dat Hij altijd bij ons is. Dat moeten we geloven ook als zien we Hem soms niet .

Ergens in de Bijbel, het boek van God, staat dat je niet op je eigen inzichten moet steunen, maar op Jezus (de Zoon van God) moet en kunt vertrouwen.

Hoe kun je dit doen ? Vertrouwen op Iemand die je niet ziet ? Je moet die persoon leren kennen om hem te vertrouwen, om hem te geloven. Het belangrijkste antwoord op die vraag vindt je in de feiten die je kunt toetsen. Dat is geldig bewijsmateriaal en kan tastbaar worden.

( Voor verder uitleg over Jezus zijn er hele goede websites te vinden )

Onderweg naar boven , naar de top hebben we  een goede routebeschrijving

nodig met duidelijke tekens zodat we niet verdwalen.

Zoals de groene stippen, de duidelijke tekens ons naar de top van de Babadag leiden , zo heeft Jezus ook zijn zichtbare markeringen.

Als je goed oplet , dan kun je dat zien door gebed ,door ontmoetingen met anderen, door een bemoedigend telefoontje ,kaartje of mailbericht, door de tekst van een lied wat je hoort of wat je ergens leest . Zoveel tekens van Jezus. Zoveel tekens van Zijn liefde.

De groene stippen geven steeds weer hoop dat we een stukje verder omhoog komen en dichtbij het einddoel.

De tekens van Jezus geven hoop, bemoedigen ons om door te gaan .Vol te houden.

Belangrijk is ook om een goede 'wandeluitrusting' aan te hebben, niet teveel bagage, genoeg eten en drinken .

Het allergeweldigste wat ik in deze beklimmingsles mag leren is :

iemand is die weg al naar boven gegaan om ons daar te brengen waar we uit moeten komen.

Zo is Jezus ook al de weg gegaan, voor ons uitgegaan. Hij heeft die weg met alle moeite en pijn al doorlopen door aan het kruis op Golgotha voor ons – in onze plaats – te sterven.

Hij weet precies wat we door maken als het moeilijk gaat in ons leven , Hij heeft de weg gebaand voor een altijddurend geluk, dichtbij Hem. Straks.

En als we dan op de top gekomen zijn, genietend van het geweldige uitzicht en de overwonnen uitdaging , dan is het of Jezus zegt :

Welkom Thuis ! Ik heb je in dit leven ook nooit een kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst !!

 

Wil je reageren ? Graag ! Schrijf in mijn gastenboek of doe een mailtje ....

 

 

 

 

   routebeschrijving :

 " Ik leer en onderwijs je welke weg je gaan moet ; Ik geef je

  advies; Mijn oog is op je "   ( Psalm 32 : 8)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   wandeluitrusting :

  " Doe de wapenrusting van God aan om stand te kunnen houden

   tegen de verleidingen van de duivel " ( Efeze  6: 11 en verder)

websites:

Wa@romjezus.nl Deze site biedt een gratis basiscursus "Christelijk geloof" via internet aan.

J-sus.com Jezus leren kennen ?

onbekendegod.nl Op zoek naar God? Ga de dialoog aan ...

 

 

 

 

 

 

      

   Start | wandelen Lyc. kust | gedichtenindex | interesses | over mijzelf | overdenkingen | reakties/gastenboek | links | nieuws | gaandeweg/studio