Historie;
No Guts No Airmedals!

Zo moet mijn Mustang er
ongeveer uit hebben gezien
Het originele 'certificate of title'
Handgeschreven 'tune up' door
de eerste eigenaar
Reparatiehistorie die terug gaat
tot 1988
Het monteren van een
dubbel uitlaatsysteem
Revisie van de bak, handig om
te weten
En zelfs het aanvragen van de
advertentie in Autotrader USA is
gedocumenteerd!
De eerste foto van mijn Mustang
in 1998
Hier heeft mijn Mustang zijn 'eerste leven' gehad

Zo heeft mijn motor er destijds
uitgezien
Tijdens verblijf eerste eigenaar
Mustang uitzoeken voor zijn dochter
En dit was hem geworden..
Camperen in San Diego USA
Style..
Samen met de zoon van de eerste eigenaar (rechts) op de foto
bij een uitzichtpunt op San Diego, daar waar mijn Mustang het
eerste deel van zijn leven menig mile gereden heeft..
Mijn vrouw (links) samen met de zoon van de eerste eigenaar
en zijn vrouw op de foto bij een uitzichtpunt op Lake
Elsenore..
Hieronder de gegevens zoals mijn Mustang van de band is gelopen aan de hand van
het MartinAutoWorks delux report:
Het ongelofelijke verhaal van mijn 1968 Ford Mustang, welke de eigenaren wereldwijd
heeft verenigd.

Het verhaal begint in 1967. Gene Kulczyk springt uit een Bell UH1 "Huey" in Vietnam
tijdens een missie om zijn vaderland te dienen. Zijn missie is reeds gestart in april 1965
waar hij als eerste dient bij MACV HQ, later wordt hij overgeplaatst naar een
gevechtshelikoptergroep en als laatste dient hij als air traffic-controler bij de 125 ATC.
Tijdens zijn missie in Vietnam gebruiken Gene en zijn lotgenoten vaak het spreekwoord
"No Guts, No Airmedals". Het is voor hen een manier om door te leven naar de volgende
dag, tijdens deze onvoorstelbare, zware tijd.
Net nadat Gene terugkeert uit Vietnam, overlijdt zijn moeder aan de gevolgen van een
auto-ongeluk. Gene's vader is genoodzaakt een nieuwe auto te kopen. Het wordt een
1968 Mustang Coupé, wimbledon white, met een 289Ci small Block en C4 automaat. De
reden van aanschaf van deze bijzondere Ford Mustang is dus geen vrolijk verhaal.

Gene's vader blijft met de Mustang rijden tot op de dag dat Gene en Sandra gaan trouwen.
Dan schenkt hij de Mustang aan hen als huwelijkscadeau. De auto wordt door Gene en
Sandra ingezet voor woon-werkverkeer en tevens als dagelijks vervoermiddel van een
Amerikaanse familie. In 1988 besluiten Gene en Sandra de Mustang te verkopen aan een
collega van Sandra, waar deze vervolgens donkerblauw wordt gespoten. In 1997 wordt
de Mustang verkocht aan een Nederlander die op een snelle mannier geld wil verdienen
door auto's te importeren naar Nederland. Vervolgens loopt Jean-Paul in 1998 over een
autoshow bij hem in de buurt. Jean-Paul ontmoet daar de Mustang van zijn dromen en
besluit hem te kopen als hobby object. Na enkele jaren genoten te hebben van zijn
droomauto, is het inmiddels 2001 en is Jean-Paul wederom de rekeningen aan het
doornemen welke hem bij de aankoop overhandigd werden. Jean-Paul is erg
gefascineerd door de USA en wil graag het levensverhaal van zijn Mustang achterhalen.
Hij ziet op een rekening uit 1988 een naam en telefoonnummer staan en besluit dit
nummer te bellen. Aan de andere kant van de wereld wordt geantwoord met: "Hello, this
is Gene speaking".
Vanaf dat moment ontstaat er een intens e-mailcontact. Er wordt tevens geregeld gebeld
en er bloeit een goede vriendschap op. Tijdens deze telefoongesprekken komen er
geregeld actuele thema's aan bod, zoals de verschillen tussen Europa en de USA en de
verkiezingen. Na een uitnodiging van Gene en Sandra bezoeken Jean-Paul en zijn vrouw
Klaartje hen 2 weken in Los Angeles in 2005. Ze worden overspoeld door hun gastvrijheid
en verbazen zich over de "American way of life". Zeker het zonder schuldgevoel zelf iets
pakken uit de koelkast, blijkt een moeilijke gewaarwording voor Nederlanders te gast…
Op de eerste dag van het verblijf gaan ze met z'n allen naar de lokale Ford-dealer. Hier
wordt een Mustang, model 2005, gekocht voor de 17- jarige dochter Kathryn van Gene en
Sandra. Jean-Paul en Klaartje kijken hun ogen uit bij de op zondag geopende Ford dealer.
Het worden vervolgens 2 fantastische weken. Zelfs wanneer Sandra moet werken,
besluiten Gene en Sandra dat het voor Jean-Paul en Klaartje leuk zou zijn als Gene met
hen met de RV en de F350 een tripje zou gaan maken naar San Diego. Jean-Paul en
Klaartje verblijven 2 nachten samen met Gene in San Diego op een
RV-trailerpark van waaruit Gene hen vervolgens de stad en omgeving laat zien. Gene
vertelt over het algemeen niet veel over zijn belevenissen in Vietnam, maar als er tijdens
een wandeling aan de baai van San Diego Huye Bell helikopters overvliegen van de
Amerikaanse luchtmacht begint hij voor het eerst hierover te vertellen. Hij vertelt over het
spreekwoord "No Guts, No Airmedals" en hoe dit werd gebruikt om door te blijven leven
tot de volgende dag. Voor Gene blijft dit een spreekwoord wat hij nu ook nog vaak
gebruikt, en voor Jean-Paul is dit de reden het over te nemen. Voor Jean-Paul vertellen de
woorden "No Guts, No Airmedals" de gehele geschiedenis van zijn Ford Mustang en over
de mensen welke deze auto heeft verenigd. Bij terugkomst in 2005 besluiten Jean-Paul en
Klaartje, na wederom een uitnodiging van Gene en Sandra te hebben ontvangen, om zo
snel mogelijk weer terug te gaan naar de USA. In 2008 volgt een 2e bezoek. Gene en
Sandra zijn inmiddels verhuisd naar de Morro Bay omgeving. Van hieruit wordt door Gene
en Sandra weer een road trip gepland met de RV en de F350, deze keer naar Sequoia en
Kings Canyon National Park. Opnieuw zijn Jean-Paul en Klaartje overweldigd door de
gastvrijheid en hartelijkheid waarmee ze worden ontvangen. Ze hebben de tijd van hun
leven. Tijdens deze vakantie nodigen Jean-Paul en Klaartje Gene en Sandra uit om naar
Nederland te komen om hun oude auto weer eens te besturen. Dit bezoek wordt gepland
in het voorjaar van 2011. Jean-Paul en Klaartje gaan eerst trouwen op 20 augustus 2010
waarbij de Mustang wordt gebruikt om naar het stadhuis te rijden, net zoals Gene en
Sandra de Mustang ooit op hun trouwdag hebben bestuurd.
Natuurlijk worden er tijdens de verblijven bij Gene en Sandra volop onderdelen gekocht
door Jean-Paul voor zijn Mustang. Een set Aluminium RPM cilinderkoppen ontbreekt
tijdens het eerste bezoek in 2005 hierbij niet. Deze worden in de koffers van Jean-Paul en
Klaartje meegenomen naar Amsterdam; 1 cilinderkop per Samsonite koffer past precies.
En waarom Aluminium? Hij moest wel, anders werd het natuurlijk te zwaar! Zo zie je dat je
als Nederlander inventief moet zijn, anders blijft het resultaat toch achter bij dat wat
iemand in de USA kan bereiken.

Jean-Paul heeft in de jaren dat hij de Mustang in zijn bezit heeft niet stilgezeten. Tot 2005
werden er jaarlijks projecten uitgevoerd zoals nieuwe SSDB remmen en het verbeteren
van de wegligging door de Shelby drop toe te passen en de gehele wielophanging te
reviseren. In het jaar 2005 is Jean-Paul gestart met een 2 jaar durend project om de
motorruimte en motor zo perfect mogelijk te maken. Tijdens het verwisselen van de
cilinderkoppen is Jean-Paul erachter gekomen dat zijn in februari 1968 geproduceerde
Coupé voorzien werd van een 302 onderblok en 289 koppen. Gene en zijn vader hebben
dit nooit geweten. In 2008 is de buitenkant gerestaureerd en voorzien van een nieuw
laksysteem. De Mustang is voorzien van een zelf bedachte, door de Trans-Am racing
series geïnspireerde, brede striping. De Mustang is in de hoofdkleur Night mist blue
gespoten en de striping is gespoten in de kleur Wimbledon white. Zo komt de Mustang
rijdend in de kleur zoals Jean-Paul hem heeft gekocht, als het ware de kleur tegen waarin
de auto ooit is opgeleverd. Zoals je kunt zien aan het resultaat is dit een prettige reünie,
zoals de reünie met het verleden van de auto ook als zeer prettig kan worden
omschreven. Om dit geheel te onderstrepen is aan de binnenzijde van de motorkap een
airbrush aangebracht. Hierbij mocht de levensspreuk "No Guts, No Airmedals" natuurlijk
niet ontbreken. Tevens heeft Gene zijn netste handtekening opgestuurd naar Nederland,
waarna ook deze is verwerkt in de airbrush. De kleuren die bij de paintbrush zijn gebruikt,
zijn ook niet zonder betekenis; zo is er onder andere Koni schokbreker rood gebruikt en
oliepan goud.
De Mustang is voorzien van heel veel nieuwe onderdelen welke bij de grote
onderdelenleveranciers in de USA gekocht zijn, en vervolgens opgestuurd zijn naar
Nederland. Aangezien het versturen vanuit de leveranciers naar Nederland een kostbare
aangelegenheid is omdat zij geen gebruik maken van USPS, heeft Jean-Paul veel
onderdelen naar Gene en Sandra laten versturen, waarna Gene ze dan vanuit het lokale
postkantoor naar Nederland heeft doorgezonden. Gene is inmiddels een bekende klant
van dat postkantoor.

De Ford Mustang verkeert nu in showstaat en is dus klaar. De gehele auto is opgebouwd
met in gedachten het verleden en het Trans-Am thema. Jean-Paul vindt modificeren mooi,
maar dan moet het wel historisch te herlijden zijn…

Wij dragen dit verhaal op aan Sandra en Gene Kulcyck, de eerste eigenaren van mijn
Mustang. Wij zijn Gene en Sandra erg dankbaar dat we samen met hen deel uitmaken van
een buitengewoon mooi stukje Mustang historie; No Guts No Airmedals…

Mijn vrouw (rechts) en ik samen met de zoon van de eerste
eigenaar op de foto in Sequoia National Park
Mijn vrouw (links) en ik samen met de zoon van de eerste
eigenaar en zijn vrouw op de foto bij een uitzichtpunt in
Sequoia National Park
Real American man can BBQ; een Hollander volgt de cursus..