De ziekte cholera is afkomstig uit India maar verspreidde zich in 1816 naar de rest van de wereld door o.a. de Brits handelsroutes. De ziekte was erg gevreesd en sloeg snel en onverwacht toe. Zo kon men ’s morgens gezond op staan en in de loop van de dag ziek worden en het eind van de avond niet halen. Tegen het vele vocht verlies was niet op te drinken, het lichaam schrompelde door het vochtverlies ineen en kreeg een blauwe kleur. De ziekte werd ook wel de blauwe dood genoemd. 

Er waren in Europa 4 grote epidemieën 

•      1832 – 1833

•      1848 – 1849

•      1853 – 1855

•      1866 – 1867

De grootste epidemie was in 1866 en 1867 toen zo’n 23.000 mensen in Nederland cholera kregen hiervan de helft overleed.
Men wist niet wat de oorzaak van cholera was en ook niet hoe het behandeld moest wordend en probeerde van alles uit, zoals warme baden, inwrijven met mosterdpap, aderlating en klisma’s. Dit had helaas alleen tot gevolg dat men nog meer vocht verloor en het ziekteproces nog sneller ging. Ook werden mensen in quarantaine geplaatst om besmetting te voorkomen, maar dit hielp niet omdat cholera niet van mens op mens werd overgedragen. cholera verscheen vaak uit het niets. 

Na een tijdje ging men de link leggen met de sanitaire misstanden zoals bedompte woningen, lekkende poeptonnen en stinkende stegen. Het huisvuil werd  gewoonlijk in de gracht gegooid net als dode dieren en slachtafval. In 1849 opperde een Engelse geneesheer John Snow dat de oorzaak gezocht moest worden in het drinkwater, maar hij vond weinig navolging en het duurde nog een tijd voordat men besefte dat er wat aan de hygiëne gedaan moest worden. In de epidemie waren er verrassend minder slachtoffers in Amsterdam, dan in de rest van het land. Dit kwam omdat in Amsterdam in 1854 een waterleidingnet was aangelegd waarmee vers duinwater werd aangevoerd. Men had toen nog geen idee van een cholera bacterie.

 Na veel onderzoek kwam men er achter dat de cholera bacterie zich op hield in het darmkanaal en kwam via uitwerpselen in het drinkwater terecht. Schoon drinkwater en goede riolering was van het grootste belang.

Ook bij de families Klinge en Krukkert maakte de cholera slachtoffers. In het gezin van Gerrit Krukkert en Berendina Nijland stierven uiteindelijk 11 van de 13 kinderen op jonge leeftijd, waarvan er aantal aan de gevolgen van cholera overleden.

---