Reisverslag Brazilië 2005

Verslag 1    Rio de Janeiro, Brazilië 

7 May 2005 17:22 uur

Bom dia!

Alweer ons laatste bericht uit Zuid-Amerika. Wat is de tijd snel gegaan, zeker de laatste weken zijn omgevlogen. Ja, time flies when you´re having fun! Overmorgen (maandag 9 mei) vliegen we vanuit Rio terug naar Amsterdam en zit onze reis er helaas op. Dan nog een weekje vrij en daarna weer aan het werk. Dat zal wennen zijn, maar ja, dat werk stelt ons ook in staat om weer te sparen voor de volgende reis !

Het heeft er trouwens nog even naar uitgezien dat we helemaal niet naar Brazilië zouden kunnen. Om Brazilië vanuit Bolivia binnen te kunnen komen, heb je namelijk een internationaal inentingsbewijs tegen gele koorts van minimaal 10 dagen oud nodig. Nou hebben we de inentingen wel, maar we kwamen er één dag vantevoren achter dat John´s inentingsbewijs (gele boekje) in zijn rugzak zat. En die is dus verdwenen. Oeps! We zijn eerst maar eens even rustig een pilsje gaan drinken om te bedenken welke mogelijkheden we hadden. We besloten eerst maar naar het ziekenhuis te gaan en daar het probleem uit te leggen, om zo hopelijk een nieuw inentingsbewijs te krijgen. Als het allemaal echt niet zou lukken, zouden we onze vlucht omboeken naar Argentinië. Schijnt ook mooi te zijn! Maar dat was niet nodig. We hadden Miranda´s gele boekje meegenomen naar het ziekenhuis, uitgelegd dat we getrouwd zijn en ik dezelfde inentingen heb en dat mijn rugzak met gele boekje was zoekgeraakt. We hadden ook het bewijs van de luchtvaartmaatschappij meegenomen, zodat ze konden zien dat de rugzak echt weg was. Ze bekeken alle papieren en schreven een nieuw inentingsbewijs uit. Stempel en handtekening erop en klaar was Kees. Tenminste dat dachten we! De volgende dag wilden we inchecken op het vliegveld van Santa Cruz in Bolivia voor onze vlucht naar Brazilië en ze vroegen naar onze inentingsbewijzen. Die van Miranda was geen probleem, maar die van mij accepteerden ze niet: het was namelijk een Boliviaans inentingsbewijs en geen internationaal inentingsbewijs. Shit! Zo kwam ik Brazilië niet in en we hadden nog een uur. Er was nog wel een andere mogelijkheid, vertelden ze. Op het vliegveld was namelijk een "reisbureau" dat bemiddelt bij de aanschaf van illegale inentingsbewijzen. Voor 30 dollar hadden we binnen 5 minuten een internationaal inentingsbewijs gekocht. Compleet met stempel, handtekening van een arts en een datum van drie jaar geleden, want toen waren we ook in Bolivia. Handig hoor, zo´n land waar alles te koop is! En zo kon de firma List en Bedrog op het nippertje toch nog mee met de vlucht naar Rio de Janeiro!

In Rio zijn we de volgende ochtend met een taxi naar de Corcovado berg gereden, waar het beroemde Christusbeeld bovenop staat. Toen we boven aankwamen, was het helaas zo mistig geworden dat we van het Christusbeeld alleen zijn tenen zagen en van het uitzicht op Rio al helemaal niks! ´s Middags zijn we met de metro naar het beroemde Maracaná voetbalstadion (120.000 plaatsen) geweest voor de wedstrijd Fluminense - São Paulo. Op het metrostation ontmoetten we al een paar Fluminense fans. Ze waren zo aardig om ons op sleeptouw te nemen naar het stadion, zodat we wisten waar we over moesten stappen en ze zorgden ook voor de kaartjes (want die hadden we dus nog niet), zodat we bij hun in het vak konden zitten. Het was super gezellig in het stadion! Verkopers komen tijdens de wedstrijd langs met o.a. hotdogs, chips en bier. Fluminense won met 2-1, dus onze "gastheren" waren ook helemaal gelukkig. We hebben een top middag gehad met ze!

We zouden maar twee nachten in Rio blijven, dus de volgende ochtend vlogen we naar Foz do Iguaçu (op de grens van Brazilië, Argentinië en Paraguay) voor de watervallen daar. Deze watervallen zijn zo´n drie kilometer breed en 80 meter hoog. Dat maakt ze dus breder dan de Victoria watervallen en hoger dan de Niagara watervallen! Onderweg naar de watervallen in het Nationale Park lopend, hebben we nog coati´s gezien. De watervallen waren echt heel mooi met prachtige regenbogen in de waternevel. Vooral de Garganta do Diablo (Devil´s throat) is heel indrukwekkend. De tweede dag in Iguaçu heeft het bijna onafgebroken geregend en hebben we onze heil in het vogelpark gezocht. Op onze laatste dag zijn we naar Argentinië gegaan, om vanaf de Argentijnse kant de watervallen te bewonderen. Hier ook weer een hoop dieren gezien: een agouti, coati´s en bruine kapucijnapen.

Na Foz do Iguaçu zijn we naar Recife gevlogen en daarna met de taxi naar het koloniale stadje Olinda, met Nederlandse invloeden. We zijn hier o.a. naar een sambaschool geweest. Dat swingt zeg!!! Vóór de school stonden allemaal kraampjes waar ze verrukkelijke gekruide vleesspiezen aan het bbq-en waren. Heerlijk, om je vingers bij af te likken! We zijn ook naar Forte Orange geweest, zo´n 50 kilometer ten noorden van Olinda. Dit fort is in 1630 door de West Indische Compagnie gebouwd, toen Prins Maurits hier de scepter zwaaide. In 1644 werd hij helaas terug geroepen naar Nederland en vervangen door iemand anders. Slechte wissel Dick , want vanaf dat moment ging het steeds slechter en verloor Nederland dit deel van Brazilië aan Portugal.

Onze volgende bestemming was Salvador da Bahia. Hier zouden we vijf dagen blijven, vanwege de mooie, oude stad en de heerlijke stranden. Maar toen we landden op de luchthaven, kwam de regen met bakken uit de hemel. We zijn ter plekke op het vliegveld naar een internetcafé gegaan om de weersverwachting voor de komende vijf dagen te bekijken. Nou, het weer was hier in ieder geval wel stabiel: de volgende dag regen, overmorgen regen, dan regen, de vierde dag regen en de vijfde dag voor de verandering regen ! We zijn terug gegaan naar de balie van de luchtvaartmaatschappij en hebben onze vlucht van Salvador naar Rio meteen omgeboekt van zondag naar donderdag, want in Rio was het namelijk wel mooi weer. We zijn dus maar twee dagen in Salvador gebleven, maar dat was wel de moeite waard: Salvador heeft een heel mooi koloniaal en gezellig centrum en overal is ´s avonds live muziek op straat. Gelukkig zijn de meeste terrasjes overdekt en overdag hebben we de stad kunnen bekijken tussen de buien door. Vooral de São Francisco kerk was heel mooi. Nog nooit zoveel bladgoud gezien. Door een lichtshow in de kerk kwam alles nog beter over. Prachtig! We hebben hier ook een capoeira school bezocht. Capoeira is een combinatie van een vechtsport en dans. De Afrikaanse slaven ontwikkelden deze vechtsport om zich tegen hun blanke meesters te kunnen verzetten. Daarom werd deze vechtsport bij de wet verboden (zelfs tot 1920!). Om het toch te kunnen beoefenen, maakten de slaven er een soort dans van. De muziekinstrumenten die ze gebruikten, dienden om te waarschuwen als er een blanke aankwam. Je moet een enorme souplesse en conditie hebben om deze dans/sport te kunnen beoefenen. Mooi om te zien!

 We zitten nu weer in Rio de Janeiro. Gisteren zijn we nog een keer naar Corcovado met het beroemde Christusbeeld geweest en dit keer hadden we meer geluk dan vorige keer: stralend blauw en een mooi uitzicht over Rio met z´n zeven miljoen inwoners!

 Hierna zijn we met twee kabelbanen naar de top van de Pão de Açúcar (letterlijk: suikerbrood) geweest. Ook vanaf deze top heb je een adembenemend uitzicht op de stad. Vandaag (zaterdag) hebben we een luie dag op het befaamde strand van Copacabana (twee blokken van ons hotel). Vanavond gaan we weer naar een gezellig cafeetje met terras hier vlakbij. De wijn is hier namelijk heerlijk en de mensen heel aardig. (Eigenlijk ontmoeten we alleen maar aardige mensen hier. Brazilië is berucht om de enorme criminaliteit in de grote steden, maar daar merken we niets van. Al moet je natuurlijk we uitkijken, zoals in elke grote stad waar dan ook.)
Morgen (zondag) gaan we nog een keer naar het voetbal: de stadsderby tussen Vasco da Gama (met Romario) en Botafogo. Maandag vliegen we pas om 15.00 uur naar Madrid, dus we kunnen ´s ochtends nog even naar het strand.

Dinsdag ochtend komen we dan rond een uur of elf aan in Amsterdam. Dus we kunnen nu tegen iedereen zeggen: tot gauw!

Groetjes Miranda en John

Verslag 2    Zwolle, Nederland 

11 May 2005 12:58 uur

Hoi allemaal!

Na een zeer voorspoedige terugvlucht in de business class zijn we weer terug in Nederland. Ja toe maar, business class, denken jullie nu. Maar het zat zo: we waren aan het inchecken in Rio en vroegen zoals altijd naar plaatsen bij een nooduitgang, omdat je daar meer beenruimte hebt. De stewardess zei dat die plaatsen al bezet waren, maar ze kon ons wel in de business class plaatsen voor 50 dollar per persoon extra. We moesten dan wel contant betalen en mochten er niet met andere passagiers over praten. Daar hoefden we niet over na te denken en zijn meteen gaan pinnen. Toen we het geld voor haar wilden uittellen, zei ze snel dat we dat niet moesten doen. Ze pakte het geld aan, stopte het direct onder de toonbank en telde het daar even na. Toen begrepen we wat er aan de hand was: mevrouw was aan het bijbeunen! Zij 100 dollar in haar eigen zak en wij lekker breeduit zitten en aan de champagne, wijn, kreeft, zalm, biefstuk, kaasjes en ijs. En dat allemaal op porseleinen bordjes met echte glazen en bestek! Heerlijk om zo de vakantie af te sluiten.