 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Pluimschietsport |
|
||||||
|
|
De pluimen zoals je ze
hierboven ziet afgebeeld, worden gebruikt tijdens de wekelijkse wedstrijden,
waarvan het gros in zuid-oost Limburg plaatsvindt... |
| Ontspanning? | De
schietsport is voor vele schutters stress en rust bij elkaar, wat ze maar zelden beseffen. |
 |
Er wordt op een schietkaart geschoten waarop drie schietrozen staan. U begrijpt, er zijn dus ook drie projektielen die wenselijk een zelfde karakterestiek hebben . De pluimen (zoals hierboven afgebeeld) liggen dus als 'n zogenaamd "trio" op de schiettafel gereed... |
 |
Iedere roos heeft een maximale waarde van 12 (i.pv. 10 bij de kogel-discipline, zie ook KNSA). Per kaart kan dus maximaal 36 ringen geschoten worden. Op een wedstrijd worden (per schutter) 6 kaarten beschoten... dus is het maximum per schutter 6 x 36 = 216. Bij 'n team van de "standaard 4 personen" wordt het maximum van 'n wedstrijd 4 x 216 = 864. Een score die nog steeds niet gehaald is. | |
|
Tijdens het jaarlijkse "bondfeest" staan "alle fanatieke" strijders (denkbeeldig) tegenover elkaar (dus eigenlijk naast elkaar). Natuurlijk zijn dat twee inspannende dagen. Het seizoen bestaat ook nog eens uit 22 wedstrijden die allerminst eenvoudiger zijn qua prestatie... Klik hier voor een "kort" verslagje over het Limburgs Kampioenschap in december 2002. |
 |
|
Het
verleden
|
Sfeer |
|
Toen ik in 1981 met schietvereniging ‘t Höfke in aanraking kwam had ik niet durven denken dat ik ooit sportman van Brunssum zou worden. Met een start van 186 in mijn aller eerste wedstrijd behaalde ik uiteindelijk een eindgemiddelde van 197. De laatste jaren strijd ik mee in de top met 214 gemiddeld. Fanatiek wel, maar zo'n resultaten...? Dat was in 1981 slechts 'n droom. In het derde schietseizoen zag ik zo langzamerhand hoe het ging, ik behaalde mijn zilver (205) en sloeg daarbij het bronzen speldje over, het ging dus in een stijgende lijn... Toen ik in '89 het gouden (toen nog 209) speldje behaalde zag ik het helemaal zitten... |
Velen wanen zich op de zondagochtend in een overwinnende stemming, zelfs als de strijd nog geleverd moet worden. Andere denken te verliezen nog voordat ze een schot gelost hebben. Ja ja, zondagochtend, het valt niet mee! Maar als je eenmaal het (vizier)zicht, de sfeer en de smaak van 'n overwinning in een goed perspectief hebt kunnen waarnemen, dan heb je nog maar weinig oog voor die ene negatieve kant... een verloren wedstrijd. Ik zie het zo: we zijn allen gelijke tegenstanders, want we beginnen met een gelijke stand, 0-0, de wedstrijd kan dus nog alle kanten op. Het team is pas gewonnen of verloren (of gelijk) als het laatste schot is gevallen. Voordat de wedstrijd begint rekent men zich al rijk door naar gemiddeldes te kijken, maar de beginstand is trouwens net als bij voetbal. Uiteraard zijn er grotere verschillen! Bij schieten heb je nauwelijks last van hooligans, regen, geschreeuw of 'n scheids. |
| Hoe ik "sportman van Brunssum" ben geworden? | |
| In
dat jaar, 1998, deed ik voor het eerst mee aan een kogeltoernooi dat een
combinatie was van vier verschillende disciplines (kogel- en pluim-kaarten),
waarbij men de Limburgse kaart in de race liet meedoen. De Limburgse kaart
is de kaart van de NBVS.
Bij de kogel-disciplines stond ik niet aan de top, maar bij de Limburgse kaart eindigde ik bij dat toernooi als hoogste schutter. In dat zelfde jaar schoot ik tevens in het kampioensviertal van Juliana (te Brunssum) in de hoofdklasse, de hoogste klasse. |
En voor de historicus onder de lezers, er schoot iemand tijdens het bondsfeest een eerste foutloze serie van 30 schoten, ik dus. Zoals je al eerder hebt gelezen is dat op de (zondag)wedstrijden 18 schoten, maar tijdens de jaarlijkse bondfeesten worden er tevens series van 9 en 30 schoten gedaan. 1998 was een perfect jaar voor mij. Niet alleen in prestatie, maar (bijna) ook in geest (zie mijn boek). Tijdens de prijsuitreiking van "Sportman van Brunssum" was ik stomverbaasd van dit resultaat, maar... ik had het TOCH voor elkaar gekregen! |
| Met dank aan S.V. Vizier en S.V. Juliana. | |
| Hoe zit dat met die schietwedstrijden? | |
| Een seizoen, 22 wedstrijden, verloopt zoals bij vele sporten in twee perioden. De helft van de wedstrijden sta je bij de tegenstander in het lokaal, de andere helft sta je op het thuisfront. Met een gemiddelde van het afgelopen seizoen start je de nieuwe competitie en wordt dan ook naar DAT gemiddelde voor het gehele jaar ingedeeld. Je gaat per team, naar gelang het nieuwe gemiddelde stijgt of daalt, naar een ander niveau van tegenstander, maar dat gaat alleen als de vereniging, waarvan je lid bent, meer dan een team heeft. Oftewel, als je in een hoger of lager team (van een zelfde vereniging) gaat schieten. Het gemiddelde variëert over het algemeen van 180 tot aan de enkelingen met 215. | Ik heb ooit 215 gehad, maar heb dat nooit tot een einde van het seizoen kunnen vasthouden. Jammer? Ja, jammer, maar geen levensbedrijgende situatie. Er zijn belangrijkere dingen, zoals winnen en genieten van hetgeen je zo graag doet. 215 Is trouwens een gemiddelde waarbij je van iedere wedstrijd slechts een missertje mag schieten en dan mag dat ook nog een missertje zijn van slechts een ring. Een ongewoon krappe haalbare zaak. Af en toe 216 (de foutloze serie) schieten is wel aardig, je geniet er de gehele dag van. En als je team daarbij ook nog de wedstrijd wint is de hele week gered. |
| Teamsport? | |
| ‘Tuurlijk...!
Je staat met vieren tegenover vier andere schutters. Een hete strijd, als
je dat wilt beleven. In het begin, 1981, was de strijdlust en prestatiedrang
soms TE veel. Proberen te zoeken naar hoe je de tegenstander hoe dan ook
in punten kunt voorblijven. Die manier van zweten is al heel wat jaren achter
de rug. Het is nu meer een kwestie van... "zorgen dat je rustig blijft en met de volle 100% bij de les zijn"... en wie er dan uiteindelijk wint is gewoon de beste. Ere wie ere toekomt. |
Je moet paraat staan voor je collega-schutters, net zoals je dat van hun verwacht. Er wordt tijdens zo'n wedstrijd (vooral bij de hogere klasse) zeer nauwkeurig naar de pluimpjes gekeken. Met kleine (verre)kijkers staren medeschutters naar de schietkaarten. Het is voor de schutter vaak van groot belang dat hij of zij ook weet hoe de inslag van de pluim is. Het kan namelijk gebeuren dat de pluim(en) scheef in het lood zit(ten), dan geeft het bevestigende gebaar van de medeschutter (ook) een rustgevend gevoel. |
| Café-sport |
| Alhoewel men de pluimschietsport een café-sport noemt wordt er wel degelijk een strijd geleverd alsof het leven er soms van afhangt. Nee serieus, niet levensbedreigend, maar trillende broekspijpen en/of zweetstraaltjes op het gezicht en soms nog wat zatte zenuwachtige rokers erbij. Proost...! |
| Verenigingen waarbij ik veel heb geleerd en geoefend... |
|
Bij het Höfke heb ik hele leuke tijden gehad. Kreten die je daar vaak hoorde: "Dit is geen schietvereniging, maar een bende" en "Dat is een wapen, geen koffiemolen!" Dat was een "grote" startende vereniging waarbij een soort van "familiaire band" ontstond. En wat gebeurt er als de familie TE groot wordt?... Walther '81, een kleine afvaardiging van 't Höfke. Hierbij hebben we een seizoen drie avonden per week geoefend. Dat was toen extreem vaak. S.V. Revanche, uit Schinveld/onderbanken. Een seizoen mee geoefend en toen 'n seizoen meegeschoten. Daarna ben ik lid van Juliana geworden en heb sindsdien OOK vele jaren bij S.V. Vizier getraind. Zij hebben er veel actieve jeugd, wat deze sport best wel een positief beeld geeft. Jeugd is leergierig, ik hoop alleen dat ik ze met mijn bezoekjes enkele beelden van "zo kan 't ook" heb kunnen geven. Ik heb bij S.V.Vizier enkele jaren de kogel-discipline meegeschoten en dat was een hele goede ervaring. Kogel moet namelijk ZONDER tafel geschoten worden in tegenstelling tot het pluimschieten (zie foto boven). Bij kogel werd men namelijk gedwongen tot het zoeken naar een stabielere houding. Verder zijn er nog vrienden en kennissen waar ik in het verleden wel eens trainde. Tegenwoordig kan dat met alle comfort en rust ook thuis. |
|
Voor het geval je mij tijdens een wedstrijd tegen komt: "Goed schot" Dat is de "groet" die men tegen de tegenstander zegt als de wedstrijd begint. |
| ...voor de superpluimschietfanaat, een puzzeltje. |
|
Wil
je vanwege het bovenstaande verslag NOG meer weten over het pluimschieten,
kijk dan bijvoorbeeld ook eens bij NBVS. |
Bedankt voor uw bezoek. |
|
...naar |
 |