Biografie
Biografie Palmares Stamreeks

Gerrit Schulte

 

Gerrit Schulte was voor en na de Tweede Wereldoorlog één van de populairste Nederlandse wielrenners. "Le fou pédalant" was al bij zijn leven een wielerlegende. Schulte kreeg in 1936 de bijnaam "Fietsende dwaas" van de Franse sportjournalist Gaston Bénac, nadat hij als amateur in het internationale criterium van de Parijse Tuileriën een demonstratie van zijn ongekende mogelijkheden had gegeven.

 

Gerrit Schulte werd op 7 januari 1916 in Amsterdam geboren. Al op jonge leeftijd was hij verknocht aan de wielersport. In 1935 kreeg hij zijn eerste licentie als nieuweling en meteen won hij enkele wedstrijden. In 1936 werd de Amsterdammer amateur en ook in die categorie deelde hij meteen de lakens uit. In het buitenland maakte hij toen snel furore en de Franse manager Gaston Bénac bood hem zelfs al in dat eerste jaar een profcontract aan. Schulte hield de boot nog een klein jaar af, want hij wilde erg graag wereldkampioen worden.

 

Dat wereldkampioenschap in Kopenhagen draaide uit op een drama voor de Amsterdamse reus, die inmiddels verhuisd was naar Den Bosch. Een lekke band wierp hem terug, maar Schulte wist van geen opgeven. Hij haalde in z'n eentje het peloton weer in en ging toen op zoek naar de zeven koplopers. Hij haalde daarbij ook de Rotterdammer Anneese in, die een ronde achterstand had opgelopen. De behulpzame landgenoot reed enkele meters hard aan de leiding en dat mocht niet. Schulte werd door de wedstrijdleiding uit koers genomen en uit teleurstelling vroeg hij bij thuiskomst meteen een proflicentie aan.

 

Schulte debuteerde op 12 september 1937 als prof in de Grand Prix des Nations, een tijdrit over maar liefst 146 kilometer. De debutant bracht het er goed vanaf en bezette een fraaie vierde plaats. In datzelfde jaar klopte hij tijdens een achtervolging al de befaamde Jan Pijnenburg en daarmee was Schulte's naam als jachtrijder definitief gevestigd.

 

Gerrit Schulte startte maar één keer in de Tour. Hij debuteerde met een ritzege, maar ondanks die triomf in Nantes werd dat Tourdebuut geen groot succes. In de eerste bergrit staakte hij de strijd en toen hij de afrekening kreeg (totaal verdiensten 90 gulden) van tien dagen zwoegen in de Franse hitte, zwoer Schulte, dat hij de Tour nooit meer zou rijden. En hij hield woord.

 

Gerrit Schulte richtte zijn aandacht daarna vooral op de baan, waar hij uitgroeide tot één van 's-werelds beste pistiers. Daarnaast toonde hij ook op de weg nog regelmatig zijn gezicht. Op de weg behaalde hij in totaal meer dan 100 overwinningen en op de baan overschreed hij de grens van 200 triomfen.

 

In 1948 werd Gerrit Schulte wereldkampioen achtervolging. Op de betonnen baan van het Olympisch stadion in Amsterdam reed hij op een gewone baanfiets alle reputaties aan gruzelementen. In de finale klopte Schulte de onklopbaar geachte Fausto Coppi.

 

Ook als zesdaagse-renner was Schulte een topper. Hij startte in 73 zesdaagsen, waarvan hij er 19 wist te winnen. Schulte werd negen keer Nederlands kampioen achtervolging en won viermaal de Nederlandse titel op de weg. In 1960 sloot Schulte op 44-jarige leeftijd zijn wielerloopbaan af met een overwinning in de zesdaagse van Antwerpen. Tot en met zijn laatste wedstrijd hoorde Gerrit Schulte bij de besten. Na zijn imposante wielerloopbaan nam hij in Den Bosch het beheer van het restaurant bij stadion De Vliert op zich. In dat restaurant werd ook jaarlijks de Gerrit Schulte-trofee uitgereikt aan de beste Nederlandse prof. Op 26 februari 1992 overleed Gerrit Schulte in zijn woonplaats 's-Hertogenbosch.

Website statistieken