|
|
|
|
|


Simca en Chrysler Benelux
Chrysler nam in 1958 via een constructie de 15% van de Simca aandelen over, die Ford had sinds Simca Ford SAF (Ford France) had overgenomen. Daarbij werd afgesproken dat Chrysler in Amerika Simca's zou gaan verkopen, dat er op technisch gebied zou worden samengewerkt en dat de assemblagebedrijven gezamenlijk worden gebruikt zouden worden.
Gelijktijdig met de onderhandelingen met Simca werd door Chrysler ook onderhandeld met de Nekaf. Chrysler bleek niet bereid om de aandelen van het bedrijf over te nemen, maar met koos voor een andere constructie, waarbij de Nekaf werd geliquideerd. De naam Nekaf verdween, voortaan heette het bedrijf Chrysler Benelux.
|
Met het Nederlandse leger werd overeengekomen dat de resterende Jeeps versneld (voor 1-8-1958) konden worden afgeleverd. Een latere vervolgorder voor de Jeep werd door van Twist in Dordrecht geassembleerd. Omdat Ford geen aandelen meer had, verloor zij het recht op de distributie en assemblage van de Vedette modellen buiten Frankrijk. Eindelijk konden de Simca dealers buiten Frankrijk ook andere modellen leveren dan de Aronde. Deze werden dan ook niet langer door Ford Amsterdam geassembleerd en gedistribueerd. Daarmee was ook de weg vrij voor assemblage van de Vedette en Ariane modellen bij de Nekaf. In oktober 1958 liep de eerste Beaulieu van de band. Omdat ook de Ariane in productie werd genomen, had men toen in principe alle basismodellen van Simca in het programma.
Chrysler besloot haar assemblagefabriek in Antwerpen te sluiten en de productie over te brengen naar Rotterdam. Vanaf eind 1959 liepen de eerste Chryslers daar van de band. Voor de distributie van Simca werd een nieuw bedrijf opgericht, Simca Nederland. Het werd gevestigd in een pand aan de Jan van Riebeeckweg in Schiedam. De assemblage van de Simca modellen werd fors opgevoerd, toen Chrysler de fabriek overnam waren er in het voorafgaande jaar 2000 Simca's gebouwd, het jaar daarop waren het er 7000. Om deze productieaantallen te kunnen realiseren leverde Simca de carrosserieën al gebouwd (semi knocked down) aan. Deze werden op speciale vrachtauto's over de routes nationales naar Rotterdam vervoerd.
Toch zou de assemblage van Simca al na een paar jaar worden beëindigd. Door de instelling van de E.E.G. verdwenen de importheffingen, en daarmee het prijsvoordeel bij assemblage. Eind 1961 werd de assemblage van Simca's gestaakt. De laatste in Rotterdam gebouwde modellen werden in 1962 geleverd. In totaal waren er toen in Rotterdam 1.060 Beaulieu's en Chambords, 2.870 Arianes en 31.037 Arondes gebouwd.
Aan de Sluisjesdijk werd de plaats van de Simca's ingenomen door Saab, dat een distributiecontract met Chrysler had gesloten, (bovendien deed Zweden niet mee in de E.E.G.) maar dit was van korte duur. In 1963 kwam daaraan al weer een einde, nadat er 570 van waren geproduceerd. Vanaf dat moment concentreerde men zich op de productie van Chrysler modellen. De meeste daarvan waren Amerikaanse "compacts" als de Plymouth Valiant en de Dodge Dart, maar ook de grotere "conventionals" en de sportievere Plymouth Barracuda werden geassembleerd. Hoewel in november 1968 de 50.000e door Chrysler gebouwde auto van de band liep, kwam het einde van de assemblage in zicht. Door de GATT akkoorden van 1970 vervielen ook heffingen op de import van Amerikaanse auto's. Daardoor verviel voor Chrysler het prijsvoordeel van de assemblage, in 1970 werd deze dan ook beëindigd. Het einde van de fabriek werd nog even gerekt door de assemblage van.... een Simca.
De laatste opleving van Chrysler-Benelux
Door capaciteitsproblemen bij de Simca fabriek in Poissy (waarschijnlijk door de succesvolle 1100) werd besloten de Simca 1200 S in Rotterdam af te bouwen. De carrosserieën van dit model werden door Bertone toch al als kale carrosserie aan Simca geleverd. In Rotterdam werd ook nog een nieuwe optie toegevoegd; een met vinyl bekleed dak. Door de bouw van Chryslers had men daar ruime ervaring mee opgedaan. In 1971 werd de laatste 1200 S in Rotterdam geassembleerd. In totaal waren het er 3114 geweest. In oktober 1971 werden de gebouwen weer verkocht aan de Rotterdamse havenbaronnen.
Daarmee was een einde gekomen aan een stuk Nederlandse automobielgeschiedenis waarin Simca een belangrijke rol heeft gespeeld. Bijna de helft van de 86.406 auto's die er in die 22 jaar werden gebouwd, waren Simca's. (er werden daarnaast ook nog 2176 Dodge trucks gebouwd) Het aandeel van de Simca Aronde is helemaal groot, meer dan 1/3e van de totale productie is van dit type. En dan te bedenken dat het bedrijf bij veel mensen alleen bekend is door de Nekaf Jeep! Door de Nederlandse assemblage kreeg de naam Simca in ons land al vrij vroeg een bekende klank. Dit zou één van de redenen kunnen zijn waarom Nederland voor het merk zo'n succesvol exportland werd. In 1965 bijvoorbeeld, werden er in ons land 16563 Simca's verkocht, alleen in West Duitsland en Italië, landen met een aanzienlijk grotere bevolking, werd een groter aantal verkocht (19665 en 18936). In de daarop volgende jaren werd dit succes verder uitgebouwd.
In oktober 1967 werd in het Kurhaus in Scheveningen de volgende succesvolle Simca geïntroduceerd, de 1100. De verkoop liep zo goed, dat in de zomer van 1968 reeds de 100.000e Simca -een 1100- kon worden geïmporteerd. Bij het tienjarig bestaan van Simca Nederland, in 1969, betrok men een nieuw pand aan de Breevaartstraat, opnieuw in Rotterdam. Daar bevond zich ook het distributiecentrum, de service-school en het magazijn.
Dit was het begin van een nieuwe reeks succesvolle jaren, met name de Simca 1100 bleek een verkooptopper. Even was het zelfs de meest verkochte auto in Nederland. Een volgend hoogtepunt was de introductie van de Chrysler Simca 1307-1308, die auto van het jaar 1975-1976 werd. Toch begonnen zich in die jaren ook al de eerste problemen af te tekenen. Door de onduidelijke modellen-politiek, maar met name door de slechtere kwaliteit van het plaatwerk begon men klanten te verliezen. De auto's hadden daardoor een korte levensduur en een lage inruilwaarde. Dit deed het merk geen goed, zeker nu met name de Japanse merken steeds meer een serieuze concurrent werden. De verkoop in Nederland begon sterk terug te lopen.
De auto-RAI van 1979 in Amsterdam kan als het laatste hoogtepunt voor Simca in Nederland worden beschouwd. Op 8 februari 1979 kreeg Chryser-France voor de nieuwe Horizon de onderscheiding "Auto van het jaar 1978-1979" uitgereikt. Omdat de RAI 25 jaar bestond, was er een expositie waarin van een bepaald merk een recent model naast een voorganger van 25 jaar daarvoor werd gezet. Zo kwamen de Horizon en de Aronde naast elkaar te staan. Even kon men weer herinneringen ophalen aan de tijd van de Nekaf assemblage. Het was de laatste keer dat Simca op de auto-RAI vertegenwoordigd zou zijn.
Het einde van Simca in Nederland