De bondswestrijden in de 1e Klasse Noord !!

Zieltogend DCT daalt af naar 2e klasse !!

Sumar : maandagavond 2 maart 2009, 22. 45 uur, aan bord 5 komen Lieuwe van der Veen van damclub Twijzelerheide en Germ Tjeerdsma van thuisclub De Harste remise overeen, daarmee kwam de tussenstand op 9-3 en dus was de competitiewedstrijd tussen beide genoemde teams in de 1e klasse Noord van de PFDB beslist, ook was daardoor gelijk het lot bezegeld van de promovendus uit de Heide, die het na welgeteld 1 seizoen weer een klasse lager zal moeten gaan proberen, een bittere pil ???
JA & NEE, ja omdat er dit seizoen duidelijk meer in had gezeten dan de nu vergaarde 2 punten, degradatie had met wat meer geluk ontlopen kunnen worden maar het zat DCT niet bepaald mee, nee omdat DCT volgend seizoen zichzelf de ruimte heeft verschaft om naast een zestal ook een viertal in te kunnen schrijven voor de bondscompetitie, dat betekent dat ook de jonge honden van onze club kunnen gaan proeven aan het echte grote werk, en dat is nodig ook, de ervaring die spelers zoals Freerk, Douwe en Cor dan kunnen opdoen zal DCT zeker geen windeieren gaan leggen, nu even een stapje terug betekent niets meer of minder dat de 75 jarige jubilaris sterker terug zal komen dan ooit !!

Terug naar afgelopen maandagavond in Sumar : uit tactisch oogpunt en om de tegenstander zand in de ogen te kunnen strooien, maar vooral om te redden wat er te redden viel, had bolleboos Leo van der Galien “zijn” team eens flink door elkaar gehusseld, net voor de aftrap verscheen Binne Brouwer aan het adres van Leo en deed een opmerkelijk en achteraf nogal oneerbaar verzoek, wat wilde het geval : Binne wilde graag achter bord 2 plaatsnemen om aldaar tegen zijn clubmaat van Fortuin Dokkum, te weten Arend Dijkstra, te kunnen spelen, omdat Leo nu eenmaal niet als een despoot te boek staat werd het door Binne ingediende rekest gehonoreerd, wel met pijn in het hart, maar vooruit dan maar……………al vielen er achter de coulissen enkele harde woorden : “ het is verdomme toch geen datingshow, straks gaan ze potverdorie elkaars handtasjes nog inspecteren op inhoud, het moet niet veel gekker worden zeg “, nee………….sympathiek werd deze paring niet bepaald gevonden, op applaus hoefde het gewraakte duo dan ook niet te rekenen, veeleer viel hen de nodige hoon ten deel, ook deels onbegrip was er mede de oorzaak van dat de toon was gezet binnen DCT kringen, en ja…………..dat kwam het spel van de gasten niet geheel ten goede.

Ergo………….na de enigszins voorspelbare nederlaag van Johannes van der Meulen, die door Leo was opgeofferd aan puntenmachine Jan Algra, was het nota bene Binne zelf die de torenhoge verwachtingen geen moment waar kon maken, gevolg : een even verrassende als ontluisterende nederlaag, daar waren we bij DCT mooi mee in de aap gelogeerd, het laatste restje weerstand leek daardoor verdwenen, het geloof in een goede afloop ebde zienderogen uit de goedgelovige harten van de rest van de spelers van DCT, je zag sommige dammers die het er duidelijk te kwaad mee hadden, menig traan moest worden weggepinkt………verdomme zeg, onze jongens zaten er al na 2 verloren duels grotendeels doorheen, de mentale weerbaarheid was vanaf dat moment ver te zoeken, Gerard Joling verwoordde die gemoedstoestand op uitstekende wijze : IK HEB ER DE KRACHT NIET MEER VOOR .............de schat, al zal zijn voormalige holmaat Gordon daar geen nacht van wakker liggen !!

Jazeker, na 2 wedstrijden keken we al tegen een 4-0 achterstand aan, en het zou nog vele malen erger worden kan ik jullie alvast verklappen, Sodom en Gomorra…………….verdorven oorden wanneer je de historici mag geloven, en laten we dat gemakshalve dan maar doen zou ik zeggen, en waarom eigenlijk ook niet………datzelfde S & G verdampten bij het aanschouwen van zoveel vrijpostigheid die menig DCT telg op het speelbord etaleerde, om te gruwen, en ik kan het weten……….. want ik was er zelf bij, geloof me maar op mijn woord : het was geen pretje !!

Werkelijk onthutsend was het om te zien hoe de gastheren in werkelijk, laten we zeggen in een vliegensvlug gebakken ei en een dikke augurk, de score omhoog tilden naar een 8-0 tussenstand, eerst was het Gijs Koelstra die in een wirwar van combinaties het spoor bijster geraakte tegen Henk Stapert en vervolgens ging ook Eelke Steringa ten onder, laatstgenoemde dacht zeker dat de trein nog moest worden gehaald want in een vrijwel gelijkwaardige stelling tegen Jan Dantuma werd er door Eelke veel te gehaast gespeeld zodat het onvermijdelijke gebeurde, een zetje……………..of iets anders natuurlijk !! Na afloop van zijn partij werd Eelke er nog even fijntjes op gewezen dat er helemaal geen treinen rijden van en naar Sumar, er zijn nooit sporen gevonden van rails in die omgeving……….leuke woordspeling, dat dan weer wel !!

Dat Hans van Dijk nog even de ( ijdele ) hoop levende hield bij zijn aangeslagen dammaten, dit door Sjoerd Algra terug te wijzen, was helaas van tijdelijke aard, zoals gememoreerd gooide Lieuwe………….of was het Germ……………roet in het DCT voer, oh ja……..Hans won doordat Sjoerd een nogal fikse misrekening beging, neemt niet weg dat je het dan nog wel even moet afmaken, en gelukkig hoor, dat deed Hans, met verve, dat dient gezegd !! Van 8-2 naar 9-3, verhip……………..Lieuwe had op zijn minst nog even kunnen trachten een lans te breken, maar welnee, “ je kunt er nu eenmaal niet meer uithalen dan er in zit “, “ dat kan verdomme wel zo zijn maar niet geschoten is altijd mis “…………. “ ja ik weet het, makkelijk lullen met een fles overheerlijke rode wijn naast de schrijftafel “ !!

Achteraf had het toch geen zoden aan de dijk gezet want onze Piet Wiersma moest het tegen Jitze Schievink vanaf het middenspel doen met een schijfje minder, en zie dan nog maar eens te winnen, knap dat Piet er toch nog een puntje aan overhield, al vond Jitze het niet meer nodig om tot de bodem te gaan, de buit was immers al binnen………….wie doet je dan wat nietwaar !!

Omdat het toen toch al 10-4 was ging Leo er tegen Jelke van der Leest nog eens goed voor zitten, de rating van Jelke ligt beduidend lager dan de kwaliteiten van de beste man op het dambord, 601 staat namelijk in schril contrast met hetgeen wat Jelke tegen Leo presteerde, een miniem foutje kostte hem weliswaar een schijf maar Jelke bleef knokken voor een beter resultaat, Leo moest daardoor nog heel nauwkeurig manoeuvreren om de overwinning gestalte te kunnen geven, moeizaam…….zeer zeker, pluim voor Jelke derhalve !!

Een duidelijke 10-6 nederlaag dus, al geven cijfers ( lang ) niet altijd de ware krachtsverhoudingen van een wedstrijd weer, maar je hebt nu eenmaal ( kille ) cijfers nodig om een score te bepalen, ook in de damsport is dat niet anders, daarom alleen al is het broodnodig dat er wedstrijdverslagen worden geschreven, eigenlijk neem je daarbij een kijkje in de keuken……………niet alles is wat het lijkt namelijk, maar dat heb ik wel eens vaker gezegd, geloof ik althans !!

DCT is dus gedegradeerd, maar laten we daar met ons allen niet al te dramatisch over lopen doen, volgend seizoen gaan we met ons allen proberen er het beste van te maken, zo erg kan dat toch niet zijn……………de damborden in de 2e of 3e klasse zullen niet anders zijn dan in de hogere klassen, bovendien begin je gewoon met elk 20 schijven, dammen is echt leuk !!

NOTE : vat de verslagen vooral niet te persoonlijk op, het is geenszins de bedoeling om spelers te schofferen/kleineren, lees door de regels heen en ontdek de schoonheid die HUMOR heet !!

Mijn welgemeende dank voor dit prachtige seizoen, op naar het volgende. Een enkele kniesoor daargelaten : dammen is passie, gedeelde smart, met z,n allen er tegenaan, winnen en verliezen zijn onlosmakelijke elementen, daar wil en zou je van moeten genieten, ik weet welhaast zeker dat DCT voldoende ruimte en voeding biedt om aan je gerief te kunnen komen, als je tenminste van dammen houdt…………..verrek, ik lijk wel een evangelist, maar dan wel eentje die de damsport hoog in zijn vaandel heeft staan, jullie toch ook ??




DCT grijpt laatste strohalm !!

Na welgeteld 5 rondes in de 1e klasse Noord van de Provinciale Friesche Dambond stond DCT stijf onderaan met geen enkel vergaard punt, ook na de verrassende maar verdiende overwinning op concurrent Oudega ( Sm. ) zijn de dammers uit Twijzelerheide en omstreken niet weg te slaan van de laatste plaats maar toch gloort er sinds afgelopen maandagavond weer enige hoop aan de horizon om degradatie te kunnen ontlopen. Dat het een zwaar seizoen voor de Heidemannen zou worden stond ruim van tevoren al vast, alleen wanneer DCT in haar sterkste opstelling zou kunnen aantreden zou men gelijke tred kunnen houden met de rest van de teams in deze beresterk bezette klasse, helaas kon die zo gewenste samenstelling bij lange na niet worden gehonoreerd, neemt niet weg dat de invallers allen een puike prestatie hebben neergezet al kwam dat niet altijd in de score tot uiting, winst en verlies lagen meestal dicht bij elkaar maar jammer genoeg voor DCT viel het dubbeltje vaak de andere, voor hen verkeerde kant uit, daarmee is enigszins de penibele positie van de 75 jarige jubilaris verklaard, doch niet getreurd : DCT leeft nog !!

Iets na de klok van 20.00 uur arriveerde de equipe van de Jonkers gang in dorpshuis de Jister, het fraaie onderkomen van DCT alwaar ook schaakclub TES haar domicilie heeft, een gezellige boel dus daar aan de Bjirkewei 103A. De mannen van Oudega hadden aan een gelijkspel voldoende om zich te handhaven en dat maakte de klus er voor de thuisclub bepaald niet eenvoudiger op, gelukkig voor DCT degradeert er slechts 1 team uit de 1e klasse en dus zou een eventuele zege toch nog enig soelaas bieden op verlenging van het in het vorig seizoen verworven recht om te spelen in de op 1 na hoogste klasse van de PFDB. De gastheren wisten dus donders goed wat hen te doen stond en die zeker niet malse boodschap was dus geenszins aan dovemansoren gericht, helaas moest Binne Brouwer net voor deze uiterst belangrijke wedstrijd verstek laten gaan en dus moest inderhaast de enig beschikbaar zijnde reserve in de persoon van Johannes van der Meulen worden opgetrommeld om het tot op het bot getergde maar tevens gemotiveerde team te completeren.

Het was inmiddels ruim na 22.00 uur toen de wedstrijd eindelijk werd opengebroken, verantwoordelijk daarvoor was Gijs Koelstra die in een sterk positioneel gespeelde partij Uilke Tjeerdsma het nakijken gaf, laatstgenoemde gaf tot het late middenspel behoorlijk tegengas maar de klasse en hedendaagse vorm van Koelstra was uiteindelijk toch van doorslaggevende aard, middels een uitgekiende damcombinatie liet Koelstra zien wie er in deze partij het meeste recht op de 2 punten had, zo had DCT de zo gewenste voorsprong te pakken en zou deze niet meer uit handen gaan geven, 2-0.

Aan bord 8 trof de naarstig naar zijn vorm zoekende Leo van der Galien het jeugdige talent Harmen Jonker, omdat ieder punt in deze fase welkom zou zijn liet van der Galien zich niet in met een al te gecompliceerde strijdwijze, Jonker ging daarbij ook al niet over 1 nacht ijs en mede daardoor ontstond een nogal vlakke partij, toen rond de 50e zet de muziek min of meer uit de stelling was geslopen werden er alras enige handen geschud en vervolgens de punten gedeeld, 3-1.

Ook Johannes van der West en zijn tegenstander Joop de Graaf wensten niet tot het gaatje te gaan, het resultaat was immers heilig, het achter bord 6 geposteerde duo had blijkbaar geen enkele trek om deze avond als kop van Jut te fungeren…………..geheel terecht overigens, welke dammer wil er nu midden in de nacht op een of andere strontkar door eigen dorp worden gereden om vervolgens uitgejouwd te worden door het plaatselijke dorpsgepeupel, Johannes en Joop in ieder geval niet en dus eindigde de partij net zo vreedzaam als deze was begonnen, 4-2.

De eerste echte surprise vond plaats aan bord 4, tijdens de opening leek Yde van der Heide een schijf te moeten inleveren tegen Sietse Jonker maar middels een ingenieus mathematisch vermogen wist van der Heide dit onheil af te wenden, lichtelijk aangeslagen vervolgde Jonker zijn dolende weg en die ging bepaald niet langs de geijkte paden………. zoals het hoort, nee…….Jonker was de weg kwijt, geheel uit koers geraakt werd hij vervolgens een makkelijke prooi voor de immer alerte van der Heide, deze laat nooit en te nimmer iets aanbranden en smeed het ijzer wanneer het heet is, de weinig benijdenswaardige rol als schietschijf moet bij Jonker als een molensteen om diens nek hebben gevoeld, zo kwamen de 2 punten bij van der Heide terecht ……………..daar hadden we bij DCT niet echt op gerekend en dus laten we het rekenen voortaan over aan onze eigen Einstein in de dop, 6-2.

Dat een kat in het nauw rare sprongen kan maken is ons allen bekend, maar wat Johannes van der Meulen flikte tegen Henk Jonker gaat elk voorstellingsvermogen te boven……………..of was het gewoon een flinke dosis mazzel die van der Meulen aan een punt hielp……………maakt het ook uit, feit was dat van der Meulen vanaf het middenspel achter een verloren geraakte schijf aan moest fietsen, dat laatste kan hij echter als de beste en dus was Jonker nog lang niet van zijn kwelgeest verlost, integendeel zelfs : Jonker vergat in 2 zetten de buit tijdig binnen te halen en vergreep zich vervolgens………….in tijdnood, dat wel ja…………aan een dubieuze achterloop, dat gaf zijn opponent de kans te gaan plakken en na nog enkele zetten moest Jonker tot zijn ontsteltenis constateren dat er niet meer dan een puntendeling in zat, “ ik heb een kat in de zak gekocht “ was de verbouwereerde reactie van Jonker na de partij, “ wees blij dat het kreng geen nagels had om jou nog meer pijn te kunnen doen “ weersprak van der Meulen met verve de bezopen uitspraak van de Oudega speler, 7-3.

Gelukkig is het niet constant remise hetgeen de klok slaat, maar juist in deze wedstrijd en dan met name aan de hoogste borden waren we bij DCT niet vies van 1,2,3 ……….of zelfs 4 puntendelingen, dat was dan ook de hoofdreden dat we Lieuwe van der Veen aan bord 1 hadden gekluisterd aan de topscorer van onze gasten namelijk Leenze Houwink, “ gewoon wat je meestal doet “ was de opdracht die van der Veen van ons meekreeg : een remise scoren dus, toegegeven……… dat was geen makkelijke opgave maar omdat juist van der Veen grossiert in het behalen van remises was hij de aangewezen persoon om Houwink een halt toe te kunnen roepen, helaas voor van der Veen en heel DCT was Houwink weer eens ouderwets op dreef, halverwege de partij moest van der Veen dan ook een schijf inleveren, manmoedig wist laatstgenoemde deze plooi weer recht te strijken maar dit ging wel ten koste van zijn toen ook al wankele positie, van der Veen wist zelfs nog de overkant te bereiken maar Houwink had nog een dammetje extra weten te vergaren, dit was net iets te veel van het goede voor van der Veen en net na klokslag 23.00 uur moest hij de witte vlag hijsen, 7-5 en de spanning leek weer terug in de wedstrijd.

Die spanning bleek echter maar schijn want aan bord 7 had Hans van Dijk de regie meer dan stevig in handen al moest hij behoedzaam blijven manoeuvreren om zijn praatgrage tegenstander Cees de Jong op gepaste afstand te houden, spraakwaterval de Jong kan putten uit een rijkelijk gevulde vocabulaire en dat gegeven wil hij maar al te graag delen met een ieder die het horen wil, of niet natuurlijk……………..de Jong loopt veelal voor de muziek uit en ook in deze partij was dat niet anders, het gekwetter was niet van de lucht, ondanks een oneindige stortvloed aan spreekwoorden, gezegden, metaforen, citaten, grammaticale uithalen, tegeltjeswijsheden, poëtische onderonsjes en dies meer zij, bleef van Dijk de boventoon voeren en daar had charlatan de Jong niet van terug, diens branie verstomde met de zet en dan weet men ook bij Oudega dat hun praalhans weinig tot niets meer in de melk heeft te brokkelen, dit in tegenstelling tot onze eigen Hans……………….die wist wel hoe hij dit speenvarkentje de oren moest gaan wassen, bijna aangekomen in het eindspel werd de Jong door van Dijk overlopen en werd de overwinning spoedig een feit, door deze 2 punten kon de zege DCT niet meer ontgaan en werd er al een klein feestje gevierd, 9-5.

Dat Piet Wiersma als secretaris van DCT niet alleen maar kan notuleren bewees hij in zijn partij tegen Fokke van der West……………….saillant detail is dat van der West zijn roots in jawel…………. Twijzelerheide heeft liggen, het wemelt namelijk van lieden in dit tamelijk heidense dorp die behept zijn met de achternaam : van der West, dat Fokke ergens familie zal zijn van onze eigen Johannes zal dan ook zeker geen toeval zijn, hoe het echter ook zij, er werd ook nog een potje geschoven, en hoe……………..van der West trok langzaam maar zeker het voordeel naar zich toe en zo rond de 50e zet leek hij de beste papieren te verkrijgen op de volle mep, Wiersma is natuurlijk niet voor 1 gat te vangen en op artistieke wijze wist hij toch nog een punt aan de sterk spelende van der West te ontfutselen, daardoor werd de eindstand van dit spetterende duel bepaald op 10-6.

Een prachtig resultaat natuurlijk voor de tegen degradatie vechtende thuisclub, DCT zal op maandag 2 maart alles uit de kast moeten halen om in Sumar tegen de Harste opnieuw te kunnen stunten, het bordgemiddelde van DCT is daarbij wel het zorgenkindje, alleen bij een 13-3 of hogere overwinning passeren we de Harste op de ranglijst, daarmee is dan wel gelijk degradatie afgewend, ook Oudega en zelfs TTS zijn nog niet veilig en dus beloofd de slotronde in de 1e klasse Noord een bijzonder spannende te worden, bij welke nederlaag dan ook is DCT gedoemd af te dalen naar de 2e klasse. N.B. Bij voldoende belangstelling rijdt er een supportersbus, supporters die met de DCT jongens willen afreizen naar Sumar, kunnen tot en met zondag 1 maart 20.00 uur een ticket bestellen bij Rotjoch, kosten voor dit avontuur : 75,00 euro, veel geld, maar dan heb je potverdorie ook wat, gewoon doen dus, mailadres Rotjoch : rotjochwilgeldgraaien@lullo.fr Dank u, en doe het rustig aan met carnaval mannen !!




DCT mist beleving tegen DC Rinsumageest !!

Tien jaar geleden streed DC Rinsumageest samen met Hiltex om het algeheel kampioenschap van Nederland, helaas ging de laatste en tevens allesbeslissende wedstrijd tegen de Amsterdammers nipt met 9-11 verloren, wat volgde was een enorme leegloop en die bleef niet zonder gevolgen. De Geasters zakten nadien steeds verder weg en wat overbleef was een relatief klein clubje damliefhebbers die momenteel de kar moet trekken, jammer maar zo gaat dat nu eenmaal in topsport, ondanks de sportieve terugval zijn de meeste leden van het eerste uur hun club trouw gebleven, en het dient gezegd : dat siert deze dorpsclub bij uitstek !!

Voor hun 5e duel in de 1e klasse Noord van de PFDB, trok het nog puntloze DCT op dinsdagavond 27 januari naar Rinsumageest om aldaar te proberen de hatelijke nul van het scorebord te wissen, dat dit uiteindelijk niet is gelukt had te maken met verschillende factoren, 2 daarvan wil ik even toelichten : ten 1e konden wij wederom niet in onze sterkste opstelling aantreden maar wat nog belangrijker was, we misten passie, flair die nodig is om een wedstrijd met het nodige vertrouwen in te kunnen gaan, het was niet dat we niet wilden maar na 4 nederlagen op rij ga je op zeker moment aan jezelf twijfelen, ook dammers zijn mensen van vlees en bloed en dus gaan zulke tegenslagen aan je knagen, het doorgaans zo stoicijns ogende vlaggenschip van DCT kon deze avond niet echt potten breken tegen een tegenstander die juist wel blaakte van het zelfvertrouwen.

Om niet nog meer zout in de wonden van de Heidemannen te strooien volgt hier een korte wedstrijdimpressie : nadat Binne Brouwer aan bord 2 de vrede had getekend met Durk Douma ging het crescendo met de thuisclub, in werkelijk een poep en een scheet werd de score opgekrikt tot een voor DCT weerzinwekkende tussenstand van maar liefst 9-1, daardoor was de 5e opeenvolgende nederlaag een feit en hangt het 1e klasserschap aan een zijden draadje, gelukkig voor de gasten deden Eelke Steringa en Gijs Koelstra iets terug middels twee fraaie zeges op respectievelijk Henk Elgersma en Bouwe Ringnalda, de 10-6 eindstand werd bepaald door Leo van der Galien en Eeltje Terpstra die onderling remiseerden.

Voor DCT is het nu 5 voor 12, met nog 2 wedstrijden te gaan zal het bijzonder lastig worden om het vege lijf te redden, al is niets onmogelijk……………….. Maandagavond 16 januari zal de eerste horde moeten worden genomen in de strijd tegen degradatie, DCT fungeert dan als gastheer voor het ook nog niet veilig zijnde Oudega ( Sm ), hopelijk is dan ook weer de beleving terug, wy sjogge it wol minsken !!




Degradatiespook lonkt nadrukkelijk naar DC Twijzelerheide !!

Ook na de wedstrijd tegen de reserves van Huizum blijft het keurkorps van damclub Twijzelerheide puntloos onderaan bengelen in de 1e klasse Noord van de PFDB. Natuurlijk, het is geen schande om te verliezen van de kampioenskandidaat nummer 1 doch stilletjes was bij de equipe van opperhoofd Leo van der Galien toch gehoopt op een stunt, helaas heeft die krachttoer er eigenlijk geen moment ingezeten al had de einduitslag van 11-5 iets milder kunnen uitvallen wanneer de gasten iets meer geluk hadden gekend. Het was donderdagavond 4 december een gezellige boel in zalen Tivoli te Leeuwarden, ook Huizum3 speelde een thuiswedstrijd en tevens werd er een ronde voor de onderlinge competitie gespeeld, hoe meer dammers, hoe meer vreugd !!

Johannes van der Meulen was de eerste speler van DCT die de punten aan zijn jeugdige tegenstander moest laten, een tikkeltje onnodig want van der Meulen overzag op de 33e zet een fraaie remisewending, na deze gemiste kans trapte Gauke Dirk Nijholt nog eens flink op het gaspedaal met als gevolg dat hij een 2e dam mocht kronen, tegen zoveel buitensporig geweld was van der Meulen natuurlijk niet opgewassen en even voor de klok van 22.00 keek DCT tegen een 2-0 achterstand aan.

Aan bord 1 bood Jan Zwaagstra geruime tijd knap tegenstand tegen Sietse Nagel, zo rond het middenspel werd duidelijk dat de door Nagel meegetorste theoretische bagage haar vruchten begon af te werpen, Zwaagstra werd vanaf dat moment onder de voet gelopen door een ontketende Nagel, waar op het speelveld Zwaagstra zijn heil ook probeerde te zoeken het mocht allemaal niet baten, Nagel stoomde in 1 lange ruk door naar de overwinning, daarmee de thuisclub op een riante 4-0 voorsprong brengend.

Om toch enige bordpunten aan deze wedstrijd over te kunnen houden had DCT haar zwaargewichten aan de laagste borden geposteerd, zo moest Binne Brouwer aan bord 7 trachten een tweepunter op het virtuele scorebord te zetten tegen Thijs Talsma, deze opzet leek lange tijd kans van slagen te hebben ware het niet dat Talsma in het eindspel op grappige wijze de remise wist af te dwingen, het overwicht van Brouwer sloeg dus net niet door naar de beoogde winst en zo kwam de tussenstand op 5-1.

Vorig seizoen speelde het vlaggenschip van DCT tegen Huizum3 en in die wedstrijd eindigde het duel tussen Piet Wiersma en Hidde Risselada in remise, ook deze avond troffen beide kemphanen elkaar en ook nu rolde er een verdeling der punten uit de bus, het evenwicht in deze partij werd nimmer verbroken en daar konden beiden content mee zijn, de 4 punten voorsprong die de gastheren hadden genomen bleven daardoor intact, 6-2.

Plotsklaps werd de score door Huizum2 uitgebreid naar maar liefst 10-2, toen wist men bij DCT gelijk dat men ook na deze pot met lege handen zou blijven staan, Eelke Steringa en Gijs Koelstra verkochten weliswaar hun huid zo duur mogelijk maar hun respectievelijke tegenstanders Jan Bosselaar en Bernard Post bleken toch over de langste adem te beschikken, Steringa kon het positioneel niet bolwerken tegen de voorzitter van de PFDB en Koelstra werd combinatief opzij gezet door rekenwonder Post, echter voor beide Heidemannen is een compliment wel op zijn plaats, al was het alleen al voor hun voorbeeldige inzet, een team kan nu eenmaal niet louter bestaan uit sierpaarden, er dient ook wel degelijk te moeten worden geknokt voor de punten.

Dat de partij Leo van der Galien tegen Jan de Vos in remise zou eindigen lag wel in de lijn der verwachtingen, genoemd duo had al meermalen de degens met elkaar gekruist en meestal stond er aan het einde van de rit een 1-1 op het uitslagenformulier, de Vos had middels zijn fraaie tactische omsingeling nog even voor de volle mep kunnen gaan maar ook hij vond het gezien de gunstige tussenstand wel welletjes, 11-3.

Mede doordat Jan Terpstra in een overigens flink uitgedunde stand verzuimde de remise te grijpen mocht opponent Lieuwe van der Veen de 2 punten opstrijken, tot dit voor Terpstra onzalige moment viel er maar bitter weinig te genieten op het bord, kennelijk te veel ontzag voor elkaars ledematen of iets anders natuurlijk……………..leidde tot een bijzonder flauw aftreksel van hoe een dampartij gespeeld dient te worden, met flair en passie, helaas niet besteedt aan deze toch doorgaans strijdbare jonge honden, van der Veen vond het allemaal wel best en geheel terecht want hij was het die als enige DCT speler een zege wist te behalen, 11-5.

Met nog 3 wedstrijden voor de boeg wordt het de hoogste tijd voor DCT om eens een overwinning te pakken, op dinsdag 27 januari 2009 mag DCT in en tegen Rinsumageest trachten het degradatiespook buiten de deur te houden, geen gemakkelijke opgave maar met vereende krachten is er veel mogelijk, zelfs bij DCT !!




DCT achttal pist wederom naast de pot !!

Als debutant in de 1e klasse Noord van de Provinciale Friese Dambond zit damclub Twijzelerheide duidelijk in de hoek waar de klappen vallen, ook in haar 3e wedstrijd bleven de Heidemannen van de zo broodnodige punten verstoken. Het was afgelopen maandagavond weer gezellig druk in dorpshuis de Jister alwaar DCT al zo,n 14 jaren haar domicilie heeft, echter de gasten van Bezint Eer Gij Begint uit Britsum/Cornjum kwamen niet voor louter een enkel theekransje want ook zij konden de punten meer dan goed gebruiken in de strijd tegen het degradatiespook. Het waren de reserves van BEGB die, het 1e achttal speelt in de hoofdklasse, veel feller uit de startblokken schoten dan de in die fase nogal lauw opererende thuisclub, halverwege de strijd stond er al een riante 1-7 voorsprong op het virtuele scorebord en die tussenstand was geenszins geflatteerd te noemen.

Piet Wiersma viel de twijfelachtige eer te beurt om als eerste speler van DCT kopje onder te gaan tegen de sterke Hans Zondervan, die tevens uitkomt in de landelijke ereklasse voor Damcombinatie Fryslan, Wiersma had van meet af aan weinig tot niets in de melk te brokkelen, Zondervan liet zijn niet te verwaarlozen ervaring een geducht woordje meespreken in zijn strooptocht naar de 2 felbegeerde punten, de problemen groeiden Wiersma al redelijk snel boven diens hoofd en toen hij een achterloop van zijn opponent niet op juiste waarde wist te schatten waren de rapen gaar, middels een verrassende combinatie wist Zondervan de overkant te bereiken, na nog een aantal overbodige zetten moest Wiersma zijn meerdere in Zondervan erkennen, saillant detail : vorig seizoen wist Wiersma nog een knappe remise tegen dezelfde Zondervan te behalen, dat resultaat heeft er in deze partij geen moment in gezeten en zo keek DCT al vroeg tegen een 0-2 achterstand aan.

Intussen was de als kopman gebombardeerde Johannes van der Meulen aan bord 1 in zwaar weer terecht gekomen tegen Sietse Bronger, het was werkelijk alle hens aan dek voor de dapper strijdende van der Meulen doch hij kon een dreigende combinatie niet tijdig meer verijdelen, met 2 schijven meer op zak liet Bronger deze avond duidelijk blijken dat er met hem niet te spotten valt, ook van der Meulen werd in het vervolg van deze partij natuurlijk kansloos gelaten, de achterstand was gewoon te groot om nog uitzicht op een kentering in de partij te verkrijgen, na ruim een uur spelen een tussenstand van 0-4, dat beloofde weinig goeds voor het resterende gedeelte van deze tweekamp.

Het 1e puntje voor DCT kwam op het conto van Hans van Dijk al hadden hij en zijn medespelers op iets meer gerekend, helaas kwam van Dijk maar niet los van de immer taaie Willem Lep die uitstekend weerwerk bood, tegen een ervaren speler als Lep moet je niet te lang op winst blijven spelen wanneer dat er niet meer in zit, van Dijk die ook bepaald niet van gisteren is realiseerde zich dat gegeven terdege en besloot daarop het vredesvoorstel van Lep maar te ondertekenen, beter een halve dop dan een leeg ei, de daaruit vloeiende 1-5 achterstand kon misschien met wat geluk nog worden ingelopen.

Helaas, helaas……………plotsklaps werd de score naar een schier onmogelijke 1-7 achterstand getild, verantwoordelijk daarvoor was Jeppe Bronger die in het late middenspel thuisclub coryfee Gijs Koelstra op onaangename wijze van repliek diende, lange tijd ging deze spannende ontmoeting gelijk op tot genoemd onzalig moment zich aandiende, Bronger gaf hier en daar wat schijven cadeau aan zijn bedenkelijk kijkende overbuurman, welke gedachten daarbij door het hoofd van Koelstra spookten laat zich niet moeilijk raden maar alras kwam er een foeilelijke aap uit de mouw van Bronger, “ ik ben verdorie Sinterklaas niet “ bulderde Bronger luidkeels, voor Koelstra het goed en wel in de gaten had stond er een heuse dubbeldekker aan diens overkant gestationeerd, de door de andere soldaten danig in de steek gelaten manschappen van Koelstra hadden toen geen enkele trek meer om de oorlog voort te zetten en capituleerden ruimschoots voor de tijdscontrole, een jammerlijke ontwikkeling derhalve !!

Aan bord 4 deed Eelke Steringa namens DCT nog iets terug door Yke Miedema op remise te houden, het dient gezegd : Steringa vocht met de moed der wanhoop voor een beter resultaat maar de uitgeholde stelling was in geen enkel opzicht meer naar winst te voeren, berusting, teleurstelling……….wie zal het zeggen, maar echt vrolijk keek Steringa niet bepaald na deze puntendeling, 2-8.

De halve winst was dus al binnen voor de mannen van BEGB, slechts 1 puntje scheidde hun van de eindoverwinning, dat laatste kreeg sneller dan menigeen had gedacht gestalte, Johannes van der West speelde tegen Roel Toering zeker geen slechte pot maar het was weer die verdraaide ervaring die de doorslag gaf, knokkend voor elk veld moest van der West toch terrein prijsgeven en dan is het met Toering slecht kersen eten, ook een dinerbon voor twee zal daar niets aan veranderen………….maar dat terzijde, terrein inleveren is 1 maar schijven moeten afdragen is pas echt funest om gelijke tred te kunnen houden met de tegenstander, dat laatste wapenfeit deed van der West uiteindelijk de das om, geen overbodige luxe trouwens met dit hondenweer………..das of geen das, van der West moest lijdzaam toezien hoe Toering middels vereende krachten en het nodige gekrakeel het voordeel naar zich toe trok, ruim voldoende om ook de daarbij behorende 2 punten te vergaren, 2-10 waren de onthutsende cijfers die menige siddering door de speelzaal deed gaan, en ver daarbuiten…………….vraag was : zou het nog erger worden voor de aangeslagen thuisclub !!

Het antwoord : een volmondig nee, allereerst was het Binne Brouwer die aan bord 7 in een werkelijk adembenemende partij Hylke Schaaf terugwees, de door Brouwer al vroegtijdig ingezette aanval was van een schoonheid die zelfs de verschijning van Doutzen Kroes doet verbleken, Schaaf werd vanaf het prille begin met de rug tegen de muur gezet en mocht enigszins op adem komen op die momenten in de partij door Brouwer uitgekozen, geen poot aan de grond kreeg de arme Schaaf aangeboden van Brouwer die de druk onophoudelijk op de ketel hield, door een aantal fenomenale krachtzetten werd de naar adem snakkende tegenstrever van Brouwer ver op eigen helft teruggedrongen, toen daarnaast ook nog eens een volle schijf van Schaaf het loodje moest leggen kwam de zege wel heel dichtbij, in het resterende gedeelte van deze ongelijke strijd bewees Brouwer nog eens zijn meesterschap, door op zo,n ondubbelzinnige wijze zijn positionele en materiële voordeel uit te buiten heeft Brouwer overduidelijk laten blijken dat hij weer iets van zijn oude vorm heeft teruggewonnen, en daar zijn ze bij DCT maar wat blij mee, een magistrale overwinning voor Brouwer derhalve en daar is geen woord Spaans bij, 4-10.

De laatste partij ging tussen Leo van der Galien en Sietse Terpstra, beide heren spelen op zaterdagen voor Damcombinatie Fryslan 2 in de 2e klasse A van de KNDB, dan zou je kunnen verwachten dat het een vlak duel zou gaan worden maar daar hadden van der Galien en Terpstra geen enkele boodschap aan, met het mes tussen de tanden werd er gestreden voor elke beschikbare centimeter op het bord, tot halverwege de partij was van een evenwichtsstoornis nauwelijks sprake maar daar kwam spoedig verandering in toen Terpstra zijn clubgenoot nogal lichtzinnig naar veld 27 liet vertrekken, het was vervolgens rond genoemd veld waar van der Galien een sterke aanval in kon zetten en daar had Terpstra niet van terug, de vice kampioen van DCT kwam terecht in het door hem zo aanbeden flankspel en dan zet van der Galien daar maar al te graag zijn tanden in, zo ook nu en Terpstra moest zich steeds verder terugtrekken om een eventuele ruilhandel te kunnen raadplegen in tijden van laten we zeggen laagconjunctuur, ondanks de vele materialistische injecties kon Terpstra de aanstormende crisis niet buiten diens poorten houden, met man en macht werd gewerkt aan een reddingsplan en dus werd ook de niet geringe kennis van de min of meer toevallig aanwezig zijnde Eeltje Terpstra aangeboord………………precies, broers ja, maar daar heb je tenslotte familie voor nietwaar, toen echter ook de in de lage landen zo geroemde eruditie van Eeltje niet toereikend genoeg bleek moest Sietse zijn eigen koers gaan varen, op eigen benen staan wordt er ook weleens geopperd, het stuurloze schip met daarop een uit het lood geslagen gezagvoerder had natuurlijk geen schijn van kans tegen de metershoge golven door van der Galien op uiterst inventieve wijze uitgerold, om enige egalisatie op het bord te verkrijgen moest Terpstra een schijf offeren, even kon laatstgenoemde de gang naar het schavot uitstellen maar toen was de koek echt op, omdat je nu eenmaal niet giften kunt blijven uitdelen hield Terpstra het maar voor gezien, 6-10 !!

Ja, een ruime nederlaag voor DCT, en dan te bedenken dat BEGB niet op haar sterkst in de ARENA verscheen, zware tijden voor DCT derhalve, so what……………… the times they are a changin……………..we shall overcome…………………….when and how ???? Ach, komt tijd, komt raad, ook in de 2e klasse !!




Ook Fortuin Dokkum te sterk voor DCT !!

Vooraf aan de wedstrijd in de 1e klasse Noord van de PFDB was het 1e achttal van damclub Twijzelerheide de underdog tegen Fortuin Dokkum, de uiteindelijke 11-5 nederlaag was niet geheel onverdiend doch echter alleszins acceptabel te noemen, vooral de prima resultaten van een drietal spelers van de thuisclub sprongen in het oog, tegen hun veel sterker geachte tegenstanders wisten achtereenvolgens Eelke Steringa, Piet Wiersma en Gijs Koelstra allen een keurige puntendeling te behalen, een prestatie van formaat derhalve !!

Aan bord 6 speelde Eelke Steringa een prima partij tegen de gewiekste Wietse Nicolai, eerstgenoemde wist zijn favoriete spelletje op het bord te krijgen en daarvan ondervond Nicolai de nodige hinder, de Fortuin speler kreeg maar geen vat op de oerdegelijke speelstijl van Steringa en moest in het middenspel zelfs een schijfje prijsgeven, het was vervolgens te wijten aan een moment van onachtzaamheid van Steringa dat het materiële evenwicht door zijn tegenstander weer kon worden hersteld, ondanks deze tegenslag deed Steringa in het vervolg van de partij geen gekke dingen meer en greep hij een meer dan verdiend punt welke er voor zorgde dat er een 1-1 tussenstand op het virtuele bord verscheen.

In ijl tempo verdwenen meer dan de helft van de schijven van het bord tijdens de partij tussen Lieuwe van der Veen en Willem Nuveld, zo rond de 40e zet lag het speelbord er een ietwat leeg en verlaten bij..........een nogal trieste aanblik voor de ware damliefhebber, met elk 8 schijven leek deze pot dan ook op remise uit te draaien ware het niet dat van der Veen zich vergreep aan een a positionele zet die hem op schijfverlies kwam te staan, Nuveld weet doorgaans wel raad met dit soort buitenkansjes en hij dirigeerde zijn manschappen dan ook met straffe hand naar de overwinning, een onnodige nederlaag waar Nuveld , geheel terecht overigens, geen enkele boodschap aan had en daarmee bracht hij de gasten op een 1-3 voorsprong.

Een Westereender in Dokkumer dienst : Henk Bosgraaf maakte jaren achtereen deel uit van DCT, de bijna 75 jarige roemruchte club uit de Heide, het dammen is door Bosgraaf op een iets lager pitje gezet al speelt hij nog wel met de regelmaat van de klok voor Fortuin in de Nationale Competitie van de KNDB, voor deze wedstrijd wilde Bosgraaf dolgraag een uitzondering maken en hij mocht het aan bord 3 opnemen tegen Johannes van der Meulen, deze uiterst energieke speler van DCT speelt altijd en overal maar bovenal tegen iedere tegenstander zijn eigen gewaagde spelletje, Bosgraaf daarentegen kijkt veel liever de kat uit de boom alvorens tot actie over te gaan, van der Meulen toog met alle schijven die hij voorhanden had naar het front alwaar Bosgraaf geduldig op de loer lag om wanneer het juiste moment zich zou gaan aandienen toe te kunnen slaan, al redelijk snel waren de eerste fracturen in de door van der Meulen ingenomen fragiele stelling waar te nemen, het duurde dan ook niet veel langer dan ene windvlaag vooreer Bosgraaf enkele fikse gaten in het bastion van zijn militante wederpartij had geschoten, als een boemerang werd van der Meulen vervolgens van het kastje naar de muur gestuurd alwaar hij moegestreden maar toch ook wel weer voldaan de witte vlag hees ten teken van overgave, ondanks het spelen voor de vijand werd Bosgraaf na zijn winstpartij amicaal gefeliciteerd door de overige spelers van de thuisclub, 1-5.

Tegen Alex Hoekstra speelde Johannes van der West zeer zeker niet slecht maar de ervaring van Hoekstra was net iets te veel van het goede voor de fris van de lever spelende van der West, het was tijdens het vergevorderde middenspel dat Hoekstra de teugels in handen kreeg en door deze stevig vast te houden kon hij zijn schijven van het juiste ritme voorzien om gezamenlijk in vol galop over het bord te denderen, tegen zoveel paardenkracht was het lichtelijk uiteengedreven legertje van de thuisclubspeler niet opgewassen, toen Hoekstra zijn dierbare viervoeters uiteindelijk aan de overkant had weten te stallen doofde het licht in de 2 vruchtenknoppen van zijn tegenstrever, de verrichte arbeid ten spijt moest van der West toch het lede hoofd buigen, 1-7.

Bord 1 en 2 werden bemand door Piet Wiersma en Gijs Koelstra, hetgeen deze beide meesters in de dop deze avond lieten zien was van een ongekende schoonheid, eerst was het Wiersma die tegenstander Jetze Hoogterp diens tanden bijkans liet stukbijten op een muur van onverzettelijkheid, het verschil in rating van maar liefst 352 punten was op het bord nergens terug te vinden, toegegeven : Hoogterp mocht een iets comfortabeler opstelling der schijven koesteren doch tot aansprekend voordeel zou dit nimmer leiden, toen ook in het eindspel Wiersma het hoofd koel wist te houden was de 2e surprise van deze avond een feit, immers Steringa had de 258 ratingpunten meer bezittende Nicolai ook al op remise vast weten te pinnen. Het ratingverschil tussen Gijs Koelstra en Jappie de Vries was ook zeer zeker niet te verwaarlozen, 297 punten scheidden de kemphanen van elkaar, dat was dan ook gelijk de enige tegenstelling want ook Koelstra liet zich niet gek maken door zijn geroutineerde tegenstander, ondanks het ontberen van het broodnodige spelritme verkreeg de Vries wel een iets voordeliger stelling maar toereikend voor de winst was dat allerminst, omdat de marge nergens op het bord daadwerkelijk werd verstoord kon ook Koelstra een fraaie remise aan zijn palmares toevoegen, helaas bleef het gat door deze 2 prachtige puntendelingen wel op 6 staan en was Fortuin met nog 2 partijen te gaan verzekerd van de overwinning, 3-9.

Leo van der Galien en Binne Brouwer zaten toen nog te zwoegen om de eindstand een iets draaglijker aanzien te kunnen geven maar daar zij geen ijzer met handen konden breken bleven zij beide op remise steken, van der Galien speelde tegen Minze Osinga een ronduit vlakke partij, “ slappe hap “ zo typeerde van der Galien zijn narrige optreden, Osinga liet na om het zijn opponent flink lastig te maken er raakte toen zelf in de problemen, onder tijdsdruk accepteerde van der Galien toen maar de remise, Brouwer was in het eindspel heer en meester tegen Dirk Albert Zijlstra maar verzuimde de trekker tijdig over te halen, Zijlstra haalde net geen bakzeil en wist ternauwernood een ontsnappingsclausule in te bouwen met als resultaat een nipte remise, 5-11.




DCT 1 doet zichzelf tekort tegen TTS!!!

Afgelopen maandagavond speelde damclub Twijzelerheide haar 1e clubcompetitiewedstrijd in de 1e klasse Noord van de PFDB.
Als tegenstander voor de thuis acterende debutant fungeerde het gelouterde TTS uit Surhuisterveen, met illustere namen als Rein van der Wal, Gerrit Terpstra en Haye Wittermans in hun gelederen beschikt TTS over een prima uitgebalanceerd achttal, DCT kon dus haar borst maar nat maken voor een ongetwijfeld loodzware damavond, ondanks de uiteindelijke 7-9 nederlaag konden de gastheren terugkijken op een prima wedstrijd waarin duidelijk meer had gezeten. De gezagvoerder van DCT had een tactische opstelling uit de hoge hoed weten te toveren waarop TTS geruime tijd het antwoord schuldig moest blijven, helaas werd deze fraaie manoeuvre niet beloond en bleven de Heidemannen aan het einde van de rit met lege handen achter.

De score werd geopend aan bord 7 alwaar Leo van der Galien en Haye Wittermans de degens kruisten, beide heren namen geen al te grote risico,s en pas tegen het einde van hun partij werd het nog enigszins spannend, van der Galien liet een indrukwekkende, doch behoorlijk dure damcombinatie wijselijk achterwege want dan waren de 2 punten vast en zeker naar Wittermans gegaan, nu kabbelde de partij vreedzaam naar een gelijkwaardige remise, 1-1.

Jan Zwaagstra geraakte aan bord 3 na het middenspel in zwaar weer tegen Cees Dijkstra, deze wist mede door de te passieve speelwijze van zijn tegenstander de strategisch belangrijke velden in te nemen, Zwaagstra heeft er in het vervolg van de partij nog alles aan gedaan om het positionele evenwicht te herstellen maar Dijkstra liet er toen echter geen gras meer over groeien en zette de gasten op een 1-3 voorsprong.

Fraai was het zeer zeker hetgeen Yde van der Heide en Karel de Bruin de toeschouwers voorschotelden, wars van welke theoretische wegen dan ook vertrouwden van der Heide en de Bruin op hun eigen instinctmatige ingevingen, veel dammers spelen meestal met de handrem binnen handbereik, zo niet genoemd duo, strijdvaardig als ze zijn werden de schijven links en rechts over het speelbord gekwakt zonder elkaar pijn te doen overigens, even leek de Bruin de overwinning te kunnen grijpen toen hij een schijf voorsprong nam , maar de toen ontstane compensatie was enorm voor van der Heide en zonder noemenswaardige problemen voer hij zijn manschappen vervolgens de veilige remisehaven binnen, 2-4.

Rond half 11 werd de tussenstand weer gelijk getrokken door DCT icoon Binne Brouwer, middels uiterste precisie en uitgekiend spel werd zijn belager Jan Hoogsteen opgeknoopt, op sluwe wijze wist Brouwer de linkerflank van Hoogsteen nagenoeg het zwijgen op te leggen, laatstgenoemde was dan ook min of meer genoodzaakt zijn geluk aan de andere kant van het speelveld te beproeven, ook daar had Brouwer echter de touwtjes stevig in handen en nadat Brouwer deze bron had weten droog te leggen bleef Hoogsteen niets anders over dan zijn fragiele linkerflank in het strijdgewoel te gooien, koren op de molen voor Brouwer die vervolgens nog vrij simpel de zege binnen harkte, 4-4.

De spanning was weer geheel terug in de wedstrijd en gelet op de standen op de overige 4 borden leek er een verrassing in de lucht te hangen ten gunste van de thuisclub.

Kopman Rein van der Wal van TTS kreeg het aan bord 1 zwaar te verduren tegen een ontketende Gijs Koelstra, na een minder sterke voortzetting moest van der Wal de regie van de partij grotendeels aan Koelstra laten en dat was op zijn minst opzienbarend te noemen, van der Wal wist geruime tijd niet waar hij het zoeken moest en toen Koelstra bovendien ook nog eens zijn specialiteit van het huis op zijn licht verbouwereerde tegenstander losliet leek niets een voorsprong voor DCT nog in de weg te kunnen staan, laatstgenoemde had immers middels een even artistieke als doeltreffende combinatie de overkant weten te bereiken, helaas rekende Koelstra zich nadien te vroeg rijk en verzuimde hij de allesbeslissende tik uit te delen, de partij kreeg een dramatische wending toen Koelstra net die ene zet speelde die al zijn voordeel deed wegspoelen, van der Wal verkreeg daardoor weer alle kansen en vanaf dat moment toonde hij zijn werkelijke klasse, Koelstra werd positioneel overklast en moest net voor de tijdscontrole het lede hoofd buigen : deceptie, afknapper, domper, sof, flop en dies meer zij, woorden waar een zwaar ontgoochelde Koelstra nog wel eens wakker van zal liggen, in plaats van een voorsprong prijkte er na deze hectische partij een nieuwe achterstand op het virtuele scorebord, 4-6.

Kort na deze miskleun kreeg DCT wederom een draai om de oren te verwerken, Eelke Steringa had middels subtiele hoogstandjes zijn overbuurman Tsjidsger Veenstra in grote verlegenheid weten te brengen, zozeer zelfs dat Veenstra in het middenspel een vreselijke blunder beging, kinderlijk eenvoudig kon Steringa 2 volle schijven van zijn aangeslagen tegenstrever van het bord grissen, een overduidelijke voorsprong die de poort naar de overwinning wagenwijd openzette voor Steringa, een kwestie dus van tijd vooreer DCT voor de 2e maal in successie op gelijke hoogte zou komen met TTS, het liedje begint een tikkeltje eentonig te worden maar wederom werd de plank fors misgeslagen door een telg uit de DCT damfamilie, op onverklaarbare wijze raakte Steringa niet alleen de kluts maar ook 1 van de 2 schijven voorsprong kwijt, daaruit putte Veenstra zoveel moed dat Steringa het ergste moest gaan vrezen, gelukkig wist Steringa nog een punt veilig te stellen maar de wijze waarop de riante positie om zeep werd geholpen was tamelijk onthutsend, 5-7.

De in blakende vorm verkerende Piet Wiersma vocht met de moed der wanhoop voor de zege maar de immer taaie Berend Bakker gaf geen enkele krimp, geroutineerd als Bakker is hield hij de aanvallende impulsen van zijn tegenstander prima onder controle, Wiersma op zijn beurt moest alert blijven voor de, zij het minieme maar uiterst giftige speldenprikjes van Bakker, toen na het late middenspel de laatste noot van de toonladder was gevallen bleef er een monotone klank over welke het sein betekende voor een remiseovereenkomst, daardoor keek DCT met nog 1 lopende partij nog steeds tegen een achterstand aan, 6-8.

Twee wroetende spelers die diep door het stof gingen om hun club voor een nederlaag te behoeden, nu had TTS de halve buit al binnen en dus had Gerrit Terpstra namens de gasten voldoende aan remise, Lieuwe van der Veen daarentegen was alleen gebaat bij een tweepunter en dus was het een vereiste alles uit de kast te trekken, het siert van der Veen dan ook dat hij voorop ging in de strijd en daarmee de benodigde gevaren niet uit de weg ging, Terpstra die al jaren meedraait in de damwereld liet zich echter niet van de wijs brengen, integendeel zelfs want het was de voormalig inwoner van Harkema die het heft in handen nam, van der Veen moest het nodige terrein prijsgeven en daarbij ook nog een losgeslagen schijf, daarmee was gelijk het uitzicht en hoop op een gunstig resultaat voor DCT vervlogen, omdat Terpstra geen onnodige risico,s meer wenste te nemen werden alras de punten gedeeld en werd de einduitslag bepaald op 7-9.

Met wat meer geluk had de thuisclub aan het langste eind kunnen trekken, maar datzelfde geluk moet je ook een beetje afdwingen, aan dat laatste ontbrak het bij DCT en daar word je in de 1e klasse uiteindelijk op afgerekend, scherp zijn is 1, maar scherp blijven is lastiger, de krenten in de pap die voor DCT broodnodig zullen zijn, ook al omdat op maandagavond 03 – 11 DCT opnieuw gastheer zal zijn, en wel van Fortuin Dokkum, hopelijk kunnen de gretige jonge honden van DCT deze gepokt en gemazelde tegenstander evenveel tegenstand bieden als het sterke TTS.

De gedetailleerde uitslag :

1. Gijs Koelstra – Rein van der Wal 0-2
2. Piet Wiersma – Berend Bakker 1-1
3. Jan Zwaagstra – Cees Dijkstra 0-2
4. Eelke Steringa – Tsjidsger Veenstra 1-1
5. Yde van der Heide – Karel de Bruin 1-1
6. Lieuwe van der Veen – Gerrit Terpstra 1-1
7. Leo van der Galien – Haye Wittermans 1-1
8. Binne Brouwer – Jan Hoogsteen 2-0

Home