Onderlinge Competitie








Oene Visser wisselbokaal definitief in handen van Binne Brouwer !!





Na werkelijk een slopend seizoen, waarin door de spelers elk maar liefst 28 partijen dienden te worden afgewerkt, is Binne Brouwer uit Zwagerbosch de kampioen geworden van damclub Twijzelerheide. Met een fenomenale score van maar liefst 52 punten kwam de titel terecht bij degene die daar ook het meeste aanspraak op mocht maken, 2 remisepartijen en slechts 1 nederlaag waren ruimschoots voldoende om voor de 3e maal in successie beslag te leggen op de felbegeerde Oene Visser wisselbokaal, daardoor mag Binne genoemde bokaal voorgoed in zijn toch al rijkelijk gevulde prijzenkast gaan zetten, nadeel van de succesreeks van Binne is evenwel dat het bestuur van DCT op zoek moet naar een nieuwe wisselbeker, werk aan de winkel dus !! Ondanks het niet geringe feit dat Binne niet altijd gecharmeerd was van zijn eigen partijen, kan met een gerust hart gesteld worden dat hij afgelopen seizoen toch een klasse apart was, natuurlijk dien je kritisch naar je eigen creaties te kijken maar tijdens de meeste wedstrijden was Binne heer en meester op het 100 veldenbord, zo nu en dan had hij Vrouwe Fortuna wel op zijn hand maar geluk dwing je tenslotte ook zelf af, waren de 2 voorgaande edities om de Oene Visser wisselbokaal nog adembenemend spannend, daar was nu geen enkele sprake van, de concurrentie…………zo die er was, liet het lelijk afweten en was in geen velden of wegen te bekennen, middels speels gemak kon Binne zijn toen al immense voorsprong consolideren of zelfs nog vergroten. Wanneer je met 10 punten voorsprong op de nummer 2 de vlag in top kunt hangen, dan is er geen enkele twijfel over wie dit seizoen de sterkste dammer van DCT is, daardoor krijgt DCT de kampioen die zij heeft verdiend, en dat is Binne Brouwer !! Vanaf deze plaats willen wij Binne dan ook van harte feliciteren met zijn behaalde titel : BINNE ………….GEFELICITEERD MET JOUW KAMPIOENSCHAP, HET IS JE VAN HARTE GEGUND, BOVENDIEN WAS HET MEER DAN VERDIEND, NOGMAALS : PROFICIAT !!

Na dit welgemeende eerbetoon aan onze kersverse kampioen belanden we, uiteraard zou ik bijna willen zeggen, bij the best of the rest van dit bonte gezelschap die de DCT familie toch wel is : de 2e plaats was voor Hans van Dijk uit Veenwouden, zogezegd kwam de nummer 2 handen en voeten tekort om ook maar in het kielzog van Binne te mogen geraken, natuurlijk lagen enkele factoren ten grondslag aan deze fikse achterstand, Hans was mede door drukke werkzaamheden niet in staat een volledig competitieprogramma mee te draaien, hij moest daardoor een aantal partijen remise geven om langs die ietwat onsympathieke weg het seizoen toch nog waardig te kunnen afsluiten, en dat siert hem………………Hans speelde zeker niet slecht maar tevens net niet goed genoeg om Binne het vuur na aan de schenen te kunnen leggen, jammer dat daardoor de spanning grotendeels uit de competitie werd genomen, doch niet getreurd : de partijen door Hans gespeeld waren in de meeste gevallen van een ongekende schoonheid, en mede daardoor kwamen de echte liefhebbers van ons edele damspel volledig aan hun trekken, laten we wel zijn : AJAX is ook geen kampioen geworden al lieten zij wel het beste voetbal zien…………………net zoals Cambuur trouwens, weliswaar een divisie lager, maar toch…………………heerlijk, al die heimelijke gevoelens, ook al zijn die nergens op gebaseerd, wie maalt erom nietwaar !!

Dat het brons uiteindelijk naar Leo van der Galien ging mag een klein wonder heten, de man uit De Westereen bakte er niet al te veel van, de vraag hoe hij dan toch nog in de buurt van het zilver kwam is al ruimschoots beantwoord, met dank aan Hans dus, nee……het was overduidelijk niet het seizoen van Leo, deels door gemakzucht en deels door gebrek aan concentratie…………….2 niet te verwaarlozen onderdelen die debet waren voor het ondermaatse presteren van Leo, gelukkig voor de nummer 3 van de ranglijst morsten de achtervolgers eveneens de nodige punten zodat er toch nog een prijsje werd binnengehaald, maar daar is dan ook alles mee gezegd, Leo zal er goed aan doen om dit seizoen zo snel mogelijk te vergeten, in de prullenbak die hap !!

De 4e plaats voor Gijs Koelstra is zo op het oog geen slechte positie, toch had er voor Gijs meer in gezeten maar helaas voor hem……………..en ook al de andere spelers, kreeg de competitie niet wat je zou kunnen noemen : een waardig slot……………..de laatste 2 rondes moesten noodzakelijkerwijs in versneld speeltempo worden afgewerkt, anders waren we over een maand nog bezig geweest !! Natuurlijk had het nooit zo ver moeten komen, maar ook in de damsport geldt dat gedane zaken geen keer nemen, van fouten dien je te leren en tegenslagen zijn er om overwonnen te worden, met ons allen de schouders eronder en dan kunnen we weer een prachtig seizoen tegemoet zien bij de 75 jarige jubilaris, voor Gijs waren de druiven zuur maar gezien de vechtersmentaliteit van hem zal hij volgend seizoen scherper dan ooit aan de start verschijnen, dat beloofd nog wat, NOTE : als enige uit het langgerekte deelnemersveld wist Gijs de kampioen een nederlaag te bezorgen, waarvan akte !!

Voor Lieuwe van der Veen was het seizoen met een 5e stek al geslaagd, Lieuwe hoeft naar eigen bescheiden zeggen niet zo nodig, een leuk potje schuiven………..daar gaat het om, geen poespas, maar denk niet dat Lieuwe zich makkelijk naar de slachtbank laat leiden, geen sprake van zeg, hij verloor slechts 3 partijen en dan ben je geen kleine jongen meer, Lieuwe had zelfs nog hoger kunnen eindigen wanneer hij iets scherper had geacteerd, maar zoals gezegd zal dat hem allemaal worst wezen, “ ik heb een mooi seizoen gespeeld en ben tevreden met mijn plaats net buiten het ereschavot “, wat moet je daar nog aan toevoegen nietwaar !!

De door Jan Zwaagstra behaalde 6e plaats was niet echt een verrassing want Jan speelde een stuk aanvallender dan voorgaande seizoenen, de beloning kon dan ook niet uitblijven en daar mag onze competitieleider best een beetje trots op zijn, 11 overwinningen waren zijn deel en die kwamen bijna allemaal tot stand middels een energieke aanpak, daardoor greep Jan ook nog eens de 1e plaats in de B categorie, verandering van spijs doet eten derhalve, hopelijk weet Jan deze lijn door te trekken naar het nieuwe seizoen.

Piet Wiersma deed het met vallen en opstaan, de ene partij is nu eenmaal de andere niet en dus was het de ene keer niets en de andere keer juist weer wel, behoorlijke blunders en prachtige partijen wisselden elkaar sneller af dan dat een kameleon van kleur kan veranderen, 27 punten zijn dan weliswaar voor een speler van het kaliber Piet een ietwat aan de magere kant doch dat gegeven bracht hem geenszins van de wijs, “ je moet maar zo denken : een ieder krijgt wat hem toekomt “, wijze woorden van een speler die weet dat hij beter kan, we wachten het maar af !!

Evenals voorgaand seizoen mocht Eelke Steringa zich laten kronen tot remisekoning, voorwaar geen misselijke titel al zijn de meningen daarover in de damwereld nogal verdeeld, maar liefst 13 maal werden de punten door Eelke en zijn tegenstanders gedeeld, daar stonden evenwel 7 winstpartijen tegenover en die score bezorgde Eelke uiteindelijk een fraaie 8e positie, wie weet wat hij volgend seizoen in petto heeft voor al te opdringerige opponenten.

Met slechts 1 puntje minder wist Johannes van der West beslag te leggen op de 9e plaats, Johannes haalde de meeste punten uit de onderste regionen maar ook die tellen terdege mee, tegen de top 5 hield hij lang stand maar in het eindspel ging het dan toch nog mis, enig schaafwerk zal nodig zijn om ook de gevestigde orde van repliek te kunnen dienen, daar zal vast en zeker door Johannes aan worden gewerkt, Johannes is tevens een fervent beoefenaar van de biljartsport en soms is de combinatie dammen/biljarten net iets te veel van het goede, beide sporten vergen nogal wat van het denkvermogen en dan laat je zo nu en dan wel eens een steekje vallen, toch heeft Johannes zich sterk ontwikkeld op het dambord en daarom is hij een tegenstander die nooit mag worden onderschat.

Tijdens de 1e seizoenshelft wist Yde van der Heide 13 punten bijeen te harken, helaas ging het de 2e helft iets minder en daardoor kwam hij tenslotte uit op 24 punten en een 10e plaats, een klassering die niet bepaald tot de verbeelding spreekt en dus zal Yde er alles aan gelegen zijn om komend seizoen beter voor de dag te komen, Yde beschikt over ruim voldoende vaardigheden om aan die verwachtingen te kunnen gaan voldoen, of dit ook daadwerkelijk gaat lukken is in grote mate afhankelijk van de tijd en ruimte die onze duizendpoot zichzelf gaat gunnen.

Vorig seizoen een keurige 6e plaats maar tijdens deze editie kwam Sjouke Dijkstra niet verder dan een schamele 11e plaats, en dat zet te denken nietwaar, waar ging het mis…………..dat is vrij lastig aan te geven maar feit is wel dat Sjouke niet altijd het geluk aan zijn zijde vond, integendeel zelfs : veelal door domme pech werden partijen pardoes verloren, prima opgezet en dan volgde er regelmatig een fikse misrekening die hem op een nul kwam te staan, Sjouke is een van de betere spelers bij DCT maar het komt er lang niet altijd uit en dat is reuzenjammer, toch hoeft Sjouke niet te wanhopen want telkens weet hij na een relatief slecht seizoen weer op te krabbelen om vervolgens weer aan te sluiten in het linkerrijtje, dat zit dus wel snor !!

Onze rots in de branding : Johannes van der Meulen kende ook geen al te florissant seizoen, vorig jaar nog de trotse winnaar van de B categorie en dan nu teruggevallen naar een 12e plaats, dat zal vast een beetje pijn doen in het bevlogen damhart van de nestor van DCT, de partijen van Johannes blonken uit in opportunisme maar tevens was dat ook de Achilleshiel van de altijd en overal strijdbare Johannes, diverse malen ontglipten de punten uit de grijpgrage vingers van Johannes, en dat met de haven in zicht nota bene, daar wordt een dammer wel eens een tikkeltje moedeloos van, ondanks deze ontbering zal Johannes niet bij de pakken gaan neerzitten, daar is hij de man niet naar, Johannes zal volgend seizoen vast en zeker zijn zaakjes beter op orde hebben en dus zullen de tegenstanders weer ouderwets op hun stoel zitten bibberen.

Dan zijn we beland bij onze 3 jonge debutanten : Cor Boorsma, Freerk en Douwe Douma, om met de laatste te beginnen, wat een progressie heeft Douwe in slechts 1 seizoen geboekt, middels fraaie staaltjes van huisvlijt werden de overige leden van DCT door Douwe danig aan de tand gevoeld, zeges op Jan, Yde en Sjouke logen er bepaald niet om, ook de remise tegen Lieuwe mocht er zijn, Douwe heeft de mogelijkheden om zich over een aantal jaren binnen de top van DCT te vestigen, wellicht al eerder, wie weet, met 20 punten is Douwe iets te karig beloond, maar de toekomst ziet er voor hem zonnig uit.

Dat Freerk op 7 punten is blijven steken is enigszins te wijten aan te weinig ervaring, dat brak hem in vele partijen op maar ook Freerk laat zien dat hij snel leert, de partijen zijn qua structuur niet kinderachtig en daar kan hij jaren op voort borduren, met iets meer geduld en ondervinding is ook Freerk een welkome versterking voor DCT.

Als enige wist Cor geen winstpartij te noteren, maar wat is hij er enkele malen dicht bij geweest, dan volgend seizoen maar is de doelstelling van Cor geworden, dat die 1e overwinning er gaat komen staat als een paal boven water, Cor speelt prima gegroepeerd en weet wanneer hij zijn voet van het gaspedaal moet halen, tijdens sneldampotjes heeft Cor al enkele scalps weten te veroveren, nu nog in de reguliere wedstrijden weten toe te slaan en dan kan Cor zich opmaken voor het grotere werk, tegen Lieuwe, Yde en Piet wist Cor prima puntendelingen af te dwingen, dan zit er voor hem vast nog meer in het vat.

Tot zover dit overzicht van het damseizoen 2008-2009 bij DCT, tot volgend seizoen !!

Vreemde praktijken bij DCT !!

Afgelopen maandagavond stond al weer ronde 30 op de rol voor de alom geprezen damcompetitie van DCT, het zou een gedenkwaardige ronde worden kan ik alvast verklappen, er gebeurde werkelijk van alles en nog wat, eigenlijk te veel om op te noemen maar een poging daartoe meer dan waard mijne lezers.

Zo was daar de partij tussen Jan en Piet, beide kemphanen strijden al geruime tijd zij aan zij om de titel in de B categorie, geen duimbreed wensen ze elkaar toe te geven en dat maakt dat de spanning naar ongekende hoogte is gestegen, vooraf aan deze Class of the Titans had Piet een gezond punt voorsprong op zijn naaste belager en dat minieme voordeel werd door laatstgenoemde gekoesterd als was het zijn eigen zuurverdiende geld, remise is vooreerst genoeg moet Piet hebben gedacht toen hij zijn schijven behoedzaam over het bord liet dansen, Jan die doorgaans ook niet vies is van een puntje was zich er terdege van bewust dat hij met een puntendeling geen moer zou opschieten, om de kansen in eigen hand te kunnen houden moest Jan pogen de speelhelft van zijn overbuurman op te zoeken om aldaar het nodige dood en verderf te kunnen zaaien, Jan deed wat hij dus moest doen en bestookte zijn iets te passief opererende tegenstander met allerlei geniepige zetjes, deze bleef echter op zijn hoede en zo leek dit topduel te verzanden in niets meer of minder dan 1-1, met die uitslag was Piet spekkoper geweest ware het niet dat 1 van de weinig voorradige zetjes die Jan nog voor Piet in petto had plotsklaps wel doorsloeg naar winst, daardoor zijn de rollen nu omgedraaid en wisselde genoemd duo van positie, maar de strijd is met elk nog 4 partijen voor de boeg nog bij lange na niet gestreden.

In het kielzog van Jan en Piet streed Johannes van der West met de moed der wanhoop om Sjouke van de 2 punten te kunnen beroven, helaas voor Johannes had Sjouke juist tijdens deze partij zijn vorm weer enigszins teruggevonden, en dat werd tijd ook zeg, na 7 achtereenvolgende nederlagen was het thuisfront wel weer eens toe aan een fikse oppepper, Sjouke liet zich deze keer niet het hoofd op hol brengen en bleef keurig binnen de remisegrenzen, dat betekende dat Johannes het gat met Jan zag oplopen tot maar liefst 3 punten, dat wordt nog een hele klus om die achterstand nog goed te kunnen maken.

Lange tijd stond Douwe met de rug tegen de muur, tegenstander Gijs was erin geslaagd zijn ietwat wisselvallig acterende opponent in de hekstelling te nemen en dus moest Douwe bijzonder scherp manoeuvreren om het materieel in evenwicht te kunnen houden, die materie is Douwe echter wel toevertrouwd, ogenschijnlijk onverstoorbaar doch met de nodige bravoure wist de huidige nummer 12 van de ranglijst “ Magere Hein “ buiten de deur te houden, hoe Gijs vervolgens ook zocht naar dat ene gaatje dat naar winst moest leiden : hij kreeg het maar niet voor elkaar een winstgevend plan te smeden, de onverzettelijkheid van Douwe verdiende al lof en dat was mede daardoor ook de uiteindelijk behaalde remise, keurig !!

Door het puntverlies van Gijs kon Leo zijn concurrent weer op de ladder passeren maar dan moest hij nog wel even winnen van Cor, maar jongens……………wat wist Cor lang stand te houden tegen de op zijn ervaring drijvende overbuurman, ere wie ere toekomt : het was zelfs Cor die het betere van het spel op het bord wist te toveren, noodgedwongen moest Leo enkele ruilen toepassen om zich de gretige Cor van het lijf te kunnen houden, het was pas in de eindfase dat Cor de mist in ging en geheel onnodig een schijf prijsgaf, deze oneffenheid werd hem in het eindspel fataal en zo kwam Leo toch nog met de schrik vrij, jammer voor Cor, er had deze partij duidelijk meer voor hem ingezeten maar ook Cor gaat met de week beter spelen en dat beloofd nog wat voor volgend seizoen.

Ook Eelke kroop door het welbekende oog van de naald tegen Freerk, vanaf het middenspel was er maar 1 speler die de lakens uitdeelde en dat was Eelke zeker niet, middels een prachtige aanval was Freerk heer en meester over de 100 velden, er diende alleen nog even geoogst te worden, maar wederom sloeg het noodlot voor Freerk toe, in 1e instantie verzuimde hij zijn aanval van nog meer cachet te voorzien maar desondanks zat een punt er nog ruimschoots voor hem in, om onverklaarbare redenen liet Freerk de gewiekste en immer taaie Eelke voor niks en noppes doorlopen naar de damlijn, teleurgesteld moest Freerk daarop de handdoek in de ring gooien, een tegenvaller van jewelste derhalve, wanneer echter die onervarenheid grotendeels is verdwenen zal Freerk in de nabije toekomst zeker een woordje kunnen meespreken, daar kunnen jullie van op aan !!

Lijstaanvoerder Binne kwam deze avond liefst 2x in actie, tegen Yde wist hij alras de overkant te bereiken, de dam was weliswaar geen lang leven beschoren maar het leverde Binne wel een plusschijf op, Yde knokte nog voor wat hij waard was maar de achterstand kon niet meer worden rechtgetrokken en dus zaten de eerste 2 punten alvast in de pocket, daarna mocht Binne proberen Johannes van der Meulen een kopje kleiner te maken. Voor diezelfde van der Meulen was deze partij ook de 2e van de avond, de 1e pot ging na een gelijkopgaande openingsfase snel bergafwaarts voor de gelouterde van der Meulen, het was Lieuwe die vanaf dat moment de regie geheel overnam en zijn toch opgewekte tegenstander het nakijken gaf, mooie punten voor Lieuwe, dat wel ja………….. Dat van der Meulen het onderspit zou moeten delven tegen de koploper was geen al te opmerkelijk nieuwsfeit, Binne mag naar eigen zeggen dan de te kloppen man zijn bij DCT maar hij laat wel mooi de minste steken vallen, bovendien laat de “ concurrentie “ het ook nog eens lelijk afweten en daardoor ligt Binne op koers voor het prolongeren van de felbegeerde titel, de Oene Visser wisselbokaal komt zodoende met de week een stapje dichterbij, ook van der Meulen wist het de vol zelfvertrouwen spelende Binne geen moment echt lastig te maken, het was wachten op de fouten die ongetwijfeld zouden komen en dan laat Binne er geen enkel grassprietje overheen groeien, van der Meulen moest lijdzaam toezien hoe de strop om zijn nek werd aangetrokken en toen liet de overwinning niet lang meer op zich wachten, 4 punten er dus bij voor Binne, zo gaat ie lekker dus !!

Omdat er tijd en ruimte te over was kwamen ook Yde en Lieuwe deze ronde voor de 2e maal in actie en wel tegen elkaar, over deze partij zal in DCT kringen nog lang worden gesproken, niet dat deze pot van een hoogstaand niveau was maar veeleer het randgebeuren deed de speelzaal van de Jister op haar grondvesten schudden, wat wilde namelijk het geval, welnu geacht leespubliek : beide heren zijn nogal verstokte rokers, Lieuwe een sigaretje……..Yde een sigaartje, niets mis mee ………….beide houden ook zeer zeker van het schuiven met schijven, wie niet bij DCT trouwens…………….het potje tussen Yde en zijn kompaan ging lange tijd gelijk op, een moment van onachtzaamheid kwam Yde echter duur te staan, deze overzag een even simpele als doeltreffende 1 om 2 over het hoofd, dat was balen natuurlijk maar Yde geeft zich niet al te snel gewonnen, zo rond half 11 vonden beide klasbakken het weer eens tijd worden voor een relatief korte onderbreking, op naar het rokershok dan maar…………..intussen waren Jan en Piet van mening dat zij hun pas gespeelde partij wel even aan een messcherpe analyse konden onderwerpen, en zie daar : een onbemand bord en ook nog met schijven erop, lekker makkelijk dus………………het gewraakte duo nestelde zich nietsvermoedend achter het door Yde en Lieuwe verlaten speelbord, de op het bord aanwezige schijven werden daarop danig dooreen gehusseld, het leek op een heuse potpourri, een allegaartje………………kortom : een prachtig schouwspel, waar zie je dat nog tegenwoordig, ook de overige leden van DCT hadden geen flauwe notie van het aanstormende drama welke zich vanuit de rokersruimte aandiende, plotsklaps stonden Yde en Lieuwe gezamenlijk in opperste verbazing en tevens met open mond te kijken naar hun aan gort geschoten stelling, normaliter wordt er genoteerd en kan de stand zo weer op het bord worden geplaatst, maar omdat er in een versneld tempo werd gespeeld was er van notatie geen sprake en probeer dan maar eens de beoogde stelling terug op het bord te krijgen, Jan en Piet voelden gelijk nattigheid en na talloze gemeende excuses kozen zij het hazenpad, dat werd dus puin ruimen voor onze pretletters maar dit slaagde wonderwel, ook behield Lieuwe zijn schijfwinst, dan zou je welhaast denken dat Lieuwe de partij wel naar zijn hand zou weten te zetten, mooi niet dus……………..Lieuwe was dusdanig aangeslagen door het gebeuren dat hij geheel de kluts kwijt raakte, dit in tegenstelling tot Yde die zoveel moed putte uit gememoreerd voorval dat het hem nadien voor de wind ging, de wind in de zeilen hebben………………..Lieuwe raakte dus de controle over de partij kwijt en even later ook de 2 punten, hilariteit alom maar Lieuwe was wel mooi de pisang ( Maleisisch voor banaan ), geen 4 maar slechts 2 punten voor Lieuwe, helaas voor Lieuwe kan hij in het resterende programma geen sportieve wraak meer nemen op zijn beide kwelgeesten, die komen dus goed weg, de schavuiten !!

Leermoment : laat nooit je bord alleen, want in een onbewaakt ogenblik…………..vul de rest zelf maar in zou ik willen zeggen !!



Eelke Steringa snoept punt van koploper !!

Verrassend of niet, hij deed het afgelopen maandagavond toch maar mooi even : de fiere lijstaanvoerder van DCT vastpinnen op een punt, en heel misschien had er zelfs nog iets meer ingezeten voor Eelke, al was de directe winst na een grondige analyse niet bepaald gemakkelijk te vinden, hoe het echter ook zij, de prestatie van Eelke was er zeker niet minder om. Binne kreeg deze avond zijn handen meer dan vol aan zijn lustig hakkende tegenstander, maar die door menig dammer verfoeide speelstijl is nu eenmaal het huismerk van de veelzijdige man uit Kootstertille, natuurlijk mocht Binne buigen op een niet te verwaarlozen terreinvoordeel maar de winstgang wilde maar niet vlotten, het werd zelfs een tikkeltje erger voor de titelverdediger toen hij al te gretig een aanval inzette, tot ontsteltenis van Binne moest hij een volle schijf inleveren en toen waren de rapen pas goed gaar in de DCT keuken, diverse peentjes zwetende moest Binne op zoek naar compensatie voor zijn verloren schijf, het denk en uithoudingsvermogen van laatstgenoemde werd in deze fase dan ook danig op de proef gesteld, zozeer zelfs dat de bovenkamer van Binne overuren diende te draaien, uiteindelijk werd deze noeste arbeid toch nog beloond in de vorm van een punt, vooraf had niemand rekening gehouden met puntenverlies van de huidige koploper doch achteraf was het Binne die het meest content mocht zijn met deze zwaarbevochten remise, veel schade liep Binne echter niet op want ook naaste concurrent Hans kwam niet verder dan een verdeling der punten.

Die remise behaalde Hans tegen…………….hoe kan het bijna ook anders : Leo, niets nieuws onder de zon en al helemaal niet wanneer je weet dat beide heren elkaar dit seizoen in partijen van diverse pluimage al zo,n 7 keer hadden bestreden, en ja………ook die potjes eindigden allen in 1-1, of ze zijn even sterk, of ze zijn even broos……….wie het weet mag het zeggen, in elk geval kwam Hans een stuk beter uit de opening dan zijn eeuwige rivaal die ………..raar maar waar, zomaar de klassieke wegen bewandelde, bijna iedere dammer weet dat Leo totaal geen kaas heeft gegeten van het klassieke spelgenre, dan is het op z,n minst opmerkelijk dat die rommel toch op het bord verschijnt, “ al was mijn kermistent door de Duivel zelf geschapen “ mokte Leo luidkeels, gelukkig voor deze vagebond vond hij net de juiste zetten om aan een achterstand te ontkomen, er waren pas 26 zetten gespeeld toen Hans een remisevoorstel uit zijn mond liet glippen waarvan Leo zonder welk protest dan ook dankbaar gebruik maakte, met nog 10 minuten voor de resterende 24 zetten geen slechte keuze van Leo, en ach………….. Hans vond een puntje ook niet gek, weer 2 dammers blij gemaakt derhalve !!

De eerste ontmoeting tussen Douwe en Jan werd in het nadeel van de competitieleider beslecht, deze keer echter was Jan de bovenliggende partij en Douwe kreeg dan ook weinig kansen op een positief resultaat, na een vrijwel gelijkopgaande opening ging het snel bergafwaarts met de voormalig doelman van SC Kootstertille, dat mocht Douwe zichzelf overigens ten volle aanrekenen…………… “de hand in eigen boezem steken” heet dat geloof ik, maar hou mij ten goede, nadat een fikse misrekening al het nodige zand in de motor van Douwe had gestrooid was het even later helemaal over en sluiten, een niet malse blunder was er de oorzaak van dat vrijwel alle nog speelbare schijven van het bord waren verdwenen, echter niet de schijven van Jan, want die waren overduidelijk aanwezig en dus ruim in de meerderheid, teleurgesteld moest Douwe vervolgens capituleren, wel had Douwe een verklaring voor deze miskleun : “ ik speelde te onrustig maar bovenal liet ik mij meeslepen in het door Jan gehanteerde tempo, ik heb meermalen verzuimd zetcontrole uit te oefenen, en ja……..dan vraag of liever gezegd schreeuw je eigenlijk om problemen, maar goed, weer wat geleerd deze avond “, en zo is het maar net beste mensen !!

Door in een rechtstreekse confrontatie af te rekenen met Johannes van der West heeft Piet zichzelf een uitstekende dienst bewezen, de inwoner van het ruim 350 zielen tellende De Triemen is na zijn fraaie zege op het boegbeeld van cafe It Wite Hus in Twijzelerheide nu 3 punten los, belangrijke punten dus voor Piet in zijn jacht op het eremetaal in de B categorie, Johannes daarentegen moet noodgedwongen een stapje terug doen en kan alleen maar hopen op een misstap van Piet, Jan of Klaas……………wat zeggen jullie nu, hebben we geen Klaas binnen onze gelederen, nou…………dan maar niet, houden we het dus bij Piet of Jan, ook goed hoor…………..de overwinning van Piet kreeg pas laat gestalte maar wie maalt daar om, Piet zeker niet want hij staat nu stevig op de 6e plaats, stevig is dan misschien een groot woord maar vooralsnog heeft Piet alle kansen in eigen hand, en dat kan niet iedereen zeggen !!

Yde kwam niet voorbij de zich kranig verwerende Johannes van der Meulen, qua leeftijd mag Johannes zich de oudste speler van DCT noemen en wanneer de jaren gaan tellen, dan gaat het op het fysieke vlak ietsje moeizamer, maar met de psyche van onze opperstalmeester is nog altijd niets mis mee, nog steeds acteert Johannes messcherp op het dambord, zo nu en dan gebeurt het weleens dat hij in al zijn ijver zich daarbij zelf in de vingers snijdt maar tegen Yde hield Johannes prima stand, het veelal onbesuisde speltype van Yde ligt Johannes wel en mede daardoor kwam hij dan ook vrijwel niet in de problemen, omdat ook Yde de boot wist af te houden bleef de partij volkomen in evenwicht met remise als meest logische uitslag, gelukkig maar zeg !!

Bevreesd als hij is voor de hypnotiserende oogopslag van Sjouke, had Gijs zich tijdens hun onderlinge tweestrijd voorgenomen diezelfde Sjouke geen blik waardig te gunnen, niet dat Gijs geen respect had voor zijn tegenstrever maar om de gelaatsexpressie van Sjouke te mijden was hij min of meer wel gedwongen zulke radicale maatregelen te nemen, en dat viel niet mee ………..toch had Gijs weinig tot niets te duchten van de naarstig naar zijn vorm zoekende opponent, Gijs gaat voor brons of misschien wel meer en die dadendrang was ook Sjouke te veel, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat laatstgenoemde na het vergevorderde middenspel wel heel makkelijk over zich heen liet lopen, Sjouke liet zich eigenlijk de kaas van het brood eten, na een door Gijs uitgevoerde damcombinatie bleef de stelling na damafname geheel in balans, vanaf dat moment liet de zo broodnodige concentratie van Sjouke nogal te wensen over en op die manier kon Gijs nog relatief eenvoudig de 2 punten grijpen, deze nieuwe nederlaag was voor Sjouke al weer de 7e op rij en daardoor is hij inmiddels van een sierlijke middenmoter afgezakt naar een 13e positie op de ranglijst.

De kans dat Lieuwe zich ook op het ereschavot mag laten bewonderen is nog altijd aanwezig, tegen Freerk maakte hij geen noemenswaardige fouten en dus was het wachten op iets minder scherpe voortzettingen van de huidige nummer 14, deze had evenwel een prachtige stand op het bord weten te produceren en dus leek er ook voor Freerk weinig aan het handje, helaas bleek Freerk niet in staat zijn zo zorgvuldig opgebouwde imperium van de benodigde impulsen te voorzien, die waren nodig geweest in tijden van laagconjunctuur of andere barre omstandigheden, in plaats daarvan kon Lieuwe zich middels een combinatie een weg banen naar de overkant en toen was gelijk de koek voor Freerk op, dat was bijzonder jammer want de positie had nog zoveel te bieden, maar ook nu weer geldt dat je niet altijd krijgt wat je toekomt, een bittere pil of een flinke eetlepel levertraan, dammers krijgen het soms zwaar te verduren !!

Lieuwe "verlost" van ongeslagen status !!

Eindelijk, daar was ie dan : de 1e nederlaag voor Lieuwe tijdens de onderlinge competitie van DCT 2008/2009 en het werd verdorie tijd ook zeg, maar liefst 19 partijen achtereen wist de look a like van Che Guevara…………..of was het nu Johannes Bouwens, oftewel George Baker, jullie weten wel, die gast die bekend is geworden door het fraaie Paloma Blanca, een hit in 1975…………..zonder enige nederlaag te blijven, aan die hegemonie is na afgelopen maandagavond een abrupt einde gekomen, er ging na afloop van de 20e partij van Lieuwe dan ook een zucht van verlichting door de speelzaal van dorpshuis de Jister in Twijzelerheide………….PFFFFFFFFFFFFFFF !!
Ook Lieuwe leek ogenschijnlijk bevrijd, verlost van een loden last verscheen er vlak na zijn verloren pot zowaar een brede glimlach om het smoelwerk van onze rots in de branding bij DCT, verantwoordelijk voor Lieuwe zijn eerste echte zeperd was niemand minder dan de veelal dolende Leo, alias Rotjoch………………..geen onbekende op Play OK, VOG en damforum Fryslan, kortom wie kent dat licht hautaine ventje niet, in ieder geval wordt Leo door menig landloper op handen gedragen, en dat niet zonder reden, maar laat ik daar maar niet over uitwijden, hoe het ook zij : het enfant terrible van DCT zorgde er hoogstpersoonlijk voor dat de geoliede machine die Lieuwe heet tot stilstand werd gebracht, de absurde opening beloofde veel spektakel maar daar kwam alras een einde aan toen beide heren besloten tot een vereenvoudiging, onverstandig was die keuze zeker niet want de hele bliksemse boel had ieder moment kunnen exploderen, ondanks het door Leo zo verfoeide klassieke spelgenre schakelde hij vanaf het vroege middenspel toch over op deze tactiek om zodoende een licht overwicht op het bord te kunnen realiseren, Lieuwe ging hierin mee maar beging op de 33e zet een dure rekenfout, daardoor keek hij vanaf dat moment tegen schijfachterstand aan, in het vervolg van dit duel wist Leo zijn voordeel vast te houden en dat mondde rond de 58e zet uit in de uiteindelijke overwinning, al had Lieuwe het nadien nog kunnen laten aankomen op een 4 om 1 eindspel, maar ook dan was de nederlaag niet te voorkomen geweest, aan alles komt natuurlijk een einde………….maar zoals gezegd, Lieuwe zat er niet echt mee !!

Door niet verder te komen dan een puntendeling tegen Gijs zag Hans zijn achterstand op koploper Binne oplopen tot 2 verliespunten, nog geen man overboord……..maar toch, dat deze partij in remise zou eindigen was een klein wonder te noemen, Gijs en Hans streden werkelijk voor elke centimeter op het bord en dus kon het niet uitblijven dat er een bijzonder gespannen sfeertje rond, op, achter en naast het 100 veldenbord hing, niet dat onze beide kemphanen zich daar ook maar iets van aantrokken, integendeel zelfs, onverschrokken werden de meest bizarre stellingen ingenomen zonder een moment van verslapping, het door Gijs en Hans gehanteerde moordende tempo was nauwelijks te volgen voor de rest van de DCT verwanten, nu was dat gelukkig ook geen noodzaak want de andere spelers moesten hun hoofden bij hun eigen partijen trachten te houden, maar omdat het allemaal zo fraai was hetgeen de beide ambassadeurs van de regionale damsport op het bord wisten te toveren was het een komen en gaan van nieuwsgierige blikken die vooral maar niets wensten te missen, op een gegeven moment leek het er verdacht veel op dat Hans aan de winnende hand was met maar liefst 3 schijven meer, maar Gijs ……………………die kennelijk al met zijn hoofd bij de aanstaande CD presentatie van “ zijn “ Hepie was, gaf opnieuw blijk van een scala aan vindingrijkheid, Gijs zou zo bij de padvinders kunnen derhalve, zelfs de veelal inventief opererende Mc Gyver had daaraan een puntje van heb ik jou daar kunnen zuigen, Gijs had dus geen Zwitsers zakmes nodig om de ontstane problemen te lijf te kunnen gaan, middels dodelijke precisie wist laatstgenoemde de nummer 3 van de huidige ranglijst op een punt vast te pinnen, na dit adembenemende duel werden beide sterren……..in de dop, getrakteerd op een welgemeend applaus, en zo hoort het ook, ere wie ere toekomt nietwaar !!

Douwe deed prima zaken door zowel in ronde 27 als 28 de volle mep binnen te halen, eerst werd Cor in een waar foutenfestival naar een nederlaag gespeeld, al had de uitslag evengoed andersom kunnen zijn, een week later wist Douwe het damleven van Yde behoorlijk zuur te maken, zozeer zelfs dat Yde even na het middenspel geen droog brood meer zag in diens stelling en het toen maar voor gezien hield, eigenlijk stond onze duizendpoot vrijwel de gehele partij met de rug tegen de muur en mede doordat Douwe de wind er flink onder wist te houden kreeg de hevig naar adem snakkende Yde geen tijd, maar vooral geen ruimte op welke vorm van compensatie dan ook, de zege was dan ook geenszins onverdiend te noemen, door deze dubbellikker is Douwe nu eindelijk Sjouke op de competitieladder gepasseerd.

Diezelfde Sjouke werd al vanaf het prille begin door Binne stevig aan de tand gevoeld maar ondanks deze pressie wist Sjouke het geruime tijd droog te houden, veel andere dammers in de overvolle speelzaal daarentegen verkozen de gang naar de oergezellige bar om zich eens ouderwets vol te laten lopen………………..wat het een met het ander heeft te maken is ook mij een volslagen raadsel, maar ik moest het gewoon even kwijt, aldus zij/is geschiedt……….back to the basic dan maar, of liever gezegd : terug naar het bord van Binne en Sjouke, daarop regen de problemen voor Sjouke zich aaneen al was de zaak toen nog niet geheel verloren, zomaar uit het niets en dus tamelijk plompverloren overrompelde Binne de beminnelijk ogende Sjouke middels een ultra scherpe vraag : “ je bent zeker een fervent dilettant van het jagen op hoorndragende viervoeters “, “ hoezo……………ik heb een broertje dood aan het jagen op die uit hun bek stinkende schijthuizen, mij niet gezien “, stamelde Sjouke een ietwat onwennig, breed grijnzend wist Binne hem te vertellen dat Sjouke zojuist een enorme bok had geschoten, “ oh bedoel je dat, zeg dat dan gelijk man, ik zie zelf ook wel dat ik 3 schijven ga verliezen, pak ze maar snel, dan zijn we lekker vroeg klaar, opgeruimd staat netjes “, dat liet Binne zich natuurlijk geen 2e keer zeggen en als een gretige puber griste de koploper de schijven van het bord, niet allemaal natuurlijk maar wel de 3 zwarte door Sjouke te grabbel gegooide schijven, daardoor is Binne weer een stapje dichterbij het prolongeren van zijn titel gekomen, en natuurlijk het ultieme doel : de Oene Visser wisselbokaal !!

Na zijn uitstekende optreden tegen Gijs kon Freerk het in de 2 volgende partijen niet bolwerken tegen Yde en Piet, beide keren lag een te haastig genomen beslissing ten grondslag aan genoemde verliespartijen, desondanks is het spelpeil van Freerk de laatste maanden aanzienlijk gestegen en dat geeft de burger moed, natuurlijk is het geen schande om van Yde en Piet te verliezen maar Freerk maakte het deze 2 tegenstanders wel iets te gemakkelijk, Freerk kennende zal hij in de nabije toekomst ook deze oneffenheid naar een ver verleden weten terug te wijzen, de laatste partijen zal hij echter wel op zijn hoede moeten blijven om Cor voor te blijven want de voorsprong van slechts 1 punt op diezelfde Cor is uiterst fragiel, bij de les blijven luidt dan ook het devies, doch dit geldt voor beiden al ziet het resterende programma van Freerk er iets gemakkelijker uit, maar ja, wat is tegenwoordig nog eenvoudig…………….het is en blijft natuurlijk wel dammen en dan weet je het maar nooit !!

Johannes van der West – Johannes van der Meulen : door de eclatante zege van eerstgenoemde klom deze naar plaats 8 met tevens nog prima perspectieven op zelfs een 6e stek, van der Meulen was in deze pot helaas geen schim meer van de strijdbare dammer in voorgaande partijen, van der West kon en mocht vrijwel alles doen en laten wat hij wilde en dan kun je er vergif op innemen dat de tegenstander een loodzware avond tegemoet zal gaan, de geboden ruimte werd dan ook prompt door van der West ten volle benut en daardoor werd de kudde makke schapen van zijn opponent op simpele wijze uiteengedreven, daar kon toen geen herder……..hoe behulpzaam die gasten ook willen/kunnen zijn, nog iets aan veranderen, het druk blatende volkje werd vervolgens door van der West inderhaast op het droge getrokken alwaar zij ontdaan werden van hun wollige kledij, na het zorgvuldig knippen en scheren blijft er dan maar weinig over van die schreeuwlelijkerds, en dat was op het dambord overduidelijk terug te lezen, geen enkel houvast…………..je nergens aan vast kunnen klampen, nee…………..het was een armetierig zootje op de speelhelft van de ruimhartige van der Meulen, zijn dammaat aan de overkant sneed als het bekende mes door de boter, van een verdedigingslinie was geen enkele sprake meer, van der West was na afloop een tikkeltje verrast dat deze op voorhand onheilspellende missie zo vlot kon worden beklonken, de 2 gerelateerde punten waren desalniettemin bijzonder welkom.

Ondanks de puntendeling tegen Jan heeft ook Eelke nog kansen op de 6e plaats, daarvoor zijn dan wel een aantal overwinningen nodig maar niets is onmogelijk, Jan op zijn beurt gaat natuurlijk eveneens voor een zo hoog mogelijke klassering, een overwinning op Eelke had Jan een behoorlijke duw in die richting kunnen geven maar uiteindelijk kregen beide spelers waar ze recht op hadden, met elk een punt konden de heren allebei wel tevreden zijn, wat er niet inzit, komt er ook niet uit !!

Freerk en Cor in mineur bij DCT !!

Maandagavond 16 februari stonden er slechts 2 partijen geprogrammeerd voor de onderlinge competitie, dit omdat het vlaggenschip van DCT moest aantreden tegen Oudega.

De kraker tussen Freerk en Cor eindigde in een puntendeling, maar beide heren hadden de winst kunnen grijpen, allereerst was het Cor die een kans voor open doel onbenut liet, vervolgens was het zijn maatje Freerk die wel voordeel wist te behalen maar dat in het eindspel weer eigenhandig om zeep hielp, daarom was de remise wellicht toch de enige juiste uitslag van dit boeiende treffen.

Douwe pakte middels een indrukwekkende zege op Sjouke zijn 4e overwinning, na op listige wijze schijfwinst te hebben afgedwongen was het even later wederom raak, via een ragfijne doorbraakcombinatie werd Sjouke het zwijgen opgelegd, een prima resultaat voor Douwe derhalve.

Vorige week werd ronde 26 afgewerkt, het zou een gedenkwaardige ronde worden, maar laten we niet op de zaken vooruit lopen……….

Na zijn fraaie winstpartij tegen Sjouke mocht Douwe nu proberen Eelke aan zijn zegekar te binden, aan het vorige treffen hield Douwe een puntje over maar deze keer moest hij in het stof bijten, geheel onnodig trouwens maar daar koop je nu eenmaal niets voor, ook Douwe niet……….natuurlijk, de boog kan niet altijd gespannen staan maar volgens welingelichte kringen had Douwe zich wel terdege op dit duel voorbereidt, de geďnvesteerde huisvlijt ten spijt greep Douwe in het late middenspel gruwelijk mis en dan is Eelke er als de kippen bij om de 2 punten binnen te harken.

Als enige van de 15 spelers is Lieuwe nog altijd zonder nederlaag, ook na zijn partij tegen Piet behoudt Lieuwe zijn ongeslagen status, deze editie wist laatstgenoemde zelfs winnend af te sluiten al had hij daar wel de volledige medewerking van zijn tegenstander voor nodig, Piet dacht een ruil te kunnen verijdelen maar werd vervolgens onaangenaam verrast door een lichte combinatie die Lieuwe op schijfwinst bracht, maar daarmee was nog niet alle leed voor Piet geleden want zijn okselfrisse opponent stond bijna aan de overkant, omdat je nooit weet hoe een koe een haas vangt probeerde Piet het toch nog maar even, helaas voor Piet was Lieuwe deze avond behoorlijk bij de les en dus moest de bevlogen klerk van DCT het afleggen tegen de wilskracht van onze schatbewaarder

De 2 punten achterstand van Yde op Johannes van der West blijven voorlopig intact, hun onderlinge duel verdiende geen winnaar/verliezer en kreeg die dus ook niet, wanneer er geen opzienbarende fouten worden geproduceerd dan zal het evenwicht ook niet worden verbroken, strijd was er evenwel volop maar de rand van het toelaatbare werd nimmer overtreden, respect, ontzag……………wie zal het zeggen, de remise deed de krachtsverhoudingen bij lange na geen geweld aan, en zo hoort het ook : vrede op aarde, in de mensen een welbehagen, Lukas 2:14……………….waarvan akte !!

Koploper Binne deed wat hij deze ronde moest doen : winnen……………in een vrij recent verleden wist tegenstander Jan het menig titelkandidaat knap lastig te maken, edoch deze partij even niet, Jan bewoog zich als een mak schaap over het bord en met zo,n bedenkelijke instelling moet je nu eenmaal geen wedstrijd ingaan met een overbuurman als Binne, de favoriet voor de Oene Visser wisselbokaal liet in deze partij niets aan het toeval over en na een relatief snelle schijfwinst pakten donkere wolken zich alras samen boven het vrolijke hoofd van onze competitieleider, ook na deze achterstand werd Jan geen enkele rust gegund en moest hij blijven ploeteren om al niet voortijdig het tijdige voor het eeuwige te verruilen, zo rond het late middenspel vond Binne het welletjes en middels een leuke offervariant verschafte hij zich een doorbraak naar de damlijn, genoeg = genoeg moet Jan hebben gedacht en hij voerde de daad bij het woord : een vroegtijdige capitulatie was de enige remedie om een lange lijdensweg te voorkomen, Binne knikte instemmend met de door Jan gemaakte keuze, 2 punten FOR THE BOSS !!

De sterren van de hemel spelen en dan toch nog met lege handen komen te staan, het overkwam 2 spelers van DCT die allebei op het pad der overwinning leken af te koersen, eerst was het Cor die tegen Johannes van der Meulen 2 riante mogelijkheden aan zich voorbij liet gaan om de winst op te strijken, vooral de 2e gemiste kans was om van te watertanden, zet zelf je 2 rijen parelwitte tanden maar eens in een overheerlijke sappige meloen, dan weten jullie wel wat ik bedoel, heerlijk kan ik jullie verzekeren…………zo, nu even weer on topic, de partij was gelijk over en uit geweest maar in plaats van de winnende zet af te leveren vergreep Cor zich aan het dubieuze 16-21………………..zo,n kans laat de geroutineerde Johannes natuurlijk niet schieten en de arme Cor moest lijdzaam toezien hoe hij binnen de kortste keren werd opgerold, het contrast was na afloop dan ook levensgroot, een euforische Johannes en een aangeslagen Cor die in allerijl zijn wonden ging/liet likken, tjonge zeg……….dat was even flink balen zeg, zo dicht bij zijn 1e overwinning is Cor nog niet geweest.

Ook Freerk moest ervaren dat het leven van een dammer bepaald niet over rozen gaat, lees maar even mee :

*Het leven gaat niet over rozen,
*Er is niet altijd zonneschijn,
*Maar kijk eens heel diep in mijn ogen,
*Wat kan er dan nog mooier zijn,
*Het leven gaat niet over rozen,
*Soms zijn er zeeën van verdriet,
*Je moet mijn woorden maar geloven,
*Want al die tranen helpen niet

#Frans Bauer#

Ja echt, Frans Bauer…………………..gatver, ik weet het, maar soms heeft een dammer even een bemoedigend woordje nodig, zelfs van Frans……… maar jongens toch, wat heeft Freerk het toch laten liggen tegen Gijs, de nummer voorlaatst wist de op de 3e plaats bivakerende Gijs vanaf het middenspel geheel te overspelen, rond de 31e zet kreeg Freerk loon naar werken in de vorm van schijfwinst, op de 35e zet had Freerk 12-18 moeten spelen met een zekere winst, maar ook na het gespeelde 13-18 had Gijs weinig tot geen kansen om te overleven, jammer genoeg werd de druk om deze pot te kunnen winnen iets te groot voor Freerk en slopen er enkele onvolkomenheden in zijn spel, ondanks de iets mindere periode behield Freerk uitstekende kansen op de 2 punten, zo kon hij op de 50e zet de winst afdwingen door het beresterke 23-28, maar weer liet ons paradepaardje deze mogelijkheid glippen, 14 zetten later stond er een 4 om 4 op het bord die niet alleen potremise leek maar ook was, echter op onverklaarbare wijze ging voor Freerk alles mis wat er maar mis kon gaan, het is bijna niet te geloven maar het was Gijs die nog wist te winnen ook, raar maar wel degelijk waar, wat een rotspelletje toch dat dammen, maar niet heus…………..omdat Gijs wist dat hij aan een wisse nederlaag was ontsnapt vierde hij zijn feestje op de enige juiste wijze : ingetogen………….een ware gentleman hoor, die Gijs !! Voor Freerk waren de druiven meer dan zuur, maar daar voor gaan we even terug naar Frans : na regen komt zonneschijn……………..zelfs na een enorme wolkbreuk !!

Een potje schuiven kan zo verdomd leuk zijn, maar hetgeen Leo er in zijn potje tegen Sjouke van bakte doet menig dammer huiveren, daarom slaan we gemakshalve de opening maar over want die was niet om aan te zien, niet te pruimen beste lezers………………..we pakken de draad op zo rond zet 45, toen was er eindelijk sprake van enige spanning, na de tijdscontrole gingen beide koorknapen er nog eens goed voor zitten en dat was nodig ook, na zo,n 60 zetten kreeg de uiteindelijke overwinning voor Leo enig gestalte, beiden braken door maar Sjouke moest het met een schijfje minder doen, toen even later ( 68e zet ) Sjouke zijn dam los zette was Leo toch nog spekkoper en wist hij de dam te arresteren, een moeizame pot waarin Sjouke zichzelf iets te kort deed, maar zoals gezegd : de buit wordt niet altijd eerlijk verdeeld………..of had ik dat nog niet gezegd, who cares !!



Hans van Dijk slaat zijn slag bij DCT !!

Er zijn van die damavonden dat er vrijwel niets opmerkelijks gebeurt, dat wil allerminst betekenen dat het dan een saaie bedoening is maar de vonken spatten er niet bepaald vanaf, jullie kennen het wel : ouwe jongens krentenbrood, of wat dan ook !! Gelukkig zijn bij DCT zulke naargeestige avonden op de vingers van een hand te tellen, meestal staan de clubavonden garant voor welke vorm van spektakel dan ook : blunders, gemiste kansen, een winnende positie verknallen, tijdnood, water zien branden, en wat al niet meer, kortom : een avondje dammen bij DCT doet een mens goed, dan kun je er weer even tegenaan, maar ook weer niet altijd, dan heb je het wel even gehad met dat ***dammen !!

Ook afgelopen maandagavond tijdens de 24e ronde voor de onderlinge competitie was het weer ouderwets smullen geblazen, wat te denken van Hans, door achterstallig onderhoud was Hans qua het aantal gespeelde partijen enigszins achterop geraakt en daarom speelde hij deze ronde 2 partijen tegelijk, echter niet tegen de minsten : de gebroeders Freerk en Douwe wisten het kampioenskandidaat Hans knap lastig te maken, wat heet………Hans moest niet alleen zijn beide tegenstanders alsook het onverbiddelijke uurwerk van zich af zien te schudden, dat die inspanning menig zweetdruppel heeft gekost behoeft geen verdere toelichting, het werd voor Hans dan ook een ware uitputtingsslag die hij ondanks de intensieve arbeid middels een positief saldo wist af te ronden, allereerst werd Freerk geslachtofferd maar dat ging zeker niet van een leien dakje, laatstgenoemde weerde zich kranig al kon hij niet voorkomen dat Hans uiteindelijk aan het langste eind trok, over lang gesproken…………….Douwe hield het dus nog langer vol maar ook hij moest het loodje leggen al was dat pas in de eindfase van de partij, de uitputting nabij was Hans na afloop van deze marathon maar liefst 4 punten rijker en blijft hij koploper Binne daardoor nadrukkelijk in diens nek hijgen, opmerking van Leo : “ ben ik blij dat ik geen koploper ben, moet er niet aan denken zeg “ !!

Diezelfde Leo liep zich bijkans stuk op de pure wilskracht van Gijs, nadat in galop de opening de revue was gepasseerd liet Leo een 3 om 3 ruil toe waarvan Gijs dankbaar gebruik wist te maken, vanaf dat moment was Leo weer eens volledig van slag en dus was ook de kluts in geen velden of wegen te bekennen, Gijs liet vervolgens niets aan het toeval over en greep de kansen waar ze lagen, met groot vertoon van macht ontfermde Gijs zich in het vervolg van de partij over het centrum, om uit dit terra incognita te geraken moest Leo koortsachtig op zoek naar enkele aanknopingspunten, anders zou de reis naar een eventuele en zo gewenste zege weleens een fata morgana kunnen zijn, er bleef Leo niets anders te over dan te gaan omsingelen, niet bepaald het paradepaardje van laatstgenoemde maar je moet toch wat nietwaar, wonderwel slaagde Leo erin om de aanval van Gijs in te dammen ( leuk he, dat dammen ) maar enig uitzicht op de 2 punten bleef evenwel verre van realiteit, omdat ook Gijs geen gekke dingen meer deed werd kort voor de tijdscontrole de vrede getekend, een boeiend duel met voor beide heren de beloning die ze verdienden, remise dus !!

Door in zijn laatste 11 partijen maar liefst 10 x remise te spelen heeft Lieuwe zichzelf behoorlijk uit de markt weten te prijzen, voor iemand die met de regelmaat van de klok diverse markten met een bezoekje vereerd moet dat een hard gelag zijn, edoch……….niet voor Lieuwe want hij heeft zich dit seizoen 2 doelen gesteld : ten 1e ongeslagen blijven maar nog veel liever dan dat, remisekoning worden van DCT, na de puntendeling tegen Jan lijkt Lieuwe hard op weg om die voor hem zo felbegeerde titel in de wacht te kunnen slepen, helaas viel er voor de vele toeschouwers wederom weinig tot niets te genieten op het bord waarachter Lieuwe en Jan zich hadden verschanst, Lieuwe vond het allemaal wel best en Jan had ook al geen trek om zijn hoofd boven het maaiveld uit te steken, mede daardoor kon deze pot op geen enkele wijze boeien en was men bij DCT blij toen de heren tot remise besloten, gelukkig dat er vooraf geen toegangskaarten waren verkocht want dan waren de rapen goed gaar geweest kan ik de lezers vertellen, een blamage voor de damsport derhalve, het is ook al omdat Jan competitieleider is want anders hadden deze beide schavuiten allebei een dikke nul op hun zwaar overschatte rekest gekregen, boontje komt om zijn loontje !!

Na zijn onfortuinlijke nederlaag in voorgaande ronde was koploper Binne nog maar op 2 dingen uit : eerherstel en natuurlijk de daarbij behorende scalp, tegen de onberekenbare Johannes van der West werd door Binne aan de door hem zo heimelijke wensen in ruime mate voldaan, vanaf het prille begin van de partij was het Binne die de lat voor zichzelf op een schier onmogelijke hoogte had gelegd, wellicht een riskante onderneming tegen een speler als Johannes die beschikt over een dodelijk combinatievermogen, “ ik moest mijzelf wel prikkelen om zodoende scherp te blijven in deze partij, 1 moment van verzwakking kan fatale gevolgen hebben “, aldus Binne na afloop, en het dient gezegd, Binne was scherp, messcherp zelfs en dus kon het niet uitblijven dat zijn opponent zich vroeg of laat zou gaan bezeren aan de gepeperde partijopzet van de huidige lijstaanvoerder, waar Johannes zo voor vreesde geschiedde rond de fase in het vroege middenspel, door iets te nonchalant achter een schijf te lopen tekende Johannes zijn uiteindelijk arrest, Binne had werkelijk een prachtig response in petto voor zijn overbuurman en hoe deze vervolgens ook al zijn rekenkundige capaciteiten aansprak om het naderende onheil af te wenden, aan een nederlaag was toen niet meer te ontkomen, zo kreeg Binne wat hij wilde plus het feit dat hij met nog een aantal zware partijen voor de boeg de ranglijst blijft aanvoeren, de strijd om de Oene Visser wisselbokaal lijkt hierdoor in een allesbeslissende fase te zijn geraakt.

Kort maar krachtig : dat gold voor de partij tussen Eelke en Yde, al had de veelal eigenzinnig acterende Yde dat natuurlijk iets anders willen zien, nu was het al na iets meer dan een uur spelen over en sluiten, finito……………..eigenlijk was er helemaal niets noemenswaardigs aan het handje en ook aan de ruil die Yde voor ogen had mankeerde vrijwel niets…………..nou ja niets………er ontbrak namelijk een nogal essentieel onderdeel om de beoogde ruil schadeloos uit te kunnen gaan voeren, zo kon het gebeuren dat de voormalig bewindsman van DCT zomaar 4 schijven cadeau deed aan de blij verraste Eelke, “ wat heb ik nu aan mijn kar hangen “ moet Eelke hebben gedacht toen hij het presentje in alle dank had aangenomen, dat het geen kat in de zak was en al helemaal geen zak stront deed weldra blijken toen de 4 slachtoffertjes hulpeloos in het doosje lagen, voor de zekerheid maar meer uit wanhoop sloeg Yde aan het tellen om te controleren wat zich zojuist had afgespeeld, na enkele ferme tikken tegen zijn kalende hoofd en diverse knepen in zijn intussen danig opgezette armen kwam Yde er alras achter dat hij zich niet in dromenland bevond maar in de afgeladen speelzaal van dorpshuis de Jister, het hoongelach was niet van de lucht en met het schaamrood op de kaken deed Yde wat elk weldenkend personage zou doen : opgeven die handel, nederlaag nummertje 9 werd zo een feit voor onze eigen Roller Coaster, Eelke nam er vervolgens maar een biertje op !!

Tegen de wispelturige Sjouke speelde good old Johannes van der Meulen een van zijn betere partijen in deze competitie, in plaats van als een dolleman in de aanval te gaan koos de oudste belhamel van DCT voor een meer harmonieuze strategie, “ gewoon om te kijken hoe ver ik kom, “ was de ietwat summiere uitleg van Johannes, ondanks dit behouden concept kwam het boegbeeld van DCT niet in de problemen, dat was ook Sjouke welhaast niet gekomen wanneer hij het kromme 3-8 niet uit zijn vingers had laten glippen, nu kreeg hij de poppen aan het dansen en die wilden natuurlijk bloed zien, in de vorm van schijfwinst/verlies werden zij op hun wenken bediend, een houtje winst voor Johannes, een houtje verlies dus voor Sjouke, “ hoe raar kan het lopen dacht de man in de vuurtoren zonder licht “…………nee, ik ken dat spreekwoord/gezegde ook niet !! De door Johannes genomen voorsprong werd in het eindspel keurig naar een zege omgebogen, zo zie je maar weer dat ook op relatief hoge leeftijd de damsport in al haar facetten beoefend kan worden, Johannes is immers het levende bewijs daarvan, daar kan menig dammer een puntje aan zuigen, aan puntjes zuigen doet Sjouke niet maar hij zal vast trachten op een andere, wellicht humanere wijze zijn puntjes te vergaren.

Die Cor toch, al maanden bivakkeert hij onderaan de ranglijst maar na de uitstekende puntendeling tegen Piet krijgt hij zowaar zijn dammaat Freerk weer in het vizier, slechts 1 verliespunt scheidt beide kemphanen nog van elkaar en met de onderlinge confrontatie nog op de rol is er dus ineens weer van alles mogelijk voor Cor, Piet daarentegen had door winst de 6e plaats van Jan kunnen overnemen maar door iets te lichtzinnig zijn taak op te vatten blijft hij vooralsnog steken op de positie net onder Jan, doorgaans is Piet er de speler niet naar die al te frivool omspringt met zijn mogelijkheden, doch na een rappe schijfwinst werd de kersverse secretaris van DCT een ietwat roekeloos, raar maar waar……………..” ik weet ook niet wat mij bezielde, ik dacht mijn schaapjes na genoemde voorsprong al ruimschoots op het droge te hebben, een miskleun van jewelste “, sprak Piet op placide toon tijdens een inderhaast ingelaste persconferentie, “ je moet de aap niet pakken voordat de appel van de toren is gevallen , of iets wat daar voor door moet gaan “, was de nogal dubieuze reactie van een vermoeide maar tevens verheugd ogende Cor, in een flinterdunne stand vond Cor net dat ene remisegaatje hetgeen voldoende was voor zijn 3e remise in successie, het zegt veel zo niet alles over de adorerende vechtersmentaliteit die van Cor een vervaarlijke tegenstander heeft gemaakt, voor iedereen !! Zelfs lemming Steven Seagal zou daar een wijze les uit kunnen trekken, daar hoef je geen Aikido lessen voor te volgen, of niet soms !!



Gijs Koelstra zorgt voor daverende verrassing !!

Enkele weken terug leek het nog slechts een kwestie van tijd vooreer Binne zijn 3e titel op rij zou gaan incasseren, geen vuiltje aan de lucht voor de man uit Zwagerbosch derhalve, doch het kan verkeren…………….Binne etaleerde in vrijwel al zijn gespeelde partijen een prima vorm maar daar lijkt na afgelopen maandagavond een kentering in te komen, na de opzienbarende kloknederlaag tegen Gijs is de voorsprong op naaste belager Hans geslonken tot slechts 1 verliespunt en dat beloofd nog wat voor de rest van dit seizoen.

Het is al vaker gezegd : Gijs gooit tegen iedereen, ongeacht speelsterkte, een flinke dosis blufpoker in de strijd, ook tegen Binne was dat niet anders en daar ondervond laatstgenoemde de nodige hinder van, het was niet dat hij gelijk onder de voet werd gelopen maar Binne kwam niet echt in zijn favoriete spelletje en dat kon je gerust de verdienste van Gijs noemen, de gedoodverfde favoriet voor het winnen van de Oene Visser wisselbokaal moest diep gaan om zich Gijs van het lijf te kunnen houden, een zee aan bedenktijd werd door Binne in de partij geďnvesteerd om op die manier een sluitend plan te kunnen realiseren, op zijn beurt werd ook Gijs tot diep gepeins gedwongen en zo tikte het uurwerk gestaag door tot het moment dat beide vlaggen op vallen stonden, waar Gijs weleens middels tijdsoverschrijding de punten aan zijn tegenstander moet laten was het nu Binne die de benodigde 50 zetten niet bijtijds op het notatiebiljet wist te krijgen, de klok fungeerde deze avond als scherprechter in dit messcherpe duel en tegen dat geweld was Binne niet opgewassen, jammer voor de partij maar dammen is nu eenmaal topsport en dan kan het gebeuren dat een potje schuiven uitmond in een wrede mensonterende slachtpartij, hoe hard de 1e nederlaag is aangekomen zal moeten blijken wanneer Binne zich voor de 24e ronde weer achter het bord zal nestelen, door deze ietwat fortuinlijke zege is Gijs naar de virtuele 2e plaats op de ranglijst geklommen, een kampioenschap zit er voor Gijs weliswaar niet meer in maar hij heeft wel de spanning in de competitie terug weten te brengen.

Het begint een beetje monotoon te worden maar wederom wist Lieuwe een punt te scoren, daarmee komt de titel remisekoning weer een stapje dichter bij voor de bebaarde viking van de Westereen, Lieuwe mag dan wel de uiterlijke kenmerken dragen van een vervaarlijk uitziende noorman maar daar is op het bord niets van terug te zien, niet alles is wat het lijkt…………….weinig strijd en wanneer de kans zich voordoet maait Lieuwe zoveel mogelijk schijven van het bord, ook tegenstander Johannes van der West kreeg geen kansen op een behoorlijke aanval, domweg omdat Lieuwe voor zijn 10e remise wilde gaan en dus geen gecompliceerde stelling op het bord wenste, de arme Johannes probeerde het wel maar hij kreeg doodgewoon geen poot aan de grond en dus was al het gezwoeg voor niets, nou ja……….dat is niet helemaal waar want Johannes hield evenals zijn ongeďnspireerd ogende opponent een punt over aan deze pot, en ach………beter een half ei dan een lege dop !!

Voor de 2e maal deze competitie mochten Freerk en Johannes van der Meulen de degens met elkaar gaan kruisen, de 1e ontmoeting werd door Freerk op uiterst curieuze wijze in diens voordeel beslist maar tijdens de jongste partij had Freerk de alom geprezen Vrouwe Fortuna niet nodig, puur op eigen wilskracht gecombineerd met enig huisvlijt was het Freerk die de lakens grotendeels uitdeelde, Johannes zag zich genoodzaakt om de verdedigende stellingen te betrekken en dat was broodnodig ook want Freerk verscheen met alle voorhanden zijnde middelen aan het front, protectie is een kunst maar daar voor moet je niet bij Johannes zijn, de nestor van DCT legt veel liever zijn hoofd in de strop dan dat hij apathisch gaat zitten wachten op het onvermijdelijke, liever strijdend ten onder dan als een mak schaap te worden afgevoerd naar een of ander abattoir, die strijdwijze siert Johannes alleszins maar het bezegelde wel gelijk zijn lot, middels een fraaie damcombinatie verkreeg Freerk winnend voordeel, even leek hij de boel toch nog te verprutsen toen hij een gemene plakker overzag, gelukkig was de overgebleven stand even daarna toch nog voldoende voor de uiteindelijk verdiende tweepunter.

Binne was deze 23e speelronde niet de enige speler die door zijn vlag ging, ook Douwe gebruikte in zijn partij tegen Piet meer dan de toegestane bedenktijd en dus moest hij de punten bij zijn overbuurman inleveren, op dat moment zag Douwe al wel tegen een volle schijf achterstand aan die hij was opgelopen in het vroege middenspel, iets te brutaal werd de speelhelft van Piet opgezocht maar toen deed alras blijken dat hij zijn eenzame schijf met geen mogelijkheid meer kon verdedigen, ondanks deze bittere pil bleef Douwe het proberen en waarom ook niet……………Piet moest om zijn minieme voordeel vast te kunnen houden bedacht zijn op enkele listige valletjes door Douwe in de stand gevlochten, helaas voor Douwe wilde Piet niet echt meewerken aan diens wederopstanding en dus was hij op zichzelf aangewezen, er diende diep te worden gerekend en zoiets kost natuurlijk tijd, en juist die tijd kwam Douwe te kort om er nog een eventuele verlenging van de tijdsduur uit te slepen, net voor de 50e zet viel de vlag van Douwe en dat betekende niets meer of minder dan een nederlaag, echter leergierig als hij is zal Douwe voortaan zijn bedenktijd beter gaan indelen al is dat natuurlijk geen enkele garantie dat hij niet weer in tijdnood zal geraken, maar dat is de damsport eigen.

Na zijn verdienstelijke puntendeling tegen Lieuwe in de voorgaande ronde wist Cor opnieuw een huzarenstukje op te voeren, deze maal hield hij knap stand tegen omnivoor Yde en sleepte hij ook nu weer een remise uit het vuur, daardoor lijkt Cor de smaak flink te pakken te hebben en wie weet gaat hij concurrent Freerk nog passeren op de ranglijst, tegen Yde speelde Cor een goede partij waarin hij al in een vroeg stadium een schijf voorsprong nam, dan zou je denken dat een dammer de rest van de partij rustig gaat uitserveren, zo niet Cor………..langzaam sloop er enige nervositeit in het spel van Cor en daar weet de ervaren Yde doorgaans wel raad mee, het door Cor onrustige navigeren der schijven bood zijn uitgekookte tegenstander de kans de rollen faliekant om te draaien, nu was het Yde die de regie in handen nam en met een schijf voorsprong de eindfase inging, voor het damleven van Cor moest worden gevreesd doch Yde vergreep zich aan een uitzonderlijk zwakke zettenreeks zodat Cor toch nog met de schrik vrij kwam en een nipte remise kon afdwingen, met de hakken over de sloot, maar ook dat telt !!

Jan zou het tegen Sjouke zwaar voor zijn kiezen gaan krijgen, althans dat was het beoogde doel van de huidige nummer 10 van DCT, natuurlijk had Sjouke nog een appeltje te schillen met Jan want na het vorige treffen tussen beide giganten bleef Sjouke met lege handen achter en dus diende er door hem het een en ander recht te worden gezet, in een enerverend duel gingen beide vanaf de 1e zet vol voor de 2 punten, tot pak hem beet de 40e zet kon de partij alle kanten op, na genoemde fase raakte Sjouke enigszins van de leg en had hij even stoom moeten afblazen, doordat hij dit echter naliet kon Jan de druk op de ketel houden en geraakte Sjouke in een wirwar van allerlei geniepige slagzetjes, in een daarvan vond Sjouke uiteindelijk zijn Waterloo en daardoor bleef de revanche uit voor de eerder geleden nederlaag tegen de competitieleider van DCT, Jan steeg door deze overwinning met stip en bivakkeert nu op een keurige 6e plaats.

De langste en daardoor laatste partij van de avond werd gespeeld door Leo en Eelke, beide spelers hanteerden elk een verschillende strijdwijze, waar Leo veelvuldig de aanval zocht verkoos Eelke overduidelijk een meer defensieve tactiek om vervolgens uit het niets toe te kunnen slaan, beducht voor het niet geringe combinatieve vermogen van Eelke manoeuvreerde Leo zijn manschappen behoedzaam naar de vijandelijke linies, de voormalig speler van TOG Eastermar bleef echter volharden in zijn missie om elke indringer, van welke garnituur dan ook, te kunnen elimineren en daarin leek Eelke dan ook met vlag en wimpel te slagen, doordat het materiële evenwicht niet werd verbroken stonden er aan weerszijden nog 4 schijven op het bord, remise zou je welhaast veronderstellen maar de 4 houtjes van Leo stonden duidelijk meer hun mannetje dan het addergebroed welke door Eelke werden aangevoerd, toen daarna de minieme remisekansen door laatstgenoemde eigenhandig om zeep werden geholpen was het hek van de dam, in zinderende tijdnood vond Leo op doeltreffende wijze de winst en had Eelke vervolgens het nakijken, zo werd het geduld van Leo danig op de proef gesteld maar uiteindelijk toch nog beloond middels een zwaarbevochten winstpartij.



9e Remise voor Lieuwe van der Veen !!

Na 22 rondes voor de onderlinge competitie van DCT kunnen we voorzichtig de balans opmaken : de titelstrijd duurt onverminderd voort en gaat tussen Binne en Hans, het verschil tussen beide spelers bedraagt momenteel slechts 3 punten en dus is er nog weinig te zeggen over de prangende vraag wie er van genoemd duo aan het einde van de ellenlange rit de Oene Visser wisselbokaal mag gaan koesteren. Drie spelers strijden gezamenlijk om de bronzen plak, Gijs, Leo en Lieuwe hebben alle drie 9 verliespunten en dus is ook inzake het bekleden van de 3e positie op de ranglijst nog niets beslist, spanning troef derhalve !! We kijken even terug op de 2 laatste rondes en zien dan ook dat er hier en daar fikse verrassingen waren te noteren, niks geen saaie sport dus dat dammen, integendeel zelfs……dammen is echt leuk !!

Koploper Binne kwam 1x in actie en wist tegen Cor zijn 14e overwinning te behalen, met 29 uit 15 partijen staat Binne dan ook glansrijk bovenaan. Door 2 winstpartijen blijft Hans op het vinkentouw balanceren, al te veel puntenverlies zal hij zich dan ook niet meer kunnen permitteren, met een score van 26 uit 15 doet Hans het overigens in het geheel niet slecht.

Dat Gijs zijn draai bij DCT al geruime tijd heeft gevonden betaald zich nu uit in een keurige 3e stek, die positie moet hij weliswaar voorlopig delen maar Gijs kennende zal hij alles in het werk stellen om zijn bekoorlijke ambt vast te kunnen houden, 25 punten uit 17 partijen is zeker geen misselijke reeks.

Dat dit niet het seizoen zou worden van Leo stond al na 2 partijen min of meer vast, door zijn veelal narrige optreden presteert Leo duidelijk onder de maat, met als sportief dieptepunt de ontluisterende nederlaag tegen Yde in de voorlaatste ronde, om nog voor de 3e prijs in aanmerking te kunnen komen zal Leo uit een ander vaatje moeten tappen, ook Leo heeft 25 uit 17.

Voor Lieuwe ligt er een geheel andere uitdaging in het verschiet : zich laten kronen tot remisekoning van DCT, met 9 puntendelingen in 16 partijen is Lieuwe op de goede weg al voelt hij wel de hete adem van een aantal medegegadigden in zijn nek, niet onvermeld mag blijven is dat Lieuwe evenals de koploper nog altijd zonder nederlaag is, natuurlijk wil hij dat zo lang als mogelijk volhouden en dus zal Lieuwe al te grote risico,s vermijden, een puntje is heilig.

Ondanks de 2 nederlagen in de laatste 2 rondes kan Jan buigen op een fraaie 18 uit 18 score, de 6e plaats die hij nu inneemt is wellicht iets aan de wankele kant maar Jan heeft wat dat betreft alles nog in eigen hand, mocht Jan erin slagen de middenmootpositie te behouden dan is dat een prima prestatie te noemen.

Johannes van der West doet het met eveneens 18 uit 18 ook boven verwachting, ook al doordat Johannes zijn laatste 2 partijen winnend wist af te sluiten heeft hij kunnen aanhaken bij the best of the rest van het deelnemersveld, het zal ongetwijfeld nog een hels karwei worden om zich staande te kunnen houden tussen al dat geweld, maar Johannes is een echte vechtjas die van opgeven niet zal willen weten.

Evenals de 2 genoemde voorgangers heeft ook Piet 18 punten uit evenzovele partijen, in de 22e ronde kwam hij niet voorbij de immer taaie Eelke en dat was al voor de 2e maal dit seizoen, Piet speelt bijzonder wisselvallig en dat is jammer want anders had hij bijna zeker een plaats in de subtop kunnen bemachtigen, maar wat niet is, kan nog komen natuurlijk, al is het geslagen gat immens te noemen.

Met 2 punten minder vinden we Yde op een 9e plaats terug, ook hij had daarvoor 18 wedstrijden nodig, zo nu en dan weet Yde boven zichzelf uit te stijgen en hij zorgt dan prompt voor een daverende verrassing, helaas weet hij dat niveau niet lang vast te houden en dat verklaart enigszins de ietwat magere score, toch blijft Yde een speler waar terdege rekening mee dient te worden gehouden, tegen Leo werd de volle mep binnengehaald maar een week later moest Yde in het stof bijten tegen Hans.

In tegenstelling tot Lieuwe scoort Sjouke weinig remises, sterker nog : slechts 1 van de 17 gespeelde partijen eindigde in een puntendeling, 7 overwinningen en 9 nederlagen zeggen meer dan voldoende over de strijdvaardigheid van Sjouke, onder het alleszeggende motto “ alles of niets “ gaat Sjouke de strijd aan met zijn tegenstanders, en dan kan het gebeuren dat je eens vaker op je bek gaat dan wanneer je minder risico zou nemen, Sjouke verloor in ronde 21 van Lieuwe en vorige week was hij afwezig.

Eelke presteert met een 11e plaats beneden zijn kunnen, 13 uit 15 is natuurlijk veel te weinig voor iemand met meer ervaring dan dat er ( nog ) bomen op de Hoge Veluwe staan, Eelke wist slechts 3 keer een partij winnend af te sluiten en dat heeft als oorzaak dat hij veel te passief opereert, zou Eelke eens vaker zijn nek durven uitsteken dan zal hij ongetwijfeld een aantal plaatsen op de ranglijst gaan stijgen.

Johannes van der Meulen blijft qua partijopzet een vreemde eend in de bijt bij DCT, wars van welke theoretische wegen dan ook speelt Johannes tegen een ieder zijn eigen spelletje, een liefhebber pur sang derhalve, de potjes door Johannes gespeeld zijn veelal smaakvol ingericht maar daartegenover staat dan wel de kwetsbaarheid van diens stellingen, in de voorlaatste ronde werd hij daarop afgerekend door Gijs, maar 7 dagen later bracht hij Jan middels zijn onorthodoxe speelstijl zodanig uit balans dat hem dat de volle buit opleverde, met 13 uit 19 moet Johannes zich vooralsnog tevreden stellen met een 12e stek.

De 3 youngsters doen het ondanks hun relatief lage klasseringen helemaal niet slecht, vooral de 10 punten uit 16 partijen van Douwe springen in de arendsogen van de competitieleider, weliswaar gingen de laatste 4 partijen verloren maar er zit duidelijk progressie in de speelstijl van Douwe. Freerk timmert ook nadrukkelijk aan de damweg, vroeg of laat zal ook hij daarvan de vruchten gaan plukken, hij komt nu nog net iets tekort om de onderste plaatsen te kunnen verlaten maar hij leert elke week bij, en ook het spelen op toernooien zal Freerk geen windeieren gaan leggen, Freerk doet het met 4 uit 18 redelijk.

Met Cor zal het ook zeer zeker goed gaan komen, vorige week pinde hij Lieuwe vast op een puntje en daar mag Cor best een beetje trots op zijn, 3 remises vielen hem tot nu toe ten deel en dus is het nog steeds wachten op de 1e zege voor Cor, een kwestie van weinig tijd, zo lijkt het, 19 gespeeld en 3 punten kan natuurlijk altijd beter.



Beresterk optreden Jan Zwaagstra !!

Wie niet sterk is moet slim zijn, zo luidt een al eeuwenoud gezegde, toch gaat dat niet geheel op voor de competitieleider van DCT te weten Jan Zwaagstra, wat wil namelijk het geval : Jan is niet alleen sterk maar ook nog eens reuzenslim, vrijwel iedereen bij DCT weet dat Jan tijdens het spelen van zijn partijen doorgaans uiterst conservatief te werk gaat, ook zijn tegenstander van afgelopen maandagavond Eelke Steringa was er van overtuigd dat Jan geen gekke capriolen zou gaan uithalen en dus leek er geen vuiltje aan de lucht voor de voormalig remisekoning van DCT, maar wat kwam Eelke deze avond bedrogen uit zeg, en met hem de andere aanwezige leden van de 75 jarige jubilaris. De arme Eelke wist niet wat hem overkwam, de immer goedgemutste Jan bleek deze partij te zijn verandert in een bijzonder hongerige wolf , een totale metamorfose, echter wel eentje van ongekende schoonheid, dat dan weer wel…………in eerste instantie dacht Eelke aan een flauwe grap toen Jan met groot vertoon van macht het strijdtoneel betrad doch alras werd het Eelke duidelijk dat het Jan meer dan menens was, nu is laatstgenoemde het wel gewend om op eigen speelhelft te moeten acteren maar dat het uitgerekend Jan zou zijn die hem het vuur na aan de schenen zou leggen had zelfs de man uit Kootstertille niet kunnen bevroeden, Jan is op oorlogspad gonsde het door de speelzaal…..en hoe !! Jan speelde het spelletje strak en uiterst gedisciplineerd en was even na het middenspel positioneel heer en meester op het bord, even leek Jan zich te gaan vergrijpen aan een dubieuze zet maar dit bleek niets meer dan een ordinaire afleidingsmanoeuvre te zijn, daardoor mocht Eelke heel eventjes de illusie koesteren dat Jan aan scherpte ging verliezen maar het tegendeel werd weldra door Jan bewezen, de weinige kansen voor Steringa op wellicht een puntje hingen aan een zijden draadje, toen ook deze doorvoerlijn door Jan vakkundig werd afgesneden moest Eelke erkennen dat Jan hem op alle fronten had weten af te troeven, hopelijk trekt Jan deze lijn door want dat betekent dat er vast en zeker nog een aantal grote koppen gaan rollen !!

Dat Cor Boorsma het niet kon bolwerken tegen Johannes van der West lag enigszins in de lijn der verwachting, alleen de manier waarop Cor deze keer de schijven cadeau deed aan zijn opponent roept de nodige vraagtekens op, het ontbrak Cor deze avond alleen aan een mijter en een fikse witte baard anders zou je denken dat Sinterklaas weer terug was in het land, zelfs het gulle rondstrooien van pepernoten door de knechten van Sinterklaas vallen in het niet in vergelijking met de scheutige bui die Cor in dit ongelijke duel etaleerde, je kon Johannes eigenlijk ook niet verwijten dat de kersverse kredietcrisis nog niet tot Cor was doorgedrongen………….ja maar Johannes had het op zijn minst even kunnen melden aan Cor, “ja verhip………ik ben Sinterklaas niet”, en zo was het maar net, voer voor psychologen wellicht, wie zal het zeggen, helaas voor Cor nemen gedane zaken nu eenmaal geen keer en dus zag hij in het verdere verloop van de partij zijn verloren schaapjes niet meer terug, herder Johannes had zich over al die in de steek gelaten blatende wollige viervoeters ontfermd en dat deed hij met zo een passie dat zelfs Cor er een traantje om moest laten, haastig weggewerkt met een drijfnatte zakdoek om vooral maar geen medelijden op te wekken, een paar schouderklopjes van een aantal collegiale dambroeders vielen hem evenwel toch ten deel, dammers blinken nu eenmaal uit in het geven van steunbetuigingen, gemeend of niet……….leermoment : was je handen in onschuld, dan hoeft een ander dat niet te doen !!

“Gokkers komen in de hel”, wordt er dagelijks geopperd/gepredikt door onze godvrezende medemens, tot het tegendeel is bewezen zullen wij diezelfde lieden wel nooit en te nimmer achter een dambord terug kunnen vinden…………..wie we daarachter wel met de regelmaat van het uurwerk kunnen aantreffen is Gijs Koelstra, daar zijn we bij DCT heel blij mee want Gijs is dammen, passie, vuur en vlam, daarbij komt dat Gijs graag mag speculeren, zelfs in de meest bizarre stellingen durft Gijs een extra vaatje olie aan te rukken om het vuurtje nog meer aan te kunnen wakkeren, natuurlijk kan Gijs veelal de gevolgen van zijn ongebreidelde drang naar expressie niet geheel overzien, daar is de materie ook veel te complex voor……..maar waar het om gaat is de esthetische waarde die het damspel herbergt, gelukkig voor DCT hebben wij enkele spelers in ons midden die meer zien dan enkel witte en zwarte schijven, de kleur doet er al helemaal niet toe………….wel makkelijk voor degenen die kleurenblind zijn want wit en zwart zijn eigenlijk geen kleuren, maar dit terzijde…………….met Gijs hebben we een speler die zijn intuitie laat spreken, ook zijn tegenstander deze 20e ronde Piet Wiersma kan er wat van, hij weet evenals Gijs van wanten en dus wordt het feest op het dambord wanneer die 2 tegenover elkaar gaan plaats nemen, na een ietwat vlakke opening die we van beide heren niet gewend zijn werd langzaam maar zeker de positie van Piet rooskleuriger, Gijs was niet bij machte een fatsoenlijke aanval op het bord in te zetten ook al omdat hij iets teveel zijn schijven liet hangen, Piet daarentegen wist een leuk flankaanvalletje op te bouwen en zo leek hij Gijs een beetje monddood te kunnen maken, Gijs had in die fase dan ook vocaal weinig te melden en hij moest zich dus beraden om een kentering teweeg te brengen in de apathische junctuur waarin zijn schijven zich bevonden, gokken bleek het enige medicijn te zijn om uit deze impasse te geraken, zo gezegd zo gedaan : Gijs speelde met vuur, hij moest ook wel, alles of niets dan maar, het werd alles omdat Piet een enorme inschattingsfout beging en toen was hij de welbekende haas die het loodje moest leggen, “mijn naam is Haas, ik weet van niks, is hier wat gebeurt soms, daar wist ik niks van”, niets mee te maken dacht Gijs, en hij streek de niet verwachte 2 punten alsnog op, the lucky bastard !!

Dammen is net zoals vele andere sporten leuk wanneer je wint, maar een potje verliezen is van een heel andere orde, dat is balen als een stekker, het liefst gooi je dan het dambord incluis de overgebleven houtjes door de speelzaal, maar dammers zijn veelal nette mensen die een eventuele nederlaag als echte kerels accepteren, daardoor blijven in de meeste gevallen de borden netjes op hun plaats liggen na een dampartij, ook Freerk Douma is a real gentleman en dus zal hij zich altijd weten te beheersen na een nieuwe teleurstelling, van tegenstander Sjouke Dijkstra weten we dat hij immer de rust zelve is, zelfs na de victorie op Freerk liet Sjouke zich niet verleiden tot welke euforische uitspattingen dan ook, “er komen nog zoveel partijen, dus luidt het devies : rustig blijven”, aldus Sjouke, laatstgenoemde had in zijn partij weinig te duchten van Freerk die veeleer sneldampotjes ambieert boven het ogenschijnlijk trage tempo van anderhalf uur welke wordt gehanteerd tijdens de onderlinge competitie van DCT, relatief lange partijen vergen nu eenmaal de nodige concentratie van een dammer en het is juist daar waar de schoen wringt bij Freerk, natuurlijk is dat jammer en Freerk zal dus keihard aan de slag moeten gaan om dat euvel te verhelpen, Sjouke bleef ook na schijfwinst ijzig kalm doorspelen en dat betaalde zich even later uit in de vorm van een fraaie dam, Freek bleef nog wel even achter het bord hangen maar van een echte wedstrijd kon toen geen sprake meer zijn, even later serveerde Sjouke dan ook de partij op magistrale wijze uit, met als beloning een 8e plaats op de ranglijst.

Door te winnen van Douwe Douma wist Hans van Dijk zich enigszins te herstellen van zijn nederlaag in ronde 19, het is zeer zeker geen sinecure om na een fikse tegenvaller je rug weer te rechten en vervolgens weer vol voor de winst te gaan, gelukkig beschikt Hans over de niet geringe eigenschap dat hij snel weer kan omschakelen en dat heeft Douwe aan den lijve moeten ondervinden, niet dat Douwe nu zo slecht speelde maar zijn getergde tegenstander was in deze partij nu eenmaal scherper, alerter en bovenal uit het betere damhout gesneden, dat het initiatief in deze partij grotendeels bij Hans lag baarde niet bepaald opzien, Hans was doordrongen van het feit dat er gewonnen diende te worden wil hij nog kans maken op de titel, tot het vroege middenspel kon Douwe het moordende tempo van Hans nog enigszins bijbenen maar daarna was het toch Hanseman die de lakens op het bord uitdeelde, het sierde Douwe dat hij aanvallend bleef spelen maar daar lag ook gelijk zijn Achilleshiel, de ontstane gatenkaas werd door Hans op uiterst effectieve wijze ontmanteld en even later stond Hans met een gezonde dam aan de overkant, vanaf dat moment realiseerde Douwe zich hoe laat het was en dat er niets maar dan ook niets meer voor hem te halen viel, over en sluiten werd er her en der in de speelzaal gemompeld en dat advies werd allengs door Douwe overwogen en vervolgens dan ook uitgevoerd.

Op maandagavond 15 december 2008 dacht Leo van der Galien dat hij de buit al binnen had tegen Johannes van der Meulen, echter Leo kwam van een koude kermis thuis toen Johannes hem verraste middels een ingenieus dubbeloffer, toen werd het dus remise, deze avond was Leo beter bij de les alhoewel de partij niet bepaald vlekkeloos verliep, verre van dat zelfs, de opening was nog redelijk te noemen maar toen Leo op de 15e zet verzuimde schijfwinst af te dwingen was Leiden natuurlijk in last, geheel tegen de werkwijze van Leo in werd hij min of meer gedwongen te gaan omsingelen, ook een kunst natuurlijk maar niet het favoriete genre van laatstgenoemde, Johannes hoorde je niet klagen, die vond het allemaal wel best, sterker nog : hij had het uitstekend naar zijn zin, glimlachend zag hij het oeverloze geploeter van zijn nerveus ogende tegenstander aan, “eindelijk moet dat verwende luie varken eens aan de slag, je denkt zeker dat het je komt aanwaaien, pierewaaier, schuinsmarcheerder, fuifnummer, losbol”…………………….jazeker, Johannes wist ook nu weer zijn mondje danig te roeren en ook op het dambord hield hij keurig stand, ondanks de veelal onlogische zettenreeks hem uit de vingers gegleden, ja beste lezers, Leo had het er maar moeilijk mee, intussen was de bedenktijd van Leo aardig geslonken en dat droeg niet geheel bij aan de gemoedsrust van de rebels opererende hofnar van DCT, toch wist Leo nog een uiterst giftig zetje in de stand te vlechten en jawel…………..Johannes trapte er met open ogen in, een zucht van verlichting ging er toen door lijf en leden van Leo die door genoemd zetje een doorbraak had weten te bewerkstelligen, de rest van de partij was natuurlijk gesneden koek voor de huidige nummer 2, deze keer liet Leo zich niet weer beet nemen door Johannes die nadien enkele toontjes lager moest zingen.

Maar liefst 13 partijen achtereen wist Binne Brouwer winnend af te sluiten, een ongekende prestatie binnen DCT kringen, en ver daarbuiten lijkt mij, maandagavond moest hij dan eindelijk zijn 1e puntje inleveren, de eveneens nog ongeslagen Lieuwe van der Veen was hier debet aan, natuurlijk ging Binne weer voor de volle mep maar hij stuitte op een tegenstander die een enorme wilskracht ten toon spreidde en die ook nog eens geen centimeter speelruimte gunde aan de beoogde kampioen van DCT, een strategie waar Binne maar moeizaam een vinger tussen kon krijgen en die enkele keren dat hem het wel lukte sloeg Lieuwe met een ferme dreun de deur weer dicht zodat Binne zich weer moest terugtrekken, desondanks wist Binne toch enig terreinvoordeel te realiseren maar reële winstkansen deden zich niet voor, aan het einde van de rit hinkte Binne op 2 gedachten : hij had een lokzet kunnen plaatsen die hem wanneer Lieuwe daar was ingetrapt zijn 14e zege had kunnen opleveren, daar tegenover stond echter de levensgrote kans dat wanneer Lieuwe de stelling wel op juiste waarde had weten te schatten een nederlaag onvermijdelijk zou zijn geweest voor Binne, natuurlijk nam Binne dat risico niet en koos hij eieren voor zijn geld en stelde hij zich tevreden met een verdeling der punten, daar is ook niets mis mee want de voorsprong die Binne thans heeft opgebouwd biedt hem ruim voldoende mogelijkheden om zo nu en dan te experimenteren, 3 verliespunten minder dan Hans, en maar liefst 6 en 7 verliespunten minder dan respectievelijk Leo en Lieuwe, laatstgenoemde mocht al zijn 8e remise noteren in 14 partijen, het pacifisme lijkt zich ook van Lieuwe meester te hebben gemaakt, een goede zaak derhalve !!



Binne Brouwer knallend het nieuwe jaar in !!

Natuurlijk, de weg naar de Oene Visser wisseltrofee is nog lang maar door in een rechtstreekse confrontatie af te rekenen met naaste concurrent Hans van Dijk heeft koploper Binne Brouwer een gat geslagen van maar liefst 4 punten, of die voorsprong genoeg zal zijn voor het 3e kampioenschap in successie moet nog blijken, feit is evenwel dat Brouwer momenteel in bloedvorm is en ook na 13 wedstrijden nog steeds zonder puntenverlies , vraag is dan ook niet of Brouwer de titel grijpt, want daar twijfelt eigenlijk niemand bij DCT nog aan, maar veeleer de vraag wanneer de puntenmachine uit Zwagerbosch zich zal laten kronen tot damkoning van DCT , de honger van Brouwer naar nieuw succes is vooralsnog bij lange na niet gestild.

In ronde 18 maakte Brouwer gehakt van Yde van der Heide, een door van der Heide in een pril stadium van de partij uitgevoerde ruil leidde rond de 29e zet tot schijfverlies, door de druk onophoudelijk op de ketel te houden kreeg van der Heide nauwelijks kansen op herstel, 8 zetten later was het pleit beslecht toen Brouwer middels een leuke damcombinatie aan alle illusies van zijn opponent een einde maakte. Afgelopen maandagavond stond dan eindelijk de topper tussen de nummers 1 en 2 van de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide op het programma, van Dijk die op dat moment 2 verliespunten meer had dan de gretige Brouwer trok vanaf de meet alle registers open om enigszins uitzicht te kunnen houden op een eventuele titel, al vlot na de opening kwam er een wederzijdse flankaanval op het bord, een spelgenre dat meestal garant staat voor vuurwerk, menigeen zal dan denken dat er alleen tijdens de viering van oud en nieuw vuurwerk is te bewonderen maar door de aanvallende intenties van beide matadors was het nog lang niet uit met de pret en konden de vele toeschouwers ruimschoots genieten van al het fraais hetgeen op het bord werd getoverd. Geheel onverwacht was het over en uit, van Dijk trachtte middels een opstomende schijf zijn centrum van het benodigde krachtvoer te voorzien maar overzag daarbij dat Brouwer door een even simpele als doeltreffende 1 om 2 een schijf won en zich ook nog eens uitstekende doorbraakkansen wist te verschaffen, een blunder van jewelste derhalve waarop van Dijk zonder verder dralen de handdoek in de ring wierp, zo kwam er een abrupt einde aan een partij die bol stond van de spanning maar helaas niet het vervolg kreeg wat ze verdiende, door deze overwinning zit Brouwer op de welbekende rozen en kan van Dijk alleen nog hopen op enkele misstappen van de gedoodverfde favoriet.

Vorige week moest van Dijk ook al een veer laten toen hij niet verder kwam dan een puntenverdeling tegen runner up Leo van der Galien, in een bijzonder spannende maar bovenal amusante partij kwamen beide in hevige tijdnood waarop de vrede werd getekend, van der Galien had in genoemde fase weliswaar de beste papieren in handen maar of het voldoende was voor de winst………….!! Ook tegen de nog altijd ongeslagen Lieuwe van der Veen wist van der Galien geen winnend voordeel te bereiken, kort na aanvang van deze partij gooide een levensgrote afruil het nodige roet in de snode plannetjes die laatstgenoemde vooraf had gesmeed, even leek van der Galien in het late middenspel kansen te krijgen maar daar bleef het dan ook bij, zelfs wanneer een gemiste doorbraakcombinatie door van der Galien wel was verzilverd, was remise het hoogst haalbare geweest, daarom konden beiden wel leven met de uiteindelijke remise.

Gijs Koelstra wist in zijn zeker niet malse missie naar een plaats op het ereschavot 3 punten toe te voegen aan zijn totaal, debutant Douwe Douma werd na een combinatie nog relatief eenvoudig terzijde geschoven door Koelstra maar een week later kwam hij niet verder dan remise tegen de immer taaie Eelke Steringa, de door Steringa opgeworpen muur van onverzettelijkheid bleek door Koelstra met geen mogelijkheid te slechten, integendeel zelfs want het was juist Steringa die winstkansen kreeg doch helaas voor hem wist hij diezelfde kansen niet op juiste waarde te schatten zodat Koelstra toch nog met de hakken over de sloot wist te ontkomen aan een nederlaag. Dat Steringa moeilijk is te kloppen moest ook van der Veen ondervinden, toch had van der Veen de zege voor het grijpen maar op kinderlijk eenvoudige wijze verzuimde hij zich naar een vrijwel winstgevend eindspel te spelen, na die misrekening zat er voor van der Veen niet meer dan 1 punt in het vat en daar moest hij het uiteindelijk mee doen ook !!

Al 7 opeenvolgende partijen is competitieleider Jan Zwaagstra ongeslagen en dat kun je geen misselijke prestatie noemen, in de voorgaande ronde wist Zwaagstra de altijd en overal lastig te bespelen Johannes van der West op een punt vast te pinnen, van der West is bepaald geen katje die je zonder handschoenen kunt aanpakken en omdat een gewaarschuwd mens nu eenmaal voor 2 telt manoeuvreerde Zwaagstra zijn schijven met uiterste precisie en voorzichtigheid de veilige remisehaven binnen, tegen Freerk Douma toonde Zwaagstra iets meer bravoure en dat leverde hem prompt de volle mep op al had hij daarvoor wel de volle medewerking van diezelfde Douma nodig, maar daar maalde Zwaagstra geenszins om, in lichtelijk euforische stemming dacht Zwaagstra nadien ook het varkentje Cor Boorsma de oren te kunnen wassen, deze had echter zijn ogen goed de kost gegeven tijdens het duel Zwaagstra – Douma en die huisvlijt heeft Boorsma geen windeieren gelegd, het was zelfs Boorsma die lange tijd de bovenliggende partij was en zijn tegenstander moest terdege rekening houden met een nul, juist dan toont Zwaagstra veerkracht en middels een uiterste krachtsinspanning hield laatstgenoemde toch nog een punt over aan deze titanenstrijd.

Uit zijn laatste 3 partijen wist good old Johannes van der Meulen maar liefst 4 punten te persen en dat is knap, tegen Piet Wiersma bleef van der Meulen keurig op de been en mede daardoor wist Wiersma geen enkele bres te slaan in de stroperige afweer van de welbespraakte van der Meulen, een mooi puntje derhalve. Deze week trof van der Meulen de onbevangen spelende Douwe Douma, in een gelijkopgaande partij schoot de nog onervaren Douma in het middenspel een enorme bok, om een dam te voorkomen moest Douma offeren maar dit bleek uitstel van executie, enkele minuten later werd de nagenoeg van alle schijven ontdane overkant toch door van der Meulen bereikt, weer even later kwam daar zelfs een 2e dam bij en ondanks dat Douma ook nog op dam kwam werd de overmacht hem toch te veel.

De laatste nederlaag voor Piet Wiersma dateert alweer van 10 november 2008 en dat niet geringe wapenfeit werd dit nieuwe kalenderjaar keurig door hem voortgezet, met Yde van der Heide als tegenstander weet je het maar nooit maar Wiersma had in de recente kerstvakantie enkele partijen van zijn ietwat kalende tegenstrever aan een nauwkeurige inspectie onderworpen en niet zonder succes, van der Heide gaat graag in op provocaties en dus had Wiersma enige lokeenden over het bord laten uitzwermen, natuurlijk kon van der Heide de verleiding niet weerstaan en ging in volle glorie op jacht naar de grof aangeboden delicatesse, plotsklaps stond de onaangenaam verraste van der Heide voor een niet te pareren dreiging, hoe van der Heide ook zou slaan aan verlies was niet meer te ontkomen, de voormalig preses van DCT koos voor plan B en kreeg vervolgens alle hoeken van het bord te zien, Wiersma liet werkelijk geen spaan heel van de naar een sigaar snakkende van der Heide, gelukkig voor laatstgenoemde werd het vonnis in ijltempo door Wiersma voltrokken zodat een martelgang hem bespaard bleef, daar is Wiersma de speler ook niet naar, hij velt zijn tegenstander het liefst in 1 doffe dreun, 2 mag ook nog maar dat is dan wel gelijk de limiet !! Door de jongste uitslagen lijkt de spanning uit de competitie wat betreft het kampioenschap, maar we zijn net over de helft en wie weet welke verrassende uitslagen de competitieleider in de 2e seizoenshelft nog kan gaan noteren, wy sjogge it wol !!


Lieuwe van der Veen en Leo van der Galien vergeten te winnen !!

Tjonge jonge zeg, wat viel er afgelopen maandagavond tijdens de 17e ronde van de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide weer veel te genieten op de 7 speelborden, werkelijk om je vingers bij af te likken, zo mooi !! Bijna in elke speelronde kan er wel een verrassende uitslag worden genoteerd, deze avond was het flink raak op de door Lieuwe van der Veen en Leo van der Galien bemande borden, beide heren hadden in hun partij tegen respectievelijk Douwe Douma en Johannes van der Meulen vrijwel winnend voordeel afgedwongen, een fluitje van een cent zo leek het, er kon gewoon niets meer mis gaan, of dan toch……………..

Met maar liefst 2 schijven meer in de pocket moest het voor van der Veen gesneden koek zijn om de partij naar winst te voeren, normaliter is dat ook geen enkel probleem voor van der Veen maar om onverklaarbare redenen begon laatstgenoemde hevig knoeiwerk af te leveren, Douma had in het geheel geen flauwe notie van wat hem overkwam maar maakte uiteraard dankbaar gebruik van het door van der Veen ingeleide foutenfestival, het was onthutsend om te zien hoe het voordeel van de nog ongeslagen van der Veen als sneeuw voor de zon verdween, schijven komen schijven gaan maar de door van der Veen gehanteerde schijven gingen wel heel snel richting het houten doosje, het overgebleven restje schijven was op de vingers van 1 hand te tellen, alras was van der Veen er van doordrongen dat je met zo'n uitgemolken leger geen enkele oorlog winnend kunt afsluiten en meer dan een ontluisterende verdeling der punten zat er dan ook niet in, duur puntverlies voor van der Veen in zijn jacht naar een plaats op het podium, voor Douma echter een enorme morele opsteker, om uit geslagen positie zo terug te komen kan alleen maar duiden op een fabuleuze vechtersmentaliteit.

Die laatste eigenschap gaat ook zeer zeker op voor Johannes van der Meulen, middels een voorbeeldige inzet bleef hij bijna letterlijk tot de laatste steen knokken voor een puntje, en dat puntje kwam er nog ook al had van der Meulen daar wel de nodigde schietgebedjes voor moeten aanspreken, de talloze smeekbedes werden uiteindelijk gehonoreerd en dat leidde tot dolle taferelen rondom het bord van de blij verraste van der Meulen en een hevig teleurgestelde Leo van der Galien die door dit resultaat de titel wel op zijn buik kan schrijven, eigenlijk had van der Meulen de remise ook wel verdiend al was het alleen maar om de hautaine houding van diens opponent af te straffen, de arrogante attitude die van der Galien achter en op het bord etaleerde schreeuwde om een pak slaag die zijn weerga niet zou kennen, wijsneus van der Galien rekende zich al geruime tijd rijk en voelde zich daarbij God in Frankrijk, natuurlijk : de stelling van de sympathieke van der Meulen oogde na een door van der Galien vernietigend uitgevoerde damcombinatie als een ingezakt kaartenhuis maar de eigenaar van het pas aan gort geschoten tentenkamp wilde van opgeven niets weten, net toen de pedante van der Galien de 2 punten wilde binnenhalen werd hij onaangenaam verrast door een heerlijk dubbeloffer, wat restte was een 3 om 2 die niet meer te winnen was, zo kwam hoogmoed weer eens geheel terecht voor de val, wat kan dammen toch leuk zijn !!

Weliswaar ( nog ) niet in blakende vorm maar wel de ene winstpartij na de andere binnenharkend, Hans van Dijk is zich van zijn missie terdege bewust en dat betekent niets anders dan winnen, tegen Freerk Douma zou het gelet op het verschil op de ranglijst een eitje moeten zijn om de zege te grijpen maar in de praktijk viel dat nog behoorlijk tegen, Douma vertikte het om zich zonder slag of stoot naar de slachtbank te laten leiden door een fel op winst acterende van Dijk, het was pas in het middenspel raak voor van Dijk toen Douma nietsvermoedend een 5 om 5 combinatie toeliet, de aap kwam even later uit de mouw toen bleek dat een schijf van Douma niet meer behoed kon worden voor de ondergang, noodgedwongen moest Douma de partij daarop met een schijf minder voortzetten en toen kwamen de zwakke plekken akelig open te liggen, van Dijk die immer een uiterst geconcentreerde indruk maakt investeerde enige bedenktijd in het produceren van een winstgevend plan, zonder enige hulp van welke overheidsinstantie dan ook wist van Dijk een geheel kostendekkend project uit de boterzachte ondergrond te stampen, Douma spartelde nog wel even tegen maar de rest van zijn zwarte schijven werd nog relatief eenvoudig de mond gesnoerd, door deze overwinning is van Dijk terug op de 2e plaats.

Johannes van der West stond voor de schier onmogelijke taak om koploper Binne Brouwer pootje te lichten maar ook van der West was niet in staat de puntenmachine van Brouwer tot stilstand te brengen, alle snode plannen ten spijt kreeg van der West geen enkele grip op het oerdegelijke beukwerk van Brouwer en al vroeg in de partij liep van der West dan ook achter de feiten aan, Brouwer weet door zijn jarenlange ervaring precies wanneer hij het ijzer moet smeden, ja natuurlijk zullen de kenners zeggen : wanneer het heet is, een waarheid als een koe, geen speld tussen te krijgen maar Brouwer voelt het moment van handelen zo verdomd feilloos aan, nee………….Brouwer heeft nooit in een smederij gewerkt, althans niet volgens de informatie van onze verslaggever, Brouwer zal trouwens lak hebben aan al dat geleuter want hij heeft zijn zinnen gezet op niets minder dan het winnen van de Oene Visser Wisselbokaal, of je nu Jantje, Pietje of Klaasje heet : Brouwer wil van iedereen winnen en tot nu toe slaagt hij daarin met vlag en wimpel, intussen was van der West op schijfachterstand gezet en aan zijn gezichtsuitdrukking was af te lezen dat die onvolkomenheid haast moest voelen zoals een aandeelhouder van Fortis Belgie het ervaart om te worden uitgemolken door hen waarin hij het nodige vertrouwen had gesteld, gelukkig had Brouwer geen loze beloftes aan het adres van zijn tegenstander geuit en kon van der West de titelkandidaat niets verwijten, als er 1 schaap over de dam is volgen er meer en dus ging Brouwer naarstig op zoek naar een 2e vijandelijke schijf, al snel werd deze gewenste voorsprong realiteit en toen zat Brouwer op de welbekende rozen, van der West geloofde het allemaal wel en feliciteerde Brouwer met zijn 11e achtereenvolgende overwinning !!

Bij DCT zijn er dammers gehuisvest in werkelijk alle soorten en maten, neem nu Yde van der Heide : in zijn voorgaande partij tegen Gijs Koelstra wist eerstgenoemde het te presteren om met een volle schijf voorsprong nog te verliezen, het lot wilde dat beide heren afgelopen maandagavond wederom tegen elkaar in het strijdperk traden, en u raadt het al beste lezer, opnieuw wist van der Heide een schijf voorsprong te nemen op zijn hevig aanmodderende rivaal, van der Heide wist het nu zeker, het zou hem geen 2e keer overkomen dat hij de boot zou gaan missen doch het geknoei van Koelstra werd in het verloop van deze partij moeiteloos door van der Heide overgenomen, de zanger, entertainer, musicus, verzamelaar, spreekstalmeester, biljarter, historicus, archeoloog en wat al niet meer dreef zijn schijven naar links en naar rechts met als gevolg dat er geen enkel aanknopingspunt meer op het bord was te vinden, van een centrum was al helemaal geen sprake meer en dus konden de manschappen van Koelstra doen en laten wat ze wilden, er werd hen geen strobreed in de weg gelegd, eigenlijk te triest voor woorden…………vrijwel een ieder kent dat verhaal van die ezel, niet die van ezeltje strek je maar die ezel van die steen, weet je wel………………….Koelstra stond dan wel een schijf achter maar het leek dat hij er eentje voor stond, zo groot was het contrast, om te janken bijna, toch liep dit bizarre avontuur voor van der Heide met een sisser af met dank aan Koelstra die de juiste hoeveelheid scherpte ontbeerde om de partij uit te kunnen serveren, hardleers als van der Heide echter is zal ook deze waarschuwing weer in de wind worden geslagen door de meest besproken speler van DCT met ook nog eens de meeste noten op zijn zang, voordeel is dan wel dat een valse uithaal minder opvalt, en ach…….. wat is er eigenlijk mis met remise nietwaar !!

Slechts een week duurde het verblijf van Cor Boorsma op de door velen aanbeden roze wolk, en de eerlijkheid gebiedt te zeggen : wie wil daar niet op vertoeven, het was de altijd en overal ploeterende Sjouke Dijkstra die Boorsma hardhandig uit zijn droom deed ontwaken, met fikse mokerslagen werd Boorsma teruggeworpen in de snoeiharde realiteit die de damwereld nu eenmaal is, jammer voor Boorsma maar dammers laten nu eenmaal niet met zich sollen, natuurlijk was de opgaande lijn die Boorsma had ingezet de heer Dijkstra niet ontgaan en dus gingen vanaf het prille begin van de partij alle trossen los, voor Boorsma betekende dat niets meer of minder : alle hens aan dek, vrouwen en kinderen eerst, redden wat er te redden valt, ondanks deze noeste arbeid kwam onze jonge debutant oren en ogen tekort om de intense aanvalsdrift van Dijkstra te kunnen temperen, Dijkstra bleef de veste van de arme Boorsma onophoudelijk bestoken door middel van allerlei raar uitgedoste projectielen, eigenlijk waren het gewoon damhoutjes maar door die wirwar aan spervuur weet je echt niet meer wat je op je bordje krijgt voorgeschoteld, Boorsma zag door de bomen het bos niet meer en de wanhoop maakte zich van hem meester, het klinkt als een lamento, requiem, elegie……………………. menig week DCT damhart kreeg het zwaar te verduren en hou dan je ogen maar eens droog, nou………….Dijkstra hield het zeker droog, gortdroog zelfs, geen enkel moment van verslapping was er te bespeuren binnen de DCT kringen zo gevreesde hypnotiserende blik van Dijkstra, don,t look him in the eyes…….voor Boorsma kwam die waarschuwing veel te laat, het kwaad was immers allang geschied, 3 schijven achter tegen een tot het bot getergde en gemotiveerde tegenstander als Dijkstra is door geen enkele dammer meer recht te breien, Dijkstra…….mits in goeden doen is voor iedere DCT telg een nooit te onderschatten hindernis, Boorsma is nog jong en zal nog voldoende tijd en ruimte krijgen om zijn damkwaliteiten te kunnen ontwikkelen, bij DCT twijfelt daar niemand meer aan !!

Wanneer er 1 iemand deze speelronde het geluk aan zijn kont had hangen was het Piet Wiersma wel, met een portie mazzel van heb ik jou daar sleepte Wiersma toch nog een punt uit het vagevuur tegen Jan Zwaagstra, de bevlogen competitieleider van DCT speelde zoals wel vaker dit seizoen met de handrem erop maar desondanks regen de kansen op een overwinning zich aaneen, tijdens het vroege middenspel wist Wiersma ternauwernood aan een fraaie combinatie te ontsnappen maar even later zette hij de deur naar de 2 punten wagenwijd open voor zijn verblufte tegenstander, Zwaagstra sloeg daarop aan het rekenen maar kon de winstgang maar niet vinden, pas nadat Zwaagstra de winnende zet liet voor wat het was en ergens anders op het bord een schijfje in beweging had gebracht kon Wiersma opgelucht adem halen, Wiersma kon het natuurlijk niet nalaten om Zwaagstra te wijzen op deze gemiste kans, het antwoord van Zwaagstra was kort maar krachtig : jammer !! Enigszins van de schrik bekomen wenste Wiersma zich in het vervolg van de partij niet meer in te laten met al te complexe toestanden en koos hij verstandig als hij is eieren voor zijn geld, het resterende gedeelte van dit hilarische duel werd in ijltempo afgewerkt, de schijven vlogen met een duizelingwekkende vaart in het doosje en kort daarop werden de punten broederlijk gedeeld, met 6 remises mag Wiersma zich de ongekroonde remisekoning van DCT noemen, maar voor hoelang !! Wederom dus een prachtige damavond bij DCT, dammen verveelt nooit !!



Cor Boorsma in jubelstemming na eerste punt bij DCT !

Dat het een keer ging gebeuren stond nagenoeg vast, grote vraag bleef evenwel wanneer en tegen wie zou Cor Boorsma zijn allereerste wedstrijdpunt gaan pakken, afgelopen maandagavond was het dan eindelijk zover : na maar liefst 13 opeenvolgende nederlagen in de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide werd het geduld van Boorsma uiteindelijk beloond in de vorm van een meer dan verdiende remise tegen niemand minder dan de immer taaie Eelke Steringa uit Kootstertille. Zonder ook maar een spatje angst trad Boorsma zijn ervaren tegenstander deze avond tegemoet, omdat de aanval veelal de beste verdediging is om een gunstig resultaat neer te kunnen zetten trok Boorsma onvervaard met zijn elite troepen naar het zo gevreesde front alwaar Steringa allerlei ingenieuze valstrikken had gespannen, om nog maar te zwijgen over de talrijke dodelijke valkuilen, landmijnen, afweergeschut en dies meer zij, werkelijk te veel om op te noemen en dat allemaal om de door Boorsma ingezette invasie een tijdig halt toe te kunnen roepen, ondanks het zo met zorg uitgekiende verdedigingsplan werd Steringa min of meer gedwongen enkele rebellen van diens gretige opponent op zijn speelhelft te dulden, echter geen enkele andere speler van DCT die zoveel ondervinding heeft met al te opdringerige schijven als Steringa en van paniek was dan ook geen moment sprake, laatstgenoemde heeft de weinig benijdenswaardige rol als sluipmoordenaar al talloze malen op het speelbord mogen vertolken en deed dit met wisselend succes, op een zeker moment in de partij werd Boorsma naar de smaak van Steringa iets te brutaal en liet hij een geniepige combinatie op de onaangenaam verraste Boorsma los, deze moest zich in het vervolg van dit spetterende duel het vege lijf zien te redden met een schijfje minder, manmoedig rechtte Boorsma vervolgens zijn rug en schakelde noodgedwongen nog maar eens een tandje bij, op zoveel PK had ook Steringa geen afdoende antwoord zodat hij Boorsma vrije doorgang moest verlenen naar de overkant, even later was de verrassing van de 16e speelronde een feit en kon Boorsma de vele felicitaties en zijn 1e punt in ontvangst nemen, de kop is er af voor Boorsma zodat de strijd nu pas echt kan gaan losbarsten.

De door Jan Zwaagstra behaalde overwinning op Johannes van der Meulen kwam enigszins fortuinlijk tot stand, ogenschijnlijk vergt het einde van een dampartij net iets te veel concentratie van de meeste geroutineerde speler van DCT, ook nu ging van der Meulen tijdens het eindspel geheel onnodig de mist in en liep hij daardoor al weer tegen zijn 9e nederlaag aan, aan creativiteit geen gebrek maar van der Meulen vergeet het ijzer te smeden wanneer het heet is en dan kun je de meeste prachtige gewrochten op het bord hebben getoverd, aan het einde van de rit sta je wel mooi met lege handen !! Het is niet dat van der Meulen er een traan om zal laten maar middels ietwat meer precisie zou het zo maar kunnen dat van der Meulen bij thuiskomst “ De Internationale “ door de speakers laat schallen, in een 4 om 4 stand offerde van der Meulen geheel onterecht 2 schijven waar eentje al had volstaan om een puntendeling te forceren, daardoor kreeg Zwaagstra de kans om deze zinderende pot voortijdig te beslissen, een mogelijkheid die door de ijverige competitieleider van DCT met beide handen werd aangegrepen, natuurlijk gunt een ieder Zwaagstra de 2 punten maar het blijft jammer dat zo,n leuke partij zo moet eindigen !!

Op voorhand wist Lieuwe van der Veen dat hij de punten zeker niet cadeau zou krijgen tegen Piet Wiersma, er diende door van der Veen dan ook keihard gewerkt te worden om uitzicht te krijgen op een eventuele zege en het dient dan ook gezegd dat de nummer 5 van de ranglijst er werkelijk alles aan heeft gedaan om in het spoor van de koplopers te blijven, helaas voor van der Veen wilde Wiersma op geen enkele wijze zijn medewerking verlenen aan het feestje waarop zijn tegenstander zijn zinnen had gezet, de enerverende pot belandde al in een vroeg stadium in klassiek vaarwater en daarin voelden beide spelers zich als de spreekwoordelijke vis in het water, ondanks hevig wapengekletter werd ook na het late middenspel geen sprietje voordeel voor beiden waargenomen, dan moet het maar in het eindspel gebeuren moet van der Veen hebben gedacht maar ook in die fase bleef Wiersma kaarsrecht overeind, toen van der Veen de laatste grappige finesse overzag was de muziek gelijk uit de partij, niet dat Wiersma in genoemd geintje zou zijn getrapt maar van der Veen had het nochtans even kunnen proberen, zoals gezegd ging deze vlieger niet op voor van der Veen en meer dan een verdeling der punten zat er dan ook niet in, opnieuw toonde Wiersma aan dat hij zich niet zomaar van het kastje naar de muur laat sturen, een tegenstander dus om terdege rekening mee te houden.

Zonder geluk vaart niemand wel en dat was nu juist het essentiele ingredient hetgeen Yde van der Heide in zijn partij tegen Gijs Koelstra ontbeerde, of was er wellicht meer aan de hand………….hoogmoed komt voor de val, prijs de dag niet voor het avond is, verkoop de huid niet voor de beer geschoten is, allerlei toespelingen die van toepassing kunnen zijn op de tamelijk gemakzuchtige houding waarmee van der Heide dacht de buit al binnen handbereik te hebben, nu juicht de voormalig preses van DCT weleens vaker te vroeg en ook tegen Koelstra zondigde hij wederom tegen de ongeschreven regel dat een dammer tot de laatste snik op zijn hoede moet blijven voor de altijd op de loer liggende calamiteiten, tijdens het late middenspel wist van der Heide op vakkundige wijze een vijandelijke schijf te verorberen en leek hij zo op koers te liggen om de 2 punten binnen te halen, Koelstra op zijn beurt dichtte zich na deze achterstand weinig tot geen kansen meer toe op een gunstige afloop en zocht zijn heil toen maar in het fabriceren van diverse combinatieve dreigingen, wanneer van der Heide beter bij de les was gebleven dan had hij met speels gemak deze speldenprikken kunnen omzeilen maar een moment van onachtzaamheid of misschien wel overmoed leidde toch nog onverwacht zijn ondergang in, van der Heide trapte in een vrij simpel zetje en kon gelijk opgeven, dammen is nu eenmaal topsport en daarin is geen ruimte voor al te frivole geintjes en al helemaal niet voor lichtzinnigheid, laat dat een wijze les zijn voor van der Heide die daaruit lering zal moeten trekken………….of niet natuurlijk !!

Bijna had Leo van der Galien de zaak rond tegen Johannes van der West maar omdat bijna niet telt bleef het bij het afschieten van enkele losse flodders, van der West was genoodzaakt zich te bedienen van een veelal gedwongen zettenreeks maar enige hinder ondervond hij daar allerminst van, tot de 33e zet…………..van der West had net 6-11 uit zijn vingers laten glippen en toen had van der Galien middels een aardige doorbraakcombinatie de winst min of meer veilig kunnen stellen, zoals wel vaker dit lopende seizoen reageerde van der Galien veel te laconiek en verzuimde deze levensgrote kans te benutten, ook in het vervolg van de partij bleef van der Galien aanmodderen en dat bood van der West de kans middels een offer een uitstapje te plannen voor een tocht naar de damlijn, veel te gehaast wilde van der West de kroon op het werk zetten en overzag daarbij een simpele doch uiterst effectieve 2 om 2 die zijn overbuurman gelijk de zo gewenste dubbeldekker bracht, de overgebleven stand gaf van der Galien voldoende aanknopingspunten om voor de volle mep te gaan, van der West die even later ook een dam op het bord kegelde moest tot eigen ontzetting constateren dat diezelfde dam onderhevig was aan een vorm van huisarrest, met andere woorden : de dam was aan handen en voeten gebonden, toen van der West toch de euvele moed had bijeengeraapt en met zijn dammetje aan de wandel ging was het onmiddellijk over en sluiten, de dam werd gelijk bij de kladden gegrepen en van het speelveld verwijderd, voor van der West een sneue nederlaag want een puntje had hij wel verdiend, maar wat koop je daar voor tegenwoordig !!

De mooiste en tevens langste partij van de avond was die tussen de gebroeders Freerk en Douwe Douma, wat een uitputtingsslag moet dat zijn geweest, maar liefst meer dan 80 wederzijdse zetten !!!!!!..........................voorafgaande aan deze broederstrijd was Douwe de grote favoriet om met de zege aan de haal te gaan doch de tegenstand van Freerk was van een ongekende schoonheid, middels prachtig laveerwerk werd Douwe in bedwang gehouden en dus was laatstgenoemde aangewezen op het aanspreken en openen van een koffer met geduld, na het gelijkopgaande middenspel gebeurde er werkelijk van alles op het speelbord, diverse offers werden door beide spelers gebracht waarmee deze heerlijke pot naar een voor DCT begrippen ongemeen hoog niveau steeg, meermalen verschenen er 1 of meerdere dammen ten tonele en mede daardoor steeg de spanning tot een kookpunt, het kwam nu aan op uithoudingsvermogen en messcherpe blikken, het was uiteindelijk Freerk die als eerste van de 2 broers de pijp nagenoeg leeg had, middels een allerlaatste krachtsinspanning wist Douwe de partij naar zich toe te trekken en kon hij ruim na elven, moe maar voldaan, de 2 punten over de meet trekken, na afloop van deze marathonpartij was Freerk natuurlijk de morele winnaar want wat wist hij het Douwe verdomd lastig te maken, zulke partijen zijn pure reclame voor de damsport, daar krijgt de rechtgeaarde dammer nooit en te nimmer genoeg van, een pluim voor Freerk en Douwe is dan ook wel op zijn plaats !!

Even een tussendoortje......

Na de 14e speelronde van afgelopen maandagavond 24 november wordt het de hoogste tijd om een tussenbalans te gaan opmaken, wie neemt welke positie in en is dat wel of niet terecht, welke speler speelt het meest attractief, wie heeft het geluk aan zijn kont hangen en wie is juist de schlemiel van de huidige onderlinge competitie van DCT, allemaal vragen die een antwoord verdienen en daarom gaan we eens kijken welke prestaties de 15 dammers van DCT tot nu toe hebben neergezet.

We beginnen voor het gemak onderaan de ranglijst en gaan zo het rijtje af naar de bovenste stek. Op de laatste plaats vinden we Cor Boorsma, 12 partijen gespeeld waarin nog geen enkel puntje door Cor is bemachtigd, ondanks de rode lantaarn blijft Cor trouw de clubavonden van DCT bezoeken en dan toon je karakter, alle begin is nu eenmaal moeilijk, dat zullen veel dammers beamen, wanneer Cor iets geconcentreerder te werk gaat dan kunnen de resultaten niet uitblijven, komt tijd, komt raad !!

Freerk Douma presteert met 4 punten uit 11 wedstrijden zeker niet slecht en er had zelfs hier en daar een puntje meer in gezeten, Freerk laat zien dat hij op de goede weg is, de theoretische kennis moet nog enigszins worden bijgeschaafd maar wanneer dat euvel is verholpen moet een plaatsje in de middenmoot zeker tot de mogelijkheden behoren.

De nestor van DCT doet het middels vallen en opstaan, de ene partij is het alles, de andere weer helemaal niks, Johannes van der Meulen speelt dit seizoen te grillig om een rol van betekenis te kunnen vervullen, natuurlijk is de huidige 13e plaats voor een geroutineerde speler als Johannes beneden zijn stand en daarom is de algemene opinie dan ook dat Johannes nog flink van zich zal gaan afbijten, eergevoelig als Johannes is zal hij zich nooit en te nimmer in een ondergeschikte rol laten manoeuvreren.

Met 7 uit 9 laat Douwe Douma zien dat hij enorm aan progressie heeft gewonnen, de score had eigenlijk hoger kunnen/moeten uitvallen wanneer Douwe zijn zeker niet malse kansen had weten te verzilveren, de door Douwe gehanteerde speelstijl is van een verbluffend hoog gehalte al betaald zich dat niet altijd uit in klinkende munt, met de spelopvatting van Douwe zit het echter wel snor, Douwe speelt alsof hij nooit bij DCT is weggeweest, nog even en Douwe kan zijn opwachting gaan maken in de hoofdmacht van DCT, spelen in de PFDB competitie zal voor Douwe een goede zet in de richting zijn om de nodige ervaring op te doen.

Tot nu toe speelt Eelke Steringa een vrij ongelukkig seizoen, het zit de man uit Kootstertille bepaald niet mee in zijn jacht op een plaats bij de 1e acht, Eelke morste in enkele partijen nogal dure punten waarin hij geruime tijd uitzicht had op een positief resultaat, vooral de veel te snelle opgave tegen Leo van der Galien springt daarbij in het oog, het strijdplan van Eelke is al sinds mensenheugenis ongewijzigd gebleven maar wanneer hij daar eens van afweek kreeg hij gelijk de deksel op de neus, een jammerlijke ontwikkeling derhalve die Eelke niet in de koude kleren is gaan zitten, daar is maar 1 remedie op : back to the basic, ruilen waar ook maar enigszins mogelijk, dat levert tenminste punten op !!

Met Jan Zwaagstra gaat het ook al niet bepaald van een leien dakje, 7 uit 9 is niet echt een score waarvan je uit je dak gaat, ook Jan is die mening toegedaan maar een antwoord op zijn falen heeft hij nog niet weten te vinden en dus is er werk aan de winkel voor Jan, dat hij beter kan weet iedereen maar het valt niet mee om een volgestouwde kar die tot de assen in de modder is weggezakt weer vlot te trekken, Jan zal dus menig vrijgemaakt uurtje moeten benutten om zijn aloude vertrouwde niveau te hervinden.

Hardlopers zijn doodlopers : als ware het een bliksemschicht……….zo flitsend schoot Piet Wiersma uit de startblokken om vervolgens de weg naar succes geheel kwijt te raken, uit de laatste 4 partijen wist Piet maar 1 schamel puntje aan zijn totaal toe te voegen en mede daardoor duikelde hij naar de 9e plaats, nu is Piet er de speler niet naar om gelijk bij de pakken neer te gaan zitten en dus zal het herstel zich spoedig gaan aandienen, op het dambord is Piet werkelijk niets te dol en dan krijg je zo nu en dan de rekening gepresenteerd, toch zullen de opgelopen nederlagen Piet er niet van weerhouden om in zijn gewaagde speelstijl te blijven volharden, hulde voor die vastberadenheid !!

De 8e plaats is momenteel in handen van Sjouke Dijkstra maar die positie is behoorlijk wankel, diverse achtervolgers liggen op de loer om Sjouke op de ranglijst te gaan passeren, maar liefst 13 partijen heeft Sjouke inmiddels op de teller staan waarin hij 11 punten wist te behalen, dat Sjouke de strijd geenszins schuwt is terug te lezen uit het feit dat hij slechts 1 enkele remise toestond, het motto van Sjouke laat aan duidelijkheid niets te over : alles of niets, 5x was het inderdaad alles maar daar tegenover staan wel 7 nederlagen, Sjouke geniet echter meer van het spel dan van een puntje meer of minder, een hooggeprezen en tevens benijdenswaardige instelling !!

Verrassend of niet, maar de klassering van Johannes van der West is alleszins verdiend te noemen, met 11 uit 11 bekleedt hij een keurige 7e plaats en wellicht zit er nog meer in het vat voor deze fervente biljarter, toegegeven : dat doe je met ballen en een keu, wij doen het met schijven en een bord en ook daarop staat Johannes meer dan alleen zijn mannetje, het siert Johannes dat hij in zijn veelal fraai opgezette partijen de nek durft uit te steken en daar smullen dammers nu eenmaal van, uitzonderingen daargelaten natuurlijk, 4x moest Johannes het onderspit delven maar eveneens 4x bleef hij aan de goede kant van de score, een taaie rakker die Johannes !!

Aan de speelstijl van Yde van der Heide is met de beste wil van de wereld geen enkel touw vast te knopen maar dat hij er garen mee spint staat niet ter discussie, Yde heeft werkelijk lak aan welke theoretische wegen dan ook en vaart geheel zijn eigen koers, duizendpoot Yde schudt de ene onorthodoxe partij na de andere uit zijn mouw en dat zonder enige vorm van blikken en blozen, ook een kunst natuurlijk……………het dient dan ook gezegd dat de door Yde gespeelde partijen binnen DCT kringen zijn verheven tot volksvermaak nummertje 1, hoe het ook zij : met 12 uit 11 snoert Yde vrijwel alle critici de mond die menen de wijsheid in pacht te hebben, precies ja………….Yde doet het gewoon prima bij DCT !!

Subtopper Gijs Koelstra is een van de meest bekoorlijkste spelers van de DCT familie, middels een gevarieerd aanvallende stijl maakt hij het zijn meeste tegenstanders behoorlijk lastig, jammer is evenwel dat Gijs bij tijd en wijle nogal fors misgrijpt en daardoor zomaar tegen een 0 kan oplopen, voor Gijs zal die onvolkomenheid de dampret op geen enkele wijze drukken, het plezier staat bij Gijs voorop al zal hij altijd proberen een of andere scalp binnen te harken, wellicht dat Gijs nog 1 of 2 plaatsen gaat stijgen wanneer hij genoemde plooien heeft gladgestreken.

Het is voor de meeste leden van DCT geen geheim dat Lieuwe van der Veen graag rommelmarkten met een bezoekje vereert, misschien heeft het er niets mee te maken maar ook de partijen van Lieuwe ogen vaak nogal slordig, kennelijk zal het Lieuwe allemaal een worst zijn want hij is nog altijd zonder nederlaag en dan kun je toch heus wel een potje schuiven hoor, van de 8 gespeelde partijen wist Lieuwe er 6 winnend af te sluiten, 2x moest hij in remise berusten, met nog 20 partijen voor de boeg blijft het natuurlijk speculeren waar Lieuwe dit seizoen zal eindigen, ijs en wederdienende rekenen wij er bij DCT op dat Lieuwe dicht met zijn neus tegen het ereschavot zal hangen !!

Met slechts 1 verliespuntje in 8 wedstrijden zit Hans van Dijk op het vinkentouw, met argusogen worden de verrichtingen van de koploper bekeken om deze maar niet uit het vizier te verliezen, Hans is naar eigen zeggen nog niet bepaald in topvorm maar desondanks laat hij weinig tot geen steken vallen, niet onvermeld mag blijven dat Hans het damspel speelt met de nodige passie en aanvalsdrift, Hans heeft een broertje dood aan de hakkende mededammers…………geheel terecht overigens, wanneer Hans het voor elkaar weet te krijgen om zijn gedurfde speelstijl van nog meer cachet te voorzien dan is de dans om de Oene Visser wisselbokaal nog lang niet gestreden, de nu bezette 3e plaats biedt wat dat betreft voldoende perspectief op een ( nog ) hogere post.

Twee nederlagen moest Leo van der Galien slikken voordat hij weer de weg omhoog had gevonden, de onthutsend zwakke seizoenstart kreeg een veel rooskleuriger vervolg en inmiddels heeft Leo de 2e plaats op de ranglijst ingenomen, het is dan weliswaar niet alles goud wat er blinkt maar de punten stromen wel mooi binnen en dat geeft de burger moed in het vervolg van deze loodzware competitie, soms met de hakken over de sloot………….dan weer iets meer overtuigend, toch zal Leo niet geheel tevreden kunnen zijn over het vertoonde spel, dat kan en moet beter om een plaats bij de 1e drie af te dwingen, met 16 uit 10 blijft Leo voor de prijzen gaan, en diezelfde prijzen worden pas aan het eind van het seizoen uitgereikt, dus………wie weet !!

Ongenaakbaar : dat kun je gerust stellen wanneer je de imposante score van titelverdediger Binnen Brouwer aanschouwt, 9 partijen gespeeld en ze werden allen door Binne bekroond met een tweepunter, een 100% score derhalve en ook de wijze waarop Binne de overwinningen wist binnen te halen spreekt boekdelen, Binne speelt al sinds zijn jeugd bij DCT en dat heeft hem zeker geen windeieren gelegd, middels uitgekiend spel is Binne tijdens de meeste partijen de bovenliggende partij, neem daar de factor geduld nog eens bij en dan heb je een dammer die bijna niet is te kloppen, mede daardoor is Binne opnieuw de grote favoriet voor de gouden plak, natuurlijk ligt de druk bij Binne maar hij heeft wel vaker met dat bijltje gehakt en is dan ook niet snel van zijn stuk te brengen, voorlopig heeft Binne de touwtjes stevig in handen, afwachten in hoeverre hij die touwtjes zal laten vieren !!

Tot zover deze tussenbalans voor de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide, vanaf speelronde 15 weer “ normale “ rondeverslagen.



Sjouke Dijkstra raakt op stoom bij DCT !!

Terwijl een achttal spelers van damclub Twijzelerheide afgelopen maandagavond zat te zwoegen tegen het 2e garnituur van BEGB uit de buurdorpen Cornjum/Britsum, werden er voor de onderlinge competitie 3 partijen gespeeld.

Omdat Lieuwe van der Veen een fikse achterstand in het aantal gespeelde partijen heeft opgelopen was het min of meer noodzakelijk dat hij deze avond 2 maal in het strijdperk moest treden, in zijn 1e duel trok van der Veen gelijk het initiatief naar zich toe en daar had tegenstander Cor Boorsma nou niet bepaald op gerekend, hij had namelijk ergens in de wandelgangen gehoord dat van der Veen veelal een apathische houding prefereert boven welke inspanning dan ook, van der Veen zou een luie donder zijn, niets bleek echter minder waar………… wie Boorsma deze informatie had toegespeeld wilde onze jonge debutant niet kwijt maar dat hij zich besodemieterd voelde was overduidelijk af te lezen aan de verbouwereerde gezichtsuitdrukking, iemand zo op het verkeerde been zetten kun je dan ook gerust een rotstreek noemen, van der Veen verwoorde deze Judasstreek dan ook bijzonder treffend : “ je moet niet alles geloven wat men zegt “, de goedgelovige Boorsma werd al vroeg in de partij op achterstand gezet en kwam die dreun vervolgens niet meer te boven, de eerste 2 punten zaten in de knip van de goedgemutste van der Veen en dat gaf hem voldoende zelfvertrouwen om op jacht te gaan naar de scalp van zijn volgende opponent, te weten Freerk Douma.

Een gewaarschuwd mens telt doorgaans voor twee en dus zou Freerk Douma wel op zijn hoede zijn tegen van der Veen, mooi niet dus, ook Douma liep al in een vroeg stadium van de partij enige averij op en daarmee hielp hij onbedoeld zijn tegenstrever stevig in diens zadel, ondanks dat van der Veen niet geheel fit aan zijn missie tegen Douma begon was hij toch de bovenliggende partij, Douma is dan wel een doorzetter in hart en nieren maar eigenlijk waren zijn kansen na de opgelopen schijfachterstand tot een nulpunt gereduceerd, toen ook een heus slotoffensief niet het gewenste effect sorteerde was de 8e nederlaag in 10 partijen een feit geworden, door deze dubbele zege is van der Veen op gelijke hoogte gekomen met Hans van Dijk, dit duo heeft slechts 1 verliespunt meer dan koploper Binne Brouwer en dus is de spanning opnieuw toegenomen in de race naar de Oene Visser wisselbokaal.

Door voor de 3e achtereenvolgende keer de zege te grijpen heeft Sjouke Dijkstra meer dan alleen zijn visitekaartje afgegeven, ook de frivole partijopzet welke Dijkstra de laatste weken etaleert maakt hem weer een geduchte tegenstander waartegen de overige leden van DCT de handen meer dan vol zullen krijgen, tegen Douwe Douma speelde Dijkstra vanuit een bijzonder strakke organisatie waarin geen enkele zwakke plek was waar te nemen, toegegeven : Douma haalde bij lange na niet het niveau van zijn voorgaande wedstrijden maar ook dan zou hij aan een Dijkstra in deze vorm een behoorlijke kluif hadden gehad, Douma plaatste zo rond de 10e zet een brutale maar tevens halsbrekende uitval, de bewuste schijf was enige tijd goed te verdedigen maar Dijkstra toonde aan over engelengeduld te beschikken en sloeg toe toen Douma geen sluitende begroting meer vond om zijn muitende houtje te kunnen behouden, natuurlijk moest Douma nadien risico,s nemen om compensatie voor zijn nadelige stand te vinden, Dijkstra maakte daarop dankbaar gebruik van de ontstane ruimte en liep vervolgens nog vrij simpel door naar de damlijn, tegen dit geweld was Douma niet langer bestand en de punten gingen toch wel verdiend naar Dijkstra die daardoor is opgerukt naar een 7e plaats op de ranglijst.



Piet Wiersma zet vrije val in bij DCT !!

Na de 7e speelronde voor de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide had Piet Wiersma al 9 punten bijeen gesprokkeld, niets wees er op dat hij zijn prima vorm zou gaan verliezen maar het kan soms raar lopen, ook in de damsport zal men uiterst scherp moeten blijven acteren om de punten binnen te kunnen halen, het ontberen van die broodnodige nauwkeurigheid is er welhaast debet aan dat Wiersma voor de 3e achtereenvolgende keer een nederlaag moest slikken, in zijn partij tegen Sjouke Dijkstra raakte Wiersma vooralsnog niet of nauwelijks in de problemen en omdat ook Dijkstra geen gekke bokkensprongen maakte leek een verdeling der punten de meest voor de hand liggende uitslag te gaan worden, in een flinterdunne stand stapelde Wiersma echter fout op fout en dan is Dijkstra niet te beroerd om daarvan te profiteren, ook laatstgenoemde kan de punten heel goed gebruiken en dankbaar ontfermde Dijkstra zich vervolgens over de 2 zo royaal aangeboden punten, na dit nieuwe echec is Wiersma voorlopig uit de subtop geduikeld en zal hij zichzelf vast gaan afvragen waarom zijn rekenkunsten hem momenteel in de steek laten, het antwoord op die vraag zal nog een barre zoektocht worden, maar niets is onmogelijk !!

Bijna was Douwe Douma er in geslaagd het huzarenstukje uitgevoerd tijdens de voorgaande ronde een heus vervolg te geven, maar omdat bijna niet helemaal is bleef hij steken op remise tegen Johannes van der West, met dat zwaarbevochten resultaat mocht van der West meer dan zijn beide handen dichtknijpen want wat heeft Douma een oceaan aan kansen laten liggen………………zelfs 2 schijven voorsprong waren niet aan Douma besteedt en daarmee deed hij zichzelf natuurlijk veel tekort, van der West greep op de valreep de door hem aangereikte strohalm gretig in beide knuisten en wist op miraculeuze wijze een punt uit het vagevuur weg te slepen.

Twee partijen op 1 avond : die luxe is niet voor ieder lid van DCT weggelegd doch deze avond mocht debutant Cor Boorsma zich in deze overheerlijke pap van weelde baden, Boorsma genoot ook zichtbaar van alle aandacht van zijn dammende medemens, zijn beide tegenstanders echter waren minder coulant want zij toonden geen enkel mededogen met de nog puntloze Boorsma, allereerst was daar Hans van Dijk die zijn automatische piloot puur langs de vele theoretische luchtwegen vloog om vervolgens en passant enkele vijandelijke schijven mee te pikken om deze nadien met groot vertoon van macht in het toen al overvolle doosje te kwakken, van Dijk gaat voor de titel en dus dienen er geen punten te worden gemorst, ook deze overwinning werd door van Dijk uitbundig gevierd, met toeters en bellen !! Ook Gijs Koelstra was een maatje te groot voor de naar succes hunkerende Boorsma, veni, vidi, vici waren de niet misselijke bewoordingen waarmee Koelstra na afloop van de partij zijn euforische stemming weergaf, na zo,n 30 wederzijdse zetten was het game over voor Boorsma die ook na deze sportieve tegenslag geen enkele traan liet, integendeel zelfs : de 2 rijen parelwitte tanden straalden als nooit tevoren, immers Boorsma weet ook dat iedere beginnende dammer leergeld moet betalen, de 1 wat meer dan de ander maar Boorsma zijn tijd komt nog wel, vast en zeker !!

Je staat 4 schijven voor en toch kun je de winstgang maar niet vinden, Johannes van der Meulen had in het middenspel Freerk Douma alle hoeken van het bord laten zien en was in het eindspel met 4 schijven en een dam tegen 1 dam van Douma natuurlijk heer en meester, normaliter wint zo,n eindspelletje moeiteloos maar door een herhaling van zetten dreigde een onherroepelijke remise, dat zijn nu eenmaal de regels en daarover was van der Meulen zo teleurgesteld dat hij de partij pardoes opgaf, wanneer van der Meulen echter iets verder had gekeken dan zijn neus lang is dan had hij kunnen constateren dat hij door het weggeven van slechts 1 schijfje een winnend 4 om 1 eindspel had kunnen afdwingen, uit dit toch wel hilarische voorval zal van der Meulen de nodige lering trekken, voor Douma waren het welkome punten.

Voormalig remisekoning Eelke Steringa is een andere weg ingeslagen, de puntendelingen sijpelen nog maar mondjesmaat binnen, Steringa heeft zijn oerdegelijke speelstijl ( tijdelijk ) ingeruild voor het avontuur en dat is nogal wennen voor iemand die zijn schijven koestert als ware het zijn eigen kinderen, de manschappen van Steringa werden in een vroeg verleden nogal beschermd opgevoed en hen werd dan ook de welgemeende raad medegegeven zich niet op de helft van de tegenstander te vertonen, maar goed………tijden veranderen en ook Steringa stoomt op in de vaart der volkeren, of dat een goede keuze zal zijn moet de tijd nog uitwijzen, feit is evenwel dat Steringa tegen zijn 4e nul opliep en dat tegen de nu niet bepaald okselfris spelende Yde van der Heide, vrij gewaard van welke doctrine dan ook post van der Heide zijn schijven op elk willekeurig veld welke in zijn gretige vizier verschijnt, tamelijk losbandig worden de meest onsamenhangende stellingen door van der Heide ingenomen en het dient gezegd : dat siert hem. Steringa was er maar mooi klaar mee, sterker nog : hij was er door in de aap gelogeerd, vrijwel nergens op het bord vond Steringa een aanknopingspunt om een succesvolle aanval op te kunnen zetten, laat staan af te ronden, dan weer laveerde van der Heide zijn zwarte schijven naar rechts, dan weer naar links, soms zelfs door het hart van de nogal weke afweer van zijn lichtelijk aangeslagen opponent, Steringa werd door al dat gemanoeuvreer bijkans dol gedraaid en werd vervolgens gedwongen spijkers op laag water te zoeken, uiteindelijk mondde het uit in water naar de zee dragen, dweilen met de kraan open………………nee, geen plezierige damavond voor Steringa derhalve, als klap op de vuurpijl greep de tevens voor TOG Eastermar uitkomende Steringa in het eindspel gruwelijk mis doordat hij de enige verliezende combinatie die de partij nog herbergde finaal overzag, men krijgt niet altijd hetgeen men heeft verdient, ook Steringa niet !!

Eindelijk eens een strakke pot : en dat werd tijd ook want Leo van der Galien speelt niet bepaald de pannen van het dak, nee………hij trekt zeker nog geen volle zalen met zijn ondermaatse partijen, tijdens het recente FK eindigden 8 van de 9 partijen in remise, daarvan raakt geen enkele dammer in een hosanna stemming, in de Nationale Competitie gaat het al een stuk beter, ook in de PFDB competitie gaat het zeker niet slecht en ook tijdens de onderlinge competitie van DCT lijkt van der Galien zijn drive weer te hebben gevonden al zijn de gespeelde potjes zeker niet sprankelend te noemen, tegen Jan Zwaagstra boekte de vice kampioen alweer zijn 7e opeenvolgende overwinning maar nog belangrijker was hoe deze 2 punter tot stand kwam, toegegeven : Zwaagstra gaf zijn gulzige tegenstrever de nodige speelruimte om de lakens uit te delen op het speelbord, de partij belandde in een door van der Galien doorgaans verafschuwd klassiek speltype maar omdat Zwaagstra zijn kroonschijf te vroeg had opgespeeld lagen juist daar de kansen, toen Zwaagstra de laatste mogelijkheid op een onderhoudende partij had verspeeld was het pleit snel beslecht, laatstgenoemde moest om een doorbraak te voorkomen een schijf afstaan en op het moment dat hij dacht middels een ruil alle onheil te hebben afgewend werd hij op onaangename wijze getrakteerd op een sluwe damcombinatie, Zwaagstra liet zich dit alles niet meer bewijzen en berustte in een nederlaag.

Door de jongste resultaten blijft de niet spelende Binne Brouwer de ranglijst aanvoeren met in zijn kielzog Hans van Dijk, ook Lieuwe van der Veen ligt met slechts 1 verliespunt op de loer, spanning ten top bij DCT !!



Gebroeders Douma laat tanden zien bij DCT !!

Omdat afgelopen maandagavond het keurkorps van damclub Twijzelerheide moest aantreden tegen Fortuin Dokkum, kon de competitieleider slechts 3 partijen programmeren die allen het predicaat strijdvaardig verdienden. Het moest er natuurlijk een keer van komen : de 1e overwinning voor Freerk Douma, in zijn 8e competitiewedstrijd kreeg Douma eindelijk loon na hard werken, tegenstander Cor Boorsma die evenals Douma nog puntloos was, was er ook alles aan gelegen de niet bepaald benijdenswaardige rode lantaarn over te dragen aan zijn dammaat Douma. Net na de virtuele aftrap liet Douma zien dat het hem deze avond menens was, onvervaard trok hij ten strijde en op die tactische aanpak moest Boorsma het antwoord grotendeels schuldig blijven, middels vereende krachten werd de stelling van Boorsma fiks aan de tand gevoeld door een ontketende Douma, na zo,n 15 zetten wist Douma de basis te leggen voor zijn uiteindelijk overwinning, laatstgenoemde strafte een onnauwkeurige zettenreeks van zijn overbuurman op werkelijk fenomenale wijze af, de pas door Douma verworven dam verdween relatief weer snel van het slagveld maar het uitstapje naar de overkant bleek bijzonder lucratief voor Douma uit te pakken, met maar liefst 2 schijven voorsprong kon Douma met een gerust hart achterover leunen loerend op nieuwe kansen om de voorsprong of te consolideren of zelfs nog uit te breiden, doordat Boorsma risico,s moest gaan nemen regen de gelegenheden zich voor Douma om de genadeklap uit te delen aaneen, uit het arsenaal aan mogelijkheden benutte Douma er eentje ten volle en dat bracht hem zoveel voordeel dat Boorsma het verder wel geloofde, voor Douma een enorme morele opsteker die hem het nodige zelfvertrouwen zal geven in deze spannende competitie, Boorsma zal nog even in de wachtkamer moeten plaatsnemen maar ook zijn honger naar succes zal binnen niet al te lange tijd worden gestild.

Dat Douwe Douma een aardig potje kan dammen staat buiten kijf maar meestal ontbeerde hij net dat ene beetje geluk om 1 of zelfs 2 punten te scoren, Douwe wist alleen de volle mep binnen te harken tegen Cor Boorsma, in zijn overige partijen tegen veelal ervaren spelers was hij dikwijls dicht bij een stunt, deze speelronde stond Douma voor de loodzware taak de zeker niet malse Jan Zwaagstra het damleven zuur te gaan maken, gelukkig heeft Douma lak aan welke reputatie dan ook en die niet gering eigenschap was terug te lezen op het speelbord, via fraai uitgevoerde aanvallen werd de speelhelft van Zwaagstra gezocht en gevonden en zeker niet zonder succes, Zwaagstra werd door Douma brutaal op eigen helft vastgepind, tot hier en niet verder moet Zwaagstra wellicht hebben gedacht toen hij de botte bijl hanteerde om zijn territorium tegen de bijna buitenaardse krachten van Douma te kunnen verdedigen, ondanks het hak, trek, duw en plakwerk van zijn opponent week Douma geen centimeter af van de door hem ingeslagen weg naar victorie, Zwaagstra die ook niet voor een kleintje vervaart is moest in het vervolg van dit prachtige schouwspel erkennen dat de door Douma ten toon gespreide huisvlijt op geen enkele wijze was te weerleggen, in het eindspel liet Douma er vervolgens geen sprietje gras meer over groeien wie de zege zou toekomen, middels een ingenieuze vangstelling werd Zwaagstra van zijn laatste illusies beroofd en had Douma zijn eerste echte grote scalp binnengehaald, de rest van het deelnemersveld is alvast gewaarschuwd !!

De denkers van DCT en Tinke en Sette van een natje en droogje voorzien: frietjes bakken, gehaktballen gereed maken voor consumptie, flessen doppen, frisdrank inschenken en ook nog eens thee en koffie aan al die dorstige kelen serveren, nee…………..geen lichte kost derhalve voor Yde van der Heide, bovendien moest van der Heide vol aan de bak op het 100 veldenbord waarachter Sjouke Dijkstra had plaatsgenomen om deze avond als tegenstander voor onze duizendpoot te fungeren, natuurlijk weet van der Heide als geen ander allerlei hand en spandiensten op uiterst correcte wijze te combineren maar een potje dammen, hoe oneerbiedig dat laatste ook moge klinken…………..vergt toch iets meer dan alleen doorzettingsvermogen, kennis van zaken is in onze weledele damsport bepaald geen sinecure maar HET toverwoord om een dampartij tot een bevredigend einde te kunnen brengen is concentratie, daaraan ontbrak het de voormalig preses van DCT in ruime mate, niet echt verwonderlijk wanneer je van hot naar her moet hollen om de gedane bestellingen af te kunnen leveren, zo kon het gebeuren dat Dijkstra regelmatig tegen een lege stoel moest aankijken hetgeen hem er echter niet van weerhield een puike pot op het bord te toveren, van der Heide hield het weliswaar lange tijd droog maar mede door alle nevenactiviteiten verloor van der Heide langzaam doch zeker de grip op de partij, sportiviteit staat bij DCT hoog in het vaandel en dus werd tijdens de vele plichtplegingen door van der Heide overigens met verve uitgevoerd, het uurwerk niet of nauwelijks beroerd door Dijkstra, aan bedenktijd geen gebrek maar de broodnodige oplettendheid liet van der Heide behoorlijk in de steek, als een gretige jonge hond wist Dijkstra de zwakke plekken van zijn veelal afwezige tegenstrever met speels gemak bloot te leggen, het was dan wel niet het ei van Columbus maar toch was de winnende slagzet van Dijkstra origineel te noemen, van der Heide fietste vanaf dat moment achter de feiten aan waarop Dijkstra hem alras het nakijken gaf, sommige dingen gaan nu eenmaal niet hand in hand, er staan tijdens een dampartij een aantal stoelen geparkeerd en die staan er niet voor niets, van der Heide kreeg het echter niet voor elkaar om voor langere tijd 1 van genoemde zetels te bemannen, werken en tegelijk dammen gaan niet bepaald samen, een meer dan lastige combinatie die dan ook door de KNDB ten stelligste wordt afgeraden, waarvan acte !!



Vrouwe Fortuna eregast bij DC Twijzelerheide !!

Het contrast was afgelopen maandagavond tijdens de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide groot, levensgroot eigenlijk, de damsport kan zo nu en dan behoorlijk onrechtvaardig zijn, wreed zelfs !! Drie spelers van DCT kunnen daar na hun gespeelde partijen voor de 10e ronde een fiks woordje over meepraten, het waren achtereenvolgens Freerk Douma, Johannes van der West en Douwe Douma die het henzelf min of meer mochten aanrekenen dat zij deze avond allen met een flinke kater achterbleven, de kansen op een positief resultaat regen zich voor genoemd trio aaneen maar het benutten van diezelfde mogelijkheden bleek uiteindelijk het te grote struikelblok in hun missie naar 1 of meerdere punten.

Een prima partij op het speelbord leggen en dan aan het einde van de rit toch nog met lege handen komen te staan, dat overkwam Freerk Douma tegen Yde van der Heide, middels een uitstekende positionele strategie wist Douma zijn overbuurman de duimschroeven behoorlijk aan te draaien, van der Heide leek in het vergevorderde middenspel eindelijk een passend antwoord op de uitgestippelde beleidslijnen van Douma te hebben gevonden doch juist toen ging van der Heide volkomen de mist in, Douma won ogenschijnlijk uit het niets zomaar 2 volle schijven en leek af te koersen naar een verrassende overwinning, jammer genoeg liet Douma op onverklaarbare wijze de teugels vieren en dat bood van der Heide vervolgens de kans om de partij naar zijn hand te zetten, laatstgenoemde wist door een lichte doch doeltreffende finesse de overkant te bereiken, de overgebleven schijven van Douma waren na deze mentale dreun niet meer in staat zich op te richten en werden toen geruisloos van het bord gezwiept, verdiend of niet : van der Heide was na afloop maar wat blij met deze onverwachte geste, dit in tegenstelling tot Douma die er een ietwat verslagen bij zat, daardoor zal de 1e overwinning voor Douma nog even op zich moeten laten wachten, maar dat deze er binnenkort zal komen staat als een paal boven water.

Werkelijk alle registers werden opengetrokken in de partij Lieuwe van der Veen – Johannes van der West, korte lontjes, explosief sfeertje, vlam in de pan…………….steeds duidelijker werd dat deze krachtmeting vroeg of laat zou gaan uitmonden in een strijd op leven en dood, na ruim 20 zetten barstte het geschil pas goed los en was het wapengekletter niet van de lucht, de door van der Veen beklommen barricades ten spijt kon hij niet voorkomen dat zijn tegenstrever er met een vijandelijke schijf vandoor ging, van der West leek daardoor op rozen te zitten en dus kon er niets meer misgaan, toch moet de veerkracht die van der Veen in het vervolg van de partij etaleerde diens tegenstander enigszins hebben verrast, vanaf dat onzalige moment raakte van der West het spoor volslagen bijster en alras kon van der Veen het materiële evenwicht weer herstellen, erop en erover heen, het ijzer smeden als het heet is………..aan strijdkreten geen gebrek derhalve en toen van der Veen ook daadwerkelijk de daad bij het woord ging voegen waren de rapen pas goed gaar voor van der West, de schijven van laatstgenoemde bewogen zich als aangeschoten wild over de 100 velden alwaar van der Veen meermalen de trekker overhaalde om het gespuis tot een nietig hoopje te reduceren, kort daarop ging van der West over tot een gedwongen capitulatie der armee en was het feest compleet voor van der Veen, hoe een deceptie welke van der West vast nog een poosje zal blijven achtervolgen !!

Eveneens een bekoorlijke pot werd door Douwe Douma op het bord getoverd tegen de grillig acterende Leo van der Galien, laatstgenoemde onderhoudt al enkele jaren een nogal intense relatie met Vrouwe Fortuna en aan die liefdesverhouding lijkt maar geen eind te komen, Douma liet middels een opportunistische speelstijl zijn iets te luidruchtige opponent niet in zijn favoriete genre komen en wist langs die weg de boot lange tijd af te houden, het zorgvuldig opgebouwde terreinvoordeel voor van der Galien leek op weg naar het eindspel niet door te kunnen slaan naar partijwinst, doordat beide heren nogal wat bedenktijd in hun stellingen hadden geďnvesteerd werd de tijdnoodfase cruciaal, daarin bleek van der Galien net iets bedrevener dan zijn belager, met de remisehaven in zicht ontnam een vreselijke blunder Douma gelijk alle illusies op een goede afloop, Douma die een leuke meerslagfinesse in gedachten had gaf pardoes zo,n slordige 83% van zijn schijven weg, bleef er nog eentje over en dat eenzame schijfje had natuurlijk geen enkele kans tegen de 6 schijven die van der Galien nog tot zijn beschikking had, een hard gelag voor Douma maar tegen 2 tegenstanders tegelijk is het natuurlijk kwaad kersen eten en dus eigenlijk onbegonnen werk, laat onverlet dat Vrouwe Fortuna en van der Galien nog lang niet op elkaar zijn uitgekeken al lonken ook van der Heide en van der Veen nadrukkelijk naar de charmes van deze schoonheid !!

Cor Boorsma wist competitieleider Jan Zwaagstra maar niet uit diens tent te lokken, menig goedbedoelde invitatie van Boorsma aan het adres van Zwaagstra om toch vooral maar op de speelhelft van Boorsma te verschijnen werd door de uiterst conservatief spelende Zwaagstra vriendelijk doch ondubbelzinnig afgewezen, dientengevolge bleef rekruut Boorsma niets anders te over dan zelf maar het vijandelijk gebied te betreden, helaas bleef deze brutale uitval niet zonder gevolgen, voordat Boorsma tot 10 kon tellen was zijn damcollega met een aantal van zijn manschappen de achterste linie akelig dicht genaderd, de schijven van Boorsma waren al te ver opgerukt om het achtergebleven voetvolk de benodigde assistentie te kunnen verlenen, weldra was de strijd gestreden en kon Zwaagstra zijn 3e overwinning aantekenen.

Gelet op het feit dat van der Heide en Boorsma relatief snel hun partij hadden afgewerkt, werd besloten dat beide heren nog wel een potje konden gaan schuiven en wel tegen elkaar, aldus geschiedde : deze keer was van der Heide beter bij de les en liet hij zich niet nogmaals verrassen, Boorsma daarentegen ontbeerde juist de opperste concentratie die nodig is om een partij tot een goed einde te kunnen brengen, van der Heide liet er geen gras over groeien en greep in hogesnelheidstreinvaart de beide punten die hem een reuzensprong in het klassement bezorgde, van de 9e naar de 6e stek !! Voor de 5e maal dit seizoen ging Johannes van der Meulen onderuit, op papier trof hij in Eelke Steringa een vrijwel gelijkwaardige tegenstander, toch was het van der Meulen die grotendeels de lakens uitdeelde maar Steringa laat nu eenmaal graag het initiatief over aan hen die denken daar baat bij te hebben, zo kabbelde de partij voort en leek remise een logische uitslag te gaan worden, in een flink uitgedunde stand zag van der Meulen plotsklaps een pot goud aan het eind van de regenboog schemeren en vervolgens werd zonder dralen de tocht naar de overkant ingezet om met een dam op zak de 2 punten te kunnen opstrijken, die dam kwam inderdaad op het bord maar verdween sneller dan dat het kleinood was gekomen, de vermeende lokzet miste haar uitwerking niet want Steringa hield er een schijf meer aan over, het laatste woord was toen aan Steringa die de overgebleven 2 om 1 stand simpel naar winst wist te voeren, van der Meulen die iets te veel wilde kreeg zodoende toch nog de deksel op zijn neus, onvoorspelbaar dat dammen !!

Lijstaanvoerder Binne Brouwer sloop op kousenvoeten naar een voordelige positie tegen Piet Wiersma, het mulle zand door Brouwer in de ogen van Wiersma gestrooid was er debet aan dat laatstgenoemde nietsvermoedend het slachtoffer werd van dreigend schijfverlies, om dit onheil af te wenden dacht Wiersma een ingenieuze oplossing te hebben gevonden, echter niets was minder waar, Brouwer had weer eens verder gekeken dan zijn neus lang is en kwakte uiterlijk onbewogen een monter dammetje op het bord, tegen deze frisse doch straffe wind was de uitgemolken stelling van Wiersma geen lang leven beschoren, daarvan doordrongen stopte Wiersma een dikke pijp die hij vervolgens manmoedig overdroeg aan Maarten, vanzelfsprekend zaten daar ook de 2 punten voor Brouwer bij die ook na 8 partijen op een 100% score staat, de titelkandidaat voor de Oene Visser wisseltrofee heeft daarbij de hulp van Vrouwe Fortuna nog niet nodig gehad, en dat wil wat zeggen !!

Sjouke Dijkstra zakt na zijn nederlaag tegen Gijs Koelstra steeds verder weg op de ranglijst, door schade en schande wijs geworden liet Koelstra het deze speelronde wel uit zijn hoofd om oogcontact te zoeken met Dijkstra, het zeker niet alledaagse speltype hetgeen de toeschouwers voorgeschoteld kregen deed menig damhart sneller bonzen, bonzen……dat deed ook Koelstra en wel met beide vuisten tegelijk op de deur van de vesting die Dijkstra heette, deze leek zijn zaakjes ondanks het bombardement van Koelstra aardig onder controle te hebben, solide bijna, toch vond Koelstra net dat ene piepkleine gaatje welke de basis moest leggen voor de overwinning, de door Koelstra verworven dam maakte in het verdere verloop van de partij de dienst uit, het siert Dijkstra dat hij niet gelijk het behang van de muren ging krabben doch kans op enige vorm van rehabilitatie zat er toen niet meer in, Koelstra is inmiddels opgeklommen naar een alleszins respectabele 4e plaats.



Johannes van der Meulen op weg terug bij DCT !!

Wanneer een dammer een aantal partijen op rij een nul moet incasseren, dan kan het bijna niet anders dan dat het zelfvertrouwen een flinke deuk oploopt, karaktermens Johannes van der Meulen uit Zwaagwesteinde kan echter wel tegen een of meerdere stootjes, ook enkele opeenvolgende weken van sportieve tegenslag hebben het voormalig lid van de inmiddels ter ziele zijnde damclub de Skouwer uit Driesum geenszins uit het lood doen slaan. Integendeel zelfs, van der Meulen wist zowel in ronde 8 als ronde 9 de volle mep te bemachtigen, tegen Douwe Douma ging het dan wel niet van een leien dakje maar het geduld werd uiteindelijk wel beloond met 2 punten, een week later tegen Cor Boorsma haalde van der Meulen opnieuw de zege binnen, deze overwinning kwam een stuk eenvoudiger tot stand want het was Boorsma die zich 2 maal lelijk verrekende, met zoveel voordeel weet van der Meulen doorgaans wel raad, zo ook nu en daardoor is de meest geroutineerde speler van DCT opgeklommen naar een 8e plaats op de ranglijst.

De eerste overwinning voor Douwe Douma zal niet al te lang meer op zich laten wachten, de door Douma gehanteerde spelopvatting verdient alle lof, in het geheel niet angstig voor welke reputatie dan ook laat Douma fris en aanvallend spel zien, een aanwinst voor DCT !!

Cor Boorsma mag dan nog wel puntloos zijn, ook hij behoeft zeker niet te wanhopen, middels wat meer precisie en concentratie zal het tij spoedig keren ten voordele van Boorsma, de laatste 2 nederlagen tegen Johannes van der West en Johannes van der Meulen zijn bepaald geen schande, het gebrek aan de benodigde routine deed hem in genoemde partijen min of meer de das om, geen man overboord want Boorsma is tot heel veel in staat, het moet er alleen nog wel even uitkomen en dat kost nu eenmaal enige tijd.

Freerk Douma zal er de komende weken alles aan doen om uit de neerwaartse spiraal te geraken, te dikwijls liggen fikse blunders ten grondslag aan onnodige nederlagen, dat Douma heus wel een potje kan dammen bewees hij al tegen Leo van der Galien en Eelke Steringa, tegen hen kwam hij net tekort om een puntje te kunnen scoren, wanneer Douma zich iets meer gaat verdiepen in de openingstheorie dan komen die punten vast en zeker nog wel binnensijpelen.

Dat Johannes van der West zijn partij tegen Yde van der Heide zou verliezen had ook hijzelf niet kunnen bevroeden, van der West stond in het geheel niet minder dan zijn overbuurman maar vergreep zich in het middenspel aan een uiterst dubieuze ruil, diezelfde ruil bleek niets anders te zijn dan een gruwelijke misrekening die van der West prompt op schijfverlies kwam te staan, veelal weet van der Heide zich met zulk een luxe geen raad maar tegen van der West wist de voormalig coryfee van DCT zijn op een presenteerblaadje aangeboden voordeel wel vast te houden, het resterende gedeelte van de partij werd door van der Heide op keurige wijze vertaald naar de 2 punten, van der West had zich bij winst in de subtop kunnen nestelen, helaas een gemiste kans, al komen er nog volop mogelijkheden voor laatstgenoemde om een top 6 plaats af te dwingen.

Door een alleszins verdiende overwinning op Eelke Steringa wist Binne Brouwer zijn 7e achtereenvolgende winstpartij te realiseren, Brouwer speelt dan nog niet groots maar hij springt wel uiterst effectief met zijn kansen om, wanneer de titelverdediger echt in vorm geraakt dan is hij door bijna niemand af te stoppen en kan het binnenhalen van de Oene Visser wisseltrofee hem bijna niet meer ontgaan, Steringa zocht naarstig naar middelen om zijn geslepen tegenstander op gepaste afstand te kunnen houden, deze missie leek geruime tijd kans van slagen te hebben maar tegelijkertijd moest hij nogal wat terrein prijsgeven, het door Brouwer toegepaste positionele geweld werd Steringa echter in het eindspel noodlottig, de schijven van Steringa hingen als los zand aan elkaar en mede daardoor slaagde hij er niet meer in om van zijn stelling een harmonieus geheel te smeden, middels enkele fikse mokerslagen serveerde Brouwer de partij vervolgens op indrukwekkende wijze uit, 14 uit 7 zijn cijfers die er niet bepaald om liegen.

Ook voor Lieuwe van der Veen verloopt het seizoen tot nog toe crescendo, weliswaar heeft van der Veen nog maar 4 wedstrijden kunnen spelen maar duidelijk is al wel dat er ook nu weer terdege rekening dient te worden gehouden met de schatbewaarder van DCT, je hoeft niet altijd gepolijst te werk te gaan om succes te boeken, tegen Sjouke Dijkstra weet je het maar nooit maar desondanks koos van der Veen voor een risicovol opgezet plan welk door Dijkstra stevig werd omarmd, ook hij is namelijk een fervent liefhebber van een stevig potje robberen, de schijven vlogen bijna letterlijk van het speelbord, de strijd was dan ook behoorlijk heftig, tijdens het middenspel werd er door beide kemphanen flink op los gecombineerd met als gevolg : elk verkreeg de beschikking over een fraaie dam al was het materiële evenwicht wel enigszins verstoord, van der Veen zaaide met een schijf meer nogal wat paniek in de tent van Dijkstra, daardoor schoten de haringpennen nagenoeg los en was de schuilplaats van Dijkstra ruim voor de tijdscontrole ontmanteld, na nog een schijf te hebben verorberd lag de gehele achilleshiel van Dijkstra open en bloot, toen vervolgens ook de dam van Dijkstra werd geëlimineerd was het game over en de zege voor van der Veen was daar.

De 4e afgeleverde zet van Piet Wiersma in zijn partij tegen Leo van der Galien kon gerust discutabel worden genoemd, 6 zetten later verkeerde Wiersma in grote problemen al had hij op dat moment nog enigszins gelegenheid om genoemde dilemma,s het hoofd te kunnen bieden, kennelijk was Wiersma zich niet geheel bewust van de macabere positie waarin hij zich bevond, althans niet in 1e instantie, dat besef kwam zo rond de 15e zet maar toen was het kwaad al min of meer geschied, op de 20 zet kroop Wiersma wat al te opzichtig achter een vijandelijke schijf waarop van der Galien een niet al te moeilijke damcombinatie liet volgen, na deze voor Wiersma ongunstige slagenwisseling was het geloof in een goede afloop mijlenver te zoeken, ook het ontberen van de broodnodige veerkracht was er debet aan dat Wiersma de partij na 25 wederzijdse voor gezien hield.



Binne Brouwer terug op de troon bij DCT !!

Na de 7e speelronde voor de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide heeft titelverdediger Binne Brouwer voorlopig de heerschappij van Hans van Dijk overgenomen. Tegen debutant Cor Boorsma stuitte Brouwer op behoorlijke tegenstand, Boorsma wenste zich niet af te laten slachten en hield het spel vrij overzichtelijk, ondanks dit nobele streven wist Brouwer de regie over de partij te behouden en zadelde hij zijn jonge tegenstrever op met allerlei listige dreigingen, Boorsma hield lang stand maar toen hij een doorbraak moest toestaan was er weinig tot geen eer meer te behalen tegen de gedoodverfde favoriet die maar al te graag de Oene Visser wisseltrofee voor de 3e maal in successie wil binnen halen.

Door een gestroomlijnde overwinning op Freerk Douma wist Piet Wiersma zijn 3e plaats op de ranglijst intact te houden, al vroeg in de partij was een fikse blunder van Douma er debet aan dat deze tegen een achterstand van maar liefst 2 schijven moest aanhikken, mede door deze vrijgevigheid kwam Wiersma in het vervolg van dit duel niet meer in de problemen en werd tevens zijn 3e winstpartij zo een feit.

Jan Zwaagstra was deze avond niet geheel bij de les want een vrij simpele combinatie bezorgde zijn overbuurman Gijs Koelstra een vrije doortocht naar de overkant, hoe Zwaagstra vervolgens ook ploeterde om de dubbeldekker te vangen, het mocht niet baten, Koelstra had het kleinood veilig achter een aantal schijven geposteerd zodat Zwaagstra geen enkele kans kreeg de dam te kunnen elimineren, middels een grappig rondslagje besliste Koelstra vervolgens deze ongelijke strijd.

Een merkwaardige partij verscheen er op het bord van Johannes van der Meulen en diens opponent en naamgenoot Johannes van der West, het ene moment was het van der Meulen die de bovenliggende partij leek te zijn maar een aantal zetten later was het weer van der West die de beste papieren leek te hebben, wie als uiteindelijke overwinnaar achter het bord vandaan kon stappen bleef zodoende lange tijd in het ongewisse, plotsklaps leken alle kansen op een tweepunter in het verschiet te liggen voor de oudste van het stel, al helemaal toen van der Meulen een fraaie dam op het bord toverde, echter ook van der West liet zich niet onbetuigd en wist een schijf te promoveren tot dam, daarmee leek de partij een vredig einde te krijgen ware het niet dat van der Meulen zich in het eindspel nog lelijk te grazen liet nemen, van der West maakte daarop korte metten met de overgebleven schijven incluis dam van zijn onaangenaam verraste tegenstander, 2 niet meer verwachte punten voor van der West derhalve.

In zijn 5e partij smaakte Yde van der Heide eindelijk het zoet der overwinning, tegen de frank en vrij spelende Douwe Douma ging dat in het geheel niet zonder slag of stoot, Douma had zijn manschappen met verve naar het centrum weten te dirigeren en leek daar de basis te leggen voor een hernieuwde kennismaking met succes, van der Heide maakte met zijn witte schijven talloze omzwervingen om Douma op een dwaalspoor te brengen en die strategie wierp in het vroege middenspel haar vruchten af, door middel van een geslepen combinatie mocht van der Heide 2 volle schijven voorsprong nemen, Douma knokte nog voor wat hij waard was, kwam zelfs nog op dam maar de overmacht werd hem uiteindelijk toch te veel en aan verlies was toen niet meer te ontkomen.

Het dievengilde ligt altijd en overal op de loer, ook Eelke Steringa kan hier na zijn partij tegen Leo van der Galien over meepraten, eerstgenoemde speelde van meet af aan weer zijn vertrouwde spelletje, verdedigen is ook een kunst en het dient gezegd : Steringa is in die soms verguisde materie meer thuis dan welke dammer bij DCT dan ook, van der Galien koos voor een aanvallende speelwijze maar haakte een aantal malen om onbegrijpelijke redenen weer af om vervolgens een nieuw offensief op te starten, ondanks of misschien wel dankzij deze discutabele strijdwijze leek van der Galien toch een wig te hebben gedreven tussen de schijven van zijn tegenstrever, maar opnieuw liet de vice kampioen de teugels vieren en kon Steringa zich hergroeperen, in deze fase brak het foutenfestival pas goed los, in plaats van voor een degelijke remisekans te gaan vergreep Steringa zich aan een a positionele zet die van der Galien op schijfwinst bracht, deze had op zijn beurt de kans de pot uit te serveren maar liet ook deze mogelijkheid aan zich voorbij gaan, bleef over een 3 om 2 stand die op geen enkele wijze winst meer bevatte, Steringa moet op dat moment apen, beren, konijnen, kippen en dies meer zij hebben waargenomen, hoe anders is te verklaren dat hij de partij pardoes opgaf, van der Galien wist niet wat hem overkwam maar accepteerde toch maar de 2 zo belangrijke punten, gestolen goed gedijt niet, maar in dit geval maakte van der Galien graag een uitzondering !!



Douwe Douma bedwingt Eelke Steringa !!

Afgelopen maandagavond werd de 6e ronde voor de onderlinge competitie van damclub Twijzelerheide afgewerkt. De grootste verrassing deze speelronde kwam op naam van Douwe Douma, tegen de gelouterde Eelke Steringa wist Douma een knappe remise te scoren, en dat puntje was geenszins onverdiend te noemen want Douma speelde een puike partij, Steringa kreeg maar geen vat op het fraaie aanvalspel van zijn jeugdige opponent, integendeel zelfs : het was Douma die de partij grotendeels dicteerde zonder echter beslissend voordeel te verkrijgen, net na de tijdscontrole werd de vrede getekend, voor Douma een prima resultaat waar hij ongetwijfeld op voort kan borduren.

De routine van Sjouke Dijkstra was van doorslaggevende aard in zijn partij tegen debutant Cor Boorsma, laatstgenoemde is bijzonder leergierig maar speelt nog te gehaast om zijn kansen op juiste waarde te kunnen schatten, ook tegen Dijkstra werd dat holderdebolder tempo Boorsma uiteindelijk fataal, Dijkstra wist zo nu en dan een vijandelijke schijf op te peuzelen hetgeen ruim voldoende bleek voor de 2 punten.

Naar eigen bescheiden mening was Freerk Douma er in zijn tweekamp tegen titelverdediger Binne Brouwer niet geheel bij met zijn hoofd, daar ligt juist de essentie om het Brouwer nog enigszins lastig te kunnen maken maar wanneer de concentratie je in de steek laat dan biedt dat weinig tot geen soulaas op een positief resultaat tegen de gedoodverfde favoriet, tot het vroege middenspel kon eerstgenoemde zijn hoofd nog boven water houden maar toen ging het toch nog vrij snel bergafwaarts met de stelling van Douma, Brouwer liet zien dat hij aan gretigheid nog niets heeft ingeboet, op zevenmijlslaarzen werd vervolgens de overwinning binnengehaald, mooie punten in zijn jacht naar de 3e titel op rij !!

Dat Johannes van der Meulen het onderspit ging delven tegen Gijs Koelstra werd alras in de partij duidelijk, de onevenwichtige verdeling der schijven zou van der Meulen al vroeg zuur opbreken, Koelstra wist wel raad met het ongeorganiseerde ratjetoe van zijn tegenstander die naarstig naar een oplossing voor zijn uiteengereten positie zocht, ondanks de verwoedde pogingen die van der Meulen ondernam om het onheil af te keren moest hij toch een schijf prijsgeven, deze achterstand kon in het vervolg van de partij niet meer door van der Meulen worden rechtgezet, door deze zege komt Koelstra weer op een 50% score.

Koploper Hans van Dijk balanceerde geruime tijd op het randje van de afgrond, tegen Lieuwe van der Veen schoot van Dijk in het middenspel een enorme bok en vanaf dat onzalige moment keek van Dijk tegen een schijf achterstand aan, het leek dan ook een kwestie van tijd maar bovenal van techniek vooreer van der Veen de partij uit zou serveren, Luctor et Emergo : uit die wijze woorden moet van Dijk welhaast de moed hebben opgeraapt om nog een keer alles te geven om toch middels een remisevariant te kunnen ontsnappen, en zie daar, van der Veen slaagde er niet in zijn voordeel om te zetten in partijwinst, door een sluw offer wist van Dijk dan toch nog een zwaarbevochten puntendeling voor de poorten van de hel weg te slepen, hierdoor blijft van Dijk de ranglijst aanvoeren maar die felbegeerde post heeft deze avond aan een zijden draadje gehangen.

Het zag er al na zo,n 15 wederzijdse zetten behoorlijk somber uit voor Yde van der Heide, tegenstander Leo van der Galien had de voormalige preses van DCT in een weinig benijdenswaardige hekstelling gedrongen, helaas verzuimde van der Galien nadien voor de sterkste voortzetting te kiezen en liet hij van der Heide terug komen in de partij, gelukkig voor van der Galien zag van der Heide net zoals in zijn voorgaande partij tegen van Dijk apen en beren, van der Heide dacht door een combinatie de oversteek te kunnen maken, doch niets was echter minder waar, een fikse misrekening die hem dan ook prompt op schijfverlies kwam te staan, na deze miskleun werd van der Heide vrijwel geruisloos aan de zegekar gebonden, zetcontrole doet meestal wonderen en opent deuren naar succes, die wijze raad zal van der Heide zich ter harte moeten nemen om zijn 1e overwinning dit seizoen te kunnen aantekenen.

Johannes van der West is van vrijwel alle markten thuis, ook rekenen kan hij als de beste en dat onderdeel had hij dan ook meer dan nodig tegen de frivool spelende Piet Wiersma, de heren bestookten elkaar de gehele partij met allerlei geniepige combinaties die echter door beide tijdig werden onderkend, tijdens het eindspel sloeg de vlam pas echt in de pan, Wiersma bracht in die fase zijn aanvallend ingestelde overbuurman nadrukkelijk aan het wankelen maar deze wist met het nodige kunst en vliegwerk overeind te blijven, na een zorgvuldig uitgekiend offer wist van der West zijn tussenscore op te krikken naar 4 punten, Wiersma op zijn beurt blijft na deze remise op een keurige 3e plaats staan.



DCT verblijdt door gezinsexpansie !!

Al een aantal jaren achtereen schommelde het ledenaantal van damclub Twijzelerheide zo rond de 12 actieve dammers, aan die ongewilde status quo lijkt met ingang van het huidige seizoen eindelijk een einde te zijn gekomen, er waait een frisse wind door de gelederen van de bijna 75 jarige jubilaris en dat niet geringe feit oefent kennelijk een bepaalde aantrekkingskracht uit op mensen die het schuiven met schijven een interessante bezigheid vinden. Na de aanmelding van Freerk Douma heeft ook zijn tweelingbroer Douwe de weg naar de speelzaal van DCT weer ontdekt, en passant werd Douwe ook nog eens vergezeld van nog een nieuw lid, Cor Boorsma is evenals de 2 genoemde broers woonachtig in Twijzelerheide, en wanneer je dan van dammen houdt dan speel je natuurlijk voor de plaatselijke trots DCT. Met inmiddels 15 leden gaat het dus de goede kant op voor DCT, natuurlijk zijn ook andere damliefhebbers van harte welkom om tijdens de onderlinge clubcompetitie hun krachten te meten met de gevestigde orde.

Boorsma kon afgelopen maandagvond gelijk vol aan de bak want niemand minder dan zijn maatje Douwe was zijn tegenstander, in sneltreinvaart gingen de schijven over het bord, het prachtige houten uurwerk stond er bij en keek er naar, in het middenspel liet Boorsma een fraaie combinatie los op Douma maar deze was daarvan in het geheel niet onder de indruk, alras kwam de aap uit de mouw : Douma had middels een fantastische lokzet zijn verraste overbuurman uit diens tent weten te lokken om vervolgens snoeihard terug te kunnen slaan, het vervolg van deze artistieke uithaal laat zich niet moeilijk raden, met een handvol schijven meer was Douma deze avond spekkoper, Boorsma hoeft echter niet te wanhopen, de nodige punten komen nog wel !!

Een fluitje van een cent leek het, Eelke Steringa had geruime tijd geen kind aan Freerk Douma, toen laatstgenoemde ook nog eens een dam om de oren kreeg was er hoegenaamd geen vuiltje aan de lucht meer te bekennen voor Steringa, pure gemakzucht was er echter de indirecte oorzaak van dat de dam van Steringa van het bord verdween, wat overbleef was slechts 1 schijfje meer, hetwelk uiteindelijk de doorslag gaf in het voordeel van Steringa , wanneer Douma iets scherper en met wat meer geduld had geageerd dan had hij bijna zeker een punt kunnen scoren.

Koploper Hans van Dijk werd door tegenstander Yde van der Heide nog steviger in het zadel geholpen, na 16 wederzijdse zetten zag van der Heide een dam aan het eind van de tunnel gloren, daarbij overzag hij echter dat een eigen schijf spelbreker zou worden, dit geintje kostte van der Heide vervolgens 2 volle schijven, de door van der Heide beoogde combinatie was op een andere wijze wel mogelijk geweest doch de pas verworven dam was dan geen lang leven beschoren geweest, bovendien was dan ook het materiële evenwicht flink verstoord geweest, van der Heide speelde nog lang door maar na het vallen van een 3e schijf was het over en sluiten.

Door zijn overwinning op Gijs Koelstra blijft Binne Brouwer in het kielzog van de koploper, Koelstra mocht dan wel enig terreinvoordeel koesteren daar tegenover stond dat zijn linkerflank vrijwel onbespeelbaar was geworden, te veel schijven links, te weinig schijven rechts, ondanks de ondermaatse veldbezetting bleef Koelstra overeind, de nogal passief ogende strategie waar Brouwer zich van bediende bracht zijn tegenstander nou niet bepaald in verlegenheid, verre van dat zelfs, echter 1 moment van onachtzaamheid deed de partij kantelen, een even simpele als doeltreffende 2 om 2 bezorgde Brouwer een vrije doortocht naar de overkant, hier moest Koelstra vervolgens het antwoord op schuldig blijven, daardoor kan ook Brouwer evenals van Dijk buigen op een nog 100 % score.

Ook Lieuwe van der Veen is nog zonder puntenverlies, tegen Jan Zwaagstra boekte hij zijn 2e zege op rij, Zwaagstra is niet bepaald gortig als het gaat om het voor noppes weggeven van schijven, toch was het schijfje welke de competitieleider van DCT moest inleveren bij van der Veen een tikkeltje onnodig, gedane zaken nemen echter geen keer en dus zwoegde Zwaagstra in het vervolg van de partij als het een lieve lust was, edoch : zonder resultaat, van der Veen hield de nipte voorsprong tot de laatste snik stevig in handen, van der Veen is en blijft nu eenmaal een bijzonder stroperig heerschap op het dambord, zeg maar gerust stug, bijna geen doorkomen aan, dat beloofd nog wat voor de rest van de competitie !!

De verrassende 3e stek is momenteel in het bezit van Piet Wiersma, maar eigenlijk ook weer niet zo verwonderlijk wanneer je het frisse aanvallende spel van Wiersma in ogenschouw neemt, in het geheel niet wars van het nemen van de nodige risico,s schotelt hij niet alleen zichzelf maar ook zijn tegenstanders de meest fantastische creaties voor, zet daar Johannes van der Meulen tegenover en je vreet bijkans je vingers er bij op, heerlijk………..wat een partij. Natuurlijk kon het niet uitblijven dat er een meer dan onorthodoxe stelling op het nog overvolle bord werd gedeponeerd, een mengelmoes van passie en strijdlust derhalve, een ware delicatesse voor de dammende smulpapen onder ons, met ware doodsverachting werden diverse dreigende combinaties door beide cavaliers in de stand gevlochten en daar zou vroeg of laat iemand de tol voor moeten betalen, het plakgehalte in de partij was van een ongeëvenaarde schoonheid en het was van der Meulen die dacht door zo,n plakker met de eer te kunnen strijken, echter wie het laatst plakt, plakt het best was het alleszeggende antwoord van Wiersma, van der Meulen stond plotsklaps met de rug tegen de muur en kreeg van Wiersma geen kans op een escape, een mooie winstpartij voor Wiersma maar ook van der Meulen heeft ondanks de nederlaag met volle teugen genoten van deze prachtpot.

Goede tijden, slechte tijden, door te winnen van Sjouke Dijkstra lijkt Leo van der Galien de slechte tijden op het 100 veldenbord definitief van zich te hebben afgeschud, in een alleraardigste pot heerste van der Galien over het centrum als een vorst, toegegeven : Dijkstra liet zich dat geheel welgevallen want hij verkoos boven alles de minstens gelijkwaardige rol van omsingelaar, de kunst van het omsingelen is er eentje om de tegenstander dood te laten lopen en dan de winst te grijpen, van der Galien ruilde echter op de juiste momenten enkele lastpakken van Dijkstra van het bord om vervolgens opnieuw de aanval in te zetten, op de 38e zet was het Dijkstra die foutief ruilde en zodoende zijn tegenstander de kans bood een schijf te winnen, van der Galien ging na een lichte overpeinzing op het voorstel in maar moet toch heel eventjes zijn geschrokken toen Dijkstra een verrassende plakker voor hem in petto had, gelukkigerwijze stonden de schijven van de nummer 2 van afgelopen seizoen zodanig goed geparkeerd dat hij met de schrik vrij kwam, helaas voor Dijkstra bood de toch wel grappige plakker geen kans op 1 of zelfs 2 punten, nadat er nog enkele schijven van het bord geslagen waren kwam er een hele grote roze olifant die het sprookje voor Dijkstra uitblies.

Gezien de spelvreugde bij de spelers gaat DCT een prachtseizoen tegemoet, het dammen leeft weer bij DCT !!



Hans van Dijk aan kop bij damclub Twijzelerheide !!

Tot nu toe legt een jaar van relatieve rust waarin Hans van Dijk geen onderlinge competitie speelde, hem bepaald geen windeieren. Na de 4e speelronde staat van Dijk nog op een 100 % score, afgelopen maandagavond moest ook Piet Wiersma aan den lijve ondervinden dat het van Dijk dit seizoen meer dan menens is om een gooi te doen naar de Oene Visser wisseltrofee. Middels een uiterst gevarieerd aanvalsplan werd Wiersma vanaf de meet onder druk gezet en daar had hij het knap lastig mee, hoe vervolgens Wiersma zich ook aan de druk trachtte te ontworstelen, van Dijk bleef met straffe hand de regie over de partij voeren, vroeg of laat moest dat overwicht wel gaan leiden tot fracturen in de stelling van Wiersma en zo rond de 20e zet gebeurde dan ook het onvermijdelijke : Wiersma moest een schijf inleveren en liep vanaf dat moment achter de feiten aan, van Dijk schakelde zelfs nog een tandje bij en ruim voor de tijdscontrole had hij de volle buit binnen, met 8 uit 4 gaat het dus crescendo met van Dijk al waakt hij voor een al te euforische stemming, immers het seizoen is nog pril.

Als een jojo laveert Gijs Koelstra door het klassement, de ene week is hij op de 2e plaats te vinden om de week erop af te zakken naar plaats 8, na zijn zege op Johannes van der West staat Koelstra inmiddels weer op een keurige 4e stek, de derby tussen de beide Heidemannen staat in de meeste gevallen garant voor spektakel, echter zo niet deze speelronde, van der West acteerde als een mak lammetje alwaar Koelstra de rol van een hongerige wolf op zich nam, veel te gemakkelijk liet van der West zich door Koelstra naar de slachtbank leiden en dat was toch wel opmerkelijk te noemen, al in het vroege middenspel ging van der West lelijk de mist in en keek hij daardoor tegen maar liefst 2 schijven achterstand aan, natuurlijk probeerde van der West nog wel de bakens te verzetten maar tegen zo,n overmacht was hij natuurlijk niet opgewassen, de uiteindelijke 2 punten voor Koelstra waren geenszins onverdiend.

De verrassing van de avond was de fraaie overwinning die Johannes van der Meulen aantekende tegen Yde van der Heide, eerstgenoemde heeft door de jaren heen een reputatie opgebouwd waarvan de meeste DCT leden de koude rillingen over de rug gaan, schijnbaar was van der Heide niet op de hoogte van de vermaardheid van diens opponent want wat hij op het bord toverde schreeuwde om te worden afgestraft, en die materie kun je met een gerust hart aan van der Meulen overlaten, door middel van een krachtige flankaanval werden de schijven van zijn overbuurman uiteen gedreven, een even sierlijke als doeltreffende combinatie bezorgde van der Meulen 2 schijven voordeel plus een heuse doorbraak, wonderwel slaagde van der Heide er zelf ook nog in de overkant te halen, maar daar was dan ook alles mee gezegd want toen laatstgenoemde verzuimde zijn overgebleven schijven naar veiliger oorden te transformeren was van der Meulen er als de kippen bij om de winst te grijpen, een terechte beloning voor de prachtige aanvallende speelstijl van een speler waar DCT trots op mag zijn !!

Titelverdediger Binne Brouwer kreeg de onberekenbare Sjouke Dijkstra voor zijn kiezen en dan weet je het maar nooit, mede daardoor ging Brouwer al te grote risico,s uit de weg en rekende hij erop dat Dijkstra dan zijn nek wel zou uitsteken, hetgeen geschiedde, Dijkstra houdt nu eenmaal niet van getreuzel en wil actie op het bord zien en wanneer de tegenstander dan verstoppertje wil spelen dan blijft er maar een mogelijkheid over, en dat betekent dat je dan zelf op zoek moet gaan naar de pot met goud, hoe Dijkstra vervolgens zijn speurderskwaliteiten ook aansprak er werd door hem niets gevonden, integendeel zelfs, het was Brouwer die iets ontdekte, namelijk een gaatje naar de overkant, lang had Brouwer overigens geen plezier van zijn dammetje want Dijkstra wist het vod schadeloos in te rekenen, helaas was toen de concentratie bij Dijkstra ook geheel verdwenen en kon Brouwer toch het initiatief nemen, dat werd Dijkstra uiteindelijk noodlottig en mocht Brouwer zijn 3e overwinning op rij noteren.

Lange tijd wist Freerk Douma zijn tegenstander Jan Zwaagstra aan het spreekwoordelijke lijntje te houden maar een kleine onachtzaamheid kostte hem een schijf, ondanks deze evenwichtsstoornis liet Douma zich niet uit het veld slaan en ging hij manmoedig op zoek naar eerherstel, met vereende krachten werd de veste van Zwaagstra onder vuur genomen maar een gebrek aan kruid was er debet aan dat Douma nog eens 2 schijven bij zijn sterke belager in moest leveren, dat kon de jonge debutant in het vervolg van de partij niet meer recht breien en de 2 punten gingen naar Zwaagstra.



Sjouke Dijkstra te laat wakker !!

Het overkomt elke dammer wel eens : het even niet bij de les zijn in de opening van een partij. Tijdens de 3e ronde van de onderlinge competitie van DC Twijzelerheide viel Sjouke Dijkstra de twijfelachtige eer te beurt om al in een vroeg stadium van zijn partij tegen Jan Zwaagstra in een overbekend zetje te lopen, die misrekening kwam hem duur te staan want Zwaagstra won zomaar 2 volle schijven, Dijkstra heeft er in het vervolg nog alles aan gedaan de door zijn tegenstander aangerichte schade te herstellen doch Zwaagstra liet de winst niet meer glippen.

Good old Johannes van der Meulen hield lange tijd knap stand tegen de aanvallen van Lieuwe van der Veen maar in de eindfase ging het dan toch nog mis voor de nestor van DCT, van der Veen had een dodelijke combinatie in de stand gevlochten die door van der Meulen niet tijdig meer gepareerd kon worden, met 2 schijven minder en een dreigende doorbraak was de koek voor van der Meulen na zo,n 40 zetten nagenoeg op en de 2 punten voor van der Veen waren een feit.

Eelke Steringa en Johannes van der West wisten de toeschouwers een prachtige partij voor te schotelen, ondanks wederzijdse dreigingen bleef het evenwicht echter intact, Steringa probeerde in het eindspel middels een trucje de partij alsnog naar zijn hand te zetten maar van der West liet zich niet meer beetnemen en daardoor eindigde deze partij in een gelijkwaardige verdeling der punten.

Na 2 opeenvolgende nederlagen was daar dan eindelijk de 1e winstpartij voor Leo van der Galien, tegen Freerk Douma wist de nummer 2 van het afgelopen seizoen in het middenspel een schijf te veroveren, door een fikse blunder van eerstgenoemde kwam Douma echter weer op gelijke hoogte, toch had van der Galien het laatste woord daar Douma opnieuw mistastte en van der Galien wederom op schijfwinst kwam, dit voordeel bleek uiteindelijk van doorslaggevende aard.

Ondanks het terreinvoordeel hetgeen Piet Wiersma had bewerkstelligd wist Yde van der Heide toch vrij eenvoudig het hoofd boven water te houden, de schijven van Wiersma waren diep in de vijandelijke linies van zijn opponent gedrongen maar ook toen gaf van der Heide geen krimp, meer dan een punt kon Wiersma na afloop dan ook niet bijschrijven maar echt ontevreden was hij daarmee nou ook weer niet.

De langste en tevens fraaiste partij van de avond was die tussen Hans van Dijk en Gijs Koelstra, in een klassieke pot kwam van Dijk iets voordeliger te staan maar de 2 punten waren in geen velden of wegen te bekennen, in het middenspel had Koelstra evenwel middels een forcing die overwinning kunnen opstrijken, maar de nogal diepe combinatie voortvloeiend uit genoemde forcing werd door hem niet onderkend, geen schande overigens al keerden vanaf dat moment de kansen, bovendien kreeg Koelstra te maken met een enorm gebrek aan bedenktijd voor de nog resterende 10 zetten, in een voor Koelstra inmiddels uiterst lastige stelling ging hij uiteindelijk door de spreekwoordelijke vlag, een bizar einde van een hoogstaand en vermakelijk duel !!



Gijs Koelstra terug op aarde !!

Na zijn sensationele overwinning op Leo van der Galien tijdens de 1e competitieronde van damclub Twijzelerheide , mocht Gijs Koelstra afgelopen maandagavond trachten de grillig spelende Piet Wiersma te slachtofferen. Vol bravoure zocht Koelstra de aanval tegen een tegenstander waarvan je zomaar kunt winnen maar voor hetzelfde geld van kunt verliezen, het was juist dat laatste gegeven waar Koelstra geen rekening mee had gehouden, laatstgenoemde speelde in duizelingwekkende vaart zijn schijven naar het front om aldaar een machtig aanvalsblok te kunnen formeren, zover kwam het echter niet want een fikse misrekening gooide nogal wat roet in het eten van Koelstra, naar eigen zeggen had hij de dreigende combinatie wel gezien maar toch beroerden zijn vingers het gewraakte schijfje welke zijn uiteindelijke ondergang zou gaan inleidden, Wiersma raasde als de inmiddels overbekende Gustav door de stelling van Koelstra en kenners weten wat dan de gevolgen kunnen zijn, Koelstra moest het in ieder geval met 2 schijven minder doen en even later zelfs met 3 want ook een nog dolend schijfje viel ten prooi aan de stormachtige combinatie door Wiersma uitgevoerd, nog heel lang wist Koelstra de welhaast onontkoombare nederlaag af te wenden maar toen er steeds minder materiaal op het bord was waar te nemen doofde het licht uiteindelijk toch bij Koelstra die na een week op een roze wolk te hebben gelogeerd terug is op aarde.

Johannes van der West bezorgde zichzelf een bijzonder aangename avond door na een prachtige partij Sjouke Dijkstra terug te wijzen, beide spelers hebben een reputatie dat ze tot het randje gaan en soms daar zelfs overheen, er worden bijna nooit concessies gedaan en ook nu bleef het bord geruime tijd behoorlijk bevolkt door de witte en zwarte manschappen van Dijkstra en van der West, het zal dan ook geen enkele dammer bevreemden dat er een nogal complexe stelling op het 100 veldenbord verscheen, van der West had inmiddels op kundige wijze een schijf gewonnen maar het pas verworven kleinood werd door enkele schijven van zijn opponent behoorlijk aan de tand gevoeld en dat is geen fijn gevoel kan ik de lezer verzekeren, die mening was ook van der West toegedaan en dat maakte hij kenbaar op een manier die Dijkstra zich nog lang zal heugen, middels een fenomenale uithaal mocht van der West maar liefst 3 schijven voorsprong koesteren, geen alledaagse luxe voor van der West en dus was het in het vervolg van de partij voorzichtigheid troef, een 4 om 4 ruil besliste uiteindelijk deze oneerlijke strijd.

Titelverdediger Binne Brouwer vervolgde zijn zegetocht door deze avond Leo van der Galien te verslaan, de overwinning kwam zeker niet zonder slag of stoot tot stand, sterker nog : het slotakkoord kon uiterst curieus genoemd worden, met de remise voor het grijpen bezondigde van der Galien zich aan het in aller haast afgeven van zijn 50e zet voor de beslissende tijdnoodfase om daarvan een deel vervolgens te kunnen gebruiken voor een ingelaste rookpauze, zonder zetcontrole uit te oefenen werd een schijf opgespeeld die tot grote ontsteltenis van de vice kampioen op slag verliezend was, Brouwer lachte in zijn vuistje en nam de felicitaties van zijn verbouwereerde tegenstander met graagte aan, een miskleun van jewelste al had Brouwer het eerder in de partij iets zorgvuldiger kunnen afhandelen toen van der Galien hem zomaar naar de damlijn liet lopen, doordat van der Galien naliet de kansen te grijpen waar ze liggen bleef hij opnieuw met lege handen achter, Brouwer ligt door deze zege op koers voor zijn triomftocht naar de Oene Visser wisseltrofee.

Als laatste zaten toen nog Eelke Steringa en Hans van Dijk diep voorovergebogen achter hun bord met elk 20 schijven, natuurlijk waren er toen al meerdere moten in het doosje verdwenen maar desondanks was het nog niet geheel duidelijk of van Dijk zijn voordelige positie kon omzetten in winst, tegen Steringa valt dat dan ook helemaal niet mee want verdedigen kan de man uit Kootstertille als de beste, geduld bleek weer eens het toverwoord te zijn om tot een overwinning te kunnen komen, van Dijk bleef kalm met zijn schijven manoeuvreren om een sluitend winstplan te vinden en het net leek zich langzaam maar zeker te sluiten om de zich hevig verwerende stelling van Steringa, een ietwat onverwacht en een tikkeltje onnodig besloot Steringa tot het offeren van een schijf, nog geen man overboord wanneer hij nadien zijn snode plannen had weten door te zetten, helaas vond Steringa het nodig om een extra schijf te offeren om te kunnen doorlopen maar toen van Dijk deze poging simpel wist te verijdelen viel het doek voor Steringa, een jammerlijke misrekening al had van Dijk op dat moment de touwtjes al wel stevig in handen, met 4 uit 2 kan van Dijk zich geen betere seizoenstart wensen.



Desastreus begin Leo van der Galiën !!

De rampzalige slotavond van het afgelopen seizoen stond bij Leo van der Galien nog vers in zijn geheugen gegrift, destijds verspeelde de man uit Zwaagwesteinde een bijna zeker kampioenschap door onderuit te gaan tegen naaste concurrent en titelverdediger Binne Brouwer uit Zwagerbosch, een harde tik die van der Galien tijdens de openingsronde van de onderlinge damcompetitie van DCT kennelijk nog niet geheel te boven was. In een zinderend duel tegen Gijs Koelstra uit Twijzelerheide moest van der Galien tot veler verrassing in het stof bijten, het begin van deze partij was duidelijk voor de vice kampioen van DCT, Koelstra verdedigde zich echter vakkundig en een 3 om 3 ruil gooide de hele partij weer open, opnieuw trachtte van der Galien een aanval op te zetten maar nam daarbij nogal onorthodoxe risico,s, provocerend bijna, ondanks het feit dat Koelstra zich moest bedienen van een nagenoeg verplichte zettenreeks kon hij toch gelijke tred houden, na een fikse rekenfout waarbij van der Galien schijfwinst dacht af te kunnen dwingen raakte hij nadien de kluts volledig kwijt, de ruim 20 minuten bedenktijd die laatstgenoemde ten opzichte van Koelstra meer op de klok had verworven verdwenen als sneeuw voor de zon, in hevige tijdnood taste van der Galien vervolgens gruwelijk mis, middels een allesvernietigende damcombinatie bezorgde Koelstra zijn aangeslagen opponent een fikse kater, voor Koelstra een morele opsteker van heb ik jou daar, echter voor van der Galien rijst de vraag in hoeverre deze nieuwe tegenslag zal doordreunen, hopelijk niet te lang want anders lijkt het seizoen nu al verloren !!

In tegenstelling tot van der Galien wist de huidige clubkampioen Binne Brouwer wel de 2 punten op te strijken, tegenstander en tevens competitieleider Jan Zwaagstra uit Twijzelerheide werd op de voor Brouwer zo kenmerkende wijze aan de zegekar gebonden : met veel geduld en precisie werden de strategisch belangrijke velden door Brouwer ingenomen, Zwaagstra probeerde het daarentegen met een omsingeling die maar ten dele slaagde, de door Brouwer gehanteerde laverende schijven zorgden voor de nodige onrust binnen de gelederen van zijn overbuurman, een ogenschijnlijk voor de hand liggende zet leidde ongewild de ondergang van Zwaagstra in, middels een listige manoeuvre wist Brouwer een doorbraak te bewerkstelligen, bovendien wist hij ook nog eens een schijf van Zwaagstra te arresteren, deze offerde nog een extra schijf om Brouwer van de damlijn te houden, dit was echter uitstel van executie, even later brak Brouwer toch vrij simpel door en was het pleit snel beslecht in het nadeel van Zwaagstra, met het afgeven van dit alles onthullende visitekaartje heeft Brouwer nadrukkelijk zijn doelstelling voor dit seizoen aangegeven : het voor de 3e maal in successie winnen van de Oene Visser Wisseltrofee !!

Sjouke Dijkstra uit Zwaagwesteinde is er dit kersverse seizoen alles aan gelegen om in de bovenste helft van de ranglijst te eindigen, daarmee zou hij zijn seizoenprestatie 2007 – 2008 evenaren, de eveneens in Zwaagwesteinde wonende Johannes van der Meulen is van plan een niet onaardig woordje te willen meespreken in deze competitie, 2 spelers dus die weten wat ze willen, die karakteristieke eigenschap is het paradepaardje van veel inwoners van de Fryske Walden, ook op het speelbord staken beide spelers hun vechtersmentaliteit niet onder stoelen of banken, vol overgave werd de strijd gezocht en dus ook gevonden, het werd een partij waarin de spanning met de zet toenam en ook al omdat Dijkstra en van der Meulen elkaar geen duimbreed toegaven moest vroeg of laat de vlam wel in de pan slaan, zo rond de 35e zet vond dan ook de verwachte eruptie plaats, na de nodige slagenwisselingen hadden beide kemphanen elk een dubbeldekker op het bord geparkeerd staan, ook waren er hier en daar nog enkele losse flodders waarneembaar die zich echter opmerkelijk gedeisd hielden, dat was voor Dijkstra en van der Meulen voldoende om elkaar maar geen pijn meer te doen en het vredesakkoord van 2 handtekeningen te voorzien.

Na een jaar van absentie is Hans van Dijk uit Veenwouden weer teruggevlogen naar zijn oude vertrouwde DCT damnest, het is de plaats waar hij dit seizoen wil gaan oogsten, wie denkt dat van Dijk onbeslagen ten ijs zal komen heeft het danig mis, van Dijk speelde vorig seizoen in de KNDB competitie voor Heerenveen in de 1e klasse, deze club heeft hij inmiddels verruild voor het ambitieuze Damcombinatie Fryslan, alwaar ook Leo van der Galien zijn domicilie heeft gevonden, tijdens de zomerstop waren beide heren te bewonderen in het Belgische Heule waar om de Flanders Cup werd gestreden, ook in Dronten gaven beiden acte de presence, van Dijk heeft zich dus terdege op de onderlinge competitie van DCT voorbereidt. Tegen Johannes van der West uit Twijzelerheide, die een heuse aardbeving en diverse bosbranden overleefde in Griekenland werd op het scherpst van de snede geknokt voor de felbegeerde punten, op een gegeven moment in de partij stonden de schijven zo opeengehoopt dat er geen doorkomen aan leek, nadat de stellingen een ietwat waren los geschud was het van Dijk die als eerste een gaatje zag en er gelijk indook, dit bracht hem vervolgens op de damlijn al was de dam geen lang leven beschoren, ten koste van een schijf wist van der West het ongewenste projectiel te neutraliseren, in een nadelige 4 om 5 stand leek laatstgenoemde nog kansen te hebben op een escape, doch van Dijk toonde aan dat dit slechts een Fata Morgana betrof, de 1e zege voor van Dijk is dus binnen en volgens insiders gaat hij zeker mee doen voor een podiumplaats, van der West kan ook met tevredenheid terugkijken op deze partij, zijn dynamische speelstijl is een verrijking voor de damsport.

Als laatste zaten nog te ploeteren Eelke Steringa uit Kootstertille en Piet Wiersma uit de Triemen, de een om de al in het vroege middenspel behaalde schijfwinst om te zetten in een overwinning, de ander om een dreigende nederlaag te ontlopen, het was Steringa die de beste papieren in handen had al had Wiersma de nodige compensatie weten op te bouwen, Door de nogal passieve speelwijze van Steringa kon Wiersma al vrij snel weer aanklampen, mede daardoor was het voordeel voor Steringa net niet toereikend om Wiersma van een doorbraak te weerhouden, wat overbleef was een stand die niets meer dan een puntendeling opleverde, voor Steringa een toch wel teleurstellende uitslag maar Wiersma zag zijn gezwoeg uiteindelijk toch nog beloond met een punt.

De kop is er dus af, gezien de partijen beloofd het een bijzonder attractief seizoen te gaan worden bij DCT, voor de PFDB competitie gaat een achttal van DCT in de 1e klasse spelen, dit echter onder voorbehoud. Afwezig deze avond waren : Yde van der Heide, Lieuwe van der Veen en Freerk Douma.

Een ieder die de damsport een warm hart toedraagt is van harte welkom tijdens de clubavonden van DCT in dorpshuis de Jister te Twijzelerheide, elke maandagavond vanaf 19.30 uur, dit uiteraard geheel vrijblijvend !!