heelal dinosaurus
prehistorie griekenmijn
tijdmachine
romeinen vikingen
wereldoorlog I wereldoorlog II
naar
andere tijden
● Hoe
begon de Eerste Wereldoorlog?
...er is altijd wel iets daarvóór gebeurd,
een voorgeschiedenis.
Ook de Eerste Wereldoorlog
had zijn voorgeschiedenis.
Het
ontstaan van de Eerste Wereldoorlog is wat ingewikkelder dan
het ontstaan van de Tweede Wereldoorlog:
1
Dat komt op de eerste plaats
omdat de Tweede Wereldoorlog veel korter geleden is
gebeurd. De verhalen en gegevens zijn makkelijker
terug te halen. Misschien ken je nog wel oudere
mensen die die oorlog hebben meegemaakt en die je
erover kunnen vertellen (opa, oma, of misschien
zelfs overgrootvader of overgrootmoeder).
2
Op de tweede plaats waren de
oorzaken en omstandigheden veel ingewikkelder.
3
Tevens is die oorlog wat
moeilijker te begrijpen omdat landen die nú bestaan,
toen nog niet bestonden.
De landkaart zag er namelijk heel anders uit in 1914.
● Wat waren de belangrijkste landen in die
tijd in Europa? Het land Oostenrijk-Hongarije, midden
in Europa, valt erg op. Het was een belangrijk land.
Wat ook opvalt is, dat Turkije nog niet bestond. Het huidige Turkije was
destijds een deel van het Ottomaanse Rijk
(ook wel genoemd het 'Osmaanse Rijk'; ofwel het 'Turkse Rijk').
Deze zes waren de grote rijken in het Europa in het begin van de 20e
eeuw.
De oorzaken voor de Eerste Wereldoorlog vinden we voor een
deel terug in de negentiende eeuw.
Aan het begin van die 20e
eeuw groeide de vijandigheid tussen de Europese landen.
Europa was verdeeld door
politieke tegenstellingen. Voortdurend waren er ruzies over belangen
in en buiten Europa (over handel, over koloniën).
Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland wedijverden met elkaar over
de handel en over de koloniën (overzeese gebiedsdelen).
Oostenrijk-Hongarije en Rusland probeerden alle twee meer invloed te
krijgen in de Balkan-staten (Zuidoost-Europa).
Als landen ruzie hadden, zochten ze bondgenoten. Dan stonden er twee
kampen tegenover elkaar.
Kaiser Wilhelm II
werd in 1888
keizer van Duitsland.
Als keizer probeerde hij Duitsland te veranderen in
een wereldmacht.
Maar met zijn aanvallende gedrag kreeg hij ruzie
met andere Europese landen, vooral Groot-Brittannië
en Frankrijk.
Zelfs sigaretten werden naar
'der Kaiser' genoemd...
● De Balkan
Na 1900 heerste er grote onrust in de Balkan.
De Balkan op het kaartje (nr. 15-16-17-18-19 boven) zijn de landen:
Montenegro, Albanië, Servië, Roemenië en Bulgarije.
Die onrust kwam vooral doordat het Ottomaanse Rijk steeds meer macht
verloor.
Oostenrijk-Hongarije, Rusland, maar vooral Italië probeerden daar meer macht
te krijgen. De Balkan wordt zodoende het zogenaamde 'kruitvat' van
Europa, omdat er veel kans was dat hier de onrust zou
"ontploffen".
Het bleek erg moeilijk om de vrede te bewaren.
Oostenrijk-Hongarije en Duitsland besloten elkaar te gaan helpen als
het gevaarlijk zou worden. Deze 2 landen werden dus elkaars vrienden
(= bondgenoten).
Intussen veroverde Rusland gebieden van het Ottomaanse Rijk.
● De onrust
begint...
In 1908 viel Oostenrijk-Hongarije
een land aan en bezette het. Dat land was Bosnië-Hercegovina.
Servië, het Turkse Rijk en vooral Rusland reageerden heftig.
Maar Rusland durfde er niets tegen te doen, omdat zijn bondgenoten
Frankrijk en Groot-Brittannië er niets aan wilden doen.
Vooral het land Servië was erg ongerust. Misschien zouden zíj hierna
ook aangevallen worden!
De Serviërs zochten meteen steun bij het grote Rusland. Zij spraken
met elkaar af dat Rusland altijd het kleine Servië zou gaan helpen
als het werd aangevallen door Oostenrijk-Hongarije.
● Wie tegen wie?
De Balkan behoorde bij het Turkse Rijk.
Maar dit eens zo sterke rijk viel uiteen.
Rusland en Oostenrijk-Hongarije wilden die macht overnemen. Maar de
vele volkeren op de Balkan hadden zo ook hun eigen wensen. Zij
wilden niet meer overheerst worden.
De ruzie over de Balkan liep uit de hand.
In 1912-1913 braken er twee grote oorlogen uit in de Balkan.
Tegen 1914 was de politieke situatie erg gespannen.
Aan de
vooravond van de Eerste Wereldoorlog waren er
twee machtsblokken.
de
Geallieerden
►
Frankrijk, Engeland, Rusland
de
Centralen
►
Duitsland, Oostenrijk-Hongarije, het Ottomaanse Rijk
De Geallieerden
vlag
Frankrijk
vlag Engeland
vlag Rusland
De
Centralen
vlag
Duitsland
vlag
Oostenrijk-Hongarije
vlag Ottomaanse
Rijk
● Oorzaken en
omstandigheden
De belangrijkste
oorzaken voor de oorlog waren:
-1-
De Franse revanche-gedachte
Frankrijk wilde zich wreken voor de nederlaag
in de Frans-Duitse oorlog uit 1870.
Frankrijk was toen in een korte veldslag verslagen en moest de
oost-provincies (Elzas en Lotharingen) aan de Duitsers afstaan. Dat
zat de Fransen niet lekker. Ze bouwden een sterk leger op om - zo
gauw de gelegenheid zich voor deed - wraak te nemen op de Duitsers.
Ze wilden dan tevens Elzas-Lotharingen terug.
-2-
De Duitse
vlootbouw werd
steeds meer een bedreiging voor de Engelsen Hoe groter de Duitse
vloot werd, hoe bedreigender dit werd voor de
Engelsen. Tot op dat moment was Groot-Brittannië op zee alle
anderen de baas.
-3-
Het ongelijke aandeel van Duitsland in het bezit van
koloniën De Duitse eis om ook koloniën te mogen hebben was een bedreiging
voor zowel Engeland als Frankrijk. Deze laatste twee hadden veel
overzeese koloniën.
-4-
De rivaliteit tussen de Engelse
en de Duitse
industrie Met andere woorden: wie is
(wordt) het machtigste industrieland.
De snel groeiende Duitse industrie deed de Engelse fabrieken
concurrentie aan. Daardoor ontstond in Engeland een anti-Duitse
stemming.
-5-
Het toenemende
nationalisme Het
nationalisme
(= liefde
voor het eigen land)
wakkerde in elk land de strijdlust aan.
de auto-industrie
Andere
belangrijke omstandigheden waren:
- De
bewapeningswedloop.
Elk land was ondertussen tot de tanden toe
gewapend. Men was als het ware 'klaar' voor de oorlog. - Er was een toenemend aantal 'incidenten'.
In Noord-Afrika waar Duitsers en Fransen ruzie maakten om Agadir
(Marokko),
en er waren ook incidenten op de Balkan.
Het leek erop dat veel mensen opgelucht
waren toen de oorlog 'eindelijk' uitbrak.
● De aanleiding, een moord
(krantenbericht uit 1914)
MOORDAANSLAG OP FRANZ FERDINAND
SARAJEVO, 28 juni 1914
- De Oostenrijkse kroonprins Franz Ferdinand (50) en
zijn vrouw Sophie zijn vanmiddag bij een aanslag om het
leven gekomen. Vanuit een dichte menigte werden ze
beschoten door een in Bosnië wonende Servische
nationalist Gavrilo Princip.
Sophie was op slag dood, de kroonprins overleefde de kogels nog enkele
ogenblikken. Zijn laatste woorden zouden geweest zijn:
"Het is niets".
Franz Ferdinand en Sophie brachten een officieel
bezoek aan de hoofdstad van Bosnië-Hercegovina, dat door
de Oostenrijkers ingenomen was.
's Morgens was al een aanslag tegen hun leven gepleegd, waarbij twee
lijfwachten licht gewond werden.
Franz Ferdinand en Sophie
verlaten het stadhuis van Sarajevo
Even voor de middag was het prinsenpaar met zijn gevolg vertrokken uit
het stadhuis. De terrorist Princip had postgevat op het
punt waar de stoet langzamer moest gaan om een steeg in
te rijden. Hij vuurde verschillende schoten af op de
auto van Franz Ferdinand en Sophie voor hij door
omstanders kon ontwapend worden. Hij is aangehouden.
De student Princip is lid van de nationalistische
organisatie "Jong Bosnië", die zich verzet tegen de
inlijving van Bosnië-Hercegovina bij het Oostenrijkse
keizerrijk.
"Jong Bosnië" wordt in het geheim gesteund door de Servische
terreurorganisatie "Zwarte hand", ook "Verbond van de
dood" genoemd.
Aan het hoofd van dit geheim legertje staat een
Servische generaal, die in Belgrado ook de Servische
militaire inlichtingen-dienst leidt.
Servië zit achter alle afscheidingsbewegingen die in Bosnië actief zijn
en houdt de haat warm tegen alles wat Oostenrijks is.
Nationalistische kringen van Bosnië-Hercegovina beschouwden het bezoek
van de Oostenrijkse kroonprins als een provocatie.
Het keizerlijke hof in Wenen was vooraf gewaarschuwd voor een
samenzwering. Na de eerste, mislukte aanslag had
Franz Ferdinand aan zijn gevolg trouwens gezegd dat "hem
nog wel kogels rond de oren zouden fluiten in Sarajevo".
De Eerste Wereldoorlog begon toen de Oostenrijk-Hongaarse troonopvolger, Franz Ferdinand en zijn vrouw werden doodgeschoten in de stad
Sarajevo, de hoofdstad van Bosnië-Hercegovina.
Franz Ferdinand samen met zijn vrouw,
vlak voordat hij van dichtbij werd doodgeschoten.
De moord op Franz Ferdinand en zijn
vrouw
(foto: museum IJzertoren, Diksmuide, België)
De moordenaar van Franz Ferdinand
Het geweer
waarmee Franz Ferdinand werd vermoord
(foto museum IJzertoren, Diksmuide, België)
Bosnië-Hercegovina was sinds 1908 een deel van Oostenrijk-Hongarije,
maar het land werd opgeëist door het aangrenzende Servië.
Hoewel een Bosniër de moord op Franz Ferdinand en zijn vrouw had gepleegd,
gaf Oostenrijk-Hongarije Servië daarvan de schuld, omdat er
Servische plannen waren om meer gebieden in de Balkan te veroveren. Oostenrijk-Hongarije verklaarde toen het kleine
Servië de oorlog.
Of Servië helemaal niets van de aanslag afwist,
is zeer twijfelachtig!
Franz
Ferdinand en Sophie in Sarajevo, 28 juni 1914
De begrafenis van Franz Ferdinand
(Franz
Ferdinand en zijn vrouw Sophie liggen
begraven in kasteel 'Artstetten' in Oostenrijk)
Rusland ging Servië helpen.
Duitsland steunde Oostenrijk-Hongarije.
Frankrijk steunde Rusland weer.
Groot-Brittannië had aan België beloofd dat het zou helpen als het
aangevallen zou worden.
Toen Duitsland België in 1914 binnenviel, om zodoende - via
een kortere weg - sneller
Frankrijk te kunnen veroveren, verklaarde Groot-Brittannië aan
Duitsland de oorlog.
Of het verdrag met België de échte reden voor
Groot-Brittannië was geweest om Duitsland de oorlog te verklaren, is
helemaal niet zeker. Misschien hadden de Engelsen hiermee gewoon 'een
goede smoes' gevonden om de oorlog deel te kunnen nemen.
● 'We kunnen niet
wachten om te gaan vechten'
Iedere burger wilde gewoon graag oorlog om de zaak
'recht te kunnen zetten'.
Hun idealisme en hun patriotisme was erg groot! Men was gewoon
'gebrand' op een oorlog.
Veel vrijwilligers melden zich aan bij het leger. Zeker in Engeland!
Dit land kende namelijk maar een klein leger!
En als je je niet als man aanmeldde voor het leger (zoals in
Engeland), dan werd je neerbuigend aangekeken, vooral door de
vrouwen.
Je kreeg dan (symbolisch) een witte veer aangereikt door vrouwen, ten teken van
lafheid.
Een witte veer
(Symbool voor puurheid, spiritualiteit, hoop, bescherming en
vrede)
En dat vond iedere man een schande!
Zodoende werden ze gewild of ongewild de oorlog in 'gedreven'.
Onderstaande tekst geeft de gedrevenheid, het onbenul en de
naïviteit weer van soldaten die willen gaan vechten...
'Ik hou van de oorlog. Het is als een picknick zonder
het bezwaar tegen een picknick.'
(Deze tekst van een soldaat stond ergens op de wand van het museum
'In Flanders Fields' in Ieper)
Kortom, de Eerste Wereldoorlog was begonnen!
Met alle koloniën meegerekend, was driekwart (75%) van de wereld in
oorlog.
De machtsverdeling in de wereld in het
jaar 1914
● Vechtende partij of
neutraal?
Argentinië, Chili, Denemarken,
Mexico, Nederland, Noorwegen, Portugal, Spanje, Venezuela, Zweden en
Zwitserland. Slechts deze elf landen waren in 1914 - 1918 neutraal.
De rest van de wereld (34 staten) was met elkaar in oorlog.