Als een stervende ster
erg massief is, gebeurt er iets vreemds. Doordat het gewicht
van de buitenste lagen zo groot is, blijft ze krimpen tot ze
oneindig compact (opeengepakt) is, en ongeveer zo groot is
als een speldeknop. Omdat de ster zo klein is, is de
zwaartekracht enorm groot geworden. Door die enorme
zwaartekracht kan er zelfs geen licht meer ontsnappen. En
licht heeft toch de grootste snelheid van alle materie die
we kennen! Ook het licht van de ster wordt dus door die
grote zwaartekracht terug getrokken. Dit is een
zwart gat. Het is dus een punt
in de ruimte waarin een grote hoeveelheid materiaal is
gepropt.
Als je de aarde kon samenpersen tot een knikker, dan zou de
ontsnappingssnelheid (zwaartekracht) groter moeten zijn dan
de lichtsnelheid. Niets zou dan aan de zwaartekracht kunnen
ontsnappen en de aarde zou een zwart gat worden.