Het Romeinse gezin (vrouw, kinderen en bedienden) stond van oudsher onder het gezag van de vader des huizes. Van oorsprong had hij het recht om over leven en dood te beslissen (maar dat kwam ten tijde van het Romeinse Rijk niet zo vaak meer voor).
Veel kinderen werden als slaaf geboren. Als ze 6 of 7 waren, moesten ze al werken.
Bijna niemand ging naar school van het gewone volk. Ze moesten hun ouders helpen bij hun werk.
Kinderen van de beter gestelde (rijkere) Romeinen gingen wel naar school. In de stad waren kleine schooltjes.

De kinderen van de rijkste Romeinen kregen les van hun vader of een huisleraar.

Een huisleraar geeft les

Dat was meestal een slaaf in dienst die les gaf. Leraren waren vaak geleerde slaven uit Griekenland. Tot hun twaalfde jaar kregen de kinderen basisonderwijs. Zij kregen les in lezen, rekenen en schrijven in het Latijn en Grieks. De kinderen schreven met een stylus op een houten plankje met een dun laagje was erop (een lei). Oudere kinderen schreven met pen en inkt op papyrusrollen.
Na de basisschool kregen de kinderen les in lezen, muziek, wiskunde en het houden van toespraken. Ook werd veel gedaan aan gymnastiek en sport.
Je had zelfs een speciale sportschool: het Gymnasium. Vooral belangrijk voor jongens, want die moesten later sterk en handig zijn als ze in het leger gingen.