Veroveringen


● De veroveringen van de Vikingen De Vikingen waren enorm felle vechters. Met hun voortreffelijke schepen konden ze bijna overal komen (de boten waren erg wendbaar en niet te groot, en de Vikingen bezaten over goede stuurmanskunsten). Hun moed en behendigheid in de strijd dwong bij hun vijanden respect af.
De Vikingen kwamen in vele landen: Groenland, New Foundland (Amerika), Frankrijk. Engeland, Ierland. De Vikingen kwamen ook in Nederland: in het plaatsje Dorestad. Dat lag toen in de provincie Utrecht. Het heet nu Wijk-bij-Duurstede. Dat ontdekken van andere landen ging meestal samen met veroveringen en plunderingen! Hun tactiek bestond er in dikwijls en onverhoeds aan te vallen, meestal in kleine benden. Alles wat ze op hun weg tegen kwamen vernielden ze en doodden ze. En vervolgens namen ze alle belangrijke schatten en bezittingen mee.
De Vikingen namen niet het hele land in beslag, maar slechts een klein stukje: meestal het stuk land aan de kust, omdat ze daar aan land kwamen. Er waren diverse redenen waarom de Vikingen op rooftochten gingen. • Sommige zeerovers gingen op strooptocht omdat ze uit hun eigen land waren verbannen (ze mochten hun eigen land niet meer in omdat ze iets ergs hadden gedaan). • Daarnaast werden veel Vikingen gedwongen door het tekort aan landbouwgrond hun fortuin elders te zoeken (de rijke landen van Europa bijvoorbeeld). • Soms ook werden hoofdmannen ingehuurd om tegen andere Vikingbendes te vechten.

Een Vikingkrijger droeg niet altijd een helm. Dat was meer voor rijke soldaten. De meeste krijgers droegen alleen een leren kap en een felgekleurd schild als bescherming.	Vikingschilden waren ronde, houten platen met in het midden een ronde, ijzeren knop die de hand moest beschermen.
Na de eerste brute, wilde aanvallen veranderde het patroon van de strooptochten. De invallen namen in aantal toe en werden beter georganiseerd. Bovendien bleek dat veel Vikingen niet meer alleen voor de buit kwamen. Sommigen vestigden zich op de vruchtbare grond aan de kust en langs de rivieren. Ze bewerkten het land en trouwden met meisjes uit de buurt.
'De Noormannen in Dorestad' (schoolplaat van J. Isings) Hoewel de stad door de Noormannen volledig is verwoest, heeft men er in Nederland géén spoor van teruggevonden!
In de 9de eeuw namen de rooftochten in Europa af, omdat de mensen zich beter tegen de Vikingen gingen verdedigen. Zo rond het jaar 1000 waren bijna alle Vikingen Christen geworden. Daarom gingen ze minder vaak op plundertocht, want ze wilden niet hun mede-Christenen aanvallen. Verder hadden de Vikingen zich rond het jaar 1000 verdeeld in vele verschillende groepen. Die groepen gingen nu elkaar te lijf! Ze plunderden elkaars dorpen en staken die in brand. Ze waren nu geen bedreiging meer voor andere volken. Zo kwam er een einde aan het tijdperk van de Vikingen. De gruwelverhalen over de strooptochten van de Vikingen zijn de loop van de tijd een eigen leven gaan leiden en hebben de Vikingen een slechte naam gegeven. De meeste Vikingen gingen echter op reis als vreedzame handelaars en kolonisten.