De gegevens van zestigduizend bidprentjes heeft Lenie van der Doelen-Toelen uit Esch de afgelopen jaren ingevoerd in haar computer. "Daar zet ik dan ook de geboortedatum bij en de datum van overlijden. En als ik het weet ook nog de naam van de eventuele partner." Haar oudste bidprentjes gaan terug tot in het midden van de negentiende eeuw.
Lenie vertelt hoe blij ze is als ze de gegevens vindt van mannen en vrouwen die bij elkaar horen. Dat is soms een hele zoektocht, maar dankzij haar computer slaagt ze er toch regelmatig in. Inmiddels heeft ze haar eigen homepage op het internet. Gelijkgestemden uit het hele land weten haar daar te vinden. "Er zijn zoveel mensen bezig met stamboomonderzoek. Die sturen mij dan berichtjes en ik help ze verder als ik kan", vertelt Lenie trots.
Ouderlijk huis
Het begon allemaal met het opruimen van haar ouderlijk huis, na het overlijden van haar ouders. Die hadden jarenlang alle bidprentjes van familie, vrienden en kennissen bewaard. Bijna was deze schat aan informatie tussen het oud papier beland, want Lenie's broer zag niets in die oude rommel. Ze moet er overigens niet aan denken dat er ergens zomaar bidprentjes verloren gaan. "Het is toch eeuwig zonde om zoiets moois weg te gooien. Ze kunnen er mij zo'n plezier mee doen", zegt ze.
Enkele jaren bleef de verzameling bidprentjes in dozen staan: te druk met de eigen zaak en de kinderen om er iets mee te doen. Toen de kinderen groter werden en het bedrijf er niet meer was, greep Lenie haar kans. Ze was inmiddels in het bezit van een oude computer en ze besteedde een hele vakantie aan het ontwikkelen van haar eigen homepage. "Als je moet rondkomen van het minimumloon kun je toch niet zoveel op vakantie", is haar simpele uitleg. "Ik heb alles zelf uitgevogeld", vervolgt ze. "Het ging de eerste keer wel fout want ik was te gehaast." Sindsdien raadpleegt ze Seniorweb, een vraagbaak voor 50-plussers met computer- en internetproblemen.
Twee uur
Dagelijks besteedt Lenie minstens twee uur aan het invoeren van nieuwe namen vanaf haar bidprentjes. Een slaapkamer in haar woning is daarvoor omgebouwd tot opslag- en werkruimte. Langs alle wanden staan rekken met laatjes vol bidprentjes, advertenties en krantenknipsels. Voor het raam staat een crucifix met brandende kaarsjes en wierook. "Ik ben hier natuurlijk wel bezig met mensen die overleden zijn", verklaart ze de serene sfeer. Ze start haar computer op en demonstreert hoe haar informatie toegankelijk is voor wie maar wil. Vooral mensen die stamboomonderzoek doen weten daar gebruik van te maken.
De laatste maanden heeft Lenie hard gewerkt. "Ik probeer om wekelijks dertienhonderd nieuwe namen op m'n homepage te zetten. Ik ben nu bij de letter -m-. Maar deze week krijg ik er vijfentwintighonderd nieuwe bidprentjes bij. Die moeten allemaal weer tussengevoegd worden!" Lenie realiseert zich dat het zo langzamerhand is uitgegroeid tot een oneindige passie. Er moeten nog duizenden bidprentjes verwerkt worden en er komen steeds weer nieuwe bij. En als er geen bidprentjes meer zijn, die ingevoerd moeten worden in haar systeem, dan wacht haar een volgend karwei. Ze heeft immers ook nog geboortekaartjes en -advertenties, trouwkaarten en -advertenties die vragen om opgenomen te worden in haar homepage: http://members.home.nl/lenie.vder.doelen.
