Reisverslag Noorwegen 2005

WOENSDAG 6 JULI 2005 We ontbijten onder de luifel omdat er af en toe een paar druppels regen vallen, maar met de temperatuur is niets mis. Rond 11.00 uur stappen we in de auto en rijden via Olden naar Stryn, Nordfjordeid, Totland naar Måløy. Vanaf hier nemen we de rv 617 naar Kråkenes.
	Eenmaal aan het eind van de weg gekomen, even voorbij Kråkenes, vinden we daar een piepkleine kapel met begraafplaats en helemaal onderaan een aantal vissershutten en -schuren.
Aan het eind van de weg staat een piepklein kapelletje		Kråkenes
	Het is zwaar bewolkt, koud (10 graden) en het laatste stuk tussen Raudaberg en Kråkenes zitten we zo hoog dat we grotendeels in de wolken rijden. Het lijkt hier wel erg mooi te zijn, ook gelet op het aantal parkeerplaatsen langs de weg, maar we zien er helemaal niets van. Maar ja, dat is natuurlijk wel een beetje onze eigen schuld. Als je op een beetje druilerige dag als vandaag naar de kust gaat kun je dat verwachten.
We rijden regelmatig in de wolken
	We volgen de zijweg, die iets hoger ligt, naar de vuurtoren en komen op een parkeerplaats (tevens stortplaats?) van waar je verder moet lopen. Het is een kleine en simpele vuurtoren en we hebben geen trek om hiervoor weer een stevige klim te moeten ondernemen.
Zoekplaatje: waar is de vuurtoren?		Kråkenes
	Bij Almenning nemen we de rv 618 richting Eide en Selje, een prachtige route langs de kust waar we regelmatig stoppen.
Tussen Måløy en Kråkenes

	En dan kom je ineens in het dorpje Nordpoll. Verrassend hoor. Daar moet natuurlijk even een foto van worden gemaakt. We rijden door tot Åheim en hier moeten we kiezen of we de lange route nemen of de kortere. Als we linksaf gaan wordt het nachtwerk en dus gaan we rechtsaf de rv 61 op en ook dan belooft het niet al te vroeg te worden voor we terug zijn op de camping.
De Noordpool blijkt dichterbij dan gedacht
	In Maurstad gaan we linksaf de rv 15 weer op. In Nordfjordeid nemen we de E39 naar Lote en daar slaan we vlak voor de veerboot linksaf. Het is de bedoeling om deze nummerloze weg naar Randabygda te volgen, die dan inmiddels de rv 613 is geworden, maar dat blijkt niet eenvoudig te zijn zoniet onmogelijk. We denken dat we op de goede weg zijn maar komen tot drie keer toe bij een boer op het erf uit en daar houdt de wereld dan op.
De andere weggebruikers
	Er is nog één weggetje dat we niet hebben uitgeprobeerd maar dat ziet er niet uit alsof het vaak wordt gebruikt. Aangezien we nou eens een keer geen zin hebben in rotsachtige of blubberige wegen die misschien wel of misschien niet ergens naar toe leiden, besluiten we maar om te keren en terug te gaan naar Nordfjordeid waar we dan ook meteen maar even boodschappen doen. Daarna volgen we de rv 15 naar Stryn en dan de vertrouwde rv 60 naar Olden.
Piepklein zomerhuisje op een eilandje		Op het erf van deze boerderij eindigt de weg
Rond 19.30 uur zijn we weer op de camping en van de buurtjes horen we dat het in Olden vandaag nog een redelijke dag is geweest. Tja, wie gaat er op een wat miezerige dag dan ook naar de kust....?! Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden.

DONDERDAG 7 JULI 2005 Vandaag gaan we naar de Briksdalbreen. Tegen de middag rijden we naar Briksdal en parkeren de auto op de dichtstbijzijnde parkeerplaats, kosten 40 kronen. Wellicht zijn de 45 minuten wat te optimistisch en de pony's zijn inmiddels vervangen door een soort golfkarretjes waarmee 8 personen kunnen worden vervoerd. Om 13.00 uur beginnen we aan de wandeling. In het begin protesteren m'n kuiten nogal, die zijn de wandeling van eergisteren nog niet te boven, maar als je gewoon doorloopt voel je er na verloop van tijd niets meer van.

Na een korte wandeling kom je bij dit overbekende bruggetje waar je kleddernat wordt, maar gezien de hitte vinden we dat heerlijk!

De enorme waterval die iedereen een nat pak bezorgt		Er is genoeg moois te zien onderweg
	Al vrij vlot komen we met een stel Nederlanders aan de praat en we blijven elkaar onderweg steeds tegenkomen. Er zijn twee paden die naar de gletsjer leiden. Het wandelpad gaat af en toe vrij steil omhoog en loopt over oneffen terrein. Het andere pad is mooi breed en vlak en wordt ook door de golfkarretjes gebruikt. We beginnen op het échte wandelpad maar als de paden elkaar kruizen nemen we verder de weg voor watjes.


De weg voor watjes met diverse haarspeldbochten	Briksdalbreen	Het kan nu niet ver meer zijn

Eindelijk!
En na een lange wandeling in de hitte komen we aan bij de voet van de gletsjer. Echt schitterend! We kijken onze ogen uit en voelen ons hier heel erg klein. Ondanks het schitterende weer is het bij de gletsjer knap fris doordat er een enorm harde wind staat. We hebben onze jassen niet aan gehad (zulke watjes zijn we nou ook weer niet!) maar het is wel verstandig om een jas of trui mee te nemen. Samen met de Nederlanders die we al eerder tegen kwamen verbazen we ons over dit reusachtige natuurfenomeen, waar je echt even stil van wordt.
Glaciers are forever in motion and great caution must be observed whenever you are near a glacier. The crevasse, with depths up to 30 m, is a special problem of glacier travel. Crevasses may have a snow cover which cannot support even the weight of one person. Glacier surfaces are smooth and travel without proper equipment may result in slippage and injury. Beware of the following! 1. Sudden fludding in glacier streams. 2. Falling rocks from surrounding hillsides. 3. Ice avalanches and collapse of the glacier front, or rubble falling from higher evelations. 4. Never walk onto a glacier without an experienced glacier guide!

	Indrukwekkend!	Er liggen heel wat ijsschotsen in het water

Behalve de gletsjer zijn er ook grote watervallen		Prachtig toch?
	Met een speciale uitrusting en onder begeleiding kun je ook óp de gletsjer lopen.
Instructies		Daar gaan ze dan

	En zo ziet dat er zonder 'zoom' uit
	We genieten volop en maken heeeeel veel foto's. Het is moeilijk om afscheid te nemen van deze plek en de terugweg te aanvaarden, ik wil hier wel eeuwig blijven zitten.
		Toch maar aan de terugweg beginnen

Op de terugweg pauzeren we bij de hytte ...	Mooi man!	... en eten daar lekker een wafel

	En wederom een nat pak

Nog eentje dan, om het af te leren
Als we bijna weer bij de parkeerplaats zijn zien we de Hollanders die we onderweg steeds tegen kwamen voor de laatste keer. We zijn het er allemaal over eens dat dit een schitterende ervaring is en dat je dit niet goed aan anderen zult kunnen overbrengen; je moet het zelf zien en beleven. Om 16.15 uur zijn we terug bij de auto. Met zere voeten en knieën, moe en een onvergetelijke ervaring rijker.