RAS INFORMATIE

Main Coon

Oorsprong: De Maine-Coon is een van de oudste natuurlijke kattenrassen van noord Amerika, ze kwamen pas in 1976 naar Europa

Kenmerken: De Maine-Coon is een grote stevige kat en valt onder de halflanghaar, zijn gewicht ligt tussen de 5 en acht kilo. De brede kop heeft een stevige kin en een vierkante snuit met een lichte welving in de neus, grote oren met haarpluizen er uit. De ogen zijn net niet rond maar iets amandelvormig. De kop wordt omlijst door een kraag die bij de katers voller is dan bij de poezen. Het lichaam is lang en ze staan hoog op de poten met tussen de tenen grote pluizen. Ze hebben een lange pluimstaart, de rest van de vacht is onregelmatig van lengte en waterafstotend, de vacht klit niet of nauwelijks.Een keer kammen per week is meestal voldoende. Hun vacht kan vele kleuren hebben, bijna alles mag alleen een aftekening als bij een Siamees is niet toegestaan. Het zijn langzame groeiers tussen de twee en drie jaar zijn ze pas volwassen.

Karakter: De Maine -Coon is een aanhankelijke kat zonder opdringerig te zijn, ze spelen graag. Een grote paal is aan te raden, meestal gebruiken ze de nagels niet als ze met je spelen ze zijn ook altijd goedgehumeurd en ook onderling zeer verdraagzaam. Vechtpartijen gaan ze bij voorkeur uit de weg. Het is gewoon een heel gezellige kat met een zeer fraai uiterlijk.Er was geen Siberisch meisje met deze jongen meegekomen, dus er is niet gericht met hem gefokt. Niettemin was deze kater geliefd bij zijn eigenaar en de Engelse poezendames die kittens van hem kregen.

Rastandaard: De Maine Coon is een fors gebouwde halflanghaarkat met een natuurlijk aandoende vacht, die hem geschikt maakt voor elk klimaat. Matig lange en matig brede kop met een vierkant snuitje.Hoge jukbeenderen.De neus is matig lang en het profiel vertoont een lichte glooiing tussen neus en voorhoofd. De kin is stevig en vormt één lijn met het puntje van de neus en de bovenlip. Grote goed behaarde oren, breed aan de basis. Door de pluimpjes op de oren lijken deze puntig. De afstand tussen de oren bedraagt de breedte van één oor. Grote uitdrukkingsvolle, wijd uit elkaar geplaatste ogen, iets schuin geplaatst.

Lichaam,poten en voeten: Krachtig gespierd lichaam met een brede diepe borst en een horizontale ruglijn. Het lichaam is lang, maar wel in dusdanige verhoudingen, dat het een rechthoekige indruk maakt. Stevige wijd geplaatste middellange poten met een zware botstructuur en grote ronde voeten.

Gemiddeld van lengte: Brede staartinplant en taps uitlopend. De dichtbehaarde staart is lang en reikt tenminste tot de schouderbladen.

Vachtstructuur: Zware ruige vacht. Het haar is zijdeachtig, waardoor de vacht soepel valt. De beharing is kort bij de schouders, wordt naar achteren toe langer en is het langst bij de buik en de flanken. De kraag begint achter de oren en staat daardoor opzij en gaat bij voorkeur over in een bef.

Oogkleur Groen, goud of koper , hoe intenser hoe beter. Bij de witte Maine Coons: blauw of odd-eyed toegestaan.

Heilige Birmaan

Rond de herkomst van de birmaan bestaan veel legenden en haar uiterlijk is al even mysterieus. Alle sporen lopen op niets uit en het zou wel eens eeuwig een raadsel kunnen blijven waar wortels van deze wijze kat liggen.

Karakter en temprament: Een bundeltje charme, gepaard met weergaloze elegantie en een bijbehorende portie zelfbewustzijn ? de heilige birmaan is de Grande Dame onder de raskatten. Majesteitelijk en met zachte poot op scepter zwaaiend regeert ze het huishouden, zet veranderingen door en maakt de mensen tot haar slaven. Niemand spreekt haar tegen, als ze midden in een feuilleton het speluur inluidt, niemand verzet zich als ze wil knuffelen ? hoewel de wekker juist is afgelopen. Met zachte stem doet ze haar beklag als ze haar eten niet lust of als ze vindt dat haar kattentoilet verschoond moet worden. Wie de kat stoort tijdens haar wasbeurt, krijgt een bestraffende blik toegeworpen uit de saffierblauwe ogen. Een heftig kloppen met de staart geeft aan dat ze met rust gelaten wil worden. Volgens hun eigenaars hebben birmanen een familiegevoel: ze herkennen hun soortgenoten en spannen ermee samen. Ze eten, slapen en spelen graag gezamenlijk en gaan directe confrontaties met andere katten uit de weg. Geen enkele brimaan verdraagt dat ze geen aandacht krijgt

Type, lichaam, benen, staart: Een middelgrote kat met sterk skelet, lang lichaam, korte, krachtige benen met afgeronde poten en een middellange pluimstaart. De katers zijn massiever dan de poezen.

Kop, ogen en oren: Het voorhoofd is lichtjes afgerond, de wangen zijn vol, de neus is middellang zonder stop, maar met een kleine indeuking. De oren zijn tamelijk klein met afgeronde toppen; de lichtjes ovale ogen zijn diepblauw.

Vachtstructuur: Haar vacht is lang tot halflang. Het is kort in het gezicht en wordt op de wangen geleidelijk langer om over te gaan in een volle kraag. Op de rug en de flanken is het haar lang. Het heeft een zijdige textuur en er is weining ondervacht.

Kleuren: De heilige birmaan heeft dezelfde typische vachtkleuring als de colourpoint-katten, maar hun vier voeten zijn wit. De points verspreiden zich uit over het gezicht, de oren, de benen, de staart en genitalien moeten gelijkmatig van kleur zijn en duidelijk contrasteren met de overige lichaamskleur. De lichaamsvacht is licht eischaalkleurig, de rug is goudbeige. Alle kleuren zijn pas definitief als de kat volwassen is. De witte voeten aan zowel voor- als achterbenen moeten spierwit zijn. Ze moeten stoppen aan het gewricht of op het punt waar de tenen overgaan in de middenhandsbeentjes. Op de zolen van de achterpoten lopen ze spits uit. In het ideale geval hebben ze de vorm van een omgekeerde V en reiken tot in de helft of driekwart van de hiel.

 

© Cattery Ferrapoint|| Email: catteryferrapoint@hotmail.com