Als dank voor de diensten aan onze Parochie bewezen door Zr Rafaël Mariae,

lid van de Gemeenschap van de Gekruizigde en Verrezen Liefde, (De Kommel)

Ik antwoordde: "Natuurlijk Heer! U bent mijn God en mijn Redder!"

Toen vroeg Hij: "Als je gehandicapt zou zijn zou je dan nog steeds van Mij houden?"

Ik was perplexed. Ik keek naar mijn armen, benen en de rest van mijn lichaam en vroeg me af hoeveel dingen ik niet meer zou kunnen doen en dacht aan de dingen die ik voor vanzelfsprekend aannam. Ik antwoordde:"Het zou hard zijn Heer, maar ik zou nog steeds van U houden."

Toen vroeg de Heer: "Als je blind zou zijn, zou je dan nog steeds van mijn schepping houden?"

Hoe kan ik van iets houden zonder de mogelijkheid het te zien? Ik dacht aan alle blinde mensen op de wereld en de velen van hen die van de Heer en Zijn schepping hielden. Dus ik antwoordde: "Het is moeilijk Heer, maar ik zou nog steeds van U houden."

Toen vroeg de Heer: "Als je doof zou zijn, zou je dan nog steeds naar Mijn woord luisteren?"

Hoe kan ik luisteren als ik doof ben? Plotseling verstond ik het. Luisteren naar Gods woord is niet alleen met onze oren, maar met ons hart. Ik antwoordde: "Het is hard Heer, maar ik zou nog steeds naar Uw woorden luisteren."

De Heer vroeg toen: "Als je stom zou zijn, zou je dan nog steeds mijn Naam prijzen?"

Hoe kan ik prijzen zonder een stem? Mij viel in dat God ons wil horen zingen vanuit ons hart en onze ziel. Het maakt niet uit hoe we klinken. Het prijzen van God is niet altijd met een lied, maar als we vervolgd worden, prijzen we de Heer met onze dank. Dus ik antwoordde:"Al zou ik niet kunnen zingen of spreken, ik zou nog steeds Uw naam prijzen."

En God vroeg: "Houd je echt van Mij?"

Met moed en een groot geloof antwoordde ik stoutmoedig: "Natuurlijk Heer, ik houd van U omdat U de enige en echte God bent."

Ik dacht dat ik goed geantwoord had, maar God vroeg: "Waarom zondig je dan?"

Ik antwoordde, "Omdat ik maar een mens ben. Ik ben niet perfect."

"Waarom dwaal je in tijden van vrede dan zo ver? Waarom bid je in tijden van nood het hardst?"

Ik had geen antwoord.............alleen maar tranen.

God vervolgde: "Waarom zing je dan alleen tijdens vieringen en retraites? Waarom zoek je me alleen in de kerk? Waarom vraag je alleen zelfzuchtige dingen? Waarom vraag je dingen zonder geloof?" De tranen bleven over mijn wangen stromen. "Waarom ben je beschaamd voor Mij? Waarom verspreid je het goede nieuws niet? Waarom huil je in tijden van vervolging bij anderen terwijl Ik Mijn schouder aanbied om op te huilen? Waarom verzin je uitvluchten als Ik je de kans geef om te dienen in Mijn Naam?"

"Je bent gezegend met leven. Ik heb je niet gemaakt om deze gift weg te gooien. Ik heb je talenten gegeven om mij te dienen, maar je blijft je afwenden. Ik heb Mijn woord voor je geopenbaard maar je kennis neemt niet toe. Ik heb tegen je gesproken maar je oren zaten dicht. Ik heb je Mijn zegeningen laten zien, maar je hoofd was afgewend. Ik stuurde je dienaars, maar je bleef werkeloos terwijl ze weggeduwd werden. Ik heb je gebeden gehoord en heb ze allemaal beantwoord. Houd je oprecht van mij?

Ik kon niet antwoorden. Hoe kon ik? Ik was mateloos beschaamd. Ik had geen uitvluchten. Wat kon ik hier tegenin brengen? Toen mijn hart uitgehuild was en mijn ogen gedroogd, zei ik: "Vergeef mij Heer, maar ik ben het niet waardig om Uw kind te zijn."

God antwoordde: "Dat is Mijn genade, Mijn kind."

Ik vroeg: "Waarom blijft U mij dan toch vergeven? Waarom houdt U dan zo van mij?"

God antwoordde: "Omdat je mijn schepping bent. Je bent Mijn kind. Ik zal je nooit verlaten. Als jij huilt, heb Ik medelijden en zal met je meehuilen. Als je van vreugde schreeuwt, zal Ik met je meelachen. Als je teneergeslagen bent, zal Ik je bemoedigen. Als je valt, help Ik je weer omhoog. Als je moe bent, zal Ik je dragen. Ik zal bij je blijven tot het einde der dagen en Ik zal eeuwig van je blijven houden."

Ik had noch nooit van tevoren zo gehuild. Hoe kon ik zo koud zijn? Hoe kon ik God zo pijn doen zoals ik gedaan had? Ik vroeg God, "Hoe veel houdt U van mij?"

De Heer spreidde zijn armen, ik zag zijn doorboorde handen. Ik knielde aan de voeten van Christus, mijn Redder. Voor de eerste keer bad ik oprecht.