|
Engelen en Gidsen verschijnen en helpen
ons, soms zonder het te beseffen. Ook wonderen gebeuren in ieders leven.
Vaak gaan we er aan voorbij, maar soms maakt het een diepe indruk op ons
en kan het zelfs ons leven veranderen. Meer inzichten geven. Vertel uw
verhaal en stuur het per mail naar me toe naar:
maus-sturmer@home.nl U mag een plaatje toevoegen. Uw
brief wordt zo mogelijk dezelfde dag nog geplaatst

Sent: Friday, May 08, 2009 8:28 AM Subject: wonder
* For Your Eyes Only **

** High Priority **
Hallo Maus!
Mijn vrouw, Martha, is op 9 april jl. overleden aan een overdosis
antidepressiva.
Zij kwam uit Colombia en wij waren, nee, zijn, echt verliefd op elkaar,
wij zijn een ziel.
Het wonder is dat er na haar dood allerlei wonderen gebeuren. Ik voel
een enorme ontwikkeling in mij, en snap plots de bedoeling van mijn
leven; heel mijn verleden, zo begrijp ik nu, is afgestemd op wat nu komen
gaat.
Ik wil je graag een verhaal vertellen. Toen ik martha ontmoette in 1985
had ik meteen het idee: 'Dat is mijn vrouw!' dat was wel een beetje
raar, want ik had al een leven in Nederland met een Nederlandse vriendin
en was vast besloten vooraf niet verliefd te worden daar in dat land.
Ik was op een gegeven moment in het oerwoud in Colombia; ik ging zitten
want het was er zo warm. Uit een huis met de rolgordijnen naar beneden
klonk muziek: het nummer EAGLE van ABBA. Dat was op zich al vreemd want
in die streek hoor je alleen maar typische regionale muziek. Ik zag van
links en vrouw met lange wapperende haren op een motorfiets aankomen. Ik
dacht rationeel: 'Als ik weer bij Martha ben in de hoofdstad Bogota, dan
is het nog een paar weken en dan moeten we afscheid nemen van elkaar!'
Plost veranderde het beeld, toen de vrouw rechts van mij was; ik zag
martha in een stralend wit gewaad, gelukzalig glimlachend, haar hand,
vingers werden vastgehouden door een hand, arm van iemand die niet
zichtbaar was; het doet mij sterk denken aan het fresco van Michelangelo
in de Sixtijnse kapel: de Schepping van Adam.
Dat alles was ik allang weer vergeten toen ik terug was bij Martha.
Martha vertelde mij dat zij tijdens mijn dagen ih oerwoud bij een goede
vriend, een schilder/schrijver, was geweest en dat hij een bijzondere
droom had gehad. Tot mijn stomme verbazing had die vriend precies
hetzelfde gedoomd als wat ik gezien had als visioen in het oerwoud:
Martha gelukzalig langzaam dansend in een wit gewaad aan de hand van...
GOD! want later ontdekte ik dat ABBA een andere naam is voor GOD en
VADER betekent. En wat te denken van het symbool ADELAAR, ook GOD, en d
egelijkenis met het fresco van Michelangelo!
Martha en ik zijn 1 ziel. Er gebeurt nu zoveel! Ik zie Gabriel, krijg
dagelijks boodschappen/leringen van mijn engel van liefde (angel de amor)
en dat is Martha want ik weet dat zij een engel is mogen worden/zijn.
Vraag me niet HOE ik dat weet, ik weet het gewoon!
Evengoed ben ik ook verdrietig, soms wat boos. Ik hou zoveel van haar!
Michel van Noort
Mooie brief Michel, zal hem neerzetten bij
de rubriek wonderen. Hou je hart open voor alle wonderen die je
nog gaat beleven in je leven. Groetjes, Maus
Sent: Friday, February 15, 2008 12:08 AM Subject: 1 engel wat zingt en mij helpt om iemand naar het
licht te brengen
Hallo
lieve Maus is toch 2 jaar geleden dat ik hier wat heb geschreven . Nu
dus weer een waar gebeurd verhaal. Ik was bij een vriendin die mij
vertelde dat ze zich onbehaaglijk en bekeken voelde in haar
slaapkamer. Ging s,avonds bij haar koffie drinken en ze begon haar
verhaal tegen mij te vertellen.Ik heb haar toen gezegd dat ik haar
misschien kon helpen maar beloven kan je niets zo gaat dat. Omdat ik
via mijn gidsen boodschappen door krijg en soms mag je helpen en soms
niet. Ik heb mezelf eerst in het goddelijke licht gezet ter
bescherming , voordat ik de slaapkamer in ben
gegaan en bij de deur rechts stond een lange klerenkast tegen de
zijwand, in het midden het bed en links bij de muurkant was het raam.
Gek genoeg voelde ik met mijn hand of er misschien tocht van het raam
afkwam, dat was niet het geval. Echter bij de kast kwam er koude wind
tegen mijn hand. Als was het of iemand tegen mijn hand aan het blazen
was. Ik kreeg de kou te voelen van kop tot teen. Haar moeder en broer
waren ook bij haar op bezoek die avond en die moeder voelde de kou ook
over zich heen komen. Die dochter vertelde dat ze 2 theelichtjes
altijd brande en dat 1 vlammetje dan steeds scheef ging
flakkeren. Ik zei dat dit wel bij iedereen eens voor komt , is niets
mis mee. Maar opeens hoorde ik een mannelijke stem op een dreigende toon
tegen mij zeggen, : probeer me maar uit, je krijgt mij toch niet weg.
Ik had dit nog nooit gehoord dat iemand zo dreigend iets tegen me zei.
Nou ik heb toen heel rustig in gedachten hem gezegd, dat hij daar niet
thuis hoorde en dat hij dood was en naar het licht moest lopen als hij
dat kon zien. Hij zei toen dat hij niet naar het licht wilde. Ik zei
toen: U zult toch naar het licht gaan want u hoort hier niet te zijn.
Nou ik ben toen met die vriendin , haar moeder en broer weer in
de keuken gaan zitten om die overleden persoon even de rust te gunnen.
Na 1 half uurtje liep de dochter naar de slaapkamer, moeder en zoon
stonden bij de deur en zagen de vlammetjes van de theelichtjes
helemaal scheef heel hard flakkeren. Toen riep de dochter mij omdat ze
het mij wilde laten zien.Maar ik stond op de gang en toen ik keek
,stopte de kaarsjes en was er niets te zien, maar ik had wel
voordat
ik keek de schaduw van de kaarsjes tegen de deur zien weer kaatsen
want dat kun je goed zien als het schemerig is .Want ze had op het
portaal het licht aan en niet op de slaapkamer zelf.Als ze mijn naam
noemde en ik wilde kijken was het gewoon normaal en keek ik niet dan
begon het weer. De dochter moeder en broer wisten niet hoe ze het
hadden.
Ik
ben toen de slaapkamer in gegaan en die Mannelijke stem zei toen op
een heel nijpende zachte toon dat hij nog niet naar het licht wilde,
hij wilde nog even blijven. Ik heb toen in gedachten gezegd dat hij
nog heel even mocht blijven maar dan echt naar het licht moest
lopen.We zijn weer een half uurtje in de keuken gaan zitten en
daarna ben ik weer de slaapkamer in gelopen. Terwijl ik hulp
aan
mijn : gidsen de engelen ,maria , jezus en aan GOD
vraagde
of ze alstublief mij wilde mee helpen om deze persoon naar het licht
te brengen, hoorde ik opeens een engel een hele hoge toon zingen, die
trilde en zong van hoog naar laag en soms minder en dan weer op meer
(golf lengtes) hoge tonen. Daarna Zong ze weer heel hoog ,en toen
begon ze heel rustig en laag te zingen. En het geluid
ebte langzaam weg. Alleen ik had het gehoord , want de dochter
,haar moeder en broer hadden helemaal
niets
gehoord. Ik heb toen mijn gidsen de (engel)en , Maria ,Jezus en ( GOD
) bedankt voor hun hulp.
Die
dochter zei de dag erna dat ze helemaal geen akelig gevoel meer heeft
als ze de slaapkamer in gaat, het is nu rustig naar haar gevoel, en nu
( nog )steeds na 4 maanden. Ik zelf ben heel blij voor die overleden
persoon dat hij in het licht is en zijn rust gevonden heeft.
Ik
vindt dit zo liefdevol wat ik soms mag doen, het maakt mij gelukkig.
Gezegende
groeten voor jou Maus, vindt dat je heel mooi gezegend werk mag doen.
Liefs
Inge

God schiep de vrouw en
zijn al die vrouwen geen wonder?
Toen God eenmaal de vrouw
schiep was hij reeds 6 dagen aan het overwerken. Er verscheen een engel en
deze zei: "Waarom spendeert u zoveel tijd aan dit model?"
De Heer antwoordde: "Heb je al gezien aan welke voorwaarden ze moet
voldoen? Ze moet helemaal te wassen zijn, 200 beweegbare delen hebben die
allemaal te vervangen zijn, ze moet functioneren op cola light en
kliekjes, een schoot hebben waar 4 kinderen op kunnen zitten, een kus die
alles kan genezen, van een geschaafde knie tot een gebroken hart
EN
ze mag maar 1 paar handen hebben".
De engel was overweldigd door alle voorwaarden: "1 paar handen! Niet
te geloven! En is dat het standaard model? Dat is teveel werk voor 1 dag.
Neem op z'n minst morgen erbij om het af te maken". "Maar dat
gaat niet,". protesteerde de Heer. "Ik ben bijna zover, ik heb
deze creatie die zo dicht bij mijn hart ligt bijna afgerond".
"Ze geneest zichzelf al als ze ziek is".
EN
"Werkt 18 uur op een dag". De engel kwam dichterbij en raakte de
vrouw aan. "Wat heeft U haar zacht gemaakt Heer". "Ze is
zacht" zei de Heer, "maar ik heb haar ook heel hard gemaakt. Je
hebt geen idee wat zij kan doormaken of voor elkaar kan krijgen".
"Kan ze ook nadenken?" vroeg de engel.
De Heer antwoordde: "Ze kan niet alleen nadenken, ze is ook in staat
om zaken te beredeneren en te onderhandelen"
Toen viel de engel iets op, hij raakte de wang van de vrouw aan.
"Oeps, ik geloof dat deze lekt! Ik zei toch dat u er teveel
instopte". "Dat is geen lekkage," corrigeerde de Heer
"dat is een traan".
"Waar dient een traan voor?" vroeg de Engel.
De Heer zei: "De traan is haar manier om uiting te geven aan haar
vreugde, haar leed, haar pijn, haar teleurstellingen, haar liefde, haar
eenzaamheid, haar droefheid en haar trots".
De engel was onder de indruk. "U bent geniaal, Heer. U heeft aan
alles gedacht! De Vrouw is werkelijk ongelooflijk".
En dat is ze! Vrouwen hebben krachten die mannen doen verbazen.
Zij doorstaan ontberingen en dragen lasten, maar houden vast aan geluk,
liefde en vreugde. Ze glimlachen wanneer ze willen schreeuwen. Ze zingen
wanneer ze willen huilen. Ze huilen als ze blij zijn en lachen als ze
nerveus zijn. Ze vechten voor datgene waar ze in geloven.
Ze verzetten zich tegen onrechtvaardigheid. Ze accepteren geen 'nee' als
ze geloven dat er een betere oplossing is. Ze nemen minder, opdat hun
familie meer heeft. Ze begeleiden een bange vriend(in) naar de dokter.
Hun liefde is onvoorwaardelijk. Ze huilen wanneer hun kinderen zichzelf
overtreffen en juichen als hun vrienden in de prijzen vallen. Ze zijn blij
met het nieuws van een geboorte of huwelijk. Hun hart breekt als een
vriend(in) sterft. Ze betreuren het verlies van een familielid, maar
blijven sterk wanneer ze denken dat er niet genoeg kracht over is.
Ze weten dat een knuffel en een kus kan helpen een gebroken hart te helen.
Vrouwen zijn er in alle maten, kleuren en vormen. Ze zullen rijden,
vliegen, lopen, rennen of mailen om te laten zien hoeveel ze om je geven.
Het hart van de vrouw zorgt dat de aarde draait. Zij brengen vreugde en
hoop. Zij bezitten compassie en idealen. Zij ondersteunen familie en
vrienden.
Vrouwen hebben essentie om dingen te zeggen en alles te geven.
Stuur deze mail door naar je andere vriendinnen, je dochter(s), je
(schoon)moeder, je (schoon)zus(sen), je collega's en andere(buur)vrouwen
uit je directe omgeving zodat ook zij zich weer eens realiseren hoe
fantastisch ze eigenlijk zijn; want vrouwen hebben maar 1 fout:
Ze vergeten nog wel eens aan zichzelf te denken.....

Raadselachtige
balletjes.
We hebben het ingezoemt op de
pc en zagen daar gezichten in. Ik weet niet bij wie ik moet zijn om
het uit te leggen wat het nu is. We hebben alle andere mogelijkheden
bedacht wat ik maar kon bedenken dat het kon zijn, maar daar kwam helemaal
niks uit. We hebben het ook aan andere mensen laten zien en die konden er
ook niks van zeggen maar vonden het wel eng. Kan het zijn dat er misschien
hoe we dat ook wel noemen beschermengelen aanwezig zijn bij hem. Als U het
niet weet kan U mij misschien dan doorsturen naar iemand bij wie ik deze
vraag wel kan stellen. Ben nu wel nieuwsgierig geworden naar de balletjes
en of het een verschijning is.

Wie heeft hier een verklaring
voor. Zijn zeer benieuwd naar uw reactie en sturen deze zeker door naar de
eigenaar van deze foto. Naam bekend bij redactie.
Ik mocht "Hem"zien
Hallo
Maus. Nu was ik bij je en heb je mijn verhaal al verteld, maar misschien
vind je het leuk om op je wonderen pagina te plaatsen:
In 2003 kreeg ik op 37 jarige leeftijd de diagnose borstkanker te
horen. Ik voelde ongeloof, onmacht en zorgen. Al snel zocht ik kracht, en
hoewel ik helemaal niets van bidden wist, viel ik al snel in gebed. De
één gaat mediteren de andere lezen. Ieder zoekt een manier om kracht te
vinden, in zo’n situatie. Ik bad niet dat ik toch maar geen kanker had,
want dat was wel zo. Wel dat ik verder geen uitzaaiingen had en dat ik
mocht blijven leven. Het is raar als je te horen krijgt dat je kanker
hebt, terwijl je je zo goed voelt. Ik was ook eigenlijk in mijn hart ervan
overtuigd, dat ik verder gezond was. Maar dat twijfels in je hoofd maken
je heel onzeker. Vlak voor mijn operatie kreeg ik van een vriendin een
kaars. Een kennis van haar had mijn naam en geboortedatum gevraagd voor
die kaars.
Het was een blauwe kaars met al de namen van God erin. Ik weet niets over
deze man en ook niets over de kracht van deze kaars. Het was ook gratis. E
zat een soort gebed bij, wat ik moest opzeggen, terwijl ik de kaars
brandde. Het heeft even geduurd voordat ik de kaars durfde aan te maken.
De eerste keer dat ik de kaars aanstak hoorde ik duidelijk gezang. Mijn
man vroeg me naderhand,met wie ik aan het praten was geweest. Hij hoorde
beneden meerdere stemmen, terwijl hij al in bed lag. Zelf
hoorde ik gezang en dacht: “de buren hebben klassieke muziek op
staan”. Het was niet zo. Niet midden in de nacht om 3 uur.
Na mijn operatie heb ik de kaars weer aangemaakt. Nooit in mijn leven was
ik zo bang als die week toen ik de uitslag van de operatie
af moest wachten. Dan zou ik te horen krijgen waar ik stond in dit
leven. Op één van die avonden ging ik naar bed en lag nog niet of daar
was “Hij”!! Eindelijk, eindelijk daar was “Hij”!! Ik rende op hem
af en voelde me nooit zo gelukkig als op dat moment. “Hij” was vol
liefde. Een liefde die ik nog nooit eerder heb mogen ervaren. Niet te
omvatten, zo groots. Ik wilde hem omarmen. “Hij” strekte zijn armen
naar mij uit, wat was ik blij!! Toen ik bij “Hem” aankwam, kon ik hem
niet omarmen, dat kon gewoon niet. Ik viel van nederigheid langs hem af en
weet niet meer zeker of hij me heeft aangeraakt. Ik meen heel even zijn
handen op mijn schouders gevoeld te hebben. Later lag ik in bed en voor
het eerst sinds de diagnose had ik het niet koud. Toen mijn man onder de
douche vandaan kwam,zei hij:
“wat ben jij warm zeg”. Ik weet niet wat ik ervan moet denken. Kwam
het door de kaars?? Of kwam het door het feit dat ik met een zuster in het
ziekenhuis lag, en ze mij vertelde dat ze met alle zusters voor mij gingen
bidden. Viel alles samen, of was
het een hersenspinsel, door de staat waarin ik toen verkeerde? Wel weet ik
dat het me heeft geholpen en dat het heel fijn was. Dat ik het heel jammer
vond om “Hem” maar zo heel even te mogen zien. Ik had wel eeuwig bij
hem willen blijven. Daarom denk ik, bleef “Hij” maar zo even. Het is
nog lang mijn tijd niet. Ik ken “Hem”, Jezus.
Ingrid

Engelen zongen
Lieve Maus.
Het was 13 jaar geleden dat ik het mee maakte op mijn verjaardag . Mijn
broer was 2 dagen voor kerstmis overleden . Ik had veel verdriet en 7
maanden later, op 12 juli zat ik buiten met vrienden. Toen ze later
die avond naar huis gingen was ik alleen. Ik bleef nog alleen buiten
zitten, want het was warm buiten. Ik dacht aan mijn broer en huilde. Ik
begon te bidden voor alle overledenen, dieren en natuur voor mijn broer
aan Gene Zijde. Ik bad ook voor vrede op aarde, voor alle mensen, dieren
en natuur. Zo doe ik het altijd, iedere avond als ik slapen ga. Maar
terwijl ik dus huilde en aan het bidden was voor mijn broer Geerd, en
vroeg of hij in het licht mocht komen van God, hoorde ik ineens engelen
zingen in een taal die ik niet begreep. Ik stopte met bidden en dacht, het
koor is toch niet aan het oefenen in de kerk. Maar dat kon niet want het
was al 0.45 uur s' nachts. En een koor oefent niet s' nachts. Opeens
realiseerde ik mij wat er aan de hand was. Ik begon weer met bidden, en
echt waar er kwamen meer stemmen bij zingen, zo mooi . Zo mooi heb ik nog
nooit een koor horen zingen, Maus. Dit was een mooi geschenk aan mij. Ik
heb echt de engelen mogen horen zingen. En de boodschap weet ik nu ook (
het ging goed met mijn broer), alleen dat realiseerde ik me toen niet. Nu
wel en daar ben ik ze dankbaar voor. Lieve engelen: bedankt ik zal het
nooit meer vergeten. Gezegende groeten Inge Schutgens-van der Heide,
r.schutgens@hetnet.nl

Ik heb een keer een engel gezien
Het is ongeveer 10 jaar geleden. Ik stond met mijn dochter die toen 2 jaar was bij de bushalte te wachten op de bus. Toen stond er ineens een man achter mij, die had ik van te voren helemaal niet zien staan.
Hij zei wat een lief meisje heb je bij je,ik zei heel trots ja dat is mijn dochtertje. Hij zei volgend jaar krijg je er weer een zoontje bij,want ik weet dat dat je grootste wens is. Maar deze keer zal je zoontje heel gezond zijn,en bij je mogen blijven. Ik weet niet waarom maar ik keek op mijn horloge,en toen ik me omdraaide was die meneer ineens verdwenen. En 1/2 jaar later raakte ik zwanger,en ik kreeg ook daad werkelijk een hele gezonde zoon. Ik kan me die man niet meer voor de geest halen,ik weet alleen nog dat hij een hele vertrouwde stem had.En een hele tijd later dacht ik, dat moet een engel zijn geweest. Groertjes
Y.S.

Mijn beschermer
Ik
was 15 en liep s' avonds laat op straat in een hele enge buurt. Het gevaar
zag ik niet. Van huis uit ben ik al gelovig hoor, maar daar hield ik me
niet mee bezig. Ik dacht alleen aan mijn plezier, dus liep ik s' avonds op
straat. Ineens zag ik een goeduitziende man en hij vroeg mij 'wat doe jij
zo laat hier op straat'? Ik zei 'gewoon'. Hij zei dat het gevaarlijk was
zo laat op straat te lopen in mijn eentje. Hij zei: 'kom ik heb een plek
voor jou'. Ik ging met hem mee zonder angst te hebben. Hij bracht me naar
een studentenhuis in een kamertje. Hij had de sleutels van het gebouw en
zei: 'ga maar in dat kamertje slapen' en gaf me een kusje zonder enige
brutaliteit, ging weg en ik zag hem nooit meer. 's Morgens stond ik op en
iemand van het studenten huis zei: ' wat doe jij hier'? Ik zei dat een
creoolse meneer mij hier had gezet. De student zei: 'dat kan niet want
hier in dit huis wonen alleen maar Hindoestanen'. Ik zei dat het echt zo
was, maar hij geloofde mij niet, want dat kon echt niet. I geloof dat er
echt gevaar was en mijn engelbewaarder heeft mij gered toentertijd. Het
was gewoon een geest die God gezonden had om mij te beschermen. SR
Ik geef u toestemming mijn getuigenis te plaatsen,want ik vind het tot
de dag van dag een geweldig wonder dat ik nooit zal vergeten hoe God mij
beschermt heeft. Zo gebeuren er iedere dag wonderen in mijn leven dat je
ziet dat wij een wonderbare God hebben die werkelijk bestaat. Er is meer
tussen hemel en aarde. Geweldig is dat toch?
Dank u wel lieve mevrouw.

Mijn eigen verhaal
Na de dood
van mijn man Berry ben ik 1½ jaar op een stukje wereldreis gegaan met
rugzak en tent. Heb o.a. een wandeltocht gemaakt door de Himalaya vanuit
India. Ben een tijdje in Sri Lanka geweest, waarvan ik 3 maanden heb
gewerkt in het Nederlandse dorp. Hier worden mensen van boven de 65 jaar
opgevangen die geen kind of kraai hadden en letterlijk in de goot lagen.
Ik mocht er Nederlandse gasten rondleiden, aurahealingen geven aan de
bewoners en mensen begeleiden die op sterven lagen. Al sprak ik hun taal
niet, met liefde, gevoel en gebaren begreep je elkaar toch wel. Daarna ben
ik rondgetrokken door Sri Lanka en zuid India. Ook heb ik 3 maanden door
de Rocky Mountaints gezworven. Onderweg gebeurden er kleine en wat grotere
wonderen. Ik voelde me vaak eenzaam onderweg en daardoor ben je niet
alleen met jezelf bezig en met de dood van je partner, maar veelal ook met
God. Althans zo gebeurde dat bij mij. Ik ga niet naar de kerk, maar mijn
geloof in God is diep en sterk. Op gegeven moment trok ik met een oude
auto door de Rocky Mountaints van Amerika. Ik had hem voor weinig geld
gekocht en onderweg kwam ik erachter dat de zuigerveren kapot waren. Door
dat euvel sloeg om de haverklap mijn motor af op de meest bizarre
momenten, waar ik het net niet kon gebruiken. Dat was nog niet zo ernstig,
maar wel het feit dat de motor eerst af moest koelen, voor ik hem weer aan
de gang kreeg. In Amerika zijn alleen maar automaten te koop en die kun je
niet aantrekken met een kabel.
Zo gebeurde het ’s morgens om 6 uur op een heel druk kruispunt, vlak
voor een bocht. Even over het midden van de kruising sloeg de motor weer
af. Geen mens te zien en ik besefte dat als er een wagen om de bocht zou
komen hij dwars door mijn auto heen zou rijden. Ik bad naar God en mijn
engelen dat er hulp zou komen. Op dat moment kwamen als uit het niets twee
auto’s aan, die eerder op de weg niet te zien waren geweest, hoewel het
een lange open weg was die voor me lag en waar ik in moest rijden, met
kilometers uitzicht. De mannen van beide auto’s holden naar mijn auto en
begonnen te duwen. Nog geen seconde nadat ik van de verkeerde weghelft af
was, denderde een zware Amerikaanse truck over de weghelft waar ik had
gestaan. Terwijl ik nog in gedachten bezig was God voor de hulp te
bedanken, waren de twee mannen na een laatste groet alweer met hun
auto’s verdwenen en kon ik ze alleen maar verbijsterd nakijken.
Een andere keer sloeg mijn auto opnieuw af, precies op de helling van een
supermarkt. Ik kon niet meer voor en achteruit en achter mij ontstond een
hele opstopping, die zich langzaam oploste, doordat iedereen langzaam
terug de steile helling opreed en een andere afrit nam. Opnieuw deed ik
een schietgebedje. “God”, zei ik, “nu heb ik toch echt de hulp van
uw engelen nodig”. Nog geen 2 minuten later stond er een man naast de
auto en vroeg of ik hulp nodig had. Ik legde hem het euvel uit en in zijn
eentje duwde hij mijn auto achteruit de helling op. Onbegrijpelijk, want
de helling was stijl en de auto groot en zwaar. Het leek wel of hij zonder
moeite de auto terug duwde. Ik keek verbijsterd naar hem. Toen de auto
achteruit de bocht om was geparkeerd, kwam hij naast mijn raam staan. Ik
keek op en zag de meest lieve en zachte ogen die ik ooit in mijn leven had
gezien. Zijn gezicht zat vol met heel fijn zaagsel en ik kreeg de neiging het af te
vegen. Zijn haar was witblond en zijn ogen straalden een diepe warmte en
liefde uit welke ik nooit eerder
in mijn leven heb gezien en gevoeld en misschien ook nooit meer zal tegenkomen, hoeveel iemand
op aarde ook van je kan houden. Hij leek een engel, verder durfde ik niet te denken.
Zijn vraag aan mij of ik nog iets nodig had maakte dat ik weer bij mezelf
kwam. Ik zei nee. Zijn antwoord: “u heeft toch hout nodig voor het
kampvuur komende dagen”? Het klopte, dat haalde ik altijd in de bossen om
mijn kampvuur te stoken,
maar ook daar was ik al een paar keer met pech komen staan, dus ik liet
het voor wat het was, wat ik heel erg vond. Ik antwoordde hem dus dat ik
dat niet meer kon halen. “Vanavond zorg ik dat er hout is voor u en u
hoeft geen hout meer te zoeken”. Hij liep weg. Ik keek hem verbijsterd na en riep: u weet toch niet waar ik
kampeer”. Hij knikte en zei “yes”. Ik besloot als hij het hout ’s
avonds zou brengen, ik hem nooit meer los wilde laten, maar tegelijkertijd
wist ik in mijn hart dat er niemand zou komen. Vanaf die avond was op één
of andere manier altijd gehakt hout aanwezig voor mijn kampvuur. Ook op
plaatsen waar ik helemaal alleen in de bossen kampeerde met mijn kleine
tentje en alleen een rivier om me te wassen, lag hout voor me klaar. Zelfs
nu, tijdens het schrijven van dit laatste stukje, zie ik nog dat mooie
gezicht, vol zaagsel voor me en voel de warmte die me op dat moment
omhulde. Ben alleen maar dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken. Misschien
dat ik me op dat moment voor het eerst realiseerde dat het leven misschien
toch weer de moeite waard kon zijn om te leven zonder Berry.
Maus Sturmer

ENGELEN; zijn die er,
of komen die als je erom vraagt?
Engelen
zijn geschapen door GOD om zijn zielen bij te staan met hun
problemen.Zielen die zich op in zonnestelsels op andere planeten
bevinden,waaronder de aarde.Ze zijn altijd aanwezig om je te beschermen
en de juiste keuzes te maken.Ze zijn vele met assistenten(helpers)om b.v
genezend werk te verichten,om je spiritueel te ontwikkelen en je
verdriet te verlichten.Het zijn beslist gèèn gevleugelde entiteiten die
door de kosmos vliegen.
Engelen
zijn transperante wezens die vorm aan kunnen nemen, als ze iets of
iemand iets kenbaar willen maken.Ze communiseren via telepathie en geven
hun opdracht of wijze raad door aan je hersens,waar ze als een
onhoorbare stem je weten beinvloeden.Als je je er voor open stelt,kun je
ze geregeld aanroepen voor antwoorden op je vragen en ze zullen je die
geven.Ze kunnen nooit iets weigeren,ze zijn juist geschapen om ons te
helpen.Ze beheersen diverse stadia's in het universum en verplaatsen
zich met een gedachte snelheid.Ze hoeven maar te denken en ze zijn er
waar ze willen zijn,zelfs tegelijktijdig op meerdere plaatsen in het
heelal.
Een
persoonlijke engel of gids heeft ieder zielswezen in het universum.En
kan meerdere wezens tegelijk dienen.Als je goed kunt pendelen of
mediteren of luistern naar je innerlijk,,ik,,kun je zelfs zijn naam
vragen en je,, eigen,, zielsnaam die echt bij jou hoort en niet is
gegeven door je ouders.Iedere Engel heeft rond de 360 medewerkers die
ook weer helpers hebben.Als er vragen zijn die niet meteen beantwoord
kunnen worden, gaat een van de ,courierhelpers, naar de bron voor een
antwoord en krijg je het alsnog direct voor jouw gevoel,omdat tijd niet
bestaat en het in een fractie van een seconde geschied.Op het moment dat
je het vraagt in gedachte heb je al het antwoord.
Dus ieder
zielswezen heeft een eigen engel die er is voor jezelf,jouw
beschermengel.Dieren hebben gèèn ziel en zijn uitgesloten van wat wij
mensen wel hebben het "eeuwig leven".Dieren hebben een auraal lichaam
wat niet over kan gaan en wij "mensdier" hebben dat ook en dat zal
vergaan na het afsterven en onze ziel zal zich los maken van het
stervelijke dieromhulsel "mens" om verder te gaan in evolutie en
involutie.En zich zodanig ontwikkelen als meerdere zielen op andere
zonnestelsels dat ze geen omhulsel meer behoeven,om hun leven te leven
en te ontwikkelen in spiritualitiet en volmaaktheid.
Deze pagina
heb ik zo door gekregen in antwoord op de vragen over engelen,zelf wist
ik er niet veel van af, maar omdat er leden zijn die me er naar vroegen,
ben ik gaan vragen en zie dit is het antwoord en bewijs dat het werkt,
wat boven omschreven staat.
Johrly,
http://groups.msn.com/ESOTERIE-MYSTERIQUE/engelen.msnw

© Maus Sturmer
Webmaster Wiel Palm
|