Hoofdpagina Bezoekerspagina Live roleplaying World of Darkness >>
  Live roleplaying        
     
 

Samenvatting

Domein Parkstad komt één keer per maand bij elkaar om een live role-playing game te spelen. Wat betekent dit?

Een role-playing game (RPG) is een spel waarin iedere speler een soort toneelrol (spelkarakter) op zich neemt, maar in tegenstelling tot bij toneel is er geen vastgelegd script. Spelers en spelleiders maken samen het verhaal terwijl ze spelen.

Live-action roleplaying (LARP) wil zeggen dat met name de sociale gebeurtenissen (gesprekken dus) daadwerkelijk worden uitgespeeld. Een groot deel van het spel speelt zich echter af in je fantasie. Die heb je vooral nodig omdat de wereld waarin de spelkarakters zich bevinden, meestal niet gewoon de onze is.

Naast toneelspel en fantasie zijn er bovendien spelregels die zorgen dat het spel gestructeerd verloopt en niet een totale puinhoop wordt. De belangrijkste zijn het test-systeem en het turn-based spelen.

 

   
 

Live roleplaying

In dit document zullen we proberen uit te leggen wat role-playing inhoudt, en wat precies wordt verstaan onder live role-playing.

Role-playing games (RPG)

Een rollenspel (of roleplaying game, afgekort tot RPG) is te vergelijken met een toneelstuk. Net als in een toneelstuk heeft iedere speler zijn eigen rol, en wordt er een verhaal uitgespeeld in een denkbeeldige wereld (al dan niet lijkend op de echte). Er zijn echter ook grote verschillen: anders dan bij toneel liggen de rollen en verhaallijnen van tevoren niet vast. Iedere speler bedenkt zijn eigen karakter en laat haar reageren op wat er in de wereld gebeurt. Ieder voor zich bepaalt dus 'real time' zijn acties, waardoor het verloop van het spel altijd even verrassend is.

Aanvankelijk werden roleplaying games op de zogenaamde tabletop [zie hiernaast] manier gespeeld, waarbij de spellen eigenlijk de vorm aannemen van interactieve bordspelen. Dit vergt bijzonder veel fantasie; niets van de denkbeeldige wereld is daadwerkelijk te zien! Je zit gewoon met zijn allen bij de spelleider om de keukentafel, en rolt veel met dobbelstenen om te bepalen wat er allemaal precies gebeurt.

Live roleplaying (LARP)

1. Uitspelen

Op een gegeven moment kwam men dan ook op het idee om (delen van) de denkbeeldige wereld daadwerkelijk te gaan uitspelen. Het roleplayen kreeg een aantal elementen van toneelspel in zich, met bijvoorbeeld een belangrijke plaats voor dialogen. Aldus ontstond live roleplaying.

2. Fantasie

Natuurlijk kan ook in een live-action roleplaying (LARP) game niet alles worden uitgebeeld [zie hiernaast]; de meeste spellen worden om te beginnen gespeeld in werelden die totaal niet op de onze lijken. Bovendien is het niet echt praktisch om reizen van duizenden kilometers te gaan uitspelen, en is het strafbaar om de moord op één van je vijanden in de praktijk te laten zien. In principe ben je daarom meestal beperkt tot het uitspelen van sociale acties (met iemand praten), voor fysieke acties (zoals reizen of mensen in de pan hakken) zul je toch echt je verbeelding moeten gebruiken. Gelukkig is juist het uitspelen van die sociale situaties één van de interessantste onderdelen van een LARP. En je leert er nog van toneelspelen ook.

Goed, we hebben dus al twee onderdelen in een LARP: het uitspelen van je spelkarakter met een toneel-achtige aanpak, en het in je fantasie uitvoeren van allerlei acties. Er mist echter nog iets; als ik jou in mijn fantasie een enorme klap voor je gezicht verkoop, komt het mij natuurlijk erg goed uit als dat lukt. Jou niet zo. Ik zeg tegen jou: "ik sla je". Jij zegt: "je mist". Ik zeg: "nietes." Jij zegt: "welles". Enzovoort. Dit is natuurlijk een ongewenste situatie.

3. Spelregels

Behalve aan het uitspelen en de verbeelding wordt daarom ook een gedeelte van het spelverloop aan de regels vam het spelsysteem overgelaten. Behalve eerdergenoemde voorbeelden van gevechten en reizen, zijn er nog tal van andere situaties waarbij acties niet werkelijk ondernomen worden en je dus niet zomaar kunt zeggen of alles vlekkeloos voor je spelkarakter verloopt, of juist niet. In dit geval bieden de regels een weg om de gevolgen van je acties te bepalen. In plaats van iemand daadwerkelijk knock-out proberen te slaan, doe je een simpel kansexperiment, in roleplaying-termen ook wel een test genoemd (bijvoorbeeld een dobbelsteen gooien, gooi jij 4 of hoger, dan heeft je spelkarakter de tegenstander onderuit gemept). Speciaal voor LARP ontstonden spelsystemen waarbij de (lastige) dobbelstenen werden vervangen door het simpele principe van Steen-Schaar-Papier. Hierover later meer.

Een tweede aspect dat door regels wordt beïnvloed is de timing van fysieke acties; hoe simuleer je dat iedereen tegelijk iets doet, terwijl het niet daadwerkelijk gebeurt maar wordt beschreven? Door elkaar schreeuwen is dan niet zo handig natuurlijk. Hier is natuurlijk iets op gevonden. De gebruikelijke manier van uitspelen van fysieke acties zal gamers onder jullie bekend voorkomen; op de computer werkt het vaak precies zo. Nee, we hebben het niet over Quake III waar je gewoon begint te schieten. Wat we bedoelen zijn turn-based spellen; in iedere beurt mogen alle spelers één actie uitvoeren, waarna wordt bekeken wat het resultaat is. Dan breekt de volgende beurt aan en mag iedereen weer één actie uitvoeren.

Terug naar de bovenzijde van de pagina

 

Tabletop roleplaying

Het rollenspel in zijn puurste vorm is een spel waarbij spelleider en spelers met z'n allen rond de tafel gaan zitten en hun verbeelding het werk laten doen. Terwijl hun karakters lange reizen maken en de meest afschuwelijke monsters en draken verslaan, blijven de spelers aan de tafel zitten en laten zij dobbelstenen het lot bepalen. Iedere actie van het karakter wordt namelijk niet, zoals bij een toneelstuk, daadwerkelijk uitgevoerd, maar een speler zegt simpelweg wat zijn karakter voor een actie onderneemt.

Of zo'n actie lukt, wordt dan bepaald met behulp van dobbelstenen, ingewikkelde berekeningen en eigenschappen van het karakter (zo is de kans dat een soldaat iemand met een kruisboog raakt natuurlijk groter dan wanneer een blinde monnik dat zou proberen), maar ook het geluk is van invloed (misschien heeft die monnik gewoon ongelofelijk veel geluk).

Verschillende werelden werden ontwikkeld waarin zo'n spel zich kan afspelen en evenzoveel spelsystemen waarmee de kansen op succes of mislukking werden berekend. Bekendste voorbeelden zijn wel Dungeons & Dragons en AD&D. Voor elk van deze spellen geldt dat je er de gekste dingen in kunt meemaken... alleen gebeurt er in werkelijkheid helemaal niets!


Live roleplaying... waarom dan fantasie?

Na verloop van tijd namen velen (zoals gezegd) geen genoegen meer met het zich louter voorstellen van de verhalen die de karakters meemaakten; men wilde deze ook echt gaan uitspelen. Aldus ontstond live roleplaying. Karakters werden niet meer weergegeven door bijvoorbeeld poppetjes op een speelbord, nee, je speelt je eigen karakter ook echt zelf.

Natuurlijk komen er bij die omschakeling een hele hoop problemen kijken: waar haal je in Nederland zo gauw een draak vandaan, hoe beeld je een reis van 1000 kilometer uit, hoe beeld je uit dat jij eigenhandig de Pancratiuskerk in Heerlen de lucht in blaast...?

En hoewel je het rustig kunt uitspelen wanneer jouw karakter met een ander personage praat, wordt het waarschijnlijk niet erg op prijs gesteld als je je medespeler in een gevecht daadwerkelijk een arm afhakt. Ook kunnen twee personages binnen het spel nog zó verliefd zijn, dat twee spelers die elkaar nauwelijks kennen moeten gaan uitspelen dat ze staan te zoenen gaat toch wat ver, en ook al leef je je nóg zo goed bijvoorbeeld je rol van Vlad Dracula, als je tijdens het spel echt het bloed van een medespeler gaat drinken gaat men toch echt twijfelen aan je mentale vermogens.

Kortom, ook voor live roleplaying heb je een forse dosis fantasie nodig. Een gedeelte van de gebeurtenissen en personages die een karakter tijdens het spel tegenkomt, worden door de spelleider omschreven zonder dat ze werkelijk aanwezig zijn. Zo is het mogelijk dat een hele groep van roleplayers, ondanks dat ze bij hun volle verstand zijn, met grote bewondering naar een blinde muur staan te kijken aangezien de spelleider net heeft beschreven dat daar de imaginaire tegenhanger van de Nachtwacht hangt.