Reisverslag Frans Polynesië, oktober 2000.

De beëindiging van een millennium vraagt om een mooie reis. Daarom hebben we onszelf in het najaar van 2000 getrakteerd op een 24-daagse reis naar Frans Polynesië. (De aanklikbare foto's op deze pagina kunnen nog groter weergegeven worden)

Frans Polynesië bestaat uit 118 prachtige eilanden, verspreid over een gebied zo groot als Europa. Deze eilanden in de Pacific of Grote Oceaan zijn verdeeld over 5 eilandengroepen. Wij hebben 3 van deze eilandengroepen bezocht. De Société archipel in het westen, de Tuamotu archipel in het midden en de Marquesas in het noordoosten. De Austral en de Gambier archipel in het zuidwesten en –oosten hebben wij niet bezocht.

We reizen met Air France vanuit Schiphol via Parijs en Los Angeles naar Papeete, de moderne hoofdstad van het grootste eiland Tahiti. Hier woont ook het grootste deel van de bevolking van Frans Polynesië. De inwoners van Frans Polynesië zijn voor het grootste deel van Polynesische afkomst. Het zijn kleurrijke en gastvrije mensen, die trots zijn op hun eilanden. We worden met een bloemenkrans door onze agent ontvangen. De 'tiare', de nationale bloem van Frans Polynesië met zijn subtiele geur, is slechts een van de vele soorten bloemen op de eilanden.

Vanuit Papeete reizen we na een korte tussenstop verder naar ons eerste eiland Moorea. Moorea is het zustereiland van Tahiti. Van deur tot deur zijn we ongeveer 29 uur onderweg geweest. Het tijdsverschil met Nederland is 12 uur. Zowel Tahiti als Moorea behoren tot de Société archipel in het westen. Deze grootste eilanden van Frans Polynesië, zijn zogenaamde 'hoge eilanden'. Dit zijn eilanden van vulkanische oorsprong met een rijke flora en fauna, vruchtbare groene heuvels met valleien en watervallen en prachtige uitzichten. De zeer grillig gevormde bergen rijzen als uit het niets omhoog. De eilanden van Frans Polynesië zijn bijna als een schilderij: fel gekleurde bloemen, groene heuvels, witte stranden, turquoise lagunes, een diepblauwe oceaan en een kleurrijke bevolking.

We zijn 7 dagen te gast in hotel Fare Vaimoana. Het is een klein hotel met ongeveer 15 aparte rietgedekte cottages. We hebben onze eigen bungalow en kijken uit op het strand en de zee.

We duiken bij Bathy’s Club, een 5-sters PADI duikbasis. Het duiken hier is fantastisch. Het water is enorm helder. Zicht van ongeveer 50 meter is normaal. De temperatuur boven water is 28 graden en de watertemperatuur is 26 graden.

In de ochtend gaan we elke dag haaien voeren. De gasten zitten dan in een kring op de bodem terwijl de instructeur, Florent Giroud, de haaien een grote tonijn voert. Het voeren ziet er vrij natuurlijk uit. Florent draagt een gewoon duikpak en alleen zijn hand is beschermd met een ijzeren handschoen.

Na het voeren duiken we met zijn allen gewoon tussen tientallen black tip reef sharks en Grey reef sharks alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Tijdens deze sessies komt er twee keer een grote lemon shark (4 meter) langs maar is vrij schuw en vertrekt snel weer.

Aan de oppervlakte hebben we veel bultrugwalvissen gezien. Soms konden we scholen van ongeveer 10 stuks tot op 5-10 meter naderen met de boot. In de verte zagen we ze helemaal uit het water springen. Waarschijnlijk doen ze dit om vervelende parasieten te verwijderen. Deze humpbackwhales zijn zo’n 20 meter lang.

Naast deze grote vissen is er ook enorm veel kleurrijk klein spul te zien zoals o.a. Murenes, trompetvissen, Lionfish, Triggerfish, doktersvissen, Napoleons, etc. etc.

Een andere bijzondere ervaring is het voeren van de Stingrays. Ze zwemmen erg dicht langs ons heen en raken ons ook aan. Ze zijn erg zacht aan de onderkant. Ze hebben geen tanden maar wel enorm sterke kaken waarmee ze hun voedsel fijnmalen. Ze waren echt aan het schooien maar niet vervelend. Het was wel een raar gevoel om die lange staarten met die giftige stekels zo tussen ons door te zien manouvreren.

Onze tiende en laatste duik op Moorea is naar de Coral Roses. Enorme grote rozen van koraal met een doorsnede van 2-5 meter op een diepte van 47 meter. De CMAS 2* instructeurs gaan door tot 60 meter maar wij keren met een korte decotijd terug naar veilige diepten.

Op de laatste dag hebben we nog een rondrit gemaakt op het eiland en een bezoek gebracht aan Mount Belvedere, een vanille plantage, een waterval, zoetwater Murenes en een sap & distilleerderijfabriekje.

Rangiroa

Op 6 oktober vliegen we in een uur via Papeete naar Rangiroa. Rangiroa ligt in de Tuamotu archipel die uit een grote verzameling paradijselijke koraalatollen bestaat. De noordwestkant van Rangiroa heet Avatoru, en herbergt naast enkele hotels ook het voornaamste dorp en parelkwekerijen. Het tweede dorp Tiputa ligt op het oostelijke uiteinde van dit eiland. De huisjes zijn hier gedecoreerd met koralen en omgeven door kleurrijke bloemenhagen. Tussen beide dorpen is een weg aangelegd bestaande uit koraalafval. Het strand bij Kahaia Beach is echt geweldig. Schitterend gekleurd blauwgroen water, palmbomen en een spierwit, later in roze overgaand strand. Iedere middag, als tijdens de kentering het water met kracht door de Avatoru-pas stroomt, hebben we hier dolfijnen gezien die enorme sprongen boven het water maken.

Op Rangiroa verblijven we 8 dagen in het Raira Lagon Resort en we duiken bij De Raie Manta Club. De Raie Manta club is de oudste van de 6 duikscholen op Rangiroa.

De eigenaar is Yves Lefevere die eind jaren 80 de enorme duikmogelijkheden in dit gebied voor het eerst tijdens een expeditie mocht aanschouwen. Yves is op dit moment naast zijn werkzaamheden als eigenaar van 3 duikcentra verspreidt over Frans Polynesië, 1e onderwater cameraman bij Cinestar Scope, producent van diverse films over haaien, mantas en walvissen voor o.a. The Discovery Channel en The National Geographic Channel.

Rangiroa is wereldberoemd om de duikfaciliteiten. Cousteau klasseerde de riffen uit dit atol als de allermooiste ter wereld. Het duiken op Rangiroa is fantastisch. De visrijkdom is enorm en divers.

Als we in het buitenwater afdalen zien we vele Silvertip Sharks, Grey Reef Sharks en Black Tip Sharks. In de pas voornamelijk White Tip Sharks. Aan de buitenkant van het rif hebben we elke duik meerdere Mantas gezien. Ook hier veel hard koraal en uiteraard heel veel tropische vis zoals o.a. Eagle Rays, Porcupines, papagaaivissen, etc.. Ook schildpadden ontbreken niet.

Bij inkomende stroming gaan we met een Zodiac een eind het open water op om vervolgens zeer sterke stromingsduiken te maken door de Avatoru- en Tiputa pas.

We worden met een enorme snelheid door de kloof gesleurd. Na de kloof wordt het weer een beetje rustiger en kunnen we onze duik beëindigen in de lagune. Bij uitgaande stroming duiken we in omgekeerde richting.

Helaas willen de oren van Hans na de eerste duiken niet meer meewerken. Ik kan slechts moeizaam klaren en het vergt wel 10 minuten om op 35 meter te komen.

Balend als een stekker moet ik geruime tijd op 25 meter blijven. Plotseling word ik gepasseerd door een enorme school grote Barracuda’s. Ik verdwijn bijna in de school.

Mijn collega duikers zitten 15 meter lager op zoek naar haaien en missen dit mooie schouwspel. Zo zie je maar weer, ieder nadeel heeft zijn voordeel.

Helaas moet er toch een dokter aan te pas komen. Een lichte oorontsteking is de diagnose. Een antibioticakuurtje, slijmoplossers, ontstekingsremmers en een neusspray. Dat betekent minimaal twee dagen rust en dus niet duiken. Balen!! We gebruiken de pauze om een parelkwekerij te bezoeken en lekker wat aan het strand te liggen. Na 2,5 dag duiken weer hervat maar klaren blijft toch nog een probleem. We hebben toch nog 11 duiken kunnen maken op Rangiroa.

Marquesas

Op 14 oktober vliegen we in 4 uur naar Nuku Hiva op de Marquesas. De bakermat van de Polynesische beschaving in het noordoosten.

Na aankomst, per helikopter in 15 minuten over de hoge bergtoppen naar de andere kant van het eiland. Met een auto zou je er een halve dag over doen. We logeren hier vijf dagen bij Pascal in pension Mave Mai. Het is er erg gemoedelijk. Alle gasten en de hoteleigenaren eten gezamenlijk. Pascal en zijn vrouw zijn echte Marquises. We eten ook op zijn Marquises, namelijk veel rauwe vis, groenten en zeer taaie varkenspootjes.

Het eiland telt 2100 inwoners waarvan 1000 in het dorpje waar wij verblijven. Het is opvallend dat iedereen in een luxe pick-up truck rijdt en dat de kinderen het meest luxe speelgoed hebben zoals aluminium stepjes en Nike sportschoenen. De levensstandaard ligt hoog en alle levensmiddelen zijn bijzonder duur. Het dorpje heeft een gemeentehuis, een rechtbank, een gevangenis (die al jaren leeg staat), een supermarkt, elektriciteitscentrale, bank en middelbare school.

Dit is het land van de tattoo’s. Je komt bijna geen mannen tegen zonder. Onze Pascal en Frederique, onze divemaster, hebben ook de nodige versieringen. Ik heb de grootste moeite om Pascal ervan te overtuigen dat ik er echt geen wil.

Duiken doen we hier bij Het Centre Plongée Marquises . We maken 6 duiken in drie dagen. Het zicht van 10-20 meter valt erg tegen. Hier gaan we op zoek naar hamerhaaien want die worden hier vaak gezien. We zien Manta Rays, White tip lagoon sharks, Murenes, Scorpionfish, Octopus, Eagle Rays, etc. Maar geen hamerhaaien. Bij de laatste duik hebben we direct na het te water gaan er eentje weg zien schieten. Dat was de eerste en meteen ook de laatste.

De laatste dag gaan we met Pascal en Jean-Claude (chauffeur en aigenaar van een landrover) een dagje het eiland verkennen. We bezoeken een houtbewerker die Tiki’s maakt en we kopen er twee voor op de dressoir in huis. Pascal zegt later dat we goed onderhandelt hebben en dat we ze voor een mooie prijs hebben gekocht. Meestal betekent dit dat je toch nog teveel betaald hebt maar, so what. We bezoeken een archeologische site, Kamuihei. Er groeien enorme ficussen benjaminica. In Anaho lunchen we. Het eten is klaargemaakt in een traditionele gronoven en op de B.B.Q. Het smaakt heerlijk. De groene heuvels en vergezichten over de baaien van het eiland zijn schitterend.

We hebben in totaal 27 duiken gemaakt op Frans Polynesië. Op 19 oktober vertrekken we weer. Nog 1 overnachting in Papeete en weer terug naar Nederland.

Dit was ongetwijfeld de mooiste duikvakantie die we meegemaakt hebben.

Een selectie van de foto's die we deze reis gemaakt hebben kun je vinden op de fotopagina van deze website.