Rip Rice

Our visitor of the 104th Infantry Division "The Timberwolves"

Friday October 4th 2002

Onze Bezoeker van de 104de Infanterie Divisie ...."The Timberwolves"

Vrijdag 4 Oktober 2002

Het begon allemaal zo.

We kregen het bericht dat iemand in ons gastenboek had geschreven.

03/27/02 05:48:33 PM

Uw naam? Rip Rice

Hoe hebt u ons gevonden? Door Pete Branton's Cyberwolf boodschap op 27 Maart 2002

Waar komt u vandaan? Op dit moment uit Ashton, Maryland, USA (tussen Washington, DC en Baltimore, MD)

Opmerkingen? Deze web site is absoluut verbazend en interessant. Jullie twee teenagers moeten hoog aanbevolen worden

Ik was een Timberwolf -- diende bij de 329ste Engr Bataljon, Hoofdkwartier & Services Co. Of in H&S Co. Er waren vier "water punt units" van ieder 4 mannen. Ik was in een van die 4 water punt units. Het was onze taak om alle units in ons geografisch gebied van drinkbaar water te voorzien en we bleven verhuizen terwijl de infanterie bataljons vooruit gingen.

Ik kan me sommige plaatsen waar ons waterpunt werd opgezet in Nederland nog goed herinneren -- maar in dat (voor ons) vroege stadium werden we altijd buiten de steden geplaatst. Resultaat is dat ik nu pas de namen van die plaatsen leer kennen.

In jullie prachtige website hebben jullie maar één klein foutje gemaakt. Jullie praten over een Britsche unit die de 104de Divisie bijstond. In het licht van de historische feiten was de 104th Infanterie Divisie de enige Amerikaanse unit die optrok van Frankrijk naar België en dan Nederland in. De rest van de bevrijdende krachten waren Britten (de meesten) Canadezen, Australiërs, vrije Fransen, vrije Polen etc. Alle bevrijdende krachten in Belgie/Nederland stonden onder commando van de Britsche Generaal Montgomery.

Dus jongens waren het de Timberwolven die het Britsche leger bijstonden. Meneer Diamond corrigeerde dit als volgt:
voordat je de geschiedenis aanpast moet je de feiten eigenlijk eerst dubbel nachecken, feiten van de 104th en haar toevoeging in Oktober - November 1944. We namen de positie van de 49de Britsche Infanterie Divisie over op 23 oktober op de Belgisch - Nederlandse grens in de buurt van Wuust-wezel en starten hier onze tocht naar de Bredase weg. We waren niet een onderdeel van het Britsche leger, maar van het 1e Canadese leger. Op dat moment was het Canadese leger verschrikkelijk uitgeput omdat het al aan het vechten was vanaf de stranden in Normandië. Dus in Oktober bestond het "Canadese leger" uit Amerikaanse 104th Infanterie, veel Britsche
Artillerie en ondersteunende units en een Poolse Tank Brigade. Daarom vochten we door tot we de Moerdijkbrug hadden bereikt, tegen het einde van November.

Maar dat verandert niets aan de feiten over de bevrijding van jullie dorpen en steden.

Ik wilde dat ik wat oorlogstijd herinnerings spulletjes had bewaard -- Ik zou het meteen naar jullie sturen voor jullie gewoonweg geweldig museum. Blijf dit goede werk doen!!!

Mijn vrouw en ik gaan naar Amsterdam dit jaar Oktober voor Aquatech. Daarna willen we en busje huren en naar Zwitserland rijden -- we plannen beslist om in Zundert te stoppen en het Timberwolf monument te bekijken om zoveel nieuwe vrienden te bezoeken als we kunnen. Hopelijk zijn jullie daar en kunnen we jullie museum bezoeken. Als dat kan email me dan a.u.b. jullie adres.

This is how it all started.

We got the message that someone had written in our Guestbook.

03/27/02 05:48:33 PM

Your name? Rip Rice

How did you find us; Through Pete Branton's Cyberwolf message of 27 March 2002

Where are you from? Currently Ashton, Maryland, USA (between Washington, DC and Baltimore, MD)

Comments? This web site is absolutely amazing and interesting. You two teenagers are to be commended highly.

I am a former Timberwolf -- served in the 329th Engr Batallion, Headquarters & Services Co. In H&S Co. there were four "water point units" of 4 men each. I was on one of those 4 water point units. Our job was to provide potable water to all units in our geographical area -- and we kept moving as the infantry battalions advanced.

I remember well several places in Holland where MY water point set up shop -- but in those early stages (for us), we were always set up outside of Dutch towns. As a result, I am just now learning the names of some of those towns.

You have one minor mistake early in your wonderful web site. You are talking about a British unit "Attached to the 104th Division". In point of historical fact, the 104th Infantry Division was the ONLY American unit that proceeded north from France into Belgium and then into the Netherlands. The rest of the liberating forces were British (mostly), Canadian, Australian, free French, free Polish, etc. All of the liberating forces in Belgium/Holland were commanded by British Genl. Montgomery.

So guys, it was the Timberwolves who were attached to the British Army.
Thank to Mr.Diamond who corrected this as follows:
before you correct history double check the facts about the 104th and its assignment in October- November 1944. We took over positions from the 49th
Infantry Division (British) on Oct 23 on the Belgian-Netherlands border near Wuust-wezel and started to move down the Breda Road. We were not part of the British Army
but part of the 1st Canadian Army. At that time the Canadian Army was terribly exhausted because it had been fighting since the Normandy beaches. So in October the "Canadian Army" consisted of the American 104th Infantry. many British
Artillery and supporting units and a Polish Tank Brigade. Thats why we kept on fighting until we reached the Moerdjik
Bridge towards the end of November.

But that doesn't change any of the facts of liberation of your towns.

I wish I had saved some war time memorabelia -- I would immediately send it to YOU for your simply wonderful museum. Keep up the fine work!!!

My wife and I will be in Amsterdam this October for Aquatech. After that we are planning to rent a van and drive to Switzerland -- but definitely planning to stop in Zundert, see the TW memorial, and meet as many "new" friends as we can. Hopefully you two will be there and we can pay a visit to your museum. If so, please e-mail me an address.

We schreven meneer Rice natuurlijk meteen terug:

Geachte meneer Rice.

Bedankt voor de heel mooie boodschap in ons gastenboek.

Het klopt inderdaad van dat toegevoegd zijn, maar voor ons bent u de bevrijders. We zullen ma vragen of ze het verandert als ze weer aan de site werkt.

En ja wilt u alstublieft ons museum komen bezoeken? We zouden het erg leuk vinden als u kwam. Ons museum is eigenlijk alleen maar onze garage natuurlijk, we zijn pas 14 en 16 jaar oud dus hebben geen echt museum. Maar we proberen het zo echt mogelijk te maken.

En u zult erg welkom zijn.

Vriendelijke groeten van Teun en Bart Oostvogels.

Of course we immediately wrote back to him:

Dear Mr. Rice.

Thank you very much for the great message in our guestbook.

And you are right about attached to, but for us you where the liberators really. We will ask mom to change that the next time she works on it.

And yes please will you come and visit our museum? We would be very glad to have you. Our Museum is really only our garage of course as we are only 14 and 16 Years old we do not have a real museum. But we are trying to make it as real as posible.

And you will be really very welcome.

Friendly regards of Teun and Bart Oostvogels

 

Dit was zijn antwoord

Schaam je maar niet dat je museum alleen maar in de garage is. Een echt museum is het resultaat van de dingen die er staan en de liefde, attentie en enthousiasme van hen die het maken en behouden. Jullie kunnen trots zijn op wat jullie doen.

En wij zullen ons best doen om begin Oktober na Aquatech bij jullie op visite te komen.

Ga zo door.
Rip G. Rice, Ph.D.

-----------------

Na een tijdje kwamen we er achter dat Arjan van Hassel, een andere verzamelaar en vriend van ons ook contact had met meneer Rip Rice.

Hij is lid van de "Stichting vrienden van de Timberwolves" en vroeg wat wij er van dachten om hetzelfde te doen als toen meneer Thoennes bij ons op visite was (zie onder aan deze pagina) en natuurlijk vonden we dat een goed idee. --------------------

Dus na nog heel veel meer contact kwam eindelijk 4 Oktober!

Verzamelen bij Arjan. Henk en Kees hadden hun jeep bij en iedereen was keurig in uniform. Toen iedereen er was togen we naar Breda, Onze webmaster jammer genoeg zonder fototoestel.

Toen we bij het hotel aankwamen, zagen we onze nieuwe vrienden meteen al naar buiten komen.

Meneer Rip Rice die alleen Arjan en Bart en Teun verwachtte, keek wel even erg verbaasd. Hij had zijn vrouw zijn dochter en haar man en 4 andere vrienden bij hem.

We maakten allemaal kennis en iedereen maakte foto's. (Behalve wij dan jammer genoeg omdat we er geen van allen aan hadden gedacht).

This was his reply

Do not feel ashamed about your museum only being in your garage. A true museum is the result of items included and the love, attention, and enthusiasm of those who make and keep the museum. You can be PROUD of what you are doing.

And we will do our best to visit you in early October after Aquatech.

Keep up the good work.
Rip G. Rice, Ph.D.

---------------

After a while we discovered that Arjan van Hassel another collector and friend of us had contact with Mister Rip Rice to.

He is a member of the "Friends of the Timberwolves Association" and he asked what we thought of doing the same thing as when Mr. Leo. Thoennes visited us (see underneath this visit) and of course we agreed.

---------------

So after a lot more communication October 4 arrived at last!

Coming together was at the house of Arjan. Henk and Kees came with their jeeps to and we all were properly dressed in our "Timberwolf Uniforms" and so we drove up to Breda, pity that our webmaster forgot her camera.

At the hotel our new friends came to meet us at once.

Mr. Rice, couldn't believe his eyes as he had only expected to see Arjan van Hassel and us, Bart and Teun Oostvogels. He looked very surprised!!!

With him were his wife, niece and nephew-in-law and 4 other friends.

We all shook hands and everybody made pictures (accept us because non of us had thought to bring the camera.)

 

Our webmaster; mother & chauffeur left and Mr. Rip Rice 329th Engr Batallion, Headquarters & Services Co to the right.

Onze webmaster, moeder en chauffeur links en meneer Rip Rice 329ste Engr Bataljon, Hofdkwartier & Services Co. rechts.

 Nadat we ons aan elkaar hadden voorgesteld stapten we in onze auto's en jeeps en reden naar Rijsbergen en toen helemaal binnendoor naar Zundert waar we arriveerden bij het monument en de sequoia boom aan de Meirseweg.

Alweer werden foto's gemaakt en daarna reden we door Zundert naar Kees Jacobs waar zij hun museum hebben.

Jeannette de vrouw van Kees had een verrukkelijke lunch voorbereid en het rook heerlijk naar groentensoep.

Terwijl iedereen naar boven ging om naar de collectie van de "Stichting vrienden van de Timberwolves" te kijken stonden we wat te praten voordat we ook naar boven gingen.

After getting introduced to each other we all stepped in the cars and jeeps and went back to Rijsbergen and then through the back of beyond to Zundert where we arrived through the Meirseweg at the Timberwolf Monument and the sequoia tree.

Again pictures where made and then through Zundert we drove to Kees Jacobs where they have their museum.

Jeannette the wife of Kees had made us a delicious lunch so it smelled of lovely vegetable soup.

While everyone went upstairs to look at the collection of the "Friends of the Timberwolves association" we stood around and talked a bit before following them.

...

Mr. Rice who was much wiser then we took a lot of pictures.

Meneer Rice, die veel slimmer was dan wij nam heel veel foto's.

 Lunch, Toespraken, eten, praten en nog een paar speeches en toen begon meneer Rice te vertellen dat hij vooral veel waardering had voor wat de Opa van Allain Baten (Lid van het Belgische Verzet die gevangen werd en schuldig gevonden en naar Kamp Dora gestuurd waar hij aan ondervoeding stierf net voordat hij door de "Timberwolves" bevrijd werd.) had gedaan en hoe hij bij Kamp Dora zodra ze daar waren een gedicht op zou gaan dragen ter ere van deze man. We waren allemaal heeel erg onder de indruk.

Meneer Rip Rice vertelde ook van een man (van het Duitse verzet) Die, gedurende de gevechten om Halle, zichzelf verkleed had als een potten en pannen verkoper. Hij ging van Duitse stelling naar Duitse stelling om informatie te krijgen en stak toen over naar de Amerikanen waar hij precies kon vertellen waar de stellingen waren en hoe ze er uit zagen. Zo hielp hij de Amerikanen om direct een goed doelwit te krijgen waardoor het gevecht in enkele goed gerichte schoten voorbij was met weinig gewonden.

Jaren later ontmoeten ze elkaar per ongeluk en werden heel goede vrienden.

Dit jaar is die man overleden en nu ging meneer Rip Rice er voor zorgen dat de stad Halle deze informatie ook krijgt, Hij zou de geschiedenis van Halle gaan veranderen.

Toen kwam de plaatselijke verslaggeefster van de Zundertse Bode.

Lunch, speeches, eating talking speeches again and then Mr. Rip Rice started to tell how much he appreciated what Alain Batens grandfather (member of the Belgian resistance who was caught and found guilty and send to Camp Dora in Northausen where he died of malnutrition just before the liberation by the 104th Infantry Division the "Timberwolves" ) had done and how he was going to read a poem in honor of this man when they would arrive in Halle. And we all found that very very touching.

 

Mr. Rip Rice also told us of a man (of the German resistance), who, during the fight for Halle, dressed himself as a pots and pans merchant. He went from German position to German position to get information and then crossed into the American zone and was able to tell exactly where the German positions where and what they were. He helped the Americans to get direct hits on those positions so ending a fight with a minimum of casualties.

 

Years later they had a chance meeting and became friends.

This year the man died and Mr. Rip Rice said that he was going to make sure that the city of Halle would get this information. He was going to change the history of Halle.

 

Then came a reporter of the local newspaper "De Zundertse Bode".

Eindelijk was het dan tijd om naar ons Museumpje te gaan kijken.

Wij liepen er heen, we wonen heel dicht bij het andere museum, alleen meneer Rice werd door ma met de auto meegenomen.

Now the time had come at last to go to our Museum.

We live very near so we walked there, only mom took Mr. Rip Rice by car.

 

Mr. Rip Rice  Teun Oostvogels

We bleven een hele tijd in ons museum.

We lieten al onze speciale dingen zien, zoals de binnenhelm en de spelden en de gevouwen 48 sterren vlag die de veteranen deze zomer voor ons zochten en vonden helemaal kompleet met een verhaal, en onze boeken.

Toen gingen we in de kamer nog lekker een pilsje drinken en kregen wij een eigen speech van meneer Rice en drie mooie cd's waarop hij zelf speelt en zijn zoon ook nog zingt. En een video tape van de documentaire "Some Gave All" Amerikaans waar gebeurt verhaal over een Timberwolf.

Hij zei dat we een boek moesten schrijven met onze memoires over hoe en waarom we begonnen waren met verzamelen. Hij zei dat het niet goed zou verkopen maar dat zeker elke "Timberwolf" of "Timberwolf Pup" het zou kopen.

De dag was veel te snel voorbij omdat iedereen moe werd en ze moesten ook nog inboeken in het hotel.

Dank u meneer Rip Rice dat u zo aardig was en ons eerde met een bezoek!

We stayed in our Museum a long time.

Explaining and also showing our special things, like the Helmet liner and the crests and Folded flag we got this summer when all the veterans searched and found us a 48 star flag with a special story of it's own and books.

Then we sat down for a while in our living room where we drank a beer and where Mr. Rip Rice gave a speech especially for us and we got three CD's on which Mr. Rice is performing and also his son. And a videotape with the documentary "Some gave all", a true story of a Timberwolf.

He told us to start writing down our memoirs about how we had started collecting. He said the book wouldn't be sold very well but he knew for sertain that every "Timberwolf" or "Timberwolf Pup" would buy one.

The day ended much to soon. They had to go to the hotel as everyone was tired and they had to book in in the hotel.

Thank you Mister Rip Rice for being so kind to us and honoring us with a visit!

Vreemd is het verhaal van de verslaggeefster. ----- Strange is the story the reporter wrote.

Regionaal nieuws van A tot Z

 (dit is een kopie van het kranten-artikel)

TIMBERWOLVES ONTMOETEN ECHTE TIMBERWOLF

Amerikaanse veteraan bezoekt Achtmaals legermuseum

ACHTMAAL - Vrijdag 4 oktober jl. waren de organisators in hun oorlogsmuseum bij elektricien Cees Jacobs verenigd om een echte Timberwolf te ontvangen met zijn familie.

Deze Rip G. Rice was bij het Amerikaanse leger uit de bevrijdingsperiode anno 1944 bij de bevrijders van Zundert en Achtmaal van de 104e infanterie Divisie. Hij zorgde daar voor het drink water met waterpunt in Breda, en vocht zelf niet actief mee, maar krijgt bij het lezen van de warstories op de website van het 104de nog steeds tranen in zijn ogen

 

Door Marina Hereijgers

 De mensen van Stichting de vrienden van de Timberwolves, hebben samen heel wat spullen van hun Amerikaanse bevrijdingshelden, die onze gemeente hebben bevrijd in 1944. Uit eerbetoon en om een historisch beeld te kunnen geven, hebben ze dit breed assortiment aan uniformen, uitrustingsstukken, wapens -en andere items, op de zolder bij Cees Jacobs Electro aan de Nieuwmoerseweg 2c te Achtmaal samengebracht, waar zo een soort van permanente tentoonstelling is ontstaan. Cees heeft daartoe ongeveer een jaar geleden een vergunning aangevraagd om er een echt museum van te maken, wat op zaterdagmiddag en op afspraak te bezoeken is door publiek.

Nu zijn deze Hollandse vrienden van de Timberwolves via internet e.d. in contact gekomen met echte oorlogsveteranen uit die tijd, waarvan er nu een met zijn familie op doorreis was voor zaken- maar toch even een bezoek bracht aan dit legermuseum.

Dankbaar

De Timberwolf PFC met de naam Rip G. Rice werd niet zijn familie afgehaald door de Stichting de vrienden van de Timberwolves, waarna ze langs het monument aan de Meirseweg gingen, wat speciaal ter ere van deze Timberwolves werd onthuld ruim een jaar geleden. Daarna gebruikten ze een gezamenlijke lunch bij het legermuseum in Achtmaal, wat dankbaar door de aanwezigen in ontvangst werd genomen.

Deze oorlogsveteraan Rice wist niet wat hem overkwam, want had geen idee wat een dankbaarheid men nog altijd heeft voor het bevrijden van ons volk toen. Hij heeft zelf nooit echt gevochten, maar droeg zijn bijdrage in H & S, headquarters & services van dat 104e en wilde natuurlijk net zo goed de Duitsers verdrijven en Holland bevrijden. Dat is dan ook gewoon je taak in het leger. Hij heeft nog veel meer bewondering voor de mensen uit het verzet, die zonder eigen belang, zonder dat het werd opgedragen, met gevaar voor eigen leven, vele onderduikers hielpen. Dat is ongelofelijk.

 

11 september

Nog nooit eerder was deze veteraan teruggekeerd naar deze plek, waar hij destijds enkele dagen gelegerd heeft gezeten als 20-jarige, maar wat een blijvende herinnering is, vanwege de blijdschap. De ontlading van de bevrijding is dan erg groot. 'Pas nadat de film "Saving private Ryan" uitkwam en door de aanslagen op 11 september 2001, is er bij deze man weer wat losgemaakt, wat hem op internet deed zoeken naar de website van het 104e. Bij het lezen van de link naar warstories van 18-4-1945 begon hij spontaan te huilen.

Zo is er van lieverlee contact gekomen met de mensen van Stichting de vrienden van de Timerwolves, waar ook nu nog jongeren van net 20 jaar bij zitten. Dat is volgens Rice ook wel heel speciaal en had hij nooit kunnen denken, dat er nog

steeds een dergelijke dankbaarheid is onder de hollanders. Vooral ook bij het zien van het museum bij Cees Jacobs electro in Achtmaal, vielen de monden van de Amerikanen open, want in het legermuseum is vooral de aandacht gericht naar de Timberwolves van die tijd. Er staat een aantal volledig in uniform opgesteld, wat zeer indrukwekkend is. Een

mooi weerzien, wat bij alle partijen zeer speciaal moet zijn geweest.

Local News from A to Z

 (This is the pure translation of the article as it is)

 TIMBERWOLVES MEET REAL TIMBERWOLF

 

American veteran pays a visit to the warmuseum of Achtmaal

ACHTMAAL - Friday October-4-2002 the organizers were united in their warmuseum at Electro Cees Jacobs to welcome a real Timberwolf and his family.

 

This Mr. Rip G. Rice was with the American army of the liberation period the year 1944 with the liberators of Zundert and Achtmaal of the 104th Infantry Division. He took care of the potable water and his waterpoint was in Breda. He didn't actively fight himself but still gets tears in his eyes when he reads warstories on the website of the 104th

 

By Marina Hereijgers

 

The people of the friends of the Timberwolves association together gathered a lot of things of their American Liberation heroes, who in 1944 liberated our municipality. To honor them and to create a historical viewpoint they have gathered together this large assortment of uniforms, webbing weapons and other items in the attic of Cees Jacobs Electro at Nieuwmoerseweg 2c Achtmaal so creating some sort of continues exhibit. For this a year ago Cees asked for an official license to make this a real museum, opened to the public on the Saturday afternoon and by appointment.

Now these friends of the Timberwolves through internet and so on came into contact with real war veterans of that period, from which now a real war veteran with his family who are traveling for business took the time to visit this war museum.

 

Grateful

 

De Timberwolf PFC by the name of Rip G. Rice with his family was met in Breda by the friends of the Timberwolves association and came to Achtmaal stopping on the Meirseweg at the Timberwolf Museum that was revealed there last year especially for the Timberwolves. Then they together had lunch in the war museum in Achtmaal which everyone accepted gratefully

 

This war veteran Rice didn't know what came over him, he had no idea how much gratitude there still was for liberating our people then.

He never really fought himself but did his contribution in H&S Headquarters and Services of the 104th and did want to remove the Germans from the Netherlands and liberate Holland as much as anyone as that simply is your task in the army.

He has even more admiration for the people of the resistance, who without gaining themselves, without being asked with risk for their own life helped a lot of people in hiding, that is unbelievable.

 

September 11

Never before had this veteran returned to this place, where in those days at age 20 he had been a few days but what remains a lifelong remembrance, because of the joy. The result of the liberation then was very big. Only after "Saving Private Ryan" came and the attack on September 11 - 2001 something came loose in this man which made him look at the internet for a website of the 104th.

Reading the link War stories of 18-04-1945 he spontaneously started to cry.

So bit by bit the contact with friends of the Timberwolves was made, whit even now young people of just over 20 are members. That is very special according to Rice, he could never have imagined that there still is such a gratefulnes under the Dutch people.

Especialy by looking at the museum at Cees Jacobs Electro in Achtmaal the mouths of the Americans fell open because the attention is especially pointed to the Timberwolves of that period. There are a certain number positioned fully dressed in uniform which is very impressive.

A beautifull meeting again which for all parties must have been very special.

Einde----The End

Other visitors

  Klik hier voor de bladwijzer---click here for the Sitemap

Or other index -- of andere index.

Back to english page / Terug naar  Nederlandse pagina

©copyright Jeanne Oostvogels van Dijk

Note/opmerking: as far as we know there is no copyright the shown pictures in this site, if we are mis informed please tell us and we'll remove the picture at once / zo ver wij weten is er geen coppy right op de getoonde foto's op deze site, als we verkeerd zijn geinformeerd meld het ons dan en wij zullen betreffende