WELKOM bij Pjotrderooieravotr

Favoriete websites

Internationale Socialisten

Revolutionair socialistische organisatie waarvan ik deel uitmaak. Actieverslagen een aankondigingen van demonstraties tegen oorlog, racisme en neoliberalisme, maar ook achtergrondartikelen.

Empire Notes

Mjjn favoriete blogger van het moment, en zonder dat hij het weet medeplichtig aan mijn idee om deze website te starten. Is net terug uit Irak, en heeft daar indrukwekkende reportages van gemaakt.

Iraq - Occupation and Resistance Report

Het nieuws over de bezetting, de gevangengruwelen, het verzet, de manoeuvres van de VS om steun te krijgen, de leugens, de propaganda - een supersite over de Iraakse bezetting, vernieuwd zodra er nieuys is dus meerdere malen per dag.

Zo zie je maar weer hoe gevaarlijk goede voornemens zijn, vooral als je ze openbaar maakt... Ik was, zoals ik 5 juni schreef, van plan gisteren en vandaag meer te schrijven obver de hypocrisie van de D-day-herdenking. Maar de aanloop van de demonstratie van 26 juni (zie boven en doe mee!!) eist aandacht, en ook een rooie ravotr heeft tussendoor rust nodig. Maar, zoals een kameraad van mij dat pleegt te zeggen, dit geheel terzijde...

Gister is dus de invasie van Normandië herdacht - volgens de officiële versie het begin van het einde van de nazi-bezetting in een oorlog die nog altijd gepresenteerd wordt als een oorlog voor democratie, tegen fascisme, dictatuur en rassenhaat. Een goede, rechtvaardige oorlog dus. 

Aan deze visie zin twee dingen mis. Het grote keerpunt tgen Nazi-Duistalnd was niet Normandië, 1944. Het tij was allang gekeerd, aan het Oostfront waar Russische troepen het overgrote deel van de Duitse nederlaag op hun rekening nogen schrijven. Russische troepen èn burgers brachten ook de meeste offers in die strijd, iets dat in de huidige herdenkingen ook vergeten pleegt te worden. Tachtig procent van de Duitse troepen vochten aan dat Oostfront. De invasie van Normandië ging niet over het verslaan van Duitsland, dat was goeddeels gebeurd, in het kielzog van Stalingrad. De invasie moest er voor zorgen dat na de Duiste nederlaag  tenminste een deel van Europa níét in de Russische invloedssfeer zou belanden.

Maar belangrijker: was de oorlog van geallieerde kant een oorlog voor democratie en onderdrukking, een "goede oorlog"? Wat was er goed aan een oorlog waarin beide kanten systematisch oorlogsmidaden pleegden? Als de Duitse bommen op Rotterdam en Warschau misdadig waren - en dat waren ze! - dan waren de Amerikaanse bommen op Hamburg en Dresden dat ook. Om over de nucleaire massamoord op Hiroshima en Nagasaki te zwijgen.

En een oorlog tegen racisme? Gevoerd door landen waar het nu nog gewoonte is Japanners als "jappen" uit te schelden, en Duitsers voor "moffen"uit te maken ? Een oorlog tegen racisme - bedreven door een VS die 100.000 Amerikanen van Japanse herkomst in interneringskampen opsloot? Met aan geallieerde kant een Amerikaans leger waar aanvankelijk nog rassenscheiding bestond?

Ja, met de planmatige industriële massamoord op 6 miljoen joden bereikte het Nazi-bewind een eenzaam dieptepunt. Maar was dat de reden voor de geallieerden om ten strijde te trekken? Of ging het als vanouds en als vandaag om macht, hegemonie, invloedssferen? Nadenken hierover, de werkelijkheid achter het sprookje zoeken, lijkt meer op zijn plek dan de zoveelste officiële triomfantelijke herdenkingsshow. 

5 juni 2004

Het is herdenkings-hoogseizoen... Dit weekend komen staatshoofden en regeringsleiders naar Europa om te herdenken dat zestig jaar geleden D-day plaatsvond, de invasie van Normandië. Dat wordt ons gepresenteerd als het begin van de bevrijding van nazi-Duitsland. Deze herdenking staat bol van de hypocrisie. Vandaag, morgen en overmorgen wat extra aandacht hiervoor.

Laten we beginnen met de hypocrisie van de Staat de Nederlanden, op de herdenking vertegenwoordigd door Beatrix. De dag voor de herdenking van de laatste stormloop op de nazi-macht marcheren hedendaagse nazi's vrijwel  ongestoord door de straten van Den Haag. De Haagse politie sloot honderden antifascisten die dat poogden te verhinderen in, pakte ze op, gaf ze een boete en deelde klappen uit. In Nederland is actief antifascisme strafbaar en kunnen nazi's vrijuit marcheren. Hier lees je meer. De Nederlandse Staat aan de goede kant in de strijd tgen het fascisme? Laat me niet lachen.

4 juni 2004

Vijftien jaar geleden sloeg het Chinese leger een opstand van studenten en arbeiders bloedig neer. Die ene man die voor de tanks ging staan en de een moment tanks tot stilstand bracht - het blijft een onvergetelijk beeld. Het regime won die botsing met de Chinese bevolking in opstand. Nog behandelt het bewind elk open gesprek, elke roep om rehabilitaie van de slachtoffers, als staatsgevaarlijk. Het Plein van de Hemelse Vrede - middelpunt van de protesten - magt niet het toneel worden van herdenking en nieuw protest, als het aan de Chinese leiders ligt.

Zij hebben reden tot angst. Het Chinese staatskapitalisme-in-rode-pretverpakking brengt de massa's misère op immense schaal. De versnelde invoering van de vrije markt  gooit honderdduizenden arbeiders de werkloosheid in. Elk verzet stuit of grove repressie.

Maar verzet ìs er - boeren in opstand tegen belastingen en corruptie, arbeiders die staken en demonstreren tegen werkloosheid en armoede. De herinnering aan die glorieuze dagen van 1989, toen een overwinning van onderaf mogelijk leek, kan voor de huidige arbeidersprotesten in China een inspiratiebron zijn. 

Intussen gaat het arbeidersverzet door, een nieuwe uitbarsting, groter dan in 1989, is slechts een kwestie van tijd. Het herdenken van 1989 is tegelijk het hoopvol vooruitblikken op de volgende ronde...

Wie meer wil lezen over arbeidersstrijd in China kan terecht bij het China Labour Bulletin.

27 mei 2004

De smaak van de overwinning is zoet, zeer zoet! Maandag hoorden we van een verkiezingsbijeenkomst van Nieuw Rechts, de fascistenclub can Michiel Smit. Wat te doen? Een oproep aan de zaalhouder gedaan, die naar de media gestuurd, en rondgemaild in ons plaatselijke netwerk.

Uit onze oproep:  "

Wij vinden dat partijen die met racisme hele bevolkingsgroepen demoniseren en daarbij toespelingen op geweld (“harde acties”) niet schuwen, democratisch gezien geen bestaansrecht hebben. Wij denken ook dat het voor uw reputatie geen goede zaak is dat u deze ruimte biedt aan een extreem-rechtse, racistische partij. Wij doen dan ook een beroep op uw bedrijf om geen faciliteiten aan de bijeenkomst van Nieuw Rechts te verlenen en deze bijeeenkomst alsnog geen doorgang te laten vinden. Geen ruimte voor racisme!

Wij zullen deze oproep via diverse kanalen ook als open brief verspreiden.

Met antiracistische groet

Internationale Socialisten, Tilburg

Het werkte! Aan het begin van de avond telefoon van Omroep Brabant: de zaaleigenaar had, kennelijk na onze mail, nog eens gekeken op het internetforum van Nieuw rechts, en besloten dat de club niet zo onschuldig was als ze eerst dacht. Geen verkiezingsbijeenkomst daar voor deze fascisten!

26 mei 2004

Hier en daar kruipen de fascisten uit hun riolen, maar gelukkig is er tegengas! In Amsterdam voorkwamen antifascisten, onder meer van AFA en de IS, dat Nieuw Rechts-kopstuk Michiel Smit op een bijeenkomst kon spreken. Uit pure frustratuie begonnen mensen, kennelijk van hun aanhang, om zich heen te bellen om IS-ers nerveus te krijgen. Als ze gedacht hebben daarmee de IS-bijeenkomst in Breda te torpederen (hun bedoeling, kennelijk)  hebben ze zich vergist, het heeft extra bezoek en waardering opgeleverd. Dank jullie wel, hahaha.

Een hoopvol bericht voor antifascisten: postbodes in Wales weigeren propagandamateriaal van de BNP, een nazi-partij daar, rond te brengen! helaas laat de vakbond het over aan het individuele geweten van vakbondsleden maar het is een goed signaal! 

21 mei

Het was een verschrikkelijke en bloedige week. Het Israëlische leger richt een bloedbad aan op de Gazastrook. Amerikaanse militairen vermoorden minstens 42 mensen die een bruiloft aan het vieren waren in Irak. Alles wijst op nieuwe verschrkkingen, nieuwe misdaden van de beide bezettingslegers.

Gelujkkig klinken er stemmen van verzet en hoop. Morgen gaan in Den Haag mensen de straat op om tegen de Israëlische terreur te demonstreren. In Londen protesteert diedag de Stop the War coalition tegen de Amerikaanse folterpolitiek in Irak. Op die actie zal een verklaring voorgelezen worden van de vader van Nick Berg, wiens zoon vroige week in Irak onthoofd is (kijk bij 14 en 16 mei hieronder). Lees die verklaring, hou je tranen niet tegen als ze komen. Dit zijn de laatste zinnen: "Veel mensen hebben aangeboden om te bidden voor Nick en mijn familie. Ik waardeer hun gedachten maar ik vraag hen om in hun gebeden ook een gebed voor vrede op te nemen. En ik vraag ze om meer te doen dan bidden. Ik vraag ze om vrede te eisen, nù."

19 mei 2004

De VS zijn bezig hun grootste nederlaag sinds Vietnam te incasseren. In plaats van Iraakse juichkreten landen er granaten op hoofden van Amerikaanse, Britse en ook Nederlandse soldaten. Het Iraakse verzet groeit en verenigt zich.

Deze waarheid begint in de botte koppen van de junta in Washington door te dringen. Sinds een week horen we speculaties over een Amerikaanse terugtrekking. "We blijven niet als we niet welkom zijn", vertelde Bremer, de Amerikaanse dictator in Irak. Generaals roepen dat de oorlog niet te winnen is. De steun voor de oorlog en voor Bush verschrompelt. . 

Maar dat betekent niet dat het nu snel voorbij is. Heersers die een nederlaag zien aankomen die ze onaanvaardbaar vinden, reageren bloedig. En de heersers in Amerika kùnnen deze dreun voor hun oliebelangen, hun macht en hun prestige niet zomaar accepteren. Toch is een volslagen mislukking van de bezetting van Irak keihard nodig. Zo niet, dan slaat het Amerikaanse imperialisme nog meer op hol, en is werkelijk geen plek meer veilig voor de gangsters die het Witte Huis bezet houden. De dreiging van de VS jegens Syrië en Cuba is al zeer reëel.

Daarom moeten wij de bezetting van Irak hèlpen mislukken. De Brits-Amerikaanse bezetting verdient geen enkele steun, het verzet verdient solidariteit. Daarom moeten ook de Nederlandse troepen onmiddellijk terug. Het is weer tijd om de straat op te gaan - zoals afgelopen zaterdag in Amsterdam al gebeurde.

16 mei 2004

De wrede onthoofding van Nick Berg begint steeds meer vragen op te roepen. Wie arresteerde hem in Irak kort voor zijn ontvoering - de Iraakse politie, de Amerikaanse autoriteiten? Wat deed Berg sowieso precies in Irak? En waarom was de FBI al vó;'r zijn vertrek in Berg geïnteresseerd? Vragen die antwoorden verdienen.

Minstens zo belangrijk echter is de brede afkeuring van Berg's onthoofding in de Islamitische gemeenschap, in Irak en daarbuiten.

16 mei 2004

Nederlandse soldaten voeren doodgewoon oorlog in Irak. Gisteren hielpen ze de Iraakse politie om aanhangers van de Sjiitische leider Sadr uit een gebouw te jagen. De nacht ervoor vonden twee botsingen plaats tussen Nederlandse soldaten en gewapende strijders. Bij één van die botsingen viel een dode. En gisteravond lagen Nederlandse soldaten ook onder vuur. Laat niemand jammeren als Iraakse verzetsstrijders hard terugslaan en er meer Nederlandse doden vallen.

14 mei 2004

Nederland is eindelijk echt een democratie! Dankzij het internet kunnen we nu onze minister-president zelf uitzoeken. Kijk maar...

14 mei 2004

Weer een slachtoffer van de waanzin die Bush over Irak uitstort: de Amerikaan Nick Berg. Zijn ontvoerders in Irak onthoofdden hem, als wraak voor de folteringen van Iraakse gevangenen door Amerikaanse soldaten. 

Natuurlijk voelt het koor van degenen die alle Islamieten voor barbaren uitschelden, zich gesterkt in zijn haat. Zij moeten maar eens lezen wat de Libanese sjiitische verzetsgroep Hezbollah zegt. Zij "veroordeelt deze vreselijke daad die grote schade toebrengt aan de Islam en Moslims, bedreven door deze groep die beweert tot het geloof van medelijden, compassie en menselijke beginselen  te behoren."

Tot zijn grote eer doet de vader van Berg niet mee aan het aanjagen van de haat tegen irakezen en Arabieren. Hij geeft de Bush-regering de chuld van de dood van zijn zoon. Hij is kwaad omdat Amerikaanse functionarrissen zijn zoon in Irak arresteerden, weer vrijlieten zonder zich over zijn veiligheid druk te maken . Maar nu keert hij zich ook tegen de leugens waarmee Bush de oorlog rechtpraatte. Ook neemt hij stelling tegen de afbraak van democratische rechten in de VS:"Mijn zoon stierf voor de zonden van George Bush en Donald Rumsfeld.". 

12 mei 2004

Pete Seeger is deze maand 85 jaar geworden. "Nou en?", vraagt de lezer wellicht. Pete Seeger is een linkse folkzanger, actief geweest in de Communistische Partij, een stem van hoop begeleid door gitaar of banjo. Voor mij persoonlijk was hij op mijn aarzelende schreden als rooie liedjeszanger in 1979 al bron bron van inspiratie. En... hij is nog steeds actief! Ik ga hier geen lang verhaal over hem neerpennen,  HIER lees je een aardige introductie over de man, en er is ook een website aan hem gewijd.. Kijk ookl eens naar zijn lied Waist Deep in The Big Muddy en je begrijpt dat de man springlevend is.  

11 mei 2004

De eerste dode Nederlandse soldaat in Irak... en de Nederlandse politiek reageert geschokt en verontwaardigd. Maar is het vreemd dat Iraakse verzetsstrijders, na aanvallen op Amerikaanse, Britse, Italiaanse en andere bezettingstroepen, ook Nederlandse militairen als doelwit kiezen?   Ja, de  soldaat is slachtoffer -  van Bush en Balkenende en hun kwalijke oorlog . Hetzelfde geldt de honderden dode burgers in Fallujah, maar voor hen hoeven we van Bush en Balkenende niet te rouwen. 

Nederlandse soldaten zitten in Irak om Bush te helpen om zijn bezetting een internationaal jasje te geven. Hoe meer landen troepen leveren hiervoor, hoe meer de Amerikaanse en Britse soldaten zich kunnen concentreren op het smerige werk - het heroveren van Fallujah, het verpletteren van het Iraakse verzet. Het vertrrek van de Nederlandse soldaten maakt het de VS moeilijker om het Irakese verzet te onderdrukken. En dat verzet heeft het recht aan haar kant. Daarom moeten de Nederlandse militairen daar weg - nu. Dat de Nederlandse soldaten in Irak  scholen herstellen en waterputten slaan zal wel - dat deed elke koloniale machthebber. Dat maakt de troepen nog niet minder tot bezettingsmacht. 

Valt het je trouwens ook op hoe anders de pers praat als Nederlandse soldaten een Irakees doodschieten? Een gedode Nederlandse soldaat heet slachtoffer van een aanslag. Een gedode Irakees heet slachtoffer van een schietincident... 

10 mei 2004

Advies uit  Irak: "Soms krijg ik e-mails waarin me gevraagd wordt om suggesties te doen of oplossingen voor te stellen. Prima. De les voor vandaag: verkracht niet, folter niet, vermoord niemand, maak dat je wegkomt nu het nog kan, nu het er nog op lijkt dat je een keus hebt. Chaos? Burgeroorlog? Bloedvergieten?  We nemen het risico wel - neem je Marionetten, je tanks, je slimme wapens, je domme politici, je leugens, je lege beloften, je verkrachters,  je sadistische folteraars en vertrek." Dit komt uit BAGDAD BURNING ofwel Girl Blog from Iraq.

9 mei 2004

Andere bezetting, net zo onhoudbaar... Tsjetsjeense verzetsstrijders bliezen  de president van dat bezette land op. Deze president, Kadyrov, stond ooit aan de kant van het verzet maar liep in 1999 over naar de kant van de Russische bezetter. Zijn benoeming als Tsjetsjeens leider dankte hij dan ook aan de Russische president Putin, meer dan een collaborateur was hij niet.

De bomaanslag is een klap in het gezicht, van Rusland - èn van de Verenigde Staten die er snel bij waren om de aanslag te veroordelen. Rusland voerde in tien jaar tijd twee oorlogen om het kleine Tsjetsjenië te onderwerpen. In 1994 stuurde president Jeltsin het Russische leger naar de hoofdstad Grozny, waar het vastliep in een bloedige stadsguerrilla (hoor ik daar iemand "Fallujah" zeggen?). In 1996 vertrok dat leger weer, met de staart tussen de benen. In 1999 startte Rusland de oorlog weer op. De aanslag van vandaag toont aan dat het verzet springlevend is. 

Als het Rusland er niet in slaagt lilliputter Tsjetsjenië vlak naast de deur te verpletteren, maakt de VS dan enige kans in Irak, vanuit de VS de andere kant van de wereld en veel groter? Bezetting en koloniale politiek, in Tsjetsjenië en Irak - ze zijn niet alleen onaanvaardbaar maar vroeg of laat onhoudbaar. Hoe bloedig dit ook onderstreept wordt iedere dag - dat inzicht stemt optimistisch.

8 mei 2004

Het nieuws van de dag was, is en blijft de oorlog in Irak. De militie van Al-Sadr vecht nu ook tegen het Britse leger in Basra. Intussen hebben we de vertoning gezien van minister van oorlog Rumsfeld voor een senaatscommissie. Het mooiste daar waren niet de slappe excuses van Minister Sinister: wie gelooft er nog één woord vanuit het Witte Huis? Het mooiste waren de mensen die op de publieke tribune een doek met "Fire Rumsfeld" omhoog hielden. Een mooi plaatje daarvan, met achtergronden erbij, zie je HIER.

 De junta in Washington wankelt onder de druk van de beelden van marteling in de gevangenissen die de VS in Irak. Wie geeft de junta het zetje dat ze zo hartgrondig verdienen?