Tuney Tunes

 

Tuney Tunes in Eindhoven op het dressoir

auteur: Wim van der Mark
geplaatst in: Eindhovens Dagblad/16 maart 1991

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket
oktober 1945 januari 1946 november 1947 september 1948

"Bevat de teksten der nieuwste en beste songs". Met deze slogan kwam het blad Tuney Tunes de jaren veertig en vijftig heelhuids door. Sterker: in die tijd was het hét toonaangevende blad voor de Nederlandse liefhebber van lichte muziek. Toegegeven, zoveel concurrentie was er niet, maar even zo goed. De Toenaai Tjoenes, zeiden we soms. Of ook wel de Tuunie Tuuns met een lange u. Maar zo sprak je dat niet uit, net zo min als je drums zei tegen drahms.

Wat maar weinigen weten, is dat dit beroemde blad uit Eindhoven stamde. De man die het in 1942 al in een zeer kleine oplage op de markt bracht, leeft niet meer. Dat was de Eindhovense drukker J. van Haaren. Zijn naam leeft voort in de drukkerij die tegenwoordig aan de Fransebaan staat. Maar mevrouw J. van Haaren-Merkus bewaart nog altijd als een kostbaar bezit de twee ingebonden bundels Tuney Tunes, die keurig netjes bij haar op het dressoir staan.

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket
maart 1950 december 1951 april 1952 december 1953

Het eerste nummer van de Tuney Tunes kwam op 6 augustus 1942 van het persje, vertelt mevrouw Van Haaren. Een klein boekje met alleen maar teksten van Amerikaanse songs. De prijs stond er in francs op vermeld om de bezetter om de tuin te leiden. Want Amerikaanse muziek was zwaar verboden, helemaal als het door negers gebracht werd. Maar haar man was een groot muziekliefhebber en had in de jaren dertig al een muziekblad willen beginnen. Maar daar wilde zijn vader, ook drukker, toen niet aan.

Het eerste bovengrondse nummer van de Tuney Tunes verscheen pal na de bevrijding in september 1944. Het formaat was meteen al een stukje groter en ook kwamen er de eerste redactionele stukjes. In de jaren vijftig werd het blad, samen met het jazzblad Rhythme de kurk waarop de drukkerij dreef. Van Haaren schreef er zelf voor, vertaalde stukjes uit Engelse bladen, maar had later ook medewerkers. Skip Voogd bijvoorbeeld was in zijn jonge jaren aan het blad verbonden. Stond er een "blote" zangeres op het kaft, weet mevrouw Van Haaren, dan mocht het op zondag niet in de etalages liggen.

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket
oktober 1954 mei 1955 september 1956 juli 1957

"We kregen vaak genoeg artiesten over de vloer," vertelt mevrouw Van Haaren. "Ze wilden wat graag in ons blad. Alleen Toon Hermans niet. Die vroeg er geld voor. Die artiesten ja, dat was toch een heel andere wereld dan ik gewend was. Voor de schermen was het allemaal keurig netjes. Maar ik heb toestanden meegemaakt! Maar ja, die mensen leven nog, dat vertel ik liever niet."

Ach, je gemoed schiet vol als je door die oude Tuney Tunes bladert. Allemaal frisse kopjes van meisjes die nu soms nog op komen draven in talkshows en dan oude mevrouwen blijken te zijn geworden. Annie de Reuver, Annie Palmen, Mieke Telkamp. Heerlijke namen als het Hotcha Trio, the Four Lads, Eddy Christiani, de Spelbrekers, om in Nederland te blijven. En heel veel toppers uit die tijd, nu geheel vergeten. Wie heeft er ooit nog van de Hartedieven gehoord, of Tonnetje Toeter, de Three Hearts of Ria Verda?

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket
april 1958 oktober 1959 december 1960 april 1961

Aan het begin van de jaren zestig had drukker Van Haaren er geen zin meer in. Het werd hem te druk. Hij deed de Tuney Tunes over aan Paul Acket. Nog heel even bleef het de oude titel voeren. Toen werd het omgedoopt. Mevrouw Van Haaren weet de nieuwe titel niet meer, maar het zou Popfoto geweest kunnen zijn. En met zo'n naam wordt geen geschiedenis meer geschreven. Met de Tuney Tunes is dat wel gebeurd, vandaar dat ze momenteel op nostalgische beurzen veelgevraagd zijn en de prijs navenant is.

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket
juli 1962 april 1963 januari 1964 maart 1965