Koningin Beatrix, Wilhelmina Armgard van Oranje-Nassau, Koningin der Nederlanden (1980-heden), Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld.

Koningin Beatrix Wilhelmina Armgard
van Oranje-Nassau.


Koningin der Nederlanden (1980-heden), Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld.



prinses Beatrix wordt op 31 januari 1938 op Paleis Soestdijk geboren als dochter van prins Bernard von Lippe-Biesterfeld (1911-2004) en Koningin Juliana (1909-2004).
Zij trouwt op 10 maart 1966 te Amsterdam met Claus George Willem Otto Frederik Geert von Amsberg.
Claus von Amsberg wordt geboren op 6 september 1926 als (enige) zoon van Claus Felix Leopold GabriŽl Julius August von Amsberg en Gosta von Amsberg-Freiin von dem Bussche Haddenhausen.

Claus wordt geboren te DŲtzinger, gemeente Hitzacker/Elbe provincie Hannover.
Een groot deel van zijn jeugd brengt hij door in Afrika (Tanzania) waar zijn ouders woonden. Claus ging naar de middelbare school (Internaat) 'Internaat de Baltenschule te Misdroy in Pommern, daarna ging hij naar het gymnasium te Bad Doberan. In 1944 vervulde hij zijn (Duitse) dienstplicht, de laatste drie maanden van de oorlog was hij vaandrig bij een pantserdivisie te ItaliŽ. Na de oorlog verbleef hij in krijgsgevangenschap en deed vertaalwerk voor de geallieerden. Na de oorlog studeerde hij voor een periode van 6 maanden aan de Universiteit van Hamburg, hij studeerde daar rechten en staatswetenschappen. In 1957 zat hij bij de Buitenlandse Dienst, van 1958 tot 1961 werkte hij voor de Duitse Diplomatieke Vertegenwoordiging in de Dominicaanse Republiek. Van 1962 tot 1963 werkte hij bij de Duitse ambassade te Abidjan te Ivoorkist. Daarna was hij werkzaam op het Ministerie van Buitelandse Zaken te Bonn. Hij was plaatsvervangend chef van de afdeling voor Economische Betrekkingen met Afrika bezuiden de Sahara in het Dictoraat-Generaal voor Handelspolitiek en Ontwikkeling.
Op 22 februari 1967 werd hij lid van de Raad van Advies voor Ruimtelijke Ordening. Op 12 juli 1967 kreeg hij zitting in de Raad van State. In 1967 werd hij ook lid van Nationale Raad van Advies inzake Hulpverlening aan Minder Ontwikkelde Landen, dit tot 1970. Van 1970 tot 1974 was hij voorzitter van de Nationale Comissie Ontwikkelingsstragie. In 1978 werd hij door de minister van Ontwikkelingsamenwerking tot adviseur benoemd. Sinds 1984 bekleedt hij de functie van Inspecteur-Generaal van Ontwikkelingssamenwerking. Tevens is hij beschermheer van het Koninklijk Congresgebouw. verder is hij lid van de Bankraad en Commissaris van de Koninklijke PTT Nederland (nu TPG). Ook is prins Claus Honorary Fellow van het Institute of Social Studies en van de Society for International Development. De prins was in de jaren populaire geworden bij het Nederlands Volk, mede door zijn diverse interesses op het gebied van milieu, ontwikkelingssamenwerking, monumentenzorg, muziek en technologie.
Van 1982 tot 1984 stond prins Claus onder behandeling met depressieve klachten. In 1991 werd de prins opgenomen vanwege psychische problemen en werd later bekend dat hij leed aan de ziekte van Parkinson. In 1998 onderging hij een operatie aan de prostaat, in het ziekenhuis van Hamburg verwijderde ze een kwaadaardig gezwel. Lter wordt ook nog eens een nier weggehaald.
In de jaren 2000 tot 2002 gaat het hard achteruit met de gezondheid van de prins, hij wordt diverse keren opgenomen in het ziekenhuis met infecties aan de luchtwegen en het inbrengen van een pacemaker.
Op zondag 6 oktober 2002 overlijdt, rond 19:00 uur, prins Claus, Prins der Nederlanden, in het AMC ziekenhuis te Amsterdam aan de gevolgen van een longontsteking en de ziekte van Parkinson.
Op dinsdag 15 oktober wordt de prins met grote eer bijgezet in het familiegraf in de Nieuwe Kerk te Delft. Vanuit het Paleis Noordeinde te 's Gravenhage wordt de prins in een paarse lijkkoets, getrokken door zes Friese paarden, door zijn drie zonen begeleid naar Delft. De Koningin en haar schoondochters prinses Laurentien en prinses Maxima, voegen zich bij het Instituut voor Defensie Leergangen bij de uitvaartstoet. De ere-haag die van 's Gravenhage naar Delft wordt gevormd door zo'n 9000 militairen. In de kerk worden ze opgewacht door vertegenwoordigers van het hof. Onder leiding van ceremoniemeester G. Monod de Froideville.
De dienst werdt geleid door Ds. C. ter Linden en predikant H. Oosterhuis.
De uitvaartdienst begon om 12.30 uur met een orgelkoraal van Johann Sebastian Bach. Daarna volgde de begroeting, koorzang, het openingsgebed en de eerste schriftlezing (Prediker 12:2-7). Het Residentie Bachkoor en het Residentie Bachorkest verzorgden de muziek. Na de tweede schriftlezing (Genesis 1:1-4 en Johannes 1:1-5) werd Lied aan het licht van Huub Oosterhuis gezongen. Huub Oosterhuis zelf hield aansluitend de overdenking.
Begeleid door burgemeester Van Oorschot van Delft daalden de grenadiers met de lijkkist af in de koninklijke grafkelder. Zij plaatsten de lijkkist in het voorportaal van de kelder. Hierna nam familie afscheid in de grafkelder.
De ruim 300 genodigden, onder wie de vertegenwoordigers van de buitenlandse vorstenhuizen, werden na de plechtigheid in de gelegenheid gesteld om de familie in paleis Noordeinde te condoleren.


prinses Beatrix is de oudste dochter van prins Bernard von Lippe-Biesterveld en Koningin Juliana. Na haar geboorte brengt ze 2 jaar door op paleis Soestdijk. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt in mei 1940 vlucht het Koninklijke paar met hun kinderen Beatrix en Irene eerst naar Engeland vanwaar het gezin vertrekt naar Canada (Ottawa). prinses Beatrix gaat hier ook naar school.
Als prinses Beatrix terugkeerd naar Nederland in 1945 gaat zij naar de 'Werkplaats' van Kees Boeke te Bilthoven, een vooruitstrevend experimenteel onderwijsinstituut met de nadruk op vrije expressie. Door dit (vrije) onderwijs te volgen krijgen zij en haar zus Irene, een achterstand op exacte vakken. Door flink te studeren haalt ze deze vakken in op het Baarn Lyceum in de periode 1950-1956.
In 1956 wordt prinses Beatrix meerderjarig en krijgt ze zitting in de Raad van State. In hetzelfde jaar accepteerd zij het beschermvrouwschap van het Nationaal fonds ter bestrijding van kinderverlamming, hierna het Prinses Beatrix Fonds genaamd.
Als zij het diploma gymnasium-alpha heeft gehaald schrijft prinses Beatrix zich in 1956 als studente aan de Rijksuniversiteit Leiden in. Aan het Rapenburg woont ze op kamers en wordt actief lid van de VVSL, Vereniging van Vrouwelijke Studenten Leiden.
Ze slaagt in 1961 voor haar doctoraalexamen vrije studierichting. Hierna begint ze te werken aan haar toekomstige taak en treed regelmatig in de openbaarheid en vertegenwoordigt haar moeder bij verschillende gelegenheden in het binnen- en buitenland. In 1958 bezoekt zij Suriname. Hier wordt zij voor het eerst 'Prinses Glimlach' genoemd. In 1962 bezoekt zij Iran, Pakistan, India, Thailand, de Filipijnen en Hong Kong. In 1963 bezoekt ze Japan en Cannada en de Verenigde Staten waar zij door president J.F. Kennedy op het Witte Huis wordt ontvangen.
In 1963 neemt zij haar intrek op Drakensteyn te Lage Vuursche, een voormalig Ridderhofstad uit 1640.
Op 28 juni 1965 veloofd zij zich met de Duitse diplomaat Claus Geoge Willem Otto Frederik Geert von Amsberg, dit roept verdeelde reacties op vanwege zijn Duitse staatsburgerschap. Nadat een officieel onderzoek uitwees dat Claus niets verewten kon worden, werd bij Rijkswet van 8 december, Stbl. 525, toestemming verleend voor het huwelijk en hem het Nederlanderschap verleend. (een deel van het volk was het hier niet mee eens).
De bruiloft, 10 maart 1966, die in Amsterdam wordt gehouden wordt dan ook verstoord door relletjes en rookbommen.
Het huwelijk wordt voltrokken door burgemeester Van Hall het huwelijk in het stadhuis van Amsterdam. De kerkelijke inzegening vond plaats in de Westerkerk door dominee H.J. Kater. De huwelijkspredikatie wordt gehouden door dominee J.H. Sillevis Smitt. Claus von Amsberg ontving bij deze gelegenheid de titel Prins der Nederlanden en het predikaat Jonkheer van Amsberg.
Wanneer prinses Beatrix gekroond wordt in 1980 te Amsterdam gaat het op de zelfde manier, er worden demonstraties gehouden en er worden leuzen gescandeerd als "geen woning geen kroning". Het gejoel is zelfs in de Nieuwe Kerk, waar de plechtigheid wordt gehouden, te horen.
In 1988 bezoekt zij deze 'lastige' stad waar zij, in tegenstelling tot andere keren, met veel warmte wordt ontvangen. Tot 1981 wonen prinses Beatrix en prins Claus met hun kinderen op Drakensteyn, hierna verhuizen ze naar Huis ten Bosch in 's Gravenhage. Het paar was erg gelukkig op Drakensteyn en wordt door hun als 'een verloren paradijs' gekenmerkt.
Op 30 april 1980 tekent Koningin Juliana de Acte van Abdicatie en wordt prinses Beatrix Koningin der Nederlanden.
Zij neemt haar taak als staatshoofd zeer serieus en verdiept zich grondig in staatszaken. Oud premier mr.A.A.M. van Agt noemde het onderhoud met het staatshoofd "een hachelijke examen". Een Commisaris der Koningin zegt over zijn ambtsbezoeken aan de vorstin; "Zij heeft altijd een lijst vol aantekeningen bij zich. Ik krijg een lekkere stoel, er zijn koekjes en het gesprek gaat over duizend en een dingen.. Ieder onderwerp heeft ze minitieus voorbereid". Een groot deel wordt in beslag gelegd door het kennisnemen en tekenen van staatsstukken. Voorts is ze nauw betrokken bij de vorming van een nieuw kabinet. Drs. E. van Thijn, door haar aangewezen informateur in 1981, zegt;"Ze stelt vragen, ze laat je komen, maar weet precies waarover het gaat, omdat ze alle stukken heeft gelezen".
Sinds haar jeugd is ze verwoed paardrijdster en zeilt graag. De koningin heeft grote belangstelling voor de kunst en heeft graag contact met kunstenaars, haar grote hobby is beeldhouwen. Ze zegt daarover;"Het is voor mij een heel belangrijke uiting".
Ze maakt ondermeer een plastiek van Jantje Beton, het symbool van het Nationaal Jeugdfonds (1973), dat in Madurodam staat. Ook heeft zij de koppen van haar 3 zoons gemaakt in was en in brons gegoten.
Het paar krijgt in de jaren drie zoons:

prins Willem-Alexander Claus Georg Ferdinand van Oranje-Nassau (27 april 1967), Prins van Oranje (1980), Prins der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg.
Geboren om 19:57 uur, 27 april 1967 in het Academisch Ziekenhuis Utrecht.

prins Johan Friso Bernard Christiaan David van Oranje-Nassau (1968), Prins der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg.
Geboren om 09:12 uur, 25 september 1968 te Utrecht, gedoopt op 28 december 1968 in de Utrechtse Domkerk.
prins Johan Friso Bernard Christiaan David van Oranje-Nassau, trouwde op zaterdag 24-04-2004 met Mabel Wisse Smit. Burgemeester H. van Oorschot voltrok het burgerlijk huwelijk in het bijzijn van familie en vrienden van het paar. Door het huwelijk is troonopvolging niet meer mogelijk.
Na de huwelijksplechtigheid in het stadhuis vertrok het paar naar de Oude Kerk in Delft, waar het huwelijk ingezegent werd door dominee Carel ter Linden. Voor de plechtigheden waren ongeveer 1400 gasten uitgenodigd.

Een meerderheid van de Nederlanders meent dat prins Johan Friso en Mabel Wisse Smit hebben gelogen over Mabels relatie met de later vermoorde topcrimineel Klaas Bruinsma. Dat blijkt uit een enquÍte van het die zaterdag in die krant is gepubliceerd.

Voorafgaand aan hun trouwdag vertelden ze maandag in een televisie-interview dat ze niet hebben gelogen over Mabels verleden. Ze verklaarden dat het nooit hun bedoeling is geweest om premier Balkenende op het verkeerde been te zetten.

Ruim 42 procent van de Nederlanders gelooft het paar helemaal niet. 16 Procent van de ondervraagden vertrouwt het verhaal slechts gedeeltelijk en 18 procent van de mensen weet niet wat ze er van moeten denken. 23 Procent gelooft het bruidspaar wel.

(Bron:
NU.nl)

Prinses Mabel heeft op zaterdagavond (26-03-2005) in Londen het leven geschonken aan een dochter. De baby werd om 19.17 uur plaatselijke tijd geboren en woog 3085 gram. Dat heeft de Rijksvoorlichtingsdienst zondag meegedeeld namens Mabel en haar man, Prins Friso.

Het vierde kleinkind van de koningin heet Luana. Haar volledige naam luidt Emma Luana Ninette Sophie. Prins Friso laat weten dat hij en Mabel erg gelukkig zijn en dat moeder en dochter het uitstekend maken, aldus de RVD in de verklaring.

De geboorte is aan de vroege kant. Op 29 oktober 2004 maakte koningin Beatrix namelijk bekend dat Mabel zwager was en dat zij eind april was uitgerekend.

Op zondagochtend 18 juni 2006 om 04.12 uur te Londen, schonk prinses Mabel het leven aan een dochter met de naam Joanna Zaria Nicoline Milou van Oranje-Nassau van Amsberg, Gravin van Oranje-Nassau, Jonkvrouwe van Amsberg, is de tweede dochter van prins Johan Friso en prinses Mabel en het zevende kleinkind van Koningin Beatrix. Haar roepnaam is Zaria.



prins Constantijn Christof Frederik Aschwin van Oranje-Nassau (1969), Prins der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg.
Geboren om 08:20 uur, 11 oktober 1969 te Utrecht. Gedoopt op 21 februari 1970 in de Utrechtse Domkerk samen met zijn neef prins Bernhard, de zoon van prinses Margriet van Oranje-Nassau en Pieter van Vollenhoven.
prins Constantijn treed op 17 mei 2001 in het huwelijk in het Oude Stadhuis in de Javastraat te 's-Gravenhage met Petra Laurentien Brinkhorst, geboren op 25 mei 1966 te Leiden. Dochter van (Minister) Laurens-Jan Brinkhorst en Jantien Heringa. Het huwelijk voor de kerk 19 mei 2001 Sint Jacobskerk 's-Gravenhage.
Sindsdien wonen en werken beiden in Londen. Hij werkt momenteel als strategisch beleidsadviseur en prinses Laurentien is werkzaam als directielid van een adviesbureau voor strategische communicatie.
Op zaterdag 7 juni 2002 krijgt het echtpaar een dochter (3715 gram en is 51 centimeter lang) Eloise, haar volledige naam is Eloise Sophie Beatrix Laurence, gravin van Oranje-Nassau, jonkvrouw van Amsberg. Ook is ze lid van het Koninklijk Huis, todat prins Willem-Alexander de troon bestijgt. Een lid van het koninklijk Huis moet in tweede graad verwant zijn aan Staatshoofd, als prins Willem-Alexander de troon bestijgd is Eloise derde graads verwant. Ze blijft dan nog wel in aanmerking komen voor de troonopvolging.
Op zondag 21 maart 00.37 uur krijgt het echtpaar hun 2e kind, een zoon met de naam Claus-Casimir, dat in het Haagse Bronovo-ziekenhuis werd geboren.
Het is het zesde kind in de lijn van de troonsopvolging.
De baby is geboren een dag na de dood van prinses Juliana. Zij overleed zaterdag 20 maart.
Claus-Casimir woog bij de geboorte 3970 gram en is 52 centimeter lang.
De volledige naam van het tweede kind van Laurentien en Constantijn is Claus-Casimir Bernhard Marius Max, Graaf van Oranje Nassau, Jonkheer van Amsberg.
Casimir is een naam die veelvuldig voorkomt in de Nassau-Dietz lijn.
Prinses Laurentien is op zaterdag 3 juni 2006 om 17.06 uur bevallen van een dochter in het Bronovo Ziekenhuis te Den Haag. De baby woog bij de geboorte 3030 gram en is 48 cm lang.
Het is het zesde kleinkind van Koningin Beatrix en krijgt de roepnaam Leonore. De volledige naam luidt Leonore Marie Irene Enrica Gravin van Oranje-Nassau, Jonkvrouw van Amsberg.



Grondwet voor het Koninkrijk der Nederlanden,
Hoofdstuk 2. Regering,
artikel 24;

Het koningschap wordt erfelijk vervuld door de wettige opvolgers van Koning Willem I, Prins van Oranje-Nassau.
Het koningschap is vervuld door:

ZKH Soeverein Vorst Willem I 2 december 1813 - 16 maart 1815
ZM Koning Willem I 16 maart 1815 - 7 oktober 1840
ZM Koning Willem II 7 oktober 1840 - 17 maart 1849
ZM Koning Willem III 17 maart 1849 - 23 november 1890
HM Koningin Wilhelmina 23 november 1890 - 4 september 1948
HM Koningin Juliana 4 september 1948 - 30 april 1980
HM Koningin Beatrix 30 april 1980



Artikel 25;

Het koningschap gaat bij overlijden van de Koning krachtens erfopvolging over op zijn wettige nakomelingen, waarbij het oudste kind voorrang heeft, met plaatsvervulling volgens dezelfde regel.
Bij gebreke van eigen nakomelingen gaat het koningschap op gelijke wijze over op de wettige nakomelingen eerst van zijn ouder, dan van zijn grootouder, in de lijn van erfopvolging, voor zover de overleden Koning niet verder bestaand dan in de derde graad van bloedverwantschap.

Troonopvolgers conform dit artikel zijn:
ZKH prins Willem-Alexander der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg;
HKH Prinses Catharina-Amalia Beatrix Carmen Victoria der Nederlanden, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau.
ZKH prins Constantijn der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg;
Eloise Sophie Beatrix Laurence, gravin van Oranje-Nassau, jonkvrouw van Amsberg.
Claus-Casimir, graaf van Oranje Nassau, jonkheer van Amsberg.
HKH prinses Margriet der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld;
ZH prins Maurits van Oranje-Nassau, Van Vollenhoven;
ZH prins Bernhard van Oranje-Nassau, Van Vollenhoven;
ZH prins Pieter-Christiaan van Oranje-Nassau, Van Vollenhoven;
ZH prins Floris van Oranje-Nassau, Van Vollenhoven.
Eloise Sophie Beatrix Laurence, gravin van Oranje-Nassau, jonkvrouw van Amsberg.
Claus-Casimir, graaf van Oranje Nassau, jonkheer van Amsberg.



In 1255 verdeelde de broers
Walram van Nassau en Otto van Nassau het Graafschap Nassau, zo ontstonden er 2 linies: De Walramse Linie en de Ottoonse Linie. Ons koninklijk huis stamt uit de Ottoonse lijn. In mannelijke lijn stierf deze tak uit met de dood van Koning Willem III in 1890. Hij was de Koning der Nederlanden en Groothertog van Luxemburg. Volgens een verbond uit 1783 tussen de verschillende Nassau takken ging Luxemburg over op de Walramse linie (Nassau-Weilburg).
Koning Willem III (Ottoonse Linie) overleed in 1890 en in 1912 stierf met de dood van Groothertog Willem IV van Luxemburg ook de Walramse linie in de mannelijke lijn uit. Zo stamt het tegenwoordige Nederlands Koningshuis in de vrouwelijke lijn van Ottoonse linie en het Luxemburgse Groothertogelijke huis in de vrouwelijke lijn van de Walramse tak. Sinds 1987 is Nassau de officiŽle naam van de Luxemburgse dynastie.
Ook in Nederland wilde men de historische naam Van Oranje-Nassau behouden. Op 8 februari 1901 wordt bij Koninklijk Besluit vastgesteld dat eventuele kinderen van Koningin Wilhelmina de naam Van Oranje Nassau, zonder streepje, zouden dragen.
Bij het Koninklijke Besluit van 8 januari 1937 bepaalde ditzelfde voor de eventuele kinderen van prinses Juliana, echter dan met het streepje, Van Oranje-Nassau.
Bij het Koninklijk Besluit van 16 februari 1966 werd geregeld dat de eventuele kinderen van prinses Beatrix de naam Van Oranje-Nassau zouden krijgen. De kinderen van (bijv.) prinses Magriet is bij Koninklijk Besluit van 2 januari 1967 geregeld dat enkel de persoonlijke, dus niet erfelijke, titel Prins of Prinses van Oranje-Nassau wordt verleend, gevolgd door de geslachtsnaam van de vader.







Huis van Oranje-Nassau en de Nederlandse geschiedenis

Schrijf naar of stuur Uw Nederlands geschiedenisbijdrage naar: Het Huis van Oranje















Bronvermelding:
Reinildis van Ditzhuyzen - Oranje-Nassau.
Een biografisch woordenboek. Haarlem [Becht] 1992, 1998, 2003
Een geweldig boek over de Oranje-Nassau's en hun geschiedenis. Bevat 272 korte biografieŽn van (Oranje-)Nassaus, hun echtgenoten en hun afstammelingen. Het boek bevat een uitklapbare stamboom van alle takken van de Oranje-Nassau's.
Een echte aanrader !
ISBN 9023011244, uitgever: Gottmer/H.J.W. Becht, aantal paginas: 280.
(Een nieuwe druk verschijnt dit jaar !!!).

Reinildis van Ditzhuyzen - Het Huis van Oranje. De Oranjes in een handomdraai. ABC van ons vorstenhuis. Amsterdam [Balans] 2002.
(ISBN 90 5018 568 1, NUGI 698)
De geschiedenis van het Nederlandse vorstenhuis. Reinildis van Ditzhuyzen heeft een handzaam en origineel naslagwerk gemaakt. Ze stelde een ABC samen van alles wat zich in en rond het hof afspeelt, in heden en verleden.
Wie was de eerste Beatrix, wat is een passade, wat deed een stadhouder eigenlijk ? De vele trefwoorden geven een uniek beeld van het Huis Oranje-Nassau: funcies, gewoontes, hobby's, ziektes, folkore, huwelijken en geboortes, echtscheidingen en begrafenissen. Van AA nummerbord tot Willem de Zwijger, van Erfprins tot Stalmeester, een schitterende verzameling begrippen, anekdotes, feiten en wetenswaardigheden.
Extra informatie: Ingenaaid, 316 pagina's, met illustraties, verschenen: April 2002, gewicht: 445 gram, formaat: 201 x 135 x 17 mm,
Uitgeverij Balans.
Leidsegracht 22, 1016 CL te AMSTERDAM. Tel. (31)(0)20 626 89 82 - fax. (31)(0)20 622 34 81.
e-mail: balans@uitgeverijbalans.nl

Drs. Reinildis van Ditzhuyzen studeerde geschiedenis in Wenen, Salzburg, Barcelona en Brugge (Europa College). Zij is auteur van een twaalftal boeken over diverse onderwerpen.
Onder meer werd zij bekend door Oranje Nassau, een biografische woordenboek, waardoor ze regelmatig op radio en tv verschijnt. Ze houdt lezingen en schrijft voor NRC Handelsblad.
Ook van Drs. Reinildis van Ditzhuyzen: Hoe hoort het eigenlijk ?
Amy Groskamp-ten Have (geheel herziene uitgave door Reinildis van Ditzhuyzen) Uitg. Becht Haarlem, 1999; 334 blz.
Hoe hoort het eigenlijk ? geldt in Nederland als het standaardwerk over etiquette. Amy Groskamp-ten Have was de eerste die de regels voor een groot publiek op schrift stelde. Al vrijwel direct na het verschijnen van dit boek in 1939 was de titel synoniem met etiquette.
ISBN 90-230-1015-9.



Dr. H.P.H. Jansen - Geschiedenis van de Lage Landen in jaartallen.
Klaas Jansma & Meindert Schroor - 10.000 jaar geschiedenis der Nederlanden.
Drs. A. F. Wyers - Encyclopedie.
Nassau en Oranje in de Nederlandse geschiedenis.
Marieke E. Spliethoff - Oranje-Nassau van A - Z
Internet