Prins Willem IV Karel Hendrik Friso wordt geboren op 1 september 1711 te Leeuwarden als zoon van Johan Willem Friso (1687-1711) en Maria Louise van Hessen-Kassel.
Willem IV trouwt op 25 maart 1734 te Londen met Anna van Hannover.
Prins Willem IV sterft op 2 oktober 1751 te 's Gravenhage.
De vader van Willem IV sterft (14 julie 1711 te Moerdijk) doordat de veerpont, die de Stadhouder en zijn gevolg naar de overkant brengt tijdens zwaar weer omslaat. Alle opvarenden verdrinken. Hierdoor erft Prins Willem IV het Stadhouderschap van Friesland en het Duitse Nassau bezit, zijn vader had een schuld van fl. 1.847.340 toen hij stierf.
Net als zijn vader zijn de aanspraken op de erfenis van Prins Willem III zeer onzeker.Prins Willem IV
als de 5 jarige Prins Willem IV ongelukkig valt houdt hij hieraan een bochel over. In 1718 wordt de Prins Stadhouder van Groningen en in 1720 van Drenthe en Gelderland maar zijn moeder voert het regentschap tot 1731. Prins Willem IV studeert in 1726 te Franeker en in 1728 te Utrecht. Hij studeert onder andere talen, economie, en rechten. Het is een hoffelijke belangstellende jonge man die zeer gemakkelijk contacten maakt.
In 1732 wordt de succesie kwestie tussen Prins Willem IV en Koning Willem I van Pruisen opgelost met het Traktaat van Partage. De Nassau's doen afstand van zijn souvereine rechten op het Prinsendom Orange in Frankrijk ten behoeve van de Koning van Frankrijk. De Pruisische Koning had dit reeds in 1713 gedaan. Beide Vorsten behouden het recht de titel Prins van Oranje te dragen. Daardoor voeren thans zowel Prins Willem-Alexander (1967) als de chef van het Huis Hohenzollern deze titel.
In 1734 trouwt Prins Willem IV met de dochter van de Engelse Koning, regenten zijn hier niet blij mee vanwege de Engelse steun aan de Oranjes, zijn streven naar het Stadhouderschap.
Doordat vrijwel alle takken van de Ottoonse Linie van de Nassau's kort achter elkaar uitsterven kan Prins Willem IV zijn Duitse bezittingen flink uitbreiden. Doordat hem de traditionele Oranjefuncties krijgt toegewezen overweegt Prins Willem IV in Duitsland te gaan wonen.
Tijdens de Oostenrijkse Sucessie Oorlog (1740-1748) vallen in 1740 Staats Vlaanderen binnen en de Prinsgezinden grijpen hun kans. Na een volksbeweging wordt Prins Willem IV eerst in Zeeland en vervolgens in de gehele republiek tot Stadhouder en Kapitein-generaal uitgeroepen. In december 1747 wordt het Stadhouderschap zelfs erfelijk verklaard. Ondanks zijn enorme macht is de Prins niet in staat om structurele hervormingen door te voeren, dit wordt verweten aan zijn gebrek aan doorzettingsvermogen en dat hij ieder tot vriend wilden behouden. Velen zijn in hem teleurgesteld en keren hem de rug toe.
In 1751 gaat de Prins naar Spa om te kuren, na zijn terugkeer wordt hij ziek en overlijdt na enkele dagen ziekbed.
