Familiegraven van de Oranje-Nassau's te Delft, Breda en Leeuwarden

Familiegraven van de Oranje-Nassau's te Delft, Breda en Leeuwarden


Huis van Oranje-Nassau en de Nederlandse geschiedenis

Er liggen er in totaal 42 (+ 2 onbekende) familieleden van het Nederlandse Koninklijke huis in de Nieuwe Kerk te Delft.

Het Koninklijk Huis is de enige Nederlandse familie, die op grond van de Wet op de Lijkbezorging zelf mag kiezen voor balsemen van het lichaam. Alle andere Nederlanders, inclusief prinsen en prinsessen die geen lid zijn van het Koninklijk Huis, moeten daarvoor speciaal toestemming vragen aan de minister van Volksgezondheid. Alleen de lichamen van mensen die naar een ander land worden overgebracht mogen wegens de tijdsduur tussen overlijden en begraven worden geconserveerd.
Koningin Wilhelmina en haar moeder, koningin Emma, braken met de eeuwenoude traditie van de Oranjes om het lichaam van overleden familieleden te balsemen. Deze twee zeer gelovige vrouwen wilden in natuurlijke staat voor hun God verschijnen. Van koningin Wilhelmina is bekend, dat zij vreesde dat balseming haar wederopstanding in gevaar zou brengen.
Het stoffelijk overschot van prins Bernhard is ook niet gebalsemd, de prins wilde dit zelf niet.
Dat de meeste Oranjes zijn gebalsemd, had vooral een praktische reden. In vroeger tijden zaten er vaak weken tussen het tijdstip van overlijden en de bijzetting in de Koninklijke Grafkelder in Delft. Die tijd was minimaal nodig om de afscheidsdienst en de bijzetting voor te bereiden.
Dat maakte zorgvuldige conservering van het stoffelijk overschot noodzakelijk.

Soms bleven de overledenen zelfs maanden boven de grond staan. Prins Maurits, de zoon van Willem de Zwijger, is pas ruim vijf maanden na zijn dood bijgezet. Zijn stiefmoeder Louise de Coligny spande de kroon: omdat zij in het Franse Fontainebleau overleed, duurde het ruim zeven maanden voor haar lichaam naar de Koninklijke Grafkelder werd overgebracht.

Balseming gebeurt door een conserverende vloeistof op basis van formaline in het lichaam te brengen. Die vloeistof doodt zoveel mogelijk bacterien en ziektekiemen, waardoor het stoffelijk overschot langer in goede staat blijft. Hoe sterker de conserveringsvloeistof, hoe langer het duurt voor het lichaam tot ontbinding overgaat. Balsemen is niet vergelijkbaar met mummificeren, zoals veel mensen denken. Door mummificering kan het lichaam duizenden jaren in stand bijven. Na balseming vergaat het stoffelijk omhulsel wel.


Zie ook: Overlijden lid Koninklijk Huis en Begrafenis in Delft

Naam:
1) prins Willem I.
2) Louise de Coligny- 4e echtgenote van prins Willem I.
3) prins Maurits.
4) Elisabeth - dochter van prins Frederik Hendrik.
5) Isabelle Charlotte - dochter van prins Frederik Hendrik.
6) Prins Frederik Hendrik.
7) Catherina Belgica - dochter van prins Willem I.
8) Amalia van Solms-Braunfels - gemalin van prins Frederik Hendrik.
9) prins Willem II.
10) Eerst levenloze geborene dochter van Prins Willem IV.
11) prins Willem IV.
12) Prinses Anne - gemalin van prins Willem IV.
13) George Willem Belgicus Nassau-Weilburg.
14) Levenloos kind van de Vorst Nassau-Weilburg.
15) Eerst geborene levenloos kind van prins Willem V.
16) Willem George Frederik.
17) Wilhelmina Frederika Louise Paulina Charlotte - dochter van Koning Willem I
18) Prins Willem V
19) Frederika Louise Wilhelmina - dochter van prins Willem V en gemalin van de erfprins van
    Brunswijk-Wolfenbuttel
20) Frederika Sophia Wilhelmina - gemalin van Prins Willem V
21) Prins Willem Alexander Casimir - zoon van Koning Willem II
22) Willem Frederik Nicolaas- zoon van prins Willem Frederik Karel
23) Frederika Louisa Wilhelmina - Gemalin van Koning Willem I
24) Koning Willem I
25) Willem Frederik Nicolaas Albert - zoon van prins Willem Frederik Karel
26) Prins Willem Alexander Frederik Constantijn Nikolaas Michiel - zoon van Koning Willem II
27) Koning Willem II
28) Prins Willem Frederik Maurits Alexander Hendrik Karel - 2e zoon van Koning Willem III (1850)
29) Anna Paulowna Romanov - gemalin van Koning Willem II
30) Louisa Augusta Wilhelmina Amalia - gemalin van prins Willem Frederik Karel
31) Amalia Maria da Gloria Augusta - gemalin van prins Willem Frederik Hendrik
32) Sophia Frederika Mathilda - 1e gemalin van Koning Willem III
33) Prins Willem Frederik Hendrik
34) Prins Willem Nicolaas Alexander Frederik Carel Hendrik - 1e zoon van Koning Willem III
35) Prins Willem Fredrik Karel - zoon van Koning Willem I
36) Prins Willem Alexander Karel Hendrik Frederik - zoon van Koning Willem III
37) Koning Willem III
38) Koningin-Regentes Adelheid Emma Wilhelmina Theresia
39) Prins Hendrik Wladimir Albrecht Ernst, Hertog van Mecklenburg - prins-gemaal van Koningin
      Wilhelmina
40) Koningin Wilhelmina
41) prins Claus George Willem Otto Frederik Geert von Amsberg, Prins der Nederlanden (1926-2002)
42) Koningin Juliana Louise Marie Wilhelmina van Oranje-Nassau, Koningin der Nederlanden (1948-1980),
      prinses der Nederlanden, prinses van Oranje-Nassau, Hertogin van Mecklenburg (1909-2004).

Verder bevinden zich 2 onbekende prinsen/prinsessen in de grafkelder van wie waarschijnlijk zijn:
Henriëtta Amalia, dochter van Prins Frederik Hendrik (1628)
Hendrik Lodewijk, zoon van Prins Fredrik Hendrik (29-12-1639)

De oudste zoon van prins Willem I (1533-1584), Philips Willem werd in de St.Sulpicekerk te Diest begraven.
De Koning-Stadhouder Willem III en zijn vrouw Mary Stuart van Engeland hebben als Koning en Koningin van Engeland in de Londense Westminster Abbey hun laatste rustplaats.

In 1609, zo'n 20 jaar later, geven de Staten-Generaal opdracht om een praalgraf ten ere van prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau te bouwen. Bouwmeester Hendrick de Keyser werkte aan het praalgraf van 1614 tot zijn dood in 1621, hierna werd het voltooid door zijn zoon Pieter.
Een bronzen vrouwenbeeld met een gouden hoed op haar hand waarop staat geschreven; 'Aurea Libertas', Gouden Vrijheid. Het praalgraf bevat nog meer bronzen vrouwenbeelden zoals; Gerechtigheid, een vrouw met de weegschaal der rechtvaardigheid in haar hand maar zonder het zwaard. Dan is er nog het vrouwen figuur dat godsdienst voorstelt, ze is aan het lezen in het Nieuwe Testament en een klein kerkgebouw in haar linkerhand. Dan is er nog het vrouwenbeeld 'Fortitudo' wat Moed of Kracht betekent. In haar rechterhand heeft ze een tak en draagt een leeuwenhuid die samen voorzichtigheid en kracht voorstellen.
Op het praalgraf zijn ook diverse wapenschilden te vinden. Ook is de hond van de prins op het praalgraf een plaats gegeven, hiervan werd gezegd dat hij eten en drinken weigerde na de dood van zijn baasje en zo stierf van de honger en de dorst.

De grafkelder in Delft bestaat uit 2 gedeelten een oude en een grotere nieuwe, niettemin zal het de komende jaren dringen geblazen worden omdat de leden van het koninklijk huis nog nooit zo groot in aantal was.


Familiegraven van de Oranje-Nassau's te Breda

De originele familiegrafkelder was eigenlijk in de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda, maar toen prins Willem I in 1584 overleed was Breda in handen van de Spanjaarden en dus onbereikbaar. Met die redenen werd hij in de Nieuwe Kerk in Delft begraven. Ook in de Grote Kerk te Breda liggen velen Nassau's. Graaf Engelbert I van Nassau-Dietz en Vianden (1370-1442) trouwde in 1403 met, de 11 jarige zeer rijke en enige erfgenaam van haar tak, Johanna van Polanen, Vrouwe van Breda en De Leck (10-01-1392 - 15-05-1445). Hierdoor vestigden de Nassau's zich in Breda waar enkele telgen uit het huis van Polanen van de tak Polanen in de Grote Kerk te Breda begraven zijn.
Ook René van Chalon, de eerste Oranje Nassau, ligt in de Grote Kerk begraven. Zijn praalgraf praalgraf staat echter in de St.Pieterskerk te Bar-Le-Duc (F.)
Dit monument toont een half ontvleesd skelet, in de opgeheven hand bevindt zich een kristallen bol waarin het prinselijke hart heeft gezeten.
Medio jaren negentig wordt met toestemming van het Koninklijk Huis, de graftombe van de Nassau's in de Grote Kerk in Breda geopend.

De Oranje Nassaus bezitten twee familiegraven in de Grote of O.L.-Vrouwekerk te Breda. De twee kelders zijn 1937-'38 en in 1996 geopend en onderzocht.

De situatie is als volgt:

1. De oudste grafkelder, de Nassaucrypte in de noordelijke kooromgang, bevat de stoffelijke resten van:
- Engelbrecht I van Nassau (ca. 1370-1442) - herbegraving
- Johanna van Polanen (1392-1445, echtgenote van Engelbrecht I) - herbegraving
- Jan IV van Nassau (1410-1475, zoon van Engelbrecht I) - bijzetting
- Maria van Loon en Heinsberg (1426-1502, echtgenote van Jan IV) - bijzetting
- Engelbrecht II van Nassau (1451-1504, zoon van Jan IV) - bijzetting
- Cimburga van Baden (1450-1501, echtgenote van Engelbrecht II) - bijzetting
- Francoise van Savoye (1480-1511) - bijzetting van eerste vrouw Hendrik III

PLUS: enkele ongeidentificeerde, veelal incomplete stoffelijke resten

Deze crypte is aangelegd door graaf Jan IV en voorzover bekend twee maal onderzocht, . nl. in 1873 en in 1996 (uiteraard met koninklijke toestemming aangezien de familiegraven van de Oranjes eigendom zijn van het regerend staatshoofd). Bovenstaande identificatie is van 1996.
2. De tweede kelder is het Oranjemausoleum in de Prinsenkapel, gelegen tegenover de Nassaucrypte; hier staat het beroemde praalgraf van Engelbrecht II (die er dus overigens niet onder begraven ligt). Kapel, crypt en monument zijn gebouwd door graaf Hendrik III.
De crypt is later uitgebreid door Willem van Oranje die hier volgens zijn testament zelf ook begraven had willen worden.

Hier zijn bijgezet:

- Hendrik III van Nassau (1483-1538, neef Engelbrecht II))
- René van Chalon van Oranje Nassau (1519-1544, zoon van Hendrik III)
- Anna van Buren en Egmond (1533-1558), 1e echtgenote van Willem van Oranje
- Maria van Oranje (de eerste, jongoverleden Maria, oudste dochter van Willem van Oranje en Anna van Buren)

Bovendien staat op de kist van haar vader een loden trommel met stoffelijke resten van Maria, het in 1544 in de wieg gestorven dochtertje van René van Chalon en Anna van Lotharingen.

Deze kelder is voor het eerst en laatst open geweest in 1937-'38 (evenzo na goedkeuring door koningin Wilhelmina).

NB. In 1937-'38 noch in 1996 hebben de onderzoekers de stoffelijke resten van Claudia van Chalon, 2e echtgenote van Hendrik en moeder van René, kunnen identificeren.
Een schriftelijke vermelding in het Koninklijk Huisarchief (Claudia begraven in Grote Kerk) is daarmee tot heden niet bevestigd kunnen worden.
De onderzoekers van 1996 vermoeden dat Claudia van Chalon elders herbegraven is, hetzij in een onbekend graf in de kerk zelf dan wel ergens in Frankrijk, haar land van herkomst.

Bron en met dank aan Leo Nierse, auteur van "Breda, stad van borderlords en baronnen"
(2003; uitg. Vèrse Hoeven, Raamsdonksveer - ISBN 90 75703 57 0).





Familiegraf van de Oranje-Nassaus in de Grote of Jacobijnerkerk te Leeuwarden


De Nassau's waren al geruime tijd Stadhouder van Friesland. De eerste Nassause stadhouder van Friesland (1584) was Willem Lodewijk van Oranje-Nassau (1560-1620). Willem Lodewijk was de zoon van Johan VI (de Oudere), Graaf van Oranje-Nassau-Dietz (1536-1606), de broer van prins Willem I (1533-1584). Willem Lodewijk (1560-1620) trouwde op 15 november 1587 te Franeker met Anna van Oranje-Nassau geboren op 5 november 1563, overleden op 13 juni 1568 te Franeker.
Zij waren neef en nicht, prinses Anna van Oranje-Nassau was de dochter van prins Willem I 'de Zwijger'.

Voorzover mij bekend zijn daar begraven;

1) prinses Anna van Oranje (1563-1588), dochter van prins Willem I (1533-1584)
2) Willem Lodewijk (1560-1620)
3) Ernst Casimir (1573-1632)
4) Hendrik Casimir I (1612-1640)
5) Sophia Hedwig van Brunswijk (1592-1642)
6) Willem Frederik (1613-1664)
7) Maurits, graaf van Nassau-Dietz (1619-1628) ook kind van Ernst Casimir en Sophia Hedwig.
8) Gravin Elisabeth Friso van Nassau-Dietz, dochtertje van Ernst Casimir I en Sophia Hedwig
    (1620-1628)
9) Sophia Wilhelmina (1664-1667)
10) Willem Georg Friso (1685-1686)
11) Hendrik Casimir II (1657-1696)
12) Albertina Agnes (1634-1696)
13) Johan Willem Friso (1687-1711)
14) Marie Louise van Hessen-Kassel (1688-1765)
15) prinses Anna van Oranje-Nassau (1746-1746).


Zie ook:
Dodenakkers.nl

Grafkelder te Delft

'ONBEKEND' PRINSJE IN GRAFKELDER NIET LANGER ONBEKEND


Huis van Oranje-Nassau en de Nederlandse geschiedenis



Schrijf naar: Het Huis van Oranje







Bronvermelding:
Reinildis van Ditzhuyzen - Oranje-Nassau.
Een biografisch woordenboek. Haarlem [Becht] 1992, 1998, 2003
Een geweldig boek over de Oranje-Nassau's en hun geschiedenis. Bevat 272 korte biografieën van (Oranje-)Nassaus, hun echtgenoten en hun afstammelingen. Het boek bevat een uitklapbare stamboom van alle takken van de Oranje-Nassau's.
Een echte aanrader !
ISBN 9023011244, uitgever: Gottmer/H.J.W. Becht, aantal paginas: 280.
(Een nieuwe druk verschijnt dit jaar !!!).

Reinildis van Ditzhuyzen - Het Huis van Oranje. De Oranjes in een handomdraai. ABC van ons vorstenhuis. Amsterdam [Balans] 2002.
(ISBN 90 5018 568 1, NUGI 698)
De geschiedenis van het Nederlandse vorstenhuis. Reinildis van Ditzhuyzen heeft een handzaam en origineel naslagwerk gemaakt. Ze stelde een ABC samen van alles wat zich in en rond het hof afspeelt, in heden en verleden.
Wie was de eerste Beatrix, wat is een passade, wat deed een stadhouder eigenlijk ? De vele trefwoorden geven een uniek beeld van het Huis Oranje-Nassau: funcies, gewoontes, hobby's, ziektes, folkore, huwelijken en geboortes, echtscheidingen en begrafenissen. Van AA nummerbord tot Willem de Zwijger, van Erfprins tot Stalmeester, een schitterende verzameling begrippen, anekdotes, feiten en wetenswaardigheden.
Extra informatie: Ingenaaid, 316 pagina's, met illustraties, verschenen: April 2002, gewicht: 445 gram, formaat: 201 x 135 x 17 mm,
Uitgeverij Balans.
Leidsegracht 22, 1016 CL te AMSTERDAM. Tel. (31)(0)20 626 89 82 - fax. (31)(0)20 622 34 81.
e-mail: balans@uitgeverijbalans.nl

Drs. Reinildis van Ditzhuyzen studeerde geschiedenis in Wenen, Salzburg, Barcelona en Brugge (Europa College). Zij is auteur van een twaalftal boeken over diverse onderwerpen.
Onder meer werd zij bekend door Oranje Nassau, een biografische woordenboek, waardoor ze regelmatig op radio en tv verschijnt. Ze houdt lezingen en schrijft voor NRC Handelsblad.
Ook van Drs. Reinildis van Ditzhuyzen: Hoe hoort het eigenlijk ?
Amy Groskamp-ten Have (geheel herziene uitgave door Reinildis van Ditzhuyzen) Uitg. Becht Haarlem, 1999; 334 blz.
Hoe hoort het eigenlijk ? geldt in Nederland als het standaardwerk over etiquette. Amy Groskamp-ten Have was de eerste die de regels voor een groot publiek op schrift stelde. Al vrijwel direct na het verschijnen van dit boek in 1939 was de titel synoniem met etiquette.
ISBN 90-230-1015-9.



Dr. H.P.H. Jansen - Geschiedenis van de Lage Landen in jaartallen.
Klaas Jansma & Meindert Schroor - 10.000 jaar geschiedenis der Nederlanden.
Drs. A. F. Wyers - Encyclopedie.
Nassau en Oranje in de Nederlandse geschiedenis.
Marieke E. Spliethoff - Oranje-Nassau van A - Z
Internet
Bron en met dank aan Leo Nierse, auteur van "Breda, stad van borderlords en baronnen" (2003).
Bron: www.nu.nl en Telegraaf.