De kinderen van Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau (1533-1584). Prins van Oranje in 1544 De Kinderen van Willem de Zwijger (1533-1584), Prins van Oranje-Nassau.

De kinderen van
Prins Willem 'de Zwijger' (1533-1584)
van Oranje-Nassau
Prins van Oranje in 1544


Graaf van Nassau, Katzenelnbogen, Vianden, Diez, Buren, Lingen en Leerdam, Markies van Veere en Bergen op Zoom, Burggraaf van Antwerpen, Baron van Breda, Ijsselstein, Diest, Cuyk, Stadhouder van Holland, Zeeland en Utrecht (1559) en van Franche-Comté (1561), Ruwaard (stadhouder) van Brabant (1577), Luitenant-gouverneur-generaal der Nederlanden (1578), Stadhouder van Friesland (1580),
Ridder van het Gulden Vlies (1566).



bronvermelding



Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau (1533-1584) trouwde op 8 juli 1551 te Buren voor
de eerste keer met Anna van Egmond van Buren (1533-1558), Gravin van Buren en Leerdam en Lingen. Vrouwe van Borselen, Ijsselstein, Grave, Odijk, St. Maartensdijk, Cranendonk.
Zij wordt geboren te Grave in maart 1533, gestorven op 24 maart te Breda als dochter en erfgename van Graaf Maximiliaan van Egmond (+ september 1548), Graaf van Buren en Leerdam, heer van Ijsselstein, Kortgene, St. Maartensdijk, Jaarsveld en Cranendonk en
Francoise de Lannoy, vrouwe van Santes, Lannoy, Rollaincourt en Boulers.
Anna is de moeder van Prins Filips Willem en Prinses Maria.
Keizer Karel V en zijn zuster Landvoogdes Maria van Hongarije bemiddelen bij de onderhandelingen van het huwelijk van Prins Willem en Anna van Buren. Door het erfgoed dat Anna met het huwelijk meebrengt wordt de al schatrijke Prins Willem, door de erfenis van Prins Rene van Chalon van Oranje, een van de rijkste edele der Nederlanden.
Anna erft van haar grootmoeder Maria Bouchet de heerlijkheden Beverweerd en dijk. De zoon van Prins Willem 'de Zwijger', Prins Maurits schenkt deze heerlijkheden later aan zijn bastaardzoons, hierdoor onstaan de takken Nassau-Beverweerd en Nassau-Odijk.
Anna van Buren sterft op 25 jarige leeftijd.


Na de dood van zijn eerste vrouw Anna van Egmond van Buren (1533-1558), kreeg
Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau een kortstondige relatie met Eva Elinx.
Willem de Zwijger en Eva Elinx kregen 1 zoon dit was Justinus van Nassau (1559-1631).
Justinus van Nassau trouwde in 1597 met Anna van Merode (1565-1634).


Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau (1533-1584)trouwde voor de tweede keer op 25 augustus 1561 met Anna van Saksen (1533-1577).
Anna stond bekent om haar woede uitbarstingen en wispelturig gedrag en depressieve buien. Ze misdraagt zicht in het openbaar zoals bij de doop van Prins Maurits. Ze drinkt teveel en geeft veel te veel geld uit.
Uiteindelijk wordt ze naar Keulen en Anna kreeg een affaire met haar Vlaamse (Antwerpen) adviseur, advocaat Jan Rubens. Anna werd zwanger van Jan Rubens en een bastaard kind werd geboren: Christine van Dietz (1571- ).
Jan Rubens was de vader van Peter Paul Rubens (1577-1640), de beroemde Vlaamse schilder.
Normaal gesproken werd de doodstraf uitgesproken in die tijd maar waarschijnlijk door toedoen van Maria Pijpelinx, de vrouw van Jan Rubens en de "ontoerekeningvatbaarheid" van Anna werd Jan Rubens en zijn familie in 1568 verbannen, waarschijnlijk een geloofs-kwestie, werd naar Siegen, Westphalen (Duitsland), waar Peter Paul Rubens wordt geboren. In 1570 verlaat ze de Oranjes en in 1571 bevalt ze van haar bastaard dochter. Doordat de kerk en de familie van Anna geen bezwaar maakte, vanwege haar gestoordheid, tegen een scheiding trouwde Prins Willem 'de Zwijger' in 1561 met Charlotte de Bourbon-Montpensier (1546-1582) Er wordt beschreven dat Anna van Saxen volkomen krankzinnig is geworden, spuugde en het schuim op haar mond had. Anna van Oranje (32 jaar) is op 18 december 1577 in Dresden aan uitputting overleden en ligt begraven in Meissen.


Prins Willem van Oranje (1533-1584) trouwde voor de derde keer op 24 april 1575 te Brielle met
Charlotte de Bourbon-Montpensier (1546-1582).
Zij werd in 1546/47 geboren als dochter van Louis III de Bourbon, hertog van Montpensier en Jaqueline de Longwy, gravin van Bar-sur-Seine.
Een comissie van geestelijken gaf Willem van Oranje het recht om een andere vrouw te nemen, gezien het gedrag van zijn vrouw Anna van Saksen.
Een maand na haar geboorte wordt Charlotte toevertrouwd aan haar tante Louise de Longwy de Givry, de Abdis van Jouarre. Als zij 13 is overlijdt haar tante en moest zij in strijd met het canonieke recht gedwongen de abdij in te gaan en werd op 17 maart 1559 geïnstalleerd als Abdis.
In de jaren ging zij steeds meer voelen voor de hervorming en vlucht dan ook in januari 1572 naar Heidelberg naar het paleis van de calvanistische keurvorst Frederik III van Palts.
Haar streng katholieke vader is woedend en verbreekt alle contacten met haar. Het zal jaren duren voordat vader en dochter zich verzoenen. In 1575 gaat Marnix van St. Aldegonde (1540-1598) naar Heidelberg om uit naam van Willen van Oranje te onderhandelen over een huwelijk met Charlottte. Charlottes beschermheer keurvorst Frederik III van Palts had aan Oranje het aanzienlijke bedrag van fl 150.000 voor zijn oorlog had geleend. Marnix van St. Aldegonde was eerder in dienst geweest van de keurvorst en trad nu op als de zakenwaarnemer van Charlotte.
Na het huwelijk verblijft het echtpaar regelmatig in Antwerpen waar Charlotte vier dochters ter wereld brengt.
Nadat Willem van Oranje vogelvrij was verklaard door Filips II en er een prijs op zijn hoofd stond wordt het paar geteisterd door aanslagen. Charlotte de Bourbon-Montpensier, overlijdt op 5 mei 1582 te Antwerpen.
Zij stierf kort na de de aanslag op Prins Willem van Oranje-Nassau (18-03-1582) door Jean Jaureguy.
Prins Willem van Oranje-Nassau trouwde met Charlotte de Bourbon-Montpensier, waarschijnlijk om financiele redenen.


Prins Willem van Oranje (1533-1584) trouwde voor de vierde keer op 12 april 1583 met Louise de Coligny (1555-1620).
Louise werd geboren op 28-09-1555 in Chatillon-sur-Loing en overleden op 09-11-1620 in Fontainebleau op 65 jarige leeftijd. Louise was de weduwe van Charles de Téligny.
Prins Willem de Zwijger en Louise de Coligny kregen een zoon, Prins Frederik Hendrik.
Frederik Hendrik of Oranje-Nassau (1584-1647),    Prins van ORANJE 1625-1647






1.Maria (1553-1554/55) werd geboren op 7 februari te Breda en overlijdt op 7 december 1554 of 1555.


2.
Filips Willem (1554-1618), Prins van Oranje 1584, Graaf van Nassau, Katzenelnbogen, Vianden, Buren en Leerdam, Baron van Breda
trouwde Eléonore de Bourbon-Condé (1587-1619).
Filips Willem (1554-1618), Prins van Oranje 1584, eerste zoon van Willem de Zwijger en erfgenaam van de titel na het overlijden van zijn vader Willem van Oranje-Nassau in 1584.
Filips Willem werd geboren op het kasteel te Buren op 19 december 1554.
Hij verbleef het meeste van zijn leven in Spanje en stierf op 20 februari 1618 te Brussel.
Filips Willem (1554-1618), vernoemd naar zijn peetoom Koning Filips II, bracht zijn jeugd door in Brussel en Breda. In 1566 gaat hij op 11 jarige leeftijd studeren in Leuven. Daar wordt hij, in strijd met de privileges van de universiteit, in februari 1568 door de Hertog van Alva ontvoerd nadat zijn vader naar Duitsland was gevlucht.
De jonge Graaf wordt naar Spanje gebracht als onderpand en van hem een goede katholieke onderdaan te op te voeden.
Filips Willem studeert verder aan de universiteit van Alcala en ontwikkeld tot een volleerd hoveling Spaanse stijl, vergeet niet dat hij pas 11 jaar was toen hij werd ontvoerd. In 1576 wordt Filips Willem naar de Koninklijke burcht Arevalo in Castilië gebracht en streng bewaakt. Zelfs na de dood van zijn vader blijft de nieuwe Prins van Oranje gevangen, hij volgt immers zijn vader op.
Omdat Filips Willem gevangen is op vijandelijk gebied vindt Prins Maurits dat hij de aangewezen persoon is om hem te vervangen, hij noemt zich "geboren Prins van Oranje".
Ondanks herhaaldelijke discussies wordt Filips Willem nog steeds gevangen gehouden. Zijn oudere zus Maria van Buren doet vele aanbiedingen, ze wil hem ruilen tegen andere gevangen. Pas in 1596 krijgt hij toestemming om naar de Nederlanden terug te keren, waar er met wantrouwen naar deze Prins van Oranje gekeken wordt. In het Hertogdom Kleef ziet Filips Willem na 28 jaar zijn zuster Maria terug. Zijn goederen in de Republiek zijn niet toegankelijk en die in Zuidelijke Nederlanden waren geconfisqueerd. In het Prinsendom Orange kan hij zich moeilijk handhaven tegen de hugenoot die Maurits had aangesteld als Gouverneur in zijn afwezigheid. In 1602 gaat Filips Willem in het kasteel van Nozeroy in de Franse Comte wonen. Na lang aandringen van de Franse Koning huwt hij op 50 jarige leeftijd in 1606 met de nicht van de Franse Koning, Eleonora de Bourbon. Samen gaan ze op het kasteel van Orange wonen. Nog vele jaren strijd met Maurits volgen, dit om de erkenning van de rechten van Prins Filips Willem. In 1609 wordt Filips Willem ingehuldigd als Baron van Breda. De laatste jaren van zijn leven bracht hij door in Orange, Diest, Breda en Brussel waar hij overlijdt, hij wordt begraven in Diest.


3.
Maria (1556-1616), geboren Prinses van Oranje, Gravin van Nassau, Buren en Leerdam, trouwde op 7/17 februari 1595 met regerend Graaf Filips van Hohenlohe-Neuenstein (1550-1606).
Maria wordt geboren op 7 februari 1556 te Breda als dochter van Prins Willem van Oranje (1533-1584) en Anna van Buren, ze sterft op 10 oktober 1616 te Buren.
Maria was vernoemd naar landvoogdes Maria van Hongarije de zuster van Keizer Karel V. Door de meeste wordt ze Mayken genoemd en wordt opgevoed te Breda, Buren, Brussel en op Dillenburg bij haar grootmoeder Juliana. Later wordt Maria 'demoiselle d'honneur' aan het hof van landvoogdes Margaretha de Parma met wie ze het goed kan vinden. In 1567 gaat ze naar haar vader in Breda en vandaar uit vertrekt ze naar Dillenburg. Daar krijgt ze daar met haar oom Jan een uitstekende verstandhouding. In 1577 vertrekt ze op verzoek van haar vader naar Antwerpen waar ze, volgens haar brieven, lijdt onder slechte huisvesting, onvoldoende kleding en geldgebrek.
De 21 jarige Maria krijgt de verantwoordelijkheid van het beheer van de nalatenschap van haar moeder. Na de dood van haar vader in 1584 trekt zij zich terug in het kasteel van Buren en Ijsselstein. Zij beheert de goederen in Zeeland en Holland die haar broer Filips Willem van hun moeder heeft geërfd. Naar Brabants recht, dat kinderen uit een eerder huwelijk voorrang hebben boven kinderen uit een later huwelijk, wenst zij ook het beheer over de goederen van haar vader in Brabant waaronder het belangrijke Breda.
De om deze reden ' geboren Prinses van Oranje' noemende Maria wordt echter niet in het gelijk gesteld. De Staten-Generaal, die Prins Maurits dankbaar waren voor zijn militaire prestaties, oordeelde in het voordeel van de Prins en Stadhouder. Ondanks de protesten van V voert Prins Maurits na de overgave van Breda een eigen bestuur in over de stad en de Baronie, terwijl deze tot het erfdeel van de in Spanje gegijzelde Prins Filips Willem behoren. De relatie tussen Maria van Buren en haar halfbroer Maurits verslechtert nog meer als ze haar huwelijksplannen met Graaf Filips van Hohenlohe-Neuenstein (1550-1606) bekent maakt. Graaf Filips van Hohenlohe-Neuenstein, een dappere en onbehouwen vechtjas, niet afkerig van een stevige dronk, staat op slechte voet met Maurits. Graaf Filips van Hohenlohe-Neuensteins broer was getrouwd met Maria's tante Magdalena van Nassau, de zuster van Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau (1533-1584). Filips van Hohenlohe-Neuenstein wordt bevelhebber van het leger der opstandelingen, maar wordt door de bekwamere Maurits naar de achtergrond gedrongen. Tot 1591 woont hij in het Oude Hof aan het Haagse Noordeinde. Maria zet haar huwelijk met hem door en het paar wordt zoals gewoonlijk overladen met cadeaus. Er is verder weinig bekend over Maria's kinderloos huwelijk, eind april 1603 schrijft Louise de Coligny dat Maria zo dik is geworden en dat ze helemaal rond is.
Maria wijdt zich in deze jaren aan het beheer van haar goederen. Ze probeert nog, vergeefs, vrede te stichten tussen haar broer Maurits en haar zuster Emilia. In 1612 stichtte zij een weeshuis te Buren, waarvoor zij goederen en fondsen beschikbaar stelt ter waarde van 32.000 gulden, een hoop geld die tijd. Op 10 oktober 1616 sterft zij te Buren.



4.
Justinus van Nassau geboren in 1559 en gestorven op 26 juni 1631, bastaard zoon van Prins Willem van Oranje (1533-1584) en Eva Eliver (Elinx). Justinus van Nassau trouwt op 4 december 1597 te Ijsselmonde met Anna van Merode (1565-1634).
Willem en Eva hadden kortstondige relatie, na het overlijden van Willem zijn eerste vrouw ze zijn echter nooit met elkaar getrouwd.
Eva Eliver (of Elinx) trouwt met de secretaris van Hulst, Arondeaux.
Justinus van Nassau wordt Admiraal van Zeeland.
Justinus van Nassau, vaak aangeduid als 'Petit Monsieur' wordt onder Oranjes toezicht opgevoed. In 1576 gaat hij studeren aan de in 1575 opgerichte universiteit van Leiden. In 1580 bevindt hij zich aan het hof van zijn vader in Antwerpen. In 1581 gaat hij met de diplomaat en rechterhand van Willem van Oranje (1533-1584), Filips van Marnix naar Engeland om de hand van Koningin Elisabeth te dingen, Justinus keert terug als de Graaf van Leicester als winnaar uit de bus komt. Willem van Oranje probeert vergeefs een huwelijk tussen Justinus met Emerentiana Sonoy, dochter van Diederik Sonoy de Geuzeleider, te regelen. In januari 1583 wordt Justinus bevorderd tot Kolonel der Infanterie. In 1585 neemt hij met zijn latere zwager Filips von Hohenlohe deel aan een mislukte aanslag op 's Hertogenbosch. Op 7 maart 1585 wordt Justinus door de Staten-Generaal bevorderd tot Opperbevelhebber, Luitenant-admiraal van de Zeeuwse vloot. Hij volgt de held Willem Bloys van Treslong op, die door Staten van Zeeland was afgezet. Justinus werkt mee aan het ontzet van het belegerde Antwerpen in 1585 en verovert Liefkenshoek. In 1588 leidt hij de Nederlandse vloot in de strijd tegen de Armada, in het Kanaal verovert hij 2 galjoenen. Hij leidt de Vlaamse blokkade en verhinderd zo dat de Hertog van Parma zich bij de Spaanse vloot voegt. Twee jaar later helpt hij zijn halfbroer Prins Maurits bij de verovering van Breda. In 1589 reist hij af naar Frankrijk ter begroeting van de nieuwe Koning Hendrik IV. In 1594 reist hij met Louise de Coligny en Frederik Hendrik naar Frankrijk. In 1598 reist Justinus met van Oldenbarnevelt in het kader van vredesonderhandelingen tussen Frankrijk en Engeland. Justinus woont meestal in Middelburg en hij laat hier in 1594 een kaatsbaan aanleggen.
Justinus van Nassau trouwt op 4 december 1597 te Ijsselmonde met Anna van Merode (1565-1634). Het paar krijgt ter gelegenheid van hun huwelijk van de Staten van Holland een lijfrente van 300 gulden per jaar en van de staten van Zeeland een gouden kop ter waarde van 1000 gulden. Zijn bruid is sinds 1595 weduwe van de kolonel in Staatse dienst Thomas Morgan met wie zij in 1589 was getrouwd.
Vanaf 1601 is Justinus van Nassau gouverneur van Breda en beheerde de rechten van de Baronie namens zijn halfbroers. In 1624 wordt Breda belegerd door Spinola en Justinus leidt de verdediging van de stad maar moet uiteindelijk op 11 juni 1625 overgeven. Justinus van Nassau heeft belangstelling voor de wetenschap en is goed bevriend met zijn Peetzoon Constantijn Huyghens (1596-1687), de secretaris van Prins Frederik Hendrik van Oranje-Nassau. Op 26 juni 1631 sterft deze verdienstelijke bastaardzoon van Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau te Leiden. Zijn grafsteen bevindt zich in de Hooglandse Kerk te Leiden.


5.
Anna (b+1562)
Anna van Oranje, Gravin van Nassau. Zij wordt op 31 oktober te Brussel geboren en sterft kort hierna.


6.
Anna van Oranje-Nassau (1563-1588),
wordt geboren op 5 november 1563 te Breda als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau en Anna van Saksen. Zij trouwde op 25 november 1587 met haar neef
Willem Lodewijk van Nassau-Dietz (1560-1620)
Willem Lodewijk van Nassau-Dietz (1560-1620), Graaf van Nassau, Stadhouder van Friesland in 1584, van Drenthe in 1593 en van Groningen in 1594.
Willem Lodewijk was de zoon van Johan VI de Oudere (1536-1606).
Johan VI de Oudere was de jongere broer van Willem de Zwijger.
Anna verblijft van 1567 tot 1577 in Dillenburg waar ze wordt opgevoed door haar grootmoeder Juliana en haar oom Jan. Haar eigen moeder is geestelijk verwart en niet in staat om haar kind op te voeden. In Nederland woont ze bij haar vader waar haar neef Willem Lodewijk vaak verblijft. Willem Lodewijk is de oudste zoon van Jan van Nassau. De vader van Willem Lodewijk is tegen een huwelijk van neef en nicht omdat protestantse theologen er tegen zijn. De verwanten van Anna, de keurvorst Christiaan van Saksen en Landgraaf Willem van Hessen en Prins Maurits (tevens vriend van Willem Lodewijk) zowel de Staten-Generaal zijn positief over het voorgenomen huwelijk. In 1588 krijgt Anna een miskraam en twee maanden later sterft zij in het huis van Julius van Botnia te Franeker. Anna wordt begraven in de Grote Jacobijnenkerk te Leeuwarden.


7.
Maurits August Filips van Oranje (1564-1566), Graaf van Nassau-Dietz.
Maurits wordt geboren op 8 december 1564 als zoon van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) en Anna van Saksen. Hij sterf 3 of 4 maart 1566.
Willem's eerste zoon uit het tweede huwelijk wordt vernoemd naar drie vorstelijke vertegenwoordigers van het Duits protestantisme, zijn schoonvader Maurits (1521-1555), tot zijn dood Keurvorst van Saksen en diens opvolger en broer August en Filips (1504-1567) de Landgraaf van Hessen. Willem schrijft aan de Keurvorst August dat de kleine Graaf Maurits op 3 februari (katholiek) gedoopt zal worden in Breda. Iets meer dan een jaar later sterft de 15 maanden oude Maurits.


8.
Maurits (1567-1625), Prins van Oranje 1618, Graaf van Nassau,
Stadhouder van Holland en Zeeland 1585, Gelderen, Utrecht en Overijssel 1590, Groningen en Drenthe 1620.
Geboren op 14 November 1567 te Dillenburg als zoon van Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau en Anna van Saksen. Maurits was nooit getrouwd maar was vader van enkele bastaard kinderen, deze kinderen waren van Margaretha van Mechelen, Anna van de Kelder en nog anderen. Prins Maurits sterft 23 april 1625 te 's Gravenhage.
Deze Prins van Oranje trekt in zijn tijd meer aandacht dan alle vorsten van Europa bij elkaar. Hij kreeg voor elkaar wat zijn vader niet lukte, een geslaagde Opstand tegen Spanje. Daarom is dit militaire genie/vernieuwer op 30 jarige leeftijd een van de meest bewonderde held van Europa. Tegerlijkertijd vindt men hem ook een bendeleider met weinig hoofse allure, de Oranjes tellen als monarchen weinig mee in het grote Europa en zij een niet erfelijk Stadhouderschap. Maurits groeit op te Dillenburg onder supervisie van zijn oom Jan de Oude van Nassau. Maurits studeert met zijn neef Willem Lodewijk te Heidelberg en later met Filips in Leiden. De Oranjes zitten met een geldgebrek zodat de Staten van Holland, Zeeland en Utrecht, die hem wel zien zitten, de studie betalen.
Na de dood van zijn vader in 1584 volgt hij deze op als Stadhouder van Holland en Zeeland 1585, Gelderen, Utrecht en Overijssel 1590, Groningen en Drenthe 1620.
In 1587 benoemen de Hollandse Staten, buiten de Landvoogd Graaf van Leicester om, Maurits tot Kapitein-generaal. De Engelse Graaf keert hierop terug naar Engeland.
Dat Maurits een groot strateeg was bleek uit zijn militaire successen en organisatietalent en zijn wijze van oorlogsvoeren. Samen met Willem Lodewijk hervormt hij het Staatse leger en verdiept zich in de militaire geschiedenis en wis- en sterrenkunde. Vooral bestudeert hij de belegerings technieken van de geschriften van Simon Stevin. In 1590 valt Breda, in 1592 Steenwijk, in 1593 neemt hij Geertruidenberg in. In 1600 komt de slag bij Nieuwpoort waar Maurits met een 10.000 man sterk leger het opneemt tegen een evengroot Spaans leger. Hij verslaat de Spanjaarden en verwerft hiermee grote faam in Europa, de Spanjaarden in open veld verslaan was groot nieuws. Met Landsadvocaat van Oldenbarnevelt ligt Maurits regelmatig overhoop over financiën, beleid en de voortzetting van de oorlog. In 1608 gaat van Oldenbarnevelt onderhandelen over een wapenstilstand en een jaar later gaat het 12 jarige bestand in (1609-1621).
Maurits ligt overhoop met zijn zus Anna en de in Spanje gegijzelde broer Filips Willem over de erfenis van zijn vader. Met zijn zuster Emilia heeft hij behoorlijke ruzie over haar huwelijksvoornemen. Zelf trad de Prins niet in huwelijk maar verwekt wel acht (aanvaarde) kinderen bij 6 verschillende vrouwen. Het meeste brengt hij door met Margaretha van Mechelen, voormalig staatsie dame van Louise de Coligny.
In 1618 bereiken de tegenstellingen tussen van Oldenbarnevelt en de Prins een hoogtepunt (Gomaristen en Arminianen). Van Oldenbarnevelt wordt in 1619 onthoofd ondanks vele gratieverzoeken van waaronder Louise de Coligny. Meer veldheer dan staatsman verzuimt hij de staatsinrichting van de Republiek te hervormen. In 1621 wordt de oorlog hervat maar als veldheer maakt Prins Maurits nog weinig indruk. In 1624 wordt hij ziek en verzoekt zijn broer Frederik Hendrik te trouwen om de Oranje dynastie veilig te stellen, drie weken nadat Frederik Hendrik getrouwd was overlijdt hij in april 1625.


9.
Prinses Emilia (1569-1629), Gravin van Nassau. Geboren op 10 april 1569 te Keulen als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) en Anna van Saksen. Ze trouwde op 7 november 1597 te 's Gravenhage met Dom Emanuel van Portugal (1568-1638), zoon van Antonio, bastaard van Portugal. In 1626 wordt het huwelijk tussen Emilia en Dom Emanuel ontbonden.
Het eerste jaar neemt Anna van Saksen de verzorging van het kind op zich maar al gauw wordt het kind toevertrouwd aan haar juridisch raadgever Jan en Maria Rubens. Jan Rubens zal later de vader worden van de befaamde schilder Peter Paul Rubens.
Anna van Saksens moeilijke karakter wordt steeds erger door drankzucht daarbij pleegt ze overspel en wordt uiteindelijk krankzinnig. In het openbaar maakt ze Willem belachelijk en maakt grote schulden. Anna krijgt een verhouding met Jan Rubens en krijgt in 1571 zijn kind genaamd Christine von Dietz. Christine trouwt later op 10 december 1597 met Johann Wilhelm von Welschenengst-Bernkott.
Met deze redenen laat Prins Willem van Oranje-Nassau zijn dochter Emilia in 1571 naar Dillenburg overbrengen. Na het overlijden van haar vader verblijft ze bij haar broer Prins Maurits aan het Haagse Binnenhof waar ze als gastvrouw optreed voor haar ongehuwde broer.
In 1597 leert ze Emanuel van Portugal kennen de zoon van Antonio, Prins van Portugal, die in 1580 enkele weken Koning van Portugal is geweest. Op last van Koning Filips II verdrijft de Hertog van Alva hem uit Portugal. Emilia valt voor hem maar haar broer Maurits is ontevreden over de relatie met de Portugese Prins die geen enkele aanspraak op de Portugese troon kan doen gelden. Emanuel had geen bezit en zijn katholieke geloof maakte het onmogelijk om een functie te bekleden in de Nederlanden.
Emilia zet door en laat zij zich in het Stadhouderlijke Kwartier door een katholiek priester trouwen tijdens de afwezigheid van haar broer Prins Maurits. Deze barst na het horen van het huwelijk in woede uit en weigert het huwelijk te erkennen. Emilia is door de commotie rond haar huwelijk zo geschokt dat ze door de vele spanningen instort. Haar man Emanuel moet de Republiek verlaten en vertrekt naar Wezel, de koppige Emilia weigert haar broer te gehoorzamen en gaat haar man achterna. Het paar krijgt daar te maken met geldproblemen ofschoon Maurits haar toch van geld voorziet maar weigert zijn zus te ontmoeten. Na talloze smeekbeden aan de Staten-Generaal kan het echtpaar terugkeren naar de Nederlanden. Zij vestigen zich in 1698 in het huis van Emilia's zwager Filips van Hohenlohe in Delft, later in het Zuiderkwartier van het Prinsenhof aldaar, thans is dit het Nusantara museum. In 1609 komt er een verzoening met haar broer Maurits de dankbare Emilia, die totaal 10 kinderen krijgt, noemt haar eerst volgende kind Elanora Mauritia.
In de jaren 1618 tot 1626 woont Emilia op de Lange Vijverberg #3 te 's Gravenhage, recht tegenover haar broer Maurits (het Stadhouderlijke Kwartier). In 1626 komt een scheiding tot stand, aan Emanuel worden goede vooruitzichten geboden aan het katholieke hof in Brussel en vertrekt dan ook met zijn oudste zoon naar Brussel. Emilia vestigt zich met haar dochters in het Calvanistische Geneve waar zij ook overlijdt op 6 of 16 maart 1629.


10.
Louise Juliana van Oranje-Nassau (1576-1644), Gravin van Nassau. Geboren op 31 maart 1576 als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) en Charlotte de Bourbon Zij trouwde op 13 of 23 juni 1593 met Frederick IV, Keurvorst von der Pfalz (Palts). (1574-1610).
Zij was het eerste kind uit het derde huwelijk van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584).
Zij was pas 6 jaar toen haar moeder stierf en 8 jaar toen haar vader vermoord werd. Louise Juliana groeit op onder leiding van haar stiefmoeder Louise de Coligny, de vierde vrouw van Willem van Oranje-Nassau en haar Duitse tante de weduwe (1583) Catharina van Swarzburg-Nassau (1543-1624). Met de stijgende roem van haar halfbroer Maurits stijgt het aanzien van Louise Juliana en haar zusters met als gevolg dat zich veel aanzienlijke huwelijkskandidaten melden. In 1593 huwt zij de Calvanistische Frederick IV van Palts. Na het huwelijk vestigt het paar zich in Heidelberg waar later haar zuster Emilia Antwerpiana bij hun komt wonen.
Frederick IV van Palts lijdt aan epilepsie, drankzucht en leeft op grote voet, hij is geen gemakkelijke echtgenoot. In brieven waarschuwt haar oom Jan van Nassau aan de keurvorst op te passen voor zijn manier van leven en vermaant hij de keurvorst Frederick IV van Palts zijn echtgenote niet als een slavin te behandelen. In 1610 overlijdt Frederick IV van Palts plotseling en wordt opgevolgd door zijn oudste zoon Frederik. Louise Juliana leeft vanaf dan op het slot in Kaiserslautern. Als rebellerende protestanten in Bohemen in 1618 de keurvorst Frederik V vragen hun koning te worden, gaat hij hierop in ondanks zijn moeder hier niet mee eens is. Binnen een jaar wordt Frederik V 'de Winterkoning' verslagen bij Praag. Hierop dreigen de katholieke legers ook Heidelberg binnen te trekken. Louise Juliana vlucht hierop naar haar dochter Elisabeth Charlotte (1597-1660) in Berlijn. Elisabeth Charlotte trouwde in 1616 met Georg Wilhelm, Keurvorst van Brandenburg, de Grote Keurvorst Frederik Wilhelm was haar zoon.
Louise Juliana blijft tot 1638 bij haar dochter wanneer het hele Brandenburgse hof, door oprukkende Zweedse legers, in september naar het veiligere Koningsbergen (Kaliningrad) in Oost-Pruisen verhuizen. Ze sterft op 15 maart 1644 te Koningsbergen.


11.
Elisabeth van Oranje (1577-1642), Gravin van Nassau. Zij wordt op 26 maart 1577 te Middelburg geboren als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau en Charlotte de Bourbon.
Zij trouwde op 15 april 1595 te Sedan met Henri de la Tour (1555-1623), Hertog van Bouillon, Prins van Sedan en Raucourt, Burggraaf van Turenne, Graaf van Montfort, Baron d'Oliergues, Graaf van Beaufort, weduwenaar van Charlotte de la Marck (1574-1594), Gravin van Bouillon en Sedan.
Elisabeth en Henri kregen 2 zoons en 6 dochters, Elisabeth overlijdt op 3 september 1642 te Sedan.
Elisabeth wordt bij haar geboorte vernoemd naar de Engelse Koningin Elisabeth, die de Engelse dichter en diplomaat Sir Philip Sidney als doopgetuige stuurt. Elisabeth groeit op aan het Oude Hof aan het Noordeinde in 's Gravenhage. Na de dood van haar vader wordt ze opgevoed door haar stiefmoeder Louise de Coligny. In 1594 vertrekt zij met Louise en haar zusje Brabantia naar Frankrijk waar de weduwenaar Prins Henri de la Tour (40 jaar) haar een huwelijks aanzoek doet. Henri is een dapper veldheer en een goed diplomaat en hugenoot, tevens is hij verwant aan Louise de Coligny. Door de Koning van Frankrijk Hendrik IV wordt hij bevorderd tot Maarschalk van Frankrijk. Henri was getrouwd met de rijke erfdochter Charlotte de la Marck (1574-1594) een volle nicht van Elisabeth. Charlotte de la Marcks moeder was Françoise de Bourbon de zuster van Elisabeths moeder Charlotte de Bourbon.
Het echtpaar krijgt acht kinderen waarvan er een jong overlijdt. De in 1611 geboren zoon Henri wordt later bekend als de grote Franse Maarschalk Turenne. In 1598 huwt Elisabeths zuster Brabantia met Bouillions neef Claude de La Trémoïlle (1566-1604).
In 1606 verspeelt Henri de gunsten van de Franse Koning door zich geheel zelfstandig en onafhankelijk van het Koninklijke gezag te maken. De Koning, die hem nu Brouillion noemt, stuurt zijn legers erop af en Henri moet het hoofd buigen. Na de Dood van Henri in 1623 wordt Prinses Elisabeth regentes voor haar 17 jarige zoon Frederic Maurice. Formeel neemt zij de regering waar tot 1626, maar in feite regelde zij het binnenlands bestuur tot haar dood. Van de 195 ordonnanties uit de jaren 1623-1641 zijn er 87 in haar naam, 46 in die van haar zoon en de rest in die van anderen uitgegaan. Haar zoon Fredric Maurice trouwt in 1634 te Boxmeer met de katholieke Eléonore van den Bergh en volgt hij haar, tot verdriet van Elisabeth, in het katholicisme. Net als zijn vader strijd Frederic Maurice voor de onafhankelijkheid van zijn Prinsendom. In 1642 wordt Frederic Maurice gevangen genomen door de troepen van Lodewijk XIII. Elisabeth schrijft naar het Franse Hof om de vrijlating van haar zoon, ze sterft dit zelfde jaar op 3 september in het kasteel van Sedan. Kort hierop moet Frederic Maurice Sedan aan de Franse kroon afstaan.


12.
Catherina Belgica van Oranje-Nassau (1578-1648), Gravin van Nassau. Geboren op 31 juli 1578 te Antwerpen als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) en Charlotte de Bourbon. Catharina Belgica trouwt op 23 oktober/2 november 1596 te Dillenburg met Filips Lodewijk II von Hanau-Münzenberg (1576-1612), de achterkleinzoon van Catharina's grootmoeder, Juliana van Stolberg-Wenigerode. Catharina Belgica sterft op 12/22 april 1648 te 's Gravenhage.
Catharina Belgica gaat met haar peettante Catherina Swarzburg- van Nassau mee naar Swarzburg waar ze haar opvoeding krijgt. Het huwelijk met Filips Lodewijk II von Hanau-Münzenberg is niet vreemd want haar oom Jan van Nassau is in 1580 na de dood van Graaf van Hannau benoemd tot medevoogd over diens 3 jarige zoon Filips Lodewijk. Als haar man overlijdt in 1612 neemt zij het regentschap van het Graafschap op zich voor haar zoon Filips Maurits. In de Dertig Jarige oorlog wordt het Graafschap door de katholieken geplunderd en Catherina is genoodzaakt met haar kinderen te vluchten naar 's Gravenhage. Nooit ziet ze haar Graafschap terug, ze overlijdt dan ook in 's Gravenhage in 1648.


13.
Charlotte Flandrina van Oranje-Nassau, Gravin van Nassau (1579-1640), abdes van St. Croix 1605.
Charlotte Flandrina was geboren op 18 Augustus 1579 te Antwerpen als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) en Charlotte de Bourbon. Flandrina is het Petekind van de Staten van Vlaanderen. Na het overlijden van haar vader wordt zij niet in het gezin van Louise de Coligny ondergebracht maar komt ze onder de hoede van Jeanne de Chabot. Jeanne de Chabot's overgang tot het Calvinisme is deze vrouw abdis gebleven van het klooster Parachlet, het beroemde klooster van Abélard en Héloïse. Jeanne de Chabot is de nicht van Charlotte de Bourbon en geeft Flandrina een protestantse opvoeding. Na de dood van Willem 'de Zwijger' werd haar het kind afgenomen. Flandrina wordt nu aan de zorgen van haar tante Jeanne de Bourbon, abdis van Jouarre en Sainte Croix bij Poitiers. In 1588 doet Charlotte Flandrina de eerste heilige communie.


14.
Charlotte Brabantina (1580-1631) wordt geboren op 17 september 1580 te Antwerpen als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) en Charlotte de Bourbon. Zij trouwde op 11 maart 1598 met Claude de la Trémoïlle (1566-1604), Hertog van Thouars.
Charlotte Brabantina wordt opgevoed door haar stiefmoeder Louise de Coligny op het Oude Hof aan het Noordeinde te 's Gravenhage, met haar krijgt Charlotte Brabantina een speciale band. Van de Staten van Brabant heeft Charlotte Brabantina een lijfrente van fl 2000,- p.j. gekregen, die overigens door moeilijke tijden niet altijd betaald wordt. In 1594 wordt er gesproken van een huwelijk tussen Charlotte Brabantina en de welgestelde Fransman Henri de Rohan. Op aanbeveling van haar zwager Hertog van Bouilloun, trouwt zij met de in 1588 protestants geworden Claude de la Trémoïlle Hertog van Thouars, een volle neef van Bouillon. Het huwelijk kent geldgebrek door de schulden van haar man. Het kasteel van Thouars ligt bij Poitiers wat dicht bij haar zus Flandria is.
In 1604 is Charlotte Brabantina weduwe en kort na de dood van haar man sterft haar dochtertje Elisabeth. Het opvoeden van de rest van haar kinderen kent vele problemen. Haar wilde zoon Frederic Maurice sterft tijdens een duel en haar andere zoon Henri gaat in 1628, tot verdriet van Charlotte Brabantina, over tot het katholicisme. Haar dochter Charlotte (1599-1664) wordt gedeeltelijk opgevoed door haar stief moeder Louise de Coligny. De kleine Charlotte trouwt later Lord Stranges, de latere Graaf van Derby. Ze werden larter beroemd vanwege de moedige verdediging van het Ilse of Man tegen de aanhangers van Cromwell.
Charlotte Brabantina brengt haar laatste jaren door op het kasteel bij Montargis in het Hertogdom Orleans, het kasteel was een vroeger eigendom van haar stiefmoeder. Ze sterft hier in augustus van het jaar 1631.


15.
Emilia (Amelie) Antwerpiana (1581-1657), geboren op 9 december 1581 te Antwerpen als dochter van Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) en Charlotte de Bourbon. Zij trouwde in 1616 Frederik Casimir von Paltz, Zweibrücken und Landsberg(1585-1645)
Emilia (Amelie) Antwerpiana brengt haar jeugd door aan het Oude Hof in 's Gravenhage. Na het huwelijk van haar oudere zuster Louise Juliana in 1593 gaat ze met haar mee naar Heidelberg waar zij verder opgroeit. In 1616 trouwt ze met de jongere Graaf Frederik Casimir von Paltz. In 1622 moet zij net als haar zuster Catherina Belgica vluchten voor de troepen van de Katholieke Liga onder bevel van de Zuid-Nederlandse veldheer Jean t' Serclaes, Graaf de Tilly. Emilia (Amelie) Antwerpiana vestigt zich in Montfort dat tot de Nassau's behoort en bij de verdeling van de erfenis van Willem van Oranje in 1609 aan Brabantina behoort. De jaren hierna wordt Amelie geteisterd door geldelijke zorgen. In de jaren 1633-1634 onderhandelen zij en haar 5 zusters met hun halfbroer Frederik Hendrik over hun vaderlijke erfenis. Amelie eist een bedrag van 80.000 pond maar Frederik Hendrik betaald de 6 zusters in 1638 fl. 80.000 uit. Amelie protesteert en eist 3000 pond om haar zoon Frederick Lodewijk, die sinds 1645 regerend Paltsgraaf is, te onderhouden. De prinsessen van Oranje-Bourbon moesten zich in een proces te Parijs zich verdedigen tegen de aanspraken van o.a. de gebroeders de Saive en Marguerite Chabot, Hertogin van Lotharingen en Elbeuf, inzake schulden en bezittingen van het huis Chalon in Frankrijk. Hierbij behoorde onder meer het Graafschap Montfort en Charny. Herhaaldelijk dringt zij in haar brieven aan Frederick Hendrik aan op betaling. Onder meer verzoekt zij hem de stad Antwerpen ertoe te bewegen de haar bij haar geboorte toegezegde lijfrente van fl. 2000 eindelijk eens uit te keren. In 1648 schrijft zij dat ze in grote financiële nood verkeert. Zij overleed op 28 september 1657 te Landsberg.


16.Prins Frederik Hendrik van Oranje-Nassau, Graaf van Nassau (1584-1647),
    Prins van Oranje 1625-1647
Frederik Hendrik was geboren op 29 januari 1584 te Delft en werd vernoemd naar zijn peetvaders Frederik II van Denemarken en Hendrik de IV van Frankrijk. Van 1594 tot 1597 studeerde hij in Leiden. Na zijn studie vertrekt hij met zijn moeder voor een lange tijd naar Frankrijk.
In januari 1599 kwam hij op verzoek van zijn halfbroer Prins Maurits en de Raad van Staten van Holland terug naar Nederland. Prins Maurits leid zijn (15 jarige) halfbroer op in militaire zaken en neemt deel aan de slag van Nieuwpoort, waar hij niet van de zijde van zijn halfbroer Prins Maurits week.
Bij de verdeling van de erfenis (1609) van zijn vader wordt Prins Frederik Hendrik onder meer Geertruidenberg en Lage Zwaluwe toegewezen. In 1612 kocht hij de Heerlijkheden Naaldwijk, Honselaarsdijk, en Wateringen.
Om de dynastie veilig te stellen trouwde hij, op aandringen van Prins Maurits, met zijn achternicht Amalia van Solms-Braunfels in 1625 te 's Gravenhage. Dit jaar werd hij na de dood van zijn broer Prins van Oranje en krijgt hij het Stadhoudersschap van Zeeland, Holland, Utrecht, Gelderland en Overijssel opgedragen. Hij werd tevens Kapitein- en Admiraal-generaal.
In de strijd tegen de Spanjaarden behaalde hij voortdurend successen. In 1627 tijdens het beleg van Groenloo en het militaire hoogstandje de iname van 's Hertogenbosch wat alom bewondering in Europa afdwingt en de Prins de bijnaam 'de Stedenbedwinger' kreeg. In 1632 neemt hij Venlo, Roermond en Maastricht.
In 1635 zet de Prins de alliantie met Frankrijk door met het gezamenlijke doel de Zuidelijke Nederlanden te veroveren op de Spanjaarden en het te verdelen of het tot een zelfstandige staat te maken. Volgens velen pleegt hij hiermee verraad aan de traditie van zijn familie die altijd voor de eenheid van Noord en Zuid streed. Prins Frederik Hendrik was politiek zeer actief zodat hij de raadspensionaris (1631) mr. Adriaan Pauw ging overschaduwen, deze nam uiteindelijk ontslag in 1636. Jacob Cats volgde hem op. Des Prinsen secretaris was in 1625 de kunstliefhebbende Constantijn Huyghens die hem overal vergezelde.
In 1637 verovert de Prins Breda maar lukte het niet de Oranjestad Antwerpen te veroveren. In 1628 veroverde Piet Hein de zilvervloot waarvan de Prins een flinke cent aan over hield. Hij wilde meetellen met de Vorsten van Europa en laat dat blijken door flinke paleizen te bouwen, in Honselaarsdijk, Nieburg te Rijswijk, kasteel in Buren, het Oude Hof aan het Haagse Noordeinde werd verbouwd tot een prachtige residentie.
Rond 1645 wees hij een huwelijk af van zijn oudste dochter Louise Henriette en de Prins van Wales af omdat het politieke risico te groot was, de voorkeur werd gegeven aan de Keurvorst van Brandenburg ook had deze een lagere status. In 1644 gaat het slecht met de gezondheid van de Prins, hij leed aan jicht en een verslappende geest. Toen hij op 14 maart 1647 overleed was het verbond met Frankrijk verbroken en de vrede met de Spanjaarden gezocht.
Prins Frederik Hendrik (1584-1647) en Amalia van Solms-Braunsfels kregen samen 9 kinderen:

1.)
Prins Willem II (1626-1650), Prins van Oranje (1647)

2.) Prinses Louise Henriëtte, Prinses van Oranje.

Geboren op 27/7 december 1627 te 's Gravenhage. Ze trouwt op 7 december 1646 met de Keurvorst Frederik Willem van Brandenburg (1620-1688).
Haar ouders willen een goed politiek huwelijk daarom wordt haar liefde voor haar achterneef Charles de la Trémoïlle, Prins van Talmont wordt dan ook gedwarsboomd. Na (afgebroken) onderhandelingen over een mogelijke verbintenis met de Prins of Wales, de latere Koning Karel II, moet Louise Henriëtte in 1646, ondanks hevig verzet, trouwen met een andere achterneef, de Brandenburgse Keurvorst.
Uit het huwelijk van Louise Henriëtte en Frederik Willem stammen de latere koningen en Keizers van Pruissen en later Duitsland.
Een deel van Brandenburg is bezet door Zweedse troepen zodat het paar in Kleef woont dat sinds 1614 tot het keurvorstendom. De Keurvorst weet zijn land tot een eenheid smeden wat hem de bijnaam de Grote Keurvorst oplevert.
Louise Henriëtte overlijdt na een wekenlang ziekbed in 1667. De keurvorst trouwt tegen de zin van de Oranjeverwanten met Hertogin Dorothea Sophie van Holstein-Glücksburg in 1668.

3.) Prinses Elisabeth, geboren op 4 augustus 1630 en dezelfde dag overleden.

4.) Prinses Isabella Charlotte, geboren op 22 januari 1692 te Leeuwarden en overlijdt in april 1642 aan een onbekende ziekte.

5.) Prinses Albertina Agnes, Gravin van Nassau, stammoeder van het huidige Huis van Oranje-Nassau.
Zij wordt op 9 april 1634 te 's Gravenhage geboren. Ze trouwt op 2 mei 1652 met haar neef Willem Frederik, Vorst van Nassau-Dietz (1652), Graaf van Katzelnbogen, Vianden en Spiegelberg.
Hij werd op 7/17 augustus 1613 geboren als zoon van Graaf Ernst Casimir van Nassau-Dietz en Sophia Hedwig van Brunswijk-Wolfenbuttel. Albertina Agnes is vernoemd beiden grootouders van Solms. Ze groeit op in het Haagse Stadhouderlijk Kwartier. Haar huwelijk met de Friese Stadhouder vindt plaats in Kleef aan het hof van Johan Maurits. Het paar gaat in Leeuwarden wonen dat het middelpunt vormt van het bestuurlijke en politieke leven van Friesland. Als Prinses Albertina op 31 oktober 1664 weduwe wordt krijgt de Prinses de voogdij over haar zoon Graaf Hendrik Casimir II (1657-1696) voor wie zij het Stadhouderschap tot 1677 waarneemt. Tevens is zij namens hem regentes van het Graafschap Dietz. Hier probeert ze door de Dertig Jarige Oorlog de bevolking te helpen. Zij stelt een districtarts aan en laat een apotheek openen. Tegen de verruwing van de zeden, ontstaan door vele jaren oorlogsgeweld, vaardigt zij strenge edicten uit. In Friesland is de Prinses graag gezien. In de jaren 1672 tot 1673 doet zij samen met Johan Maurits veel moeite om het Noorden te verdedigen tegen de Munsteren.
Haar zoon wordt streng opgevoed, en wijst hem onophoudelijk op het grote voorbeeld van neef
Prins Willem III. Vanaf 1671 laat zij in Dietz de oude middeleeuwse burcht vervangen door een nieuw slot dat ze Oraniënstein noemt en met haar zoon gaat wonen.
Ook in Friesland wil de Prinses over een voorname buitenplaats te beschikken. Zij koopt daarom voor 41.000 carolusguldens het landgoed 'in het Wold' dat de naam Oranjewoud krijgt. Het bestaande huis, ten zuidoosten van het huidige Heereveen, laat zij verbouwen en uitbreiden. Van haar moeder erft de Prinses het vruchtgebruik van het Huis ten Bosch dat zij verkoopt aan Prins Willem III. In haar geliefde Oranjewoud, gesloopt van 1803-1805, overlijdt Prinses Albertina Agnes op 24 mei 1696.
De zoon van Prinses Albertina, Graaf Hendrik Casimir II (1657-1696) trouwde met Henriette Amalia van Anhalt-Dessau (1666-1726). Hun zoon Graaf Johan Willem Friso erft de titel Prins van Oranje van Prins Willem III van Oranje-Nassau, Prins van Oranje in 1650 overlijdt (kinderloos) 8/19 maart 1702 te London als gevolg van een val van zijn paard.

6.)Prinses Henriëtte Catherina, wordt geboren op 10 januari 1637 te 's Gravenhage. Zij trouwt op 9 juli 1659 met Johann Georg II, vorst van Anhalt-Dessau (1627-1693)
Henriëtte Catherina verloofd op 5 jarige leeftijd met de 9 jarige Enno Ludwig van Cirksena, erfgraaf van Oost-Friesland. Haar vader Prins Frederik Hendrik verwacht hiermee invloed te krijgen in Oost-Friesland wat een grote rol speelt bij de politieke hervormingen. De opvoeding van de vaderloze erfgraaf wordt in handen van Amalia van Solms-Braunfels gelegd, Prins Willem II is zijn voogd. Als de erfgraaf Enno Ludwig 17 jaar oud is dringt hij aan op een huwelijk. Helaas voelt de Prinses geen genegenheid voor de erfgraaf, die bekent staat als 'dik en dom en lui'. Met toestemming van de Staten wordt de verloving verbroken.
Karel Stuart, de broer van Maria Stuart, vraagt ook nog om de hand van Henriëtte Catherina maar deze huwt tenslotte de erfprins van Anhalt.
In 1693 overlijdt Johann Georg II waarna Henriëtte Catherina regentes wordt voor haar zoon Leopold. In 1697 sticht zij en weeshuis voor 5 mannelijke en 5 vrouwelijke wezen van 9 tot 12 jaar oud van eerbare ouders van het protestantse geloof. Henriëtte Catherina sterft in 1708 niet alleen als laatste kleindochter van Prins Willem 'de Zwijger', maar ook als laatste van het geslacht Oranje-Nassau. Omdat zij alle Oranjes overleeft, draagt zij haar aanspraken op de Oranje-erfenis, voor zover die haar toekomt. volgens het dan geldende erfrecht erven de dochters alleen roerende goederen.

7.)Prins Hendrik Lodewijk
Hij wordt geboren op 30 november 1639 en sterft nog geen maand later op 19 december 1639 te 's Gravenhage. Op 2 januari 1640 wordt hij bijgezet in het familiegraf in de Nieuwe Kerk in Delft.

8.)Prinses Maria
Zij wordt geboren op 5 september 1642 te 's Gravenhage. Prinses Maria trouwt op 13/23 september 1666 met Maurits Lodewijk Hendrik, Paltsgraaf van Simmern (1640-1673).
Maria wordt geboren als haar vader 60 jaar is. Als zij 8 jaar is wordt haar neefje Prins Willem III geboren.
In 1660 is er sprake van een huwelijk met de Engelse Koning Karel II. Na verscheidende keren onderhandelen wordt in 1661 nogmaals een gezantschap gestuurd om op een huwelijk aan te dringen, ditmaal met Johan Maurits van Nassau-Siegen. Het loopt anders, de Koning trouwt een Portugese Prinses, een land dat in oorlog is met Spanje. Uiteindelijk trouwt ze met de Paltsgraaf Maurits Lodewijk Hendrik in 1666. Hij is een kleinzoon van Louise Juliana (1576-1644) de tante van Maria.
Prinses Maria sterft op 17 of 20 maart 1688 te Kreunzach.

Zie ook de afstammelingen (bastaarden) van Prins Frederik Hendrik (1584-1647), Prins van Oranje in 1625.
























Catharina Belgica van Oranje-Nassau (1578-1648),
dochter van Willem de Zwijger(1533-1584).
Stamboom:



Catharina Belgica trouwde in 1596 met Filips Lodewijk II von Hanau-Münzenberg (1576-1612), een achterkleinzoon van Catharina's grootmoeder, Juliana van Stolberg-Wenigerode. Kinderen:
1. Charlotte van Hanau-Münzenberg (1597-1649)
2. Friedrich Ludwig von Hanau-Münzenberg (†1628)
3. Amalie Elisabeth von Hanau-Münzenberg (1602-1651), Regentes van Hesse-Cassel 1637-1650, Zij trouwde in 1619 met Wilhelm V von Hesse-Cassel (1602-1637). Zij kregen
14 kinderen.
4. Catharina Juliana von Hanau-Münzenberg (1604-1668), zij trouwde voor de eerste keer in 1631 met Albrecht Otto II von Solms-Laubach (1610-1639). Zij trouwde voor de tweede keer met Moritz Christian von Wied-Runckel (1620-1653).
5. Philipp Moritz von Hanau-Münzenberg (1605-1638) trouwde in 1627 met Sibylle Christina von Anhalt-Dessau (1603-1686).
6. Wilhelm Reinhard von Hanau-Münzenberg (1607-1630)
7. Heinrich Ludwig von Hanau-Münzenberg (1610-1631)
8. Jacob Johann of Hanau-Münzenberg (1612-1636)














Amalie Elisabeth von Hanau-Münzenberg (1602-1651), Regentes van Hesse-Cassel 1637-1650, kleindochter van Catherina Belgica van Oranje-Nassau. Amelie trouwde in 1619 met Wilhelm V von Hesse-Cassel (1602-1637). Zij kregen 14 kinderen waaronder:

* Amalie von Hesse (1626-1693), zij trouwde in 1648 met Henri Charles de La Trémoïlle (1620-1672)

* Wilhelm VI von Hesse-Cassel (1629-1663), hij trouwde in 1649 met zijn nicht Hedwig Sophia von Brandenburg (1623-1683), een kleindochter van Louise Juliana van Oranje-Nassau (1576-1644).
Hun kinderen zijn onder andere:
Charlotte von Hesse (1650-1714), zij trouwde in 1667 met Christian V van Denemarken (1646-1699).
Hun oudste zoon, Frederick IV van Denemarken (1671-1730),trouwde met Louise von Mecklenburg-Güstrow (1667-1721).
Hun oudste zoon, Christian VI van Denemarken (1699-1746), trouwde met Sophie Magdalene von Brandenburg-Kulmbach (1700-1770).
Hun zoon, Frederick V van Denemarken (1723-1766), trouwde met Louise of Great-Britain (1724-1751), de jongste dochter van King George II. Zij waren de ouders van de gekke monarch Christian VII van Denemarken (1749-1808).

* Karl of Hesse-Cassel (1654-1730), hij trouwde in 1673 met Marie Amalie von Koerland (1653-1711). Hun kinderen zijn o.a.:

Frederick I van Zweden (1676-1751), Hertog van Hesse-Cassel in 1670, Koning van Zweden in 1720, hij trouwde voor de eerste keer in 1700 met zijn nicht Louise van Pruisen (1680-1705), Frederick I trouwde voor de tweede keer in 1715 met Ulrika Eleonora van Zweden (1688-1741), Koningin van Zweden 1719-1720.

Marie Louise von Hesse-Cassel (1688-1765) trouwde in 1709 met
Johan Willem Friso, Prins van Oranje, Graaf van Nassau en Dietz (1687-1711).
Marie von Hesse-Cassel werd ook wel "Maaike Meu" genoemd.
Johan Willem Friso verloor het leven door verdrinking in de buurt van Strijen.
Johan stamt uit de tak van Johan de oudere, de broer van Prins Willem (de Zwijger) van Oranje-Nassau..


HOME

Schrijf naar: Het Huis van Oranje



Bronvermelding:
Reinildis van Ditzhuyzen - Oranje-Nassau.
Een biografisch woordenboek. Haarlem [Becht] 1992, 1998, 2003
Een geweldig boek over de Oranje-Nassau's en hun geschiedenis. Bevat 272 korte biografieën van (Oranje-)Nassaus, hun echtgenoten en hun afstammelingen. Het boek bevat een uitklapbare stamboom van alle takken van de Oranje-Nassau's.
Een echte aanrader !
ISBN 9023011244, uitgever: Gottmer/H.J.W. Becht, aantal paginas: 280.
(Een nieuwe druk verschijnt dit jaar !!!).

Reinildis van Ditzhuyzen - Het Huis van Oranje. De Oranjes in een handomdraai. ABC van ons vorstenhuis. Amsterdam [Balans] 2002.
(ISBN 90 5018 568 1, NUGI 698)
De geschiedenis van het Nederlandse vorstenhuis. Reinildis van Ditzhuyzen heeft een handzaam en origineel naslagwerk gemaakt. Ze stelde een ABC samen van alles wat zich in en rond het hof afspeelt, in heden en verleden.
Wie was de eerste Beatrix, wat is een passade, wat deed een stadhouder eigenlijk ? De vele trefwoorden geven een uniek beeld van het Huis Oranje-Nassau: funcies, gewoontes, hobby's, ziektes, folkore, huwelijken en geboortes, echtscheidingen en begrafenissen. Van AA nummerbord tot Willem de Zwijger, van Erfprins tot Stalmeester, een schitterende verzameling begrippen, anekdotes, feiten en wetenswaardigheden.
Extra informatie: Ingenaaid, 316 pagina's, met illustraties, verschenen: April 2002, gewicht: 445 gram, formaat: 201 x 135 x 17 mm,
Uitgeverij Balans.
Leidsegracht 22, 1016 CL te AMSTERDAM. Tel. (31)(0)20 626 89 82 - fax. (31)(0)20 622 34 81.
e-mail: balans@uitgeverijbalans.nl

Drs. Reinildis van Ditzhuyzen studeerde geschiedenis in Wenen, Salzburg, Barcelona en Brugge (Europa College). Zij is auteur van een twaalftal boeken over diverse onderwerpen.
Onder meer werd zij bekend door Oranje Nassau, een biografische woordenboek, waardoor ze regelmatig op radio en tv verschijnt. Ze houdt lezingen en schrijft voor NRC Handelsblad.
Ook van Drs. Reinildis van Ditzhuyzen: Hoe hoort het eigenlijk ?
Amy Groskamp-ten Have (geheel herziene uitgave door Reinildis van Ditzhuyzen) Uitg. Becht Haarlem, 1999; 334 blz.
Hoe hoort het eigenlijk ? geldt in Nederland als het standaardwerk over etiquette. Amy Groskamp-ten Have was de eerste die de regels voor een groot publiek op schrift stelde. Al vrijwel direct na het verschijnen van dit boek in 1939 was de titel synoniem met etiquette.
ISBN 90-230-1015-9.



Dr. H.P.H. Jansen - Geschiedenis van de Lage Landen in jaartallen.
Klaas Jansma & Meindert Schroor - 10.000 jaar geschiedenis der Nederlanden.
Drs. A. F. Wyers - Encyclopedie.
Nassau en Oranje in de Nederlandse geschiedenis.
Marieke E. Spliethoff - Oranje-Nassau van A - Z
Internet