Prins Willem I van Oranje-Nassau

Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau (1533-1584)
Prins van Oranje (1544-1584):

Willem (de Zwijger) van Oranje-Nassau geboren in 24-04-1533 te Nassau, slot Dillenburg, en gestorven in 10-07-1584 te Delft.
Zoon van Juliana van Stolberg-Wenigerode (1506-1580) en Willem de Rijke van Nassau (1487-1559).
Willem erfde de titel Prins van Oranje van zijn neef   Rene van Chalon, Prins van Oranje toen deze kinderloos stierf in 1544.

De Lutherse Prins Willem van Oranje-Nassau wordt naar Brussel gestuurd op katholiek opgevoed te worden onder supervisie van Landvoogdes Maria van Hongarije, dit was een voorwaarde van Keizer Karel V. De vader van Prins Willem (Willem de Rijke) had geen bezwaar, wel zijn moeder Juliana van Stolberg. Maar omdat Maria van Hongarije (de zuster van Keizer Karel V) de Reformatie geen kwaad hart toewenste stemde uiteindelijk Juliana van Stolberg-Wenigerode ook toe. Willem van Nassau wordt daar onder meer onderwezen in:
Krijgskunde, Diplomatie,  Latijn,  Frans,  Duits,  Italiaans en Spaans.
Zo werd Willem van Oranje-Nassau (1533-1584), op 11 jarige leeftijd in 1544, Prins van Oranje.

Prins Willem 'de Zwijger' van Oranje-Nassau (1533-1584) trouwde op 8 juli 1551 te Buren voor
de eerste keer met Anna van Egmond van Buren (1533-1558), Gravin van Buren en Leerdam en Lingen. Vrouwe van Borselen, Ijsselstein, Grave, Odijk, St. Maartensdijk, Cranendonk. Door zijn verbintenis met Anna van Egmond mag de jonge Prins de Titels Heer van Egmond en Graaf van Buren bij de zijne voegen.
Anna van Egmond van Buren wordt geboren te Grave in maart 1533, gestorven op 24 maart te Breda als dochter en erfgename van Graaf Maximiliaan van Egmond (+ september 1548), Graaf van Buren en Leerdam, heer van Ijsselstein, Kortgene, St. Maartensdijk, Jaarsveld en Cranendonk en
Francoise de Lannoy, vrouwe van Santes, Lannoy, Rollaincourt en Boulers.
Anna is de moeder van Prins Filips Willem en Prinses Maria.
Keizer Karel V en zijn zuster Landvoogdes Maria van Hongarije bemiddelen bij de onderhandelingen van het huwelijk van Prins Willem en Anna van Buren. Door het erfgoed dat Anna met het huwelijk meebrengt wordt de al schatrijke Prins Willem, door de erfenis van Prins Rene van Chalon van Oranje, een van de rijkste edele der Nederlanden.
Anna erft van haar grootmoeder Maria Bouchet de heerlijkheden Beverweerd en dijk. De zoon van Prins Willem 'de Zwijger', Prins Maurits schenkt deze heerlijkheden later aan zijn bastaardzoons, hierdoor onstaan de takken Nassau-Beverweerd en Nassau-Odijk.
Anna van Buren sterft op 25 jarige leeftijd.


In september 1551 krijgt Prins Willem van Oranje-Nassau een aanstelling als Kapitein van een ruiterafdeling, een paar maanden later wordt hij Kolonel over tien vendels Nederduitsers.
Als de Prins nog geen 22 jaar is, krijgt hij het opperbevel van het Maasleger. Keizer Karel V gaat hiermee voorbij aan oudere en meer ervaren legeroversten zoals Aremberg en van Egmond.
In 1555 wordt de Prins lid van de Raad van State en leunt, op 25 oktober de oude vermoeide Keizer Karel V op zijn schouder als hij in Brussel afstand doet van de troon. Zijn zoon en latere tegenstander van Prins Willem, Filips II volgt hem op.
In 1555 werd Prins Willem tevens veldoverste en in 1556 ontving hij de Orde van het Gulden Vlies.
Prins Willem van Oranje (1533-1584) trouwde voor de tweede keer in 1561 met Anna van Saksen (1533-1577).

In 1566 heerst er een hongersnood door de kleinere oogsten door de strenge winter, de oorlog in Scandinavië en de politieke onrust met Spanje, de prijzen in het land stijgen snel. Het volk wordt opstandig wat uiteindelijk in de zomer leid tot de Beeldenstorm. Prins Willem van Oranje-Nassau keurt de plunderingen ten sterkste af en treedt zelf hardhandig op, eigenlijk tegen de mensen die aan zijn zijde staan. Velen zijn teleurgesteld in hem, hij was degene die in hun ogen de leider zagen in hun strijd tegen de Spanjaarden. Wel weigerd Prins Willem van Oranje-Nassau de nieuwe eed van trouw af te leggen aan Filips II. Alle ambtenaren, soldaten en Vliesridders moesten deze eed van de Landvoogdes Magaretha van Parma afleggen.
De Spaanse Koning heeft het helemaal gehad met de Nederlanden, hij vindt dat Margaretha de orde niet kan handhaven. Hij stuurt een goedgetraind o.l.v. veldheer Hertog Fernando Alvarez de Toledo, Hertog van Alva. Nadat de Prins al zijn functies in dienst van de Spaanse koning heeft neergelegd, vertrekt Prins Willem van Oranje-Nassau naar Dillenburg. Hij komt in mei aan in Dillenburg en in augustus trekt de Hertog van Alva de Nederlanden binnen. Omdat de Hertog van Alva de Prins niet gevangen kan nemen arresteerd hij zijn zoon, Prins Filips Willem die op dat moment in Leuven studeert.
Omdat zijn goederen in de Nederlanden verbeurd zijn veklaard, is het moeilijk om gebruik te maken van huurlegers, doch lukt het hem in 1568 klaar te zijn voor een invasie in de Nederlanden en de Spanjaarden te verjagen. Dit initiatief van de familie Nassau is weinig succesvol, op de Slag bij Heiligerlee (1568) na. Bij deze slag sneuveld zijn jongere broer Adolf.
De Hertog van Alva laat uit vergelding de Graven van Egmond en Horne onthoofden op de Grote Markt in Brussel.
De jaren hierna blijven de tegenslagen volgen tot 1 april 1572, de Watergeuzen nemen Den Briel in. Dit is het sein voor sommige steden, zoals Vlissingen, Enkhuizen en Veere om de kant van de Prins van Oranje te kiezen. In juli trekt Prins Willem van Oranje-Nassau met een leger van zo'n 24.000 man over de Rijn. Op zijn tocht laat hij pamfletten verspreiden om het volk op te roepen mee te helpen aan de Vrijheid der Nederlanden. Maar weer is het leger van de Hertog van Alva te sterk voor Oranje en moet de strijd wederom gestaakt worden. De Prins ziet het somber in en vertrekt naar Holland. Hier boekt hij echter grote succesen zoals; Het beleg van Alkmaar in 1573, de slag op de Zuiderzee in 1573, en het Leidens ontzet op 3 oktober 1574. Tegenslagen zijn er ook, bij de verloren Slag op de Mokerhei verliest de Prins zijn beide broers Lodewijk en Hendrik.

In 1573 sluit Prins Willem van Oranje (1533-1584) zich aan bij de calvinisten. Ook Juliana van Stolberg, >Willem's moeder, bekeert zich tot het calvinisme. Eigenlijk zijn de calvinisten hem te streng in de leer, maar Willem beseft dat hij hun steun hard nodig heeft om de Nederlanden tot een eenheid te smeden.
In december 1573 keert de veldheer Hertog van Alva terug naar Spanje, zijn opvolger Hertog Requesens sterft plotseling in het voorjaar van het jaar 1576.
Prins Willem van Oranje (1533-1584) trouwde voor de derde keer op 24 april 1575 met Charlotte de Bourbon-Montpensier (1546-1582).

De Spaanse troepen hadden al maanden geen soldij gehad en muiterij hing in de lucht maar er was niks te muiten zodat de soldaten al links en rechts plunderde in het rijke Brabant. In het stadje Aalst verzamelden de Spaanse plunderaars zich.
Op 4 November 1576 trokken ze naar de Citadel in Antwerpen en plunderde wat ze konden, ze vernielden alles wat ze niet mee konden nemen, honderden burgers werden vermoord. Deze plundering staat bekent als 'de Spaanse Furie'. Dit gruwelijke optreden van de Spaanse troepen stimuleerde de in Antwerpen aanwezige vertegenwoordigers/onderhandelaars uit het Noorden, Floris Thin Pensionaris van Utrecht, Paulus Buys, pensionaris van Holland, Leonides ,pensionaris van Gelderland en Roorda de afgevaardigde grietman uit Friesland en vertegenwoordigers van de Prins tot de Pacificatie van Gent (1576) die gericht was tegen de Spaanse aanwezigheid, alle Nederlanden verklaarde zich solidair tegen Spanje.
De onderlinge vrede die was gesloten in de "Pacificatie van Gent" in 1576 werd bekrachtigd in januari 1577 te Brussel waar de Staten-Generaal vertegenwoordigd was. Deze zogenaamde Eerste Unie hield in dat Zeeland en Holland, Buren en Bommel alleen het Calvinisme werd toegestaan en in de andere gewesten alleen de Rooms Katholieke godsdienst maar ze mochten de Calvanisten niet in deze gebieden vervolgen.
Ten tijde van het verdrag arriveerde de nieuwe Landvoogd Don Juan uit Spanje Deze Halfbroer van Koning Filips moest het Eeuwig Edict tekenen om zijn Landvoogdschap erkent te krijgen. Dit betekende dat hij alle Spaanse troepen uit de Nederlanden moest laten vertrekken waardoor hij feitelijk ook geen macht meer had. In het Eeuwig Edict stond ook vermeld dat de Rooms Katholieke godsdienst overal heersende zou zij, dit tegen de afspraken van de Pacificatie van Gent en de Eerste Unie en de afgevaardigen uit het noorden tekende het Eeuwige Edict dan ook niet. Eenwording onder leiding van de Spanjaarden kon wel worden vergeten. De Staten-Generaal waren bang voor een tweede Spaanse Furie en draagde de Stadhouderschap in alle openheid over aan de Prins van Oranje.
Het Zuiden was hierop tegen en wenste de 19 jarige Aartshertog Matthias van Oostenrijk, de broer van de Duitse Keizer. De Prins van Oranje onderhandelde met deze kandidaat met als resultaat het Tweede Unie van Brussel en Matthias zou als "tweede man" fungeren.
De Calvanisten kregen in het zuiden meer ruimte dit tot ergenis van de katholieken. Hierdoor volgden vele godsdienstige onderhandelingen. Tijdens deze ondehandelingen stierf Don Juan en de Spaanse Koning benoemde Prins Alexander Farnese, de latere Hertog van Parma als zijn opvolger. Hij zuiverde Vlaanderen en de Waalse provicies van de Spaanse bendes en hiermee eindigde ook de Calvanistische overheersing.
Op 6 januari 1579 richtten de Waalse gewesten Artesië, Henegouwen, Namen, Luxemburg en Limburg de "Unie van Atrecht" op waarin ze de breuk met de opstand tegen de Spaanse Koning afkondigden. Op 23 januarie 1579 sloten zeven opstandige Noord-Nederlandse gewesten een verbond de "Unie van Utrecht" tegen hun Spaanse overheersers. Deze Unie kan worden beschouwd als het begin van de Republiek der Nederlanden. De ondertekening vond plaats onder leiding van Jan van Nassau, Stadhouder van Gelderland, in de middeleeuwse kapittelzaal naast de Domkerk. Hierdoor is het uiteenvallen van de zeventien provincies definitief.
Het bondverdrag was tussen Holland, Gelre, Zeeland, Utrecht en de Ommelanden. Later kwamen daar Friesland, Overijssel, Drente en enkele steden in het zuiden bij. Het verdrag bleef tot 1795 de grondslag van de staatsregeling de Republiek Verenigde Nederlanden.
De Prins van Oranje wordt op 15 juni 1580 vogelvrij verklaard door Koning Filips II.
Koning Filips II (1527-1598) verklaard de Prins van Oranje op 15 juni 1580 vogelvrij en zet een prijs van 25.000 gouden schilden op het hoofd Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584). Wie hem om het leven bracht kon ook nog rekenen op verheffing in de Adelstand. Het banvonnis tegen de Prins werd uitgegeven in 4 talen zodat deze voldoende verspreid werd.
Het behulp van zijn medewerkers Villiers, Languet en Du Pleissis Mornay selt de Prins een verweerschrift op, de zogenaamde 'Apologie'. In de 'Apologie' deed hij een felle aanval op de Spaanse Koning en verdedigde hij zijn eigen staatkundie en godsdienstige opvattingen. De Prins had reeds de tekst op 13 december 1580 aan de Staten-Generaal aangeboden. De Staten-Generaal reageerde op 27 juli 1581 met het 'Plakkaat van Verlatinghe', waarin Filips II als koning werd afgezworen. "Daarom maken wij bekend dat wij, door de uiterste nood gedwongen, na onderling overleg en met algemene stemmen de koning van Spanje vervallen verklaren van zijn heerschappij, jurisdictie en erfelijke aanspraken op deze landen".

Op 18 maart 1582 is er te Antwerpen een aanslag op Prins Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) geweest, hij raakt hier bij gewond en zijn vrouw, Charlotte de Bourbon-Montpensier (1546-1582), verzorgt hem intensief en met liefde. Kort daarna sterft ze op 5 mei 1582 te Antwerpen.
Prins Willem van Oranje (1533-1584) trouwde voor de vierde keer op 12 april 1583 met Louise de Coligny (1555-1620).

Op dinsdag 10-07-1584 wordt 'Vader des Vaderlands' Prins Willem van Oranje-Nassau in den Prinsenhof te Delft doodgeschoten door Balthasar Gerards.
Op die dinsdag dag maakte hij zijn opwachting bij Prins Willem van Oranje-Nassau met het verzoek hem reisbescheiden te verschaffen. Hij sprak de Prins van Oranje-Nassau aan voordat deze met de Burgemeester van Leeuwarden aan tafel ging. Zijn echtgenote Louise de Coligny (1555-1620), die aanwezig was, vroeg nog aan de Prins van Oranje wie deze vreemde van trillende man was.
Balthasar had twee pistolen, een om Prins Willem van Oranje-Nassau te vermoorden en een om zijn aftocht mee te dekken. Omdat hij niet kon zwemmen en bang was dat hij via de gracht zou moeten vluchten, had hij uit voorzorg een zwemband om van varkensblaas.
Hij schoot Prins Willem van Oranje-Nassau dood zodra deze uit de eetzaal kwam. Maar hij werd gegrepen voordat hij kon vluchten. Balthasar Gerards was een groot bewonderaar van Koning Filips II en Katholiek geboren in geboren in het Franse Vuillafans. <Balthasar studeerde aan de universiteit in het naburige provinciestadje Dole. Koning Filips II zette een prijs van vijfentwintigduizend kronen op het hoofd van hij die de "pest van de gehele Christelijkheid en vijand van het menselijk geslacht" werd genoemd.
Op 03-08-1584 werd de Prins van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk te Delft begraven. Dit omdat het familiegraf te Breda destijds niet te bereiken was omdat de Spanjaarden daar zaten. Sindsdien is de Nieuwe Kerk te Delft de laatste rustplaats voor de leden van het Koninklijk Huis.
Het is niet zoals vele Nederlanders denken dat het huidige Koningshuis van Prins Willem van Oranje afstamt, tenminste niet helemaal.
De dochter van Prins Frederik Hendrik, Prinses Albertina Agnes trouwt met haar verre neef Willem Frederik.
Hier worden de bloedlijnen van Prins Willem van Oranje-Nassau en zijn broer Johan (Jan) 'de Oudere' van Nassau-Dietz vermengd.
Gezien de lijn van zoon op vader gaat is de zoon van Albertine Agnes en Willem Frederik officieel een afstammeling van Johan de Oudere.
Albertine Agnes is dus de stammoeder van de huidige Oranje Nassau's.
De kleinzoon van Prinses Albertina Agnes, Graaf Johan Willem Friso erft de titel van Prins Willem III als deze kinderloos sterft.
Thans zijn alle (mannelijke) afstammelingen van de tak van Prins Willem 'de Zwijger' uitgestorven behalve een onwettige tak van de van Nassau-Zuylensteins (afstammelingen van Frederik Hendrik).
Hiervan leven er nog drie van, alle vrouwelijk. Janet Elisabeth Nassau (1946) en de tweeling Julie Anne en Pamela Margaret Nassau geboren op 19 februari 1960 te Edmonton (London).
De tak van Prins Willem de Zwijger sterft uit en de titel gaat later over naar de tak van zijn broer.
Overigens is het vastgelegd in de grondwet dat een Nederlandse monarch af moet stammen van Koning Willem I der Nederlanden (1772-1843).