Bijzonder vereerd was Kavóca dat zij werd uitgenodigd door "ÖSTERREICH Kultuur & Wirtschaft" voor optredens op bovengenoemde beroemde Dedutantenbal.

Voor Kavóca betekende het dat er een totaal ander repertoire zou moeten worden ingestudeerd. Het was namelijk de bedoeling dat er delen uit operettes uitgevoerd moesten worden. Voor bijna alle leden van het koor was het de eerst keer dat men operette-muziek ging zingen en bovendien dat men tijdens het zingen zou moeten acteren.

 

Enkele indrukken

 

In de loop van de avond heeft Kavoca in diverse dinerzalen en in de hal opgetreden om zodoende de ongeveer 1400 bezoekers een voorproefje te geven van hetgeen die nacht (om ongeveer 00.15 uur) aan muziek zou worden gebracht. Gezien het hartelijk applaus viel het in goede aarde.

 

Om 00.15 uur was daar voor ons het grote moment om, onder begeleiding van het "Ambasade Orchester Wien", ons concert uit te voeren. Er werden Robert Stolz duetten uitgevoerd voor sopraan en bariton.

Met haar warme vertolking van "die letzte Rose" uit de opera "Martha" van F. von Flotow ontving Luthine een zeer spontaan applaus van het talrijke publiek. De Weense soli werden omlijst met enkele prachtige koorwerken uit Operette en Opera, waarin het Kavóca kleinkoor zich m.n. in "Trink uns zu" (FinaleII) uit "der Bettelstudent" van Carl Millöcker stralend profileerde, zowel vocaal als ook in overtuigend acteren. Deze werken werden uiterst vakkundig begeleid door het ambassadeorkest en Kavóca's pianist Jan Broekhuis.

 

Bij het 5de programma onderdeel was Kavóca te horen in :"Fröhliche Jugend", een koor waarin het bedienend personeel uitbundig haar Graaf toezingt, uit Figaro's Hochzeit van W.A. Mozart. Tijdens het zingen werden bloemblaadjes gestrooid op de tafels rond de dansvloer. De vele daar aanzittende bekende Nederlanders en buitenlanders stelden dit zeer op prijs en er volgde weer luid applaus.

 

Het feestelijk slotdeel van acte nr 2 uit "Der Bettelstudent" :" Klinget Feierglocken klinget", met daarin het telkens herhaalde "trink uns zu" was een absoluut succes! Het was zelfs zo dat na het einde de orkestdirigent als toegift nogmaals "trink uns zu" inzette.

Het was een kostelijk gezicht het koor dansend en proostend met een glas rode wijn op de grote dansvloer te zien en te horen. Het was een groot feest dat als zodanig ook werd herkend en gewaardeerd door de toehoorders, zelfs de gangpaden waren ondertussen volgelopen.

 

Voor de zangers was het een zeer bijzondere avond en nacht, waaraan nog vaak zal worden teruggedacht.