|
Ah, reizen! Ah, Finland! Omdat Ronald tijdens zijn studie een stage in Finland heeft gedaan, zijn wij helemaal verslingerd aan dit land. Na die stage in 1995 zijn we al 4 keer teruggeweest, zowel in zomer als in winter. Ook Kuopio, waar het allemaal begon, hebben we alweer een paar maal bezocht. |
|
De boerderij van Jari en Mari, vlakbij Sumiainen. |
In januari 1999 zijn we voor een weekje overgevlogen naar Jari en Mari, onze Finse vrienden. Ze wonen in Sumiainen, aan een meer, en hebben daar een boerderij. Wij hadden hun huis al vaker als logeeradres gebruikt, maar dat was altijd in de zomer, en nu wilden we het wel eens in de winter zien! We troffen het; het was behoorlijk winter toen we daar aankwamen. De thermometer wees -30 graden Celsius aan, en er lag flink wat sneeuw. Omdat het niet waaide, lag de sneeuw nog prachtig dik op de takken, en was het, ondanks de kou, niet onprettig om buiten te zijn, althans niet al te lang. |
| Toch konden we door de kou een aantal activiteiten die Jari
bedacht had niet ondernemen, zoals bijvoorbeeld skiën. Maar lekker
ingepakt gaan ijsvissen en met een hondenslee een ritje maken, dat kon wel.
We gingen hiervoor naar een man in de buurt, die activiteiten voor toeristen
organiseert.
En zo'n tocht is echt prachtig, met geen ander geluid dan het kraken van de sneeuw onder de slee en het gehijg van de honden en hun begeleider. En Finnen mogen dan introvert zijn, zodra je hun gast bent komen ze los. Tijdens de rit werd er verhaal gedaan van de avonturen die de begeleider op het meer en in de bossen had meegemaakt. Het was echt heel erg mooi, en we vonden het jammer dat de tocht niet langer kon duren. Om even op te warmen konden we vervolgens binnen aan de thee. De man en zijn vrouw vertelden over hun activiteiten voor toeristen, en over de omgeving en dan vooral de natuur. Op een gegeven moment zaten we met de encyclopedie op schoot over uilen te praten! Het was erg gezellig, en we voelden ons er erg thuis. |
Ronald maakt een ritje in de hondenslee |
|
Hierna gingen we ijsvissen, door een geboord gat met een kort hengeltje proberen wat witvis aan de haak te slaan. En we waren redelijk succesvol! Een wandeling op sneeuwschoenen volgde, een heuvel op (een hele klim dus). En je moest uitkijken niet aangereden te worden door sneeuwscooters! Eenmaal bovenop de heuvel had je een prachtig uitzicht over de omgeving, en wat opviel: je kon geen huizen zien! We wisten dat er boerderijen moesten staan, maar we zagen ze niet. Alleen maar bos en sneeuw... |
|
Ronald en Nynke (v.l.n.r.) bovenop de moeizaam beklommen heuvel (let vooral op de muts!) |
Later hebben we nogmaals 'ge-ijsvist', dit keer op het meer voor de boerderij. Eerst een half uur over die doodstille sneeuwvlakte langlaufen, vervolgens een gat boren in het ijs (meer dan een halve meter dik) en dan maar hengelen. Ook nu weer hadden we een goed 'stekkie', we haalden de ene vis na de andere boven water. Maar het was wel erg koud, dus dit hebben we niet erg lang volgehouden. De vakantie was kort maar hevig, we komen zeker nog eens bij Jari en Mari terug... |
