Terug naar beginpagina

Zomer 2001. Voor de verandering voert de reis eens niet richting Scandinavië, maar naar Frankrijk. Een reis langs de westkust van België en Frankrijk, naar de Gironde. Een verslag van onze kampeertocht.

Klik op de foto's om een grotere versie van de afbeelding te zien (in een apart venster).

Zondag 8 juli ( Groningen - Brugge)

We vertrekken (pas) rond 10:45 uur. De voorgaande week is het erg warm geweest, en we genieten van de afkoeling die er nu is door eens heerlijk uit te slapen. Het motregent nu licht als we weggaan. De reis loopt voorspoedig, iets na 14 uur steken we de grens met België over. We leren dat bij Belgische tankstations het gedeelte waar vrachtwagens moeten tanken door een betonnen rand is gescheiden van het personenwagen-gedeelte, dus dat je, als je verkeerd rijdt, niet kunt tanken!

Rond 16 uur vinden we een leuke, kleine camping aan de rand van Brugge. We hebben 460 km afgelegd. Des avonds even Brugge in. We parkeren de auto in een straatje en 'doen' het centrum te voet. Op de Markt zien we een hele groep koetsjes waarmee je een toer door de stad kunt maken, de koetsier is de gids. Het lijkt ons met dit weer (stevige motregen, een soort stortmiezer) niks, we lopen verder. De stad is prachtig, met vele historische gebouwen en monumentale panden. Vooral de Markt is schitterend en erg gezellig. De regen neemt iets af en we eten bij een van de restaurants aan de Markt, op het terras.

Op de markt in Brugge staan de koetsjes met gidsen voor je klaar

Het Belfort aan de Markt. 366 treden.

De terrasjes op de Markt van Brugge, gezien vanaf het Belfort.

Het weer is een stuk opgeknapt, het is licht bewolkt met veel blauw ertussendoor. Op de camping staan veel verschillende nationaliteiten, erg leuk. We gaan vandaag de bus naar Brugge proberen, want de hele dag betaald parkeren is het ook niet... Aangekomen bij de halte vertelt een vrouwtje ons dat het vandaag vrij reizen is, een actie voor de kwaliteit van het busvervoer. Wij vinden het best! (Hollanders.....) Rond 10:15 staan we op de Markt. Wij houden wel van mooie uitzichten en ook wel van wat klimwerk, dus onze eerste gang is naar het Belfort dat aan de Markt staat. 366 treden en veel mensen. Kruip door sluip door. Bovenin kun je de werking van het carillion zien, het begint net te spelen als wij er staan. Je hoort het carillion niet meer door het getik en gekraak, wel een mooi gezicht. Nog hoger kom je buiten uit, met een prachtig uitzicht over de stad. Ook daar weer een ronde van het carillion, dit keer horen we het een stuk beter. ;-)

Het waait flink daarboven, dus enorm lang houden we het niet uit. Toch even genieten van het uitzicht, en wat topografie leren: in het steen bovenin het Belfort is voor een groot aantal plaatsen een pijl gegraveerd met daarbij de plaatsnaam en het aantal kilometers dat men moet gaan in de aangegeven richting om in die plaats te komen.

Na deze uitputtingsslag eerst maar eens koffie. Maar dan moet er eerst gepind worden. En dan moeten we achteraan die lange rij gaan staan voor de pinautomaat. Dan maar een stadswandeling, die leidt vast wel langs een leuk kroegje. We doen de wandeling 'Het volkse Brugge', door de volksbuurtjes van Brugge. Foute keuze als je veel terrasjes wilt tegenkomen...Dus als we om 11:45 eindelijk een kroeg tegenkomen, maken we er meteen maar een lunch van.

Na de stadswandeling keren we terug naar de camping, we willen met dit mooie weer eigenlijk wel even de zee zien. Dus pakken we de wagen naar het strand, bij Blankenberge. Op het strand staan grappige rijen van kleine bosjes, kniehoog, die wel prettig zijn omdat ze de wind wat breken. We zitten hier heerlijk een uurtje, even lezen, even zonnen. Daarna weer naar de camping terug, eten en de route voor morgen uitstippelen. Want morgen gaan we verder, hoe leuk Brugge ook is. We besluiten een route langs de kust te nemen, dat lijkt ons wel mooi nu het weer ook wat verbeterd is.

Dinsdag 10 juli (Brugge - Incheville)

Onderweg vanaf 9:15 uur. In Duinkerken willen we graag even koffie drinken en snel wat rondkijken. Het is echter rotweer ondertussen, en het oudste huis van Duinkerken kunnen we niet vinden. Na de koffie snel weer verder dus.

Bij Calais gaan we van de snelweg af en volgen we de D940 naar Boulogne. We willen het graag rustig aan doen en wat zien, liefst bij de kust. En op de kaart moet dit een mooie weg zijn, meneer Michelin heeft 'm vast zelf gekeurd. We kronkelen erg mooi door de duinen, en ondanks het bewolkte weer is het erg mooi. Bij Wimereux wordt het tijd voor een tankstop en ook wat voor ons eigen binnenste, dus we kopen bij de benzinepomp een sandwich, die we een eindje verderop in de duinen op gaan zitten eten. Dit is vakantie.

Bij Le Tréport gaan we van de weg af om in het binnenland een camping te zoeken. We blijven niet aan de kust omdat het erg hard waait, en dat kampeert niet zo lekker. Bij Incheville slagen we, we zijn de enige trekkers tussen allemaal stacaravans. Gezellig is anders, maar het is toch maar voor een nachtje. Het is een municipal camping, dus wel lekker goedkoop. Voor het avondeten proberen we ons geluk in Blanchy. We komen langs een grote supermarkt, waar we meteen maar even inslaan. Blanchy biedt weinig tot niets voor de uitgehongerde reiziger, merken we al snel. We eten uiteindelijk in een leeg restaurant, hoewel er later nog een Nederlands echtpaar binnenkomt.

Terug op de camping besluiten we morgen maar weer over de snelweg te gaan, want het was allemaal wel erg mooi onderweg, maar het schoot niet op, exclusief ons rondje voor het uit eten gaan hebben we 280 kilometer afgelegd.

Onderweg naar Blanchy komen we door Gamaches, waar deze kat een soort kasteeltje bewaakt.

Woensdag 11 juli (Incheville - Luynes)

Vannacht veel wind en regen gehoord, dus iets minder geslapen. Na het ontbijt pakken we op, we zien grote zwarte wolken aan de horizon, dus we zetten de sokken erin. We redden het niet, en we maken het oppakken in de regen af, met een sterk gedaald humeur. Al met al rijden we voor 9 uur de camping af. Bij Brionne doen we even een bakje. Het is ondertussen wel droog geweest, maar nu zeikt het er weer ouderwets op los. Vanuit Brionne volgen we ter vermaak de bordjes naar een grote abdij bij een leuk, klein, Middeleeuws aandoend plaatsje (ik weet de naam niet meer). Het is wel leuk om daar rond te lopen, maar er is niets open, dus lang houden we het daar niet vol. Het weer is trouwens aan het opknappen.

Bij Rouen houdt de snelweg op, dus nemen we een autoweg richting Le Mans. Veel vrachtverkeer en tractoren, dus minder doorrijden hier. Wisselvallig weer, zonnebril op, zonnebril af. Toch kunnen we een eindje verderop de tolweg richting Tours op. We doen onderweg nog een patatje. In het ANWB campingboek zoeken we een camping op even voor Tours, in het plaatsje Luynes. Het is ondertussen echt zomerweer, met de bijbehorende temperatuur. Zo warm, dat we in de korte mouwen kunnen gaan koken.

Vandaag hebben we in totaal 451 kilometer afgelegd, we zijn tevreden.

De abdij die we vanuit Brionne gevonden hebben.

Wat is zo'n aquaduct nog groot, he?

We worden wakker van het geluid van een regenbui, zo rond 8 uur. Geen probleem, we draaien ons om en wachten tot het droog wordt. We kunnen lang wachten, zo lijkt het. Een uur later regent het nog, en we besluiten in te pakken. Dat moeten we dan dus doen met de regenpakken aan. De tent weegt opgerold geen 5 kilo, zoals normaal, maar eerder een kilo of tien. Dit is de dag waarop we besluiten dat we een vouwwagen gaan aanschaffen. Leven in ons tentje kun je niet als het regent, of je moet al een heel goed boek bij je hebben.

Zonder te hebben ontbeten rijden we de camping af in de richting van de Tourist Information, slechts 500 meter verderop. We willen het kasteel wel bekijken (het heeft een dak, voorzover we kunnen nagaan), maar we weten niet goed hoe we er moeten komen. We krijgen een kaart mee en er wordt ons uitgelegd hoe we moeten rijden. We willen het aquaduct ook wel zien, dat staat iets buiten het plaatsje.

Met de kaart is het aquaduct zo gevonden. Wat ons het eerst opvalt is dat het toch wel een groot ding is, zo'n aquaduct. Zie ook de foto hiernaast, waar ik voor de schaal even bij het aquaduct ben gaan staan (in de regen nog steeds). Er staat nog een paar honderd meter, niet heel veel, hoewel, als je bedenkt hoe lang dat er al staat. De Fransen zijn er blijkbaar niet erg van onder de indruk, want er is aan de andere kant gewoon een huis tegenaan gebouwd.

Bij het aquaduct nuttigen we ons "ontbijt", chocoladebroodjes die we gisteren gekocht hebben. Na het aquaduct dus naar het kasteel. Het kasteel wordt nog bewoond door een graaf. Dit heeft tot resultaat dat je een rondleiding krijgt door het kasteel, en dan antieke schilderijen en jachttrofeeën afgewisseld ziet met familiekiekjes van de bewoners. We doen ons best zoveel mogelijk van de Franse rondleiding te begrijpen.

Rond twaalven is de rondleiding afgelopen en omdat je verder niets kunt bekijken en het nog steeds regent stappen we de auto weer in en vertrekken we richting Vensac, waar Nynke's ouders hun huis hebben. Omdat het toch rotweer is rijden we daarheen, zodat we in het huis kunnen overnachten en dat niet in onze zeiknatte tent hoeven te doen. Onderweg doen we nog een wegrestaurant aan voor een ontbijt.

Op de snelweg richting Bordeaux schiet het lekker op, we zien zowaar zelfs blauwe lucht onderweg. Dus draaien we meteen van de snelweg af om de benen even te strekken. Om ongeveer 16:30 rijden we Royan binnen, en volgen we de pijlen richting de 'Bac', de pont, over de Gironde.

Het kasteel van Luynes, bij Tours.

Het tochtje op de pont wordt een ruig verhaal, met stampen en slingeren van de boot, je ziet de auto's heen en weer vallen in hun versnelling (blijkbaar zijn er ook mensen die hun handrem niet aantrekken op zo'n pont). De pont komt aan in Le Verdon, en vanaf daar hebben we een routebeschrijving naar het huis van Nynke's ouders. Dat lukt prima en iets na zessen (geloof ik) komen we aan in Vensac, bij het huis. Hieronder een aantal foto's voor een impressie. De dag eindigt met een heerlijke maaltijd, een rondleiding en bijpraten. De natte tent kan opgezet worden in de tuin, want in Vensac is het nu droog.

Vrijdag 13 juli (Vensac)

De dag wordt doorgebracht met klussen, boodschappen doen, luieren. Des avonds willen we naar Vendays om het vuurwerk ter ere van de 14e juli te zien. We zien helemaal niets aangeplakt en we proberen het eens aan het strand, waar men ook vaak vuurwerk afsteekt. We zijn er wat vroeg, en ook hier geen tekenen van feestelijkheid. Het waait hard, en het is niet bijster mooi weer. Dan maar weer terug. Als we door Vensac rijden, op weg naar huis, knalt het vuurwerk ons opeens om de oren. We stoppen, het is bij het sportveld, maar tegen de tijd dat we daar zijn is het afgelopen. Dat hebben we dus allemaal knap gemist. :-( Dan thuis maar een borrel.

Het strand op vrijdag de dertiende.

Zaterdag 14 juli (Vensac)

Quatorze Juillet! Ter ere van dit grote feest komt de regen met bakken uit de hemel. Na het ontbijt besluiten we wat te gaan toeren in de auto, zodat we wat van de streek kunnen zien. We rijden over allerlei binnenweggetjes vlak langs de Gironde. We komen langs enorme wijn 'chateaus', wat wel een mooi gezicht is, al die velden. De lunch wordt een probleem, alles is immers dicht. Uiteindelijk vinden we een banketbakker die open is, zodat we wat chocoladebroodjes kunnen scoren.

's Middags gaan we weer in de tuin aan de slag, het weer knapt op. Aan het eind van de middag schijnt zelfs de zon! Via de telefoon horen we 's avonds dat Herman Brood zelfmoord heeft gepleegd.

Zondag 15 juli t/m donderdag 19 juli (Vensac)

Gedurende deze dagen verblijven wij zeer prettig in het huis van Nynke's ouders. Ondertussen zien we wat van de omgeving, bezoeken we Bordeaux (waarvan helaas geen foto's) en doen we klusjes in en om het huis, zoals tuinieren, schoorsteenvegen en zonwering aanbrengen.

Vrijdag 20 juli (Vensac - St. André des Eaux)

We gaan weer op pad. Ons plan is om in de buurt van Normandië/Bretagne rond te kijken. Eerst nog even goedkoop tanken bij een Champion supermarkt, en even later op het veer naar Royan. Op de foto zien we de Pointe de Grave, met een leuk vuurtorentje, helaas niet erg goed zichtbaar. Het weer is dit keer heel wat beter dan de vorige keer!

Bij het afrijden van het veer rijdt een Nederlander een stuk van zijn caravandissel af, zo lijkt het. Veel lawaai, en de laatste bestuurder die nog op het veer staat weigert dan ook af te rijden met zijn caravan. De boot wordt na veel geroep verlegd en de bestuurder rijdt nu zonder brokken af. Onze auto staat tijdens de overtocht op een plekje waarvan ik niet gedacht had dat-ie daar kon staan, maar het past, en we komen er ook zonder brokken weer af.

Eenmaal weer op de snelweg rijden we richting Nantes. Bij Nantes aangekomen is het daar enorm druk, want het is ondertussen avondspits. Maar we komen er langs en rijden door richting St. Nazaire. We hebben in de campinggids een camping gevonden die ons wel wat lijkt, en zoeken deze op. De camping ligt in het plaatsje St. André des Eaux, en is redelijk rustig en ruim. Het plaatsje ligt in aan natuurgebied, het Parc Régionale de Brière. Er zijn prachtige kleine weggetjes door groene gebieden.

Vanaf het veer kijkend naar Pointe de Grave, aan de monding van de Gironde.

De grootste van de vier poorten van het Bretonse stadje Guérande.

We eten even iets op de camping, en gaan daarna nog even een rondje rijden naar La Baule, dat volgens de campinggids een strand heeft dat tot de mooiste van Europa behoort. Nou weten wij niet wat de redacteuren van de campinggids gewend zijn qua strand, maar wij zijn totaal niet onder de indruk. Bovendien blijkt La Baule een soort Monaco van Bretagne te zijn, dus zijn wij er snel weer weg. We rijden weer richting het binnenland, door de zoutvelden die hier aan de kust liggen. We komen daarna bij toeval terecht in Guérande (Gwen Rann in het Bretons), een prachtig middeleeuws stadje, waarvan een groot deel van de wallen nog overeind staat. Binnen de wallen waan je je in de Middeleeuwen. Omdat het al donker wordt besluiten we morgen het stadje te gaan verkennen. Terug naar de camping, dus.

Zaterdag 21 juli (St. André des Eaux)

Naar Guérande dus. We gaan eerst naar het VVV, om een gidsje oid te kopen. Daar wil echter iemand iets moeilijks, zodat we niet aan de beurt komen. Dan lopen we maar de stad in, daar verkopen ze vast ook wel gidsjes.

Nee dus.

Dus na een verkennende wandeling toch maar weer naar het VVV, nu kopen we een stadswandeling, met veel uitleg over de stad. In de poort die je hier links op de foto ziet blijkt een museum ondergebracht te zijn, en dat bezoeken we eerst.

In het museum krijgen we een duidelijk Engelstalig gidsje, en we brengen 2 uur zoek tussen meubels, wapens, kleding, aardewerk en het nodige zilver en goud. Veel van het tentoongestelde is gevonden in of om de stad, wat het natuurlijk erg leuk maakt. Vanuit het museum mag je een stukje de stadswallen oplopen, dit is de enige plek in Guérande waar je dat als toerist kunt doen. Dus dat doen we, je kijkt heel leuk over het stadje uit, met altijd de dominante kerk die boven de daken uitsteekt. Na het museum lopen we verder de stad in. Op woensdag en zaterdag is er markt in Guérande, dus we hebben geluk. We willen de kerk wel bezichtigen, maar die is gesloten tussen 12 en 14 uur, dus maken we nog eens een rondje. De markt breekt alweer op, dat is snel voorbij hier!

Om 14 uur kunnen we de kerk in, die zo groot is dat de zwaluwen er vrolijk in rondvliegen. Prachtige gebrandschilderde ramen, in een diep-blauwe kleur, en mooie kerkbanken. Het lijken afzonderlijke stoeltjes, maar het zijn bankjes. We lopen er een half uurtje rond, je kunt ook in allerlei zijkamertjes, dus het is erg interessant. Na het 'kerkbezoek' zoeken we de auto weer op (auto's zijn binnen de stadsmuren slechts beperkt toegestaan, dus het is erg rustig) en gaan we naar het strand in Le Croisic.

De kerk van Guérande die je overal vanuit de stad kunt zien, gezien vanaf de stadswallen..

De stadswallen van Guérande, met op de achtergrond het museum in de grote poort.

Zondag 22 juli (St. André des Eaux - Thury Harcourt)

Het is prachtig weer. We pakken de boel in, en rijden rond 9 uur de camping af. We willen graag voordat we echt op weg gaan naar het Noorden bij 'La musee le Grand Blockhaus' langs. Dit is een grote bunker ter verdediging van de kust, in de buurt van Batz sur Mer. Er is nooit gevochten, zodat de bunker nog relatief onbeschadigd is. Wel is meteen al het originele interieur bij de bevrijding eruit gestolen, zodat ze het met andere spullen opnieuw hebben ingericht. Maar het is erg leuk gedaan, met een stuk of 11 verschillende scènes. In een van de scènes bestudeert een vliegenier de kaart van Noorwegen. Juist.

Om het Blockhaus minder opvallend te maken vanuit de lucht voor het Engelse vliegvolk hebben ze geprobeerd de bunker het uiterlijk van een hotel te geven. Dit deden ze door er een dak op te bouwen, en op de zijkant ramen te schilderen, compleet met vriendelijke oude dame! Een van die ramen kun je op de foto zien. Dit alles deden ze trouwens pas 2 jaar na de bouw, mooi op tijd dus.

Na het museum gaan we op weg naar Falaise, waar het kasteel van Willem de Veroveraar staat. Hier hebben we op de heenweg een foldertje van meegepikt ergens in een VVV, en het lijkt ons wel mooi. De reis loopt voorspoedig, het is rustig vandaag. Even voorbij Rennes gaan we van de snelweg af om een camping te zoeken. We vinden een leuke terrassencamping in Thury Harcourt, in een gebied dat 'Klein Zwitserland' wordt genoemd. Het is er inderdaad heerlijk klimmen en dalen, af en toe hebben we geweldige uitzichten.

Op de camping zien we twee Franse dames proberen hun (nieuwe) tent (voor het eerst) op te zetten. Ze hebben het duidelijk nog niet thuis geprobeerd, en dat vinden wij wel leuk. Onze buurman gaat ze maar eens helpen, en dat is wel nodig ook. Maar uiteindelijk staat het zwikkie toch en zijn wij uitgekeken.

Vandaag hebben we ongeveer 350 kilometer afgelegd.

Het Grand Blockhaus, met opgeschilderd raam om de geallieerden voor de gek te houden.

Maandag 23 juli (Thury Harcourt)

Naar Falaise (in de buurt van Caen) dus voor het kasteel! Falaise ligt nu nog 25 kilometer verderop, dus daar gaan we op ons gemakje naar toe. Het kasteel wordt gerenoveerd, een gedeelte is al af en daar mag je al in. In de folder stond dat er gewaagd gecombineerd is: waar ze wisten hoe het was hebben ze zo authentiek mogelijk de boel hersteld; waar ze het niet wisten hebben ze het radicaal modern ingevuld. We zijn beniewd....

Het eerste dat opvalt is dat het een enorm kasteel is. Het domineert het plaatsje helemaal. We parkeren en lopen het terrein op. Er wordt nog druk geboord, geslepen, gehijst, etc. Maar de 'keep' (op de foto het linkse, hoge gedeelte), het versterkte fort, is klaar. Daar gaan we naar binnen. We krijgen een koptelefoontje dat een soort ontvanger is. Elke ruimte van betekenis heeft een dia-presentatie en een geluidsband. Het geluid bij de presentatie komt dus op je koptelefoontje binnen. Je kunt het dus altijd goed verstaan, en als je stilte wenst doe je het gewoon uit.

Het kasteel van Willem de Veroveraar in Falaise.

Uitzicht vanaf de toren over de verbouwingswerkzaamheden.

Het gerestaureerde gedeelte, met rechts de modern vormgegeven ophaalbrug.

Onderweg naar Omaha Beach zien we van alles dat aan de invasie verwant is (uiteraard). Bij/op Omaha Beach staat een momument, en er zijn erg veel toeristen. Verder is er niet erg veel te zien. We hebben niet erg veel zin in het museum hiervlakbij, hoewel ons dat vast veel zou kunnen leren... We gaan zelf op ontdekkingstocht uit. We lopen tegen de duinen op en kijken uit over de Beach en omgeving. We gaan vervolgens naar de grote Amerikaanse begraafplaats. Ook hier grote monumenten met kaarten en pijlen die het verloop van de aanvallen op D-Day duidelijk maken. Een eindeloos veld met witte kruizen.

Goed. Daarna maar weer op 'huis' aan. We maken de avond rustig af, en genieten nog even van het laatste avondje op deze camping.

Aan het strand bij Sangatte is een Superman neergestort!

Dinsdag 24 juli (Thury Harcourt - Peuplingues)

De nacht was enorm koud, en we hebben dus niet zo goed geslapen. Toch staan we laat op. Om ongeveer 10:15 rijden we van de camping. Er vertrekken nu erg veel mensen. De mist trekt langzaam op, het wordt weer een aardige dag zo te zien. Bij Caen draaien we de snelweg op. We rijden tot Boulogne over de snelweg. Bij Boulogne draaien we eraf, en gaan we weer op de kustweg die we ook op de heenweg gevolgd hebben. Ons doel is namelijk hier een leuke camping aan zee te vinden, zodat we nog even heerlijk kunnen nagenieten. Maar we zien niet veel campings, en wat we zien zit vol. Ook zijn de stranden niet zo mooi als we gehoopt hadden, we hadden namelijk niet op kiezels gehoopt...

Vlakbij Calais vinden we uiteindelijk een plekje "bij de boer", aan de rand van het dorpje Peuplingues.. Het is niet bepaald ideaal, een beetje klein, scheef en wat omgeploegd, maar tegen deze tijd zijn we niet meer zo kritisch. We schrijven ook eindelijk onze kaarten (oeps). We eten heerlijk bij een restaurantje in een naburig plaatsje, Sangatte. Daarna nog even naar het strand, toch nog even lekker liggen.

In totaal 414 kilometers afgelegd.

Woensdag 25 juli (Peuplingues - Groningen)

Om 7:30 uur zijn we wakker, mooi op tijd. We kunnen voor de drukte aan naar de douches. Van ons geplande strandbezoek vanochtend komt niets vanwege de mist die er hangt, dus we vertrekken maar gewoon richting België. Om 10 uur rijden we België binnen. Als we bijna in Brugge zijn gaan we er even af voor een bakje. Het is druk in België, het weer is verbeterd en er staan lange files richting de kust. Rond Antwerpen wordt er druk aan de ring gewerkt dus dat horen we ook steeds voorbijkomen. Vlak voor de Nederlandse grens stoppen we nog even voor een Vlaams frietje, en daarna gaat het rap. Iets na 16 uur zijn we weer thuis, waar Willem op ons wacht!

Het einde van een mooie vakantie.

Terug naar beginpagina