|
Gezondheid en karakter zijn
belangrijke eigenschappen.
Daarnaast nemen schoonheid en werkeigenschappen natuurlijk ook een belangrijke
plaats in.
In het stukje Info willen we
een aantal zaken aan U laten zien.
Het heupgewricht van een pup
moet zich nog helemaal ontwikkelen.
Zie onderstaand plaatje.
H.D.(heupdysplasie)
Heupdysplasie is een
aandoening die voornamelijk voorkomt bij grotere hondenrassen waaronder de
labrador. Bij H.D. is er een ontwikkelingsstoornis in de heupgewrichten.
Er is
een misvorming van de kop van het dijbeen en van de gewrichtskom waarin deze kop
moet passen. Dit kan zowel door erfelijke als door milieufactoren ontstaan.
Honden met deze aandoening kunnen moeite hebben met opstaan en/of lopen, hebben
een vermindert uithoudingsvermogen en soms een wisselende,eenzijdige
kreupelheid. Door een juiste voeding en goede spiertraining, waarbij de hond
niet overbelast wordt en rechtlijnige bewegingen maakt kan de mate waarin de
hond last krijgt van H.D. worden verkleint.
Aan de buitenkant is echter niet te
zien hoezeer de heupen misvormt zijn,er zullen dan ook altijd röntgenfoto's
genomen moeten worden om de ernst van de aandoening te bepalen.
Heupgewricht
van een labrador van 1 jaar oud.
De beoordeling van dit heupgewricht was H.D.-A
E.D.(elleboogdysplasie)
Elleboogdysplasie is een
verzamelnaam voor een groep van aandoeningen aan de elleboog. Ook hier kan men
spreken van een erfelijke aandoening maar ook milieufactoren zijn hierop van
invloed.(voeding, beweging, gewicht)
Onder E.D. worden onder meer L.P.A. (los
processus anconeus) en L.P.C. (los processus coronoďdus)gerekend. Beide
afwijkingen duiden op een los fragment van de ellepijp. De verschillende
benamingen duiden op de exacte locatie waar de afwijking zich
bevindt.
Een
andere bekende afwijking is O.C.D. (osteochondrose dissecans) waarmee een los
stukje kraakbeen van het opperarmbeen bedoeld wordt.
Met ' incongruentie van het
ellebooggewricht ' wordt een slechte aansluiting van het ellebooggewricht
bedoeld. De verschijnselen van alle drie de aandoeningen zijn ongeveer gelijk. De
honden zijn aan één of beide voorbenen kreupel, staan moeilijk op en willen
weinig of helemaal niet lopen.
De behandeling kan bestaan uit het operatief verwijderen van los zittende
fragmenten in het ellebooggewricht, operatieve correctie van de lengte van de ellepijp of rust met daarbij ontstekingsremmende
medicijnen.
Hoe sneller de diagnose wordt gesteld, hoe beter de prognose is voor de hond.
Elleboogfoto's van een
labrador van 1 jaar oud.
Beoordeling: E.D. vrij
P.R.A. (progressieve retina
atrofie)
P.R.A. is een aandoening van
het netvlies. Ook dit is een erfelijke afwijking.
Honden die voor de fokkerij
ingezet worden dienen jaarlijks te worden gespiegeld.
De eerste verschijnselen
van de vroege vorm van PRA-nachtblindheid kunnen bij sommige rassen al in het
nest worden waargenomen. De pupillen blijven wijder openstaan en vernauwen zich
nauwelijks als met een fel zaklampje in het oog wordt geschenen. In het
eindstadium van PRA treedt vaak ook cataract op,waardoor de lens op den duur
volledig wit wordt. Er zijn twee typen lichtgevoelige cellen in het netvlies, de
staafjes en de kegeltjes. De hond heeft voor het overgrote deel staafjes.
Degenereren de kegeltjes eerst, dan zal in eerste instantie een dagblindheid
optreden. Als de staafjes het eerst degenereren, dan zal eerst nachtblindheid
optreden. Zijn de staafjes en de kegeltjes beide geheel gedegenereerd,dan is het
oog geheel blind. Dit proces treed aan beide ogen tegelijk op.
De achterzijde van het oog
zoals gezien bij het oogspiegelen.
a. Het zichtbare gedeelte
van de oogzenuw(pupil,blinde vlek)
b. De bloedvaten van het
netvlies.
Eindstadium van PRA
De bloedvaten van het
netvlies zijn bijna geheel verdwenen.
Cataract.
Elke troebeling van de lens
wordt grauwe staar (cataract) genoemd.
Als een klein deel van de lens troebel is kan het gezichtsvermogen nog redelijk
zijn.
Helaas breiden bijna alle vormen van cataract zich langzaam of snel uit totdat
de lens geheel
ondoorzichtig is.
De witte
ondoorzichtig geworden lens is zichtbaar
in de wijd
openstaande pupil
Het voert te ver om op deze
pagina uitgebreider op alle erfelijke problemen in te gaan, voor meer informatie
verwijs ik U naar de website van de N.L.V.
(
www.nederlandselabradorvereniging.nl
)
Bij de meeste
dierenartsen liggen tegenwoordig ook brochures
waarin U meer over deze problemen te
weten kunt komen.
Babesiose
Babesiose is
een infectieziekte, veroorzaakt door een bloedparasiet (meestal Babesia Canis),
welke door teken op de hond wordt overgebracht.
De parasiet komt in Europa
met name in het zuiden voor en wordt zodoende in Nederland vooral gezien bij
honden van vakantiegangers. Babesia dringt binnen in de rode bloedcellen, wat
binnen korte tijd tot ernstig verval van rode bloedcellen leidt.
Symptomen
Acute babesiose
geeft koorts, lusteloosheid, geelzucht, soms door de bloedarmoede juist bleke
slijmvliezen en de honden hebben meestal koffiebruine tot donkerrode urine.
Bij chronische infecties is
er sprake van malaise, vermageren en lever- en miltvergroting. De diagnose wordt
bevestigd door het vinden van de parasiet in een bloeduitstrijkje dan wel het
aantonen van antlichamen in het bloed.
Therapie
Bestrijding van de
parasiet door injectie van Imizol en indien nodig infuus of bloedtransfusie.
Preventie
Door gebruik van een
goede tekenband of tekenspray overbrengen van de parasiet voorkomen. Een
partiele bescherming is mogelijk door vaccinatie tegen de babesia-parasiet.
Meer informatie over teken
kunt U vinden op:
http://www.teekcare.nl/
Kleurafwijkingen bij de
Labrador Retriever
Een enkele keer zien we een
afwijkende kleur bij de hond .
Voor meer informatie en foto's
kunt U kijken op:
http://www.woodhavenlabs.com/mismarks.html
Vergiftiging
Er zijn vele
giftige stoffen die tot problemen
kunnen leiden als Uw hond ze binnen krijgt.
|
