Hiernaast zien we de Ahuehuete boom in
het plaatsje Tule.
De boom heeft een hoogte
van 42 meter, een omtrek van 58 meter en is meer dan 2000 jaar oud!
In
de boom zijn figuren te herkennen.
Hier zien we een Olifant.
Een Leeuwekop.
De boom in al zijn glorie....
Hoe maakt men Mezcal !!
Tequila en
Mezcal, worden gemaakt door het destilleren en het fermenteren(gisten) van
het sap van de Agave planten. In de Mexicaanse wet ligt vast dat de sterke
drank voor de tequila maar van één soort Agave gemaakt kan worden, de blauwe
Agave die ook nog eens uit maar één gebied mag komen, Jalisco in west-centraal
Mexico. Mezcal wordt gemaakt van de gefermenteerde sappen van andere soorten
Agave. Het wordt door heel Mexico geproduceerd. Zowel Tequila and Mezcal
worden op dezelfde manier klaargemaakt voor destillatie. De agave, ook
bekent als maguey, groeit op plantages tussen de 8 en 10 jaar, afhankelijk
van het soort agave. Als de plant volwassen is begint ie te bloeien met een
lange bloemen staak De agave boer, of campesino, snijdt de staak af net
voordat ie gaat bloeien. Dit stimuleert de plant om flink te groeien in de
kern, die dan opzwelt in een groot bolachtig vorm die een zachte sappige
pulp bevat. Als het zwellen klaar is snijdt de boer de plant aan de voet af
en verwijderd de lange zwaardachtige bladen.
De
overblijvende piña (ananas, omdat ie daar dan op lijkt) weegt ongeveer
tussen de 25 en 50 kg (zie links)
De piñas worden in kleinere stukken gehakt en gedurende drie dagen
geroosterd in ovens waarvan de wanden met stenen ingelegd zijn.
Een oven van ruim 3.5 meter doorsnede
en 2.5 meter diep kan 3 000 kg piñas bevatten. Vooraf wordt de kuil verhit
met houtskool, dat afgedekt wordt met rivierstenen. Bovenop de piñas komen
terug hete stenen, dan een laag van palmvezels geweven matten en een laag
aarde. Een mezcalero houdt twee tot drie dagen toezicht op het proces. In
die tijd nemen de agaven smaakstoffen op uit de aarde en de houtrook. In
feite worden hier de agave geroosterd, in tegenstelling tot de
tequilabereiding, waar de piñas gestoomd worden in roestvrij stalen
autoclaves (hogedrukpan). Tijdens dit proces worden koolhydraten omgezet in
vergistbare suikers.
De mezcalero heeft de piñas uit de
kuil gehaald. Hier zien we nog de palmvezels op het spul liggen.
Hierna worden de piñas vermalen met
molenstenen om de vezels te verwijderen .
De pulp wordt in houten vaten geschept
en met water gemengd. Dit mengsel laat men drie tot vijf dagen op
natuurlijke wijze gisten, afhankelijk van de buitentemperatuur. Gedurende
deze gisting wordt de suiker omgezet in alcohol, koolstofdioxide en
reststoffen.
De gegiste pulp en sap dat ongeveer 5
% alcohol bevat, wordt gedistilleerd in koperen alambiks over een houtvuur.
Het resultaat van deze eerste distillatie wordt een tweede maal
gedistilleerd tot een hoogalcoholisch product.
In de bottelarijen wordt deze mezcal verder verwerkt en met water op zijn
uiteindelijk alcoholgehalte gebracht, tussen 35 en 55 volumeprocent alcohol.
Mezcal en de maguey worm.
In de agave leven twee soorten wormpjes. Rode wormpjes leven in de wortels
en witte in de bladeren. Volgens een legende krijgen de wormen terwijl zij
in de agave leven, de magische eigenschappen van de plant mee en dragen zij
de geest van de vereerde plant mee naar de mezcal. In werkelijkheid is de
rode worm een marketinginstrument. Wel is de worm, die ook extra smaak
brengt aan de mezcal, een eetbare soort en een bron van eiwitten. Volgens
één verhaal was het Jacobo Lozano Paez, die een kleine bottelarij had, die
ontdekte dat de maquey-wormen een speciale smaak gaven aan de mezcal. Veel
van de wormen bleven immers achter in het hart van de plant bij het oogsten
en werden dus mee geroosterd. Zo kreeg hij het idee om zijn product iets
apart te geven door een worm aan de fles toe te voegen en bij de fles een
zakje gedroogde en gemalen wormpjes gemengd met zout en chili te voegen. Op
die manier is de worm een populair ingrediënt geworden van de mezcal.
Tot nu toe
betreft het een aantal vakanties: Suriname, Egypte, Peru, Bolivia en Mexico.
Verder een kort fotoverslag van de zonsverduistering in 1999 te
noord-frankrijk in de buurt van het plaatsje Spincourt. Er is een
mogelijkheid om mijn gastenboek te tekenen. Deze homepage is ontworpen door
Sander van Kuppevelt (sandervk).
In
de boom zijn figuren te herkennen. 
