 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
COUNTRYMUZIEK
De geschiedenis
Veel mensen denken ten onrechte dat Nashville de bakermat is van de countrymuziek. Dat is echter niet waar. In feite kwam de countrymuziek pas in de jaren 1940 naar Nashville. De muziek bestaat echter al veel langer. Officieel begint de geschiedenis van de countrymuziek in 1927, toen sterren als de Carter Family en Jimmy Rodgers een platencontract tekenden. Zij worden gezien als de grondleggers van de countrymuziek. De stad Nashville wordt gezien als de hoofdstad van de countrymuziek sinds de tijd dat zanger Roy Acuff daar regelmatig optrad in de Grand Ole Opry. Hij zorgde er ook voor dat andere grote sterren uit die tijd naar de Opry kwamen. Sindsdien is, door de immense populariteit van Acuff, de Grand Ole Opry uitgegroeid tot pleisterplaats van de countrymuziek. Door de jaren heen heeft de countrymuziek zich steeds verder ontwikkeld en ontstonden er telkens weer nieuwe stijlen, zoals bijvoorbeeld de Bluegrass, Nashville Sound, Southern Rock, the Outlaws, de Hillbilly en de Honky Tonk. Later gevolgd door stijlen als bijvoorbeeld TexMex, Cajun, Western Swing, Country Rock e.a. Al deze stijlen hebben hun eigen sound, hun eigen specifieke instrumenten en natuurlijk de artiesten die het groot gemaakt hebben.
Bluegrass
De Bluegrass muziek is een vorm van countrymuziek die sterke invloeden kent van de traditionele muziek van Ierse en Schotse emigranten. Het is ontstaan in het middenoosten van Amerika en is een voornamelijk akoestische vorm van countrymuziek. In 1927 was het A.P. Carter die de kans kreeg om opnames te maken. Zijn band, de Carter Family, was al snel razend populair. Roy Acuff was de eerste grote solo-ster, die tevens de muziek naar Nashville bracht. Andere grote namen uit de beginperiode van de Bluegrass zijn the Stanley Brothers, the Louvin Brothers en de Monroe Brothers. Bill Monroe ging later solo en had zijn eigen begeleidingsband, The Bluegrass Boys. Deze band bestond telkens uit andere muzikanten want vanwege het moeilijke karakter van Monroe hield niemand het lang bij hem uit. De Bluegrass muziek kende zijn hoogtepunt eind jaren 1940 met het duo Earl Scruggs en Lester Flatt. Daarna kwam in de jaren ‘50 de Rock & Roll muziek opzetten en verdween de Bluegrass naar de achtergrond. Echter niet voor lang, want in de jaren ‘60 kwam de muziek weer helemaal terug, met name door Ricky Skaggs en Emmylou Harris. Elke muziekstijl binnen de countrymuziek kent zijn eigen muziekinstrumenten. De instrumenten die bij de bluegrass worden gebruikt zijn naast de zang de 5-string banjo, mandoline, dobro, western gitaar, bas, viool en autoharp. De twee belangrijkste instrumenten van de Bluegrass zijn de banjo en de mandoline. De zangpartijen zijn meestal twee- of meerstemmig. Artiesten die op dit moment de bluegrassmuziek vertegenwoordigen zijn onder meer Alison Krauss, Dolly Parton en Emmylou Harris.
Honky Tonk
De Honky Tonk was een begrip in heel Amerika in de jaren 1940 tot beginjaren 1950. Deze muziek werd gespeeld in de bars in de Verenigde Staten en werd gekenmerkt door veel galmende tonen. Teksten gingen veelal over verloren liefdes. Hank Williams was de grootste Honky Tonk artiest aller tijden, samen met Lefty Frizzell. De hoofdinstrumenten voor de Honky Tonk waren fiddle en steelguitar. Tot midden jaren 1950 de Rock & Roll op kwam domineerde de countrymuziek en met name de Honky Tonk, Amerika. Toen de Rock & Roll over haar hoogtepunt heen was, kwam de Honky Tonk, evenals de Bluegrass, begin jaren 1960 weer terug.
Nashville Sound
In de Nashville Sound vinden we voor het eerst wat klanken van de popmuziek binnen de countrymuziek. De bekendste vertolkers van de Nashville Sound zijn Jim Reeves en Patsy Cline, die beiden om het leven kwamen bij een vliegtuigcrash. Ondanks dat zij al flink aan de weg timmerden en veel succes hadden kwam voor beiden hun grote roem pas na hun dood. De Nashville Sound was vooral in de jaren 1950 te horen. Later werd deze stijl vervangen door de Bakersfield Sound en de Outlaws in de jaren 1960 en ’70.
Outlaw Country
De Outlaw Country was vooral populair in de jaren 1960 en ’70 en werd vooral vertolkt door outlaws als Waylon Jennings, Willie Nelson, Johnny Cash en Merle Haggard. De term outlaw country komt van het nummer ’Ladies Love Outlaws’, dat geschreven is door Lee Clayton en gezongen werd door Waylon Jennings. Het werd geassocieerd met zangers die hun haar lang lieten groeien, gekleed waren in denim en leer en er uit zagen als hippies, in tegenstelling tot de zangers die de Nashville Sound vertegenwoordigden. De songs van de Outlaws gaan over drank, drugs en hard werkende mannen. Artiesten die de Outlaw Country vertegenwoordigden, deden dit om zich af te zetten tegen de Nashville Sound. Zij waren het er niet mee eens dat de rauwe Honky Tonk muziek in Nashville langzamerhand verdween en overging in de ‘zoete muziek’, zoals die werd gebracht door vertolkers als Jim Reeves, Patsy Cline en Dolly Parton.
Western Swing
Western Swing is een mengeling van diverse muziekstijlen, waaronder bijvoorbeeld de Big Band, de Blues, de Dixieland en de Jazzmuziek. Het is ontstaan in de jaren 1930 in Texas en Oklahoma. Kenmerkende instrumenten bij de Western Swing muziek zijn de drum en de Hawaiiaanse steelguitar. De muziek is swingend en meeslepend en was in de jaren 1940 erg populair in dancings en bars. De grote ster van deze muziekstijl was Bob Wills, die de bijnaam ‘King of Western Swing’ had. Daarnaast was ook Milton Brown in die tijd erg populair. Andere grote namen in de Western Swing muziek zijn onder meer Hank Thompson, Tommy Duncan, Johnny Gimble en Tex Williams.
Tex Mex
De Tex Mex muziek is ontstaan in het grensgebied tussen Texas en Mexico en wordt door de Mexicanen ook wel Tejano Conjunto genoemd. De nestor van deze muziek is Poncho Villa (bekend van onder andere ‘La Cucaracha’). Bij de Tex Mex muziek was het hoofdinstrument aanvankelijk de gitaar. Later werd dat de accordeon, begeleid door de Bajo Sexto, een 12-snarige basgitaar. Veel Tex Mex melodieën komen oorspronkelijk uit Polen, Duitsland en Tsjechië. De muziek werd door immigranten meegebracht en de Texanen en Mexicanen hebben die muziek vermengd met van origine Mexicaanse dansstijlen. De liederen gingen vaak over politieke zaken en de pijn van het leven in de grensstreek. De Mexicanen willen op deze manier de jongeren op de hoogte houden van hun verleden. Razend populair in de Tex Mex wereld was Tony de la Rosa, die in de jaren 1950 met zijn accordeon riedels het publiek op zijn kop zette. In de jaren 1960 was Steve (Esteban) Jordan de grote ster. Hij werd wel de Jimi Hendrix van de Tex Mex genoemd. Andere grote namen in de Tex Mex muziek zijn Flaco Jimenez, Ry Cooder, Los Lobos, Doug Sham en Freddy Fender (Texas Tornados).
Cajun
De Cajun muziek vindt zijn oorsprong in Louisiana, waar langs de oevers van de Mississippi in het begin van de 18e eeuw, Franse kolonisten neerstreken die door de Engelsen in 1775 verdreven waren uit Acadië (het tegenwoordige Nova Scotia). Het leven van de Acadiëns ( door de Engelsen verbasterd tot Cajuns) was niet gemakkelijk in dit moerasgebied. Na een week hard werken op het land zocht men een uitvlucht uit het leven van alledag. Gewapend met de viool, triangel, gitaar en later de uit Canada meegenomen Trekzak (Petit Noir), probeerden de Cajuns de dagelijkse beslommeringen te vergeten en gaf men zich voor het weekend over aan de Cajun muziek, de drank en de dansvloer. De Cajun dansmuziek bestond voornamelijk uit de Two Step en de Wals. De eerst geregistreerde Cajun song is ‘Allons a Lafayette’ van Joseph en Cleoma Falcon, opgenomen in 1928 in een hotelkamer in New Orleans. In de dertiger jaren werd de Cajun muziek wat op de achtergrond gedrukt. De Texaanse countrymuziek speelde daar een grote rol in. Pas ver na de tweede wereldoorlog kwam een revival van de Cajun muziek, met artiesten als Iry le Jeune, Nathan Abshire, D.L. Menard en de Balfa Brothers. De wereldwijde doorbraak van de Cajun vindt plaats na de wereldtentoonstelling in New Orleans aan het eind van de jaren 1950.
Zydeco
De Zydeco is de Creoolse, Afro-Amerikaanse versie van de Cajun muziek. Deze muziek ontstond in de jaren 1930 tijdens huisfeesten (Lala’s) en in kleine ‘dance-halls’ (Fais dodo). Ze wordt gemaakt door de zwarte bevolking van Louisiana. Hun sterkste muzikale troeven waren de Gospel en de Rhythm & Blues. Hun muzikale erfgoed vermengden ze met dat van de Cajuns en zo ontstond de Zydeco (aanvankelijk bekend als ‘Lala music’. Er werd gespeeld op geleende en zelf gemaakte instrumenten zoals de one string bass, een kartonnen doos en het washboard, maar ook door middel van zang en het handklappen. De eerste zwarte accordeonist die het voorrecht genoot om tegen betaling met de Cajuns mee te spelen was Amédée Ardion. Hij maakte zijn eerste plaat samen met Cajun violist Denus McGee. Pas veel later kwamen Boozoo Chavis, John Delafose, Queen Ida, Rockin’Dopsie natuurlijk de ‘King of Zydeco’ Clifton Chenier. Hij was het die in het begin van de jaren 1960 de traditionele negermuziek omvormde tot de meer bluesy-rock-achtige Zydeco die we heden ten dage nog kennen.
Countrymuziek
De hedendaagse countrymuziek is een mengelmoes van alle stijlen door elkaar. Door de jaren heen heeft de countrymuziek zich steeds verder ontwikkeld, maar is tegelijkertijd ook grotendeels overgegaan in popmuziek en rockmuziek. Veel muziek wordt nog steeds onder de naam country verkocht, terwijl het dat allang niet meer is. Toch zijn er gelukkig nog steeds artiesten die de traditionele countrymuziek trouw blijven. Naast de ‘oudjes’ als onder meer Willie Nelson, Merle Haggard, Emmylou Harris en Dolly Parton heb je tegenwoordig artiesten als Alan Jackson, Dwight Yoakam, Brooks& Dunn, de Dixie Chicks, Tim McGraw en Garth Brooks als de populairste artiesten binnen de countrymuziek.
