Rob de Nijs - Zomer

 

Het leek wel zomer, toch was het pas eind mei

Zo'n dag waarvan je denkt die gaat niet meer voorbij

M'n vrienden kwamen langs maar ik wilde alleen

Aan het strand wat wandelen zomaar ergens heen


Toen zag ik jou, je riep me met je ogen

Ik keek je aan en kreeg een vreemd gevoel

Maar ik begreep wat jij me wilde vragen

Kom dichter bij me


Ik was (veertien) en jij al achtentwintig
zestien
En van de liefde wist ik nog niet veel

Maar ik begreep wat jij me wilde zeggen

(Kom dichter bij me)
Ik was geen kind meer

En het werd zomer ...


Je was zo vrij, ik vond het eerst een beetje raar

Je droeg niets anders dan je lange blonde haar

Ik was verlegen en wist niet wat te doen

(Dan ernaar) te kijken, Goh wat voelde ik me groen
Ik stond daar maar

Ik begrijp het, hoorde ik je zeggen

Jij bent zo jong nog en weet niet wat je moet

Wees niet bang de nacht zal het je leren
   -- wees maar niet bang....-
Kom dichter bij me


We liepen samen, verder langs het strand

En als een (kleine) jongen pakte ik je hand
    -----
Maar als een man zag ik de zon weer opgaan

En het werd zomer ...

En het werd zomer ...


Het werd zomer voor 't eerst in heel m'n leven

Het werd zomer die allereerste keer

En ik was een man toen de zon weer opkwam

En het werd zomer ...

En het werd zomer ...


(Bleef het maar altijd) zomer ...
Toen was het