Nieuws

nieuws 2007 nieuws 2006

28/01/2008 Ruim een maand en een paar loopwedstrijden verder ben ik weer fit genoeg om voluit te trainen. De loopwedstrijden verlopen vrij stroef (Reusel, verkeerd gelopen...., Soest moeizaam, Rijen, ontspannen gelopen maar nog niet zo hard, Breda, sterk bezet en ook geen sterk 2e deel. Gisteren de 1e duatlon, de veldduatlon van Etten-Leur. Met Huub Maas in de organisatie toch altijd een wedstrijd waar je niet voor wilt passen. De 1e run verloor ik wat terrein (op Brian Bulgac overigens meer dan "wat") maar ik kon ontspannen blijven lopen, op de ATB kwam ik niet goed in het ritme en ik zat niet goed in de race. Maar het 2e deel van de wedstrijd keerden de kansen en achteraf moet je concluderen als ik wat handiger en sneller langs Huub was gereden en Roy Arts had kunnen volgen (als als.. ha ha) dan had ik zelfs nog meegedaan voor de overwinning. Nu toch nog 2e met een goed fietsslot en een solide 2e run. En 1e master want sinds 1 jan jl. ben ik ook bij duatlon tot de oudere mannen toegetreden. Volgende afspraak de Kruikenloop en dan de NK's 10km (Schoorl) 3000 indoor (Gent) en cross (Rijen). Om de wintersessies af te sluiten bij het Beneluxkamp. winterduatlon in Geel, mijn 2e en tevens laatste ATB-duatlon die seizoen.

15/12/2007 Gisterenavond vond het Tilburgse Sportgala plaats. Via internet is het meest op mij gestemd. Dank voor iedereen die het mij gunde. Echter... de jury besliste anders en Tommy Mollet (Taekwondo) werd voor de 3e maal sportman van Tilburg. Tommy is een sympathieke, het is hem gegund. Inmiddels heeft de combinatie Taekwondo/mijn persoon wel een bijzondere reeks opgeleverd. Bij mijn 3e nominatie (2003) wist ik de titel te bemachtigen, maar tijdens mijn andere nominaties in 1997, 2002, 2005 en dit jaar was ieder jaar een Taekwondoka die met de titel aan de haal ging. Tommy won in 1997, 2005 en dit jaar, Noordlimburger Ferry Greevink in 2002. Het tijdstip van de huldiging was nog meer bizar...... Bijna op de minuut een half jaar nadat mijn vader overleed werd Tommy als winnaar bekend gemaakt.
Bij de dames ging de titel naar de Goirlese Ireen Wust, die haar jeugdopleiding had bij IJsclub Tilburg.

7/12/2007 Maleisie ligt al weer bijna 4 weken achter me. Eigenlijk wilde ik een kleine 2 weken weinig doen, maar dit is vanwege een licht geblesseerde hamstring inmiddels 4 weken geworden. Binnenkort hoop ik ook de sponsoren voor het jaar 2008 te presenteren. Er zullen veel dezelfde namen bijzijn, maar waarschijnlijk ook wel een aantal nieuwe. Vrijdag 14 dec. vind het Tilburgse Sportgala plaats. 1 van de onderdelen is de verkiezing van "Sportman van Tilburg". Ik ben 1 van de genomineerden. Blijft lastig, totaal verschillende takken van sport met elkaar vergelijken, maar ik ben toch wel weer zo ijdel dat ik graag zou winnen. We zullen wel zien het is op zich al leuk dat ik er op mijn oude dag weer bij ben :-) Stemmen kan nog t/m 10 december via www.brabantsdagblad.nl/sportgalatilburg

14/11/2007Na een rustige week en een crossje in Bladel (6km 1e plaats) de laatste serieuze uitdaging dit seizoen: Powerman Maleisie. Niet echt een land voor duursport zou je zeggen, heet en hoge luchtvochtigheid, maar wel veel enthousiasme. In het 1e lopen gaf ik 40sec. prijs op een kopgroepje van 4. De Keniaan Crispine en de Spanjaard Capo achterhaalde ik snel op de fiets. Rob Woestenborghs passeerde ik na zo'n 14km, maar dat had een andere reden: plat rijden en niet kunnen repareren is wel erg frustrerend nadat je de halve wereld hebt overgereisd. Voor Rob een rottig naseizoen (tijdstraf tijdens WK) maar ik blijf erbij dat hij eens het WK zal winnen. De wedstrijd hierna was snel beschreven, ik werd nog bedreigd voor de 2e plaats door de in Thailand trainende Luke Dragstra, maar ik wist hem van me af te houden en keerde met een zilveren plak terug. Joeri Vansteelant was een klasse apart. Na ruim 5 minuten gefinished te zijn zag hij mij pas aankomen. Wel leuk detail: De eerste winnaar van Powerman Maleisie, de Keniaan John Kelai won vorige maand de marathon van Toronto in 2.09. Geen slechte loper toch..

26/10/2007 WK Lange Afstand Richmond 6e plaats: 15km lopen-80km fietsen en weer 7,5km lopen is wat ons te wachten stond in de stad Richmond. Over grote bruggen die het vele verkeer normaal gebruikt om de Jamesriver te doorkruisen, glooiende technische stukken langs de rivier en bochtige stukken langs wat watertjes met zeer ruw asfalt, zo ruw dat ik de eerste ronde zo ongeveer de hele inhoud van de bidon op mijn stuur over gezicht en helm kreeg. Vieze plak die zelfs over mijn benen ging lopen en uiteindelijk leidde tot geirriteerde, open knieholtes. De wedstrijd kwam snel op gang en ik nam plaats rond de 15e plaats in het veld. Toen de groep voor ons te ver wegliep naar mijn zin heb ik het pedaal wat verder ingedrukt en sloot ik bij de laatsten van deze groep aan. Goede wisssel, snel in de schoenen en bijna bij Koen Maris. Die ging wel heel vlot van start en omdat voor mij bij deze lange afstand het woord doseren in mijn oren is geknoopt volgde ik niet. Na 10 km bleek ik echter alleen in de achtervolging te zitten op achteraf gezien een 5e plaats. Maar na 40km kwam een groepje terug, waarbij ik op correcte afstand heb gevolgd maar me zo min mogelijk verspilling van energie. De 2e run was de energie nog niet op maar de bovenbenen protesteerden. Spierpijn brachten met geen snelle 2e run, maar omdat dit bij bijna niemand was kon ik mooi als 6e finishen. Tevreden, misschien met meer lef in het begin mee kunnen gaan richting Maris/Woestenborghs/Garcia en dan nog 4e of 5e kunnen worden. Of opgeblazen en buiten top 10. We zullen het niet weten maar ik mag tevreden zijn in mijn laatste jaar als sub40'er

14/10/2007 A.s. weekeinde is het wereldkampioenschap in Richmond Virginia. Daar wachten 15 loopkilometers, daarna 80 km op de fiets en weer 7,5km lopen. Als laatste voorbereiding speelde ik vandaag tempomaker bij de marathon in Eindhoven voor een aantal Nederlandse en Belgische subtoppers op een tempo van 3'30 per kilometer, wat neerkomt op 2.28 op de marathon. Tot 26km heb ik meegelopen. Het rusten kan nu beginnen. Het was wel grappig dat ik op de "gewone" deelnemerslijst stond waardoor velen dachten dat ik de marathon zou gaan uitlopen. Dat zou waarschijnlijk niet zo verstandig geweest zijn, maar wie weet gaat het er volgend jaar nog eens van komen.

7/10/2007 Na een spannende en zware strijd moest er in Oss dit weekeinde toch een winnaar komen uit 2 atleten van gelijk niveau. Vorige week in Molenschot was Wim Nieuwkerk de beste, maar dit keer was ik weer ietsje sneller. Mijn 6e NK titel (4x kort, 2x lang) die ik opdraag aan mijn overleden vader.

4/10/2007 Donderdag 20/9 is ze geboren: onze 2e dochter Silke (Josje Magdie)! Annick en Silke maken het goed, maar Silke heeft nog wel veel moeite met het dag en nachtritme. Bedankt voor de vele positieve reacties en felicitaties. Sportief gezien heb ik inmiddels een bijzonder wedstrijd in Duitsland gewonnen (georganiseerd door mijn vriend Dirk Strohtmann). Eerst 12km zeer heuvelachtig lopen, gevolgd door 46 km tijdrit met de laatste 1,5km gemiddeld 10% stijging. Daarna geen 2e run! Dirk noemt het "Skyathlon", omdat de finish een wijds uitzicht heeft (op een heuvel met windmolens). Deze wedstrijd kostte me meer herstel dan verwacht. De week erop werd ik 2e in Molenschot, de wedstrijd die ik in 4 eerdere deelnames steeds wist te winnen. Tijdens deze generale voor het was Wim Nieuwkerk me voor de 3e maal achtereen in een duatlon te snel af. Zondag in Oss bij het NK zal het naar verwachting wederom close worden.

20/9/2007 Maandag en dinsdag na Frankrijk was ik wat vermoeid en heb me op training wat rustig gehouden. Op woensdag de stratenloop Gilze ter nagedachtenis aan Floor van Roessel ons trainingsmaatje. Dinsdagavond besloot ik de 10k te lopen ipv de 5km. Ik besloot relatief rustig te starten en " gemakkelijk" te lopen in het 1e deel. Hierdoor moest ik Wim Nieuwkerk na 2km wat laten lopen, maar na 6km kon ik terug aansluiten. Na 8km heb ik de gashendel volledig opgetrokken en was net ietsje eerder over de streep dan Wim. De verschillen waren net als afgelopen zondag tussen ons klein en het doet me haast denken aan de strijd die ik met Huub Maas vele jaren heb geleverd. Ook altijd kleine verschillen. Wim scoorde zijn beste tijd sinds feb. 2005 en ook ik was vanaf jan. 2006 nog niet sneller (31.17 om 31.22). Ik ben inderdaad niet stil gevallen want een negatieve split gelopen (15.40-15.37). Hulde aan de organisatie van Adriaan van Engelen. Intussen staat er een belangrijker "evenement" op de rollen. De weeën van Annick zijn begonnen en ik verwacht vandaag of morgen voor de 2e maal vader te worden. Binnekort meer!

17/9 Na een pittige trainingsweek lopen stond gisteren de finale van de Grandprixserie op het programma. Multiwissels, 3,3km lopen, 15km fietsen, 3,3 lopen, 15 fietsen en als toetje weer 3,3 lopen. Als altijd een sterke bezetting, al ontbrak logischerwijs Mulhouse, het sterke team van de gebroeders Vansteelant. Voor de start sprak Francois Lhuissier, ex-topduatleet, nu in functie voor de Franse federatie iedereen toe. Daarna volgde een minuut stilte, waarin bizar genoeg alleen de sirene van een ambulance in de verte te horen was. Na de minuut een langdurige applaus als ode aan Benny, een echt kippevelmoment. Hoewel het relatieve van de wedstrijd nu wel was aangetoond, of misschien wel juist in de geest van Benny, iedereen was in ieder geval gemotiveerd om er in te vliegen. Na het 1e lopen wisselde ik als 24e en kwam terecht in een groep van ruim 30 atleten tijdens het 1e fietsen. Door een valpartij moest ik van de fiets, waardoor ik vlak voor de wissel een serieuze inspanning moest leveren om terug te keren. De eerste 500 meter van het 2e lopen stond ik dan ook geparkeerd, maar daarna het betere ritme en ik kon met moeite nog juist aansluiten bij de 1e groep die jacht maakte op de ontsnapte Rob Woestenborghs. De laatste run moest ik de rol bij de groep die om plaats 2 streed na enkele honderden meters lossen, om uiteindelijk als 9e te finishen, toch nog beter dan ik had verwacht. Hulde voor Wim Nieuwkerk, niet alleen traditioneel goed op de fiets, maar meelopend met de wereldtoppers. Wim eindigde net voor me als 8e.

14/09/2007 Wat een bizarre dag; allereerst trots op onze jarige dochter Puk. Ze is nu 3 jaar.
Daarna een bittere pil, de 3e in 2 weken tijd:
2 weken terug overlijdt Martijn, een goede vriend, waarmee Annick nog op vakantie geweest is en de Galibier, Telegraph enz. mee beklom. Martijn werd tijdens de klim niet opgemerkt door een auto die inhaalde en hem tegemoet reed.

Floor, trainingsmaatje op de atletiekbaan viel van 20 meter naar beneden bij het klimmen in de Ardennen.

En vandaag Benny Vansteelant, collega-duatleet, met de mooiste palmares van ons allen, maar vooral een aimabel persoon wordt zaterdag aangereden en overlijdt 6 dagen later. 3 jonge mensen, 3 maal in het ziekenhuis en alle 3 4 tot 6 dagen later overleden. Het leven kan wreed zijn.

13/09/2007 Een te snelle start in Giessen (eerste km juist boven 2.50) leverde terugval op, maar voldoende om 2e plaats te behouden achter Martin Lauret. Tijd 15.44, omgerekend ongeveer 15.10 op 5km

09/09/2007 1e deelname en overwinning in bijprogramma Mergellandmarathon
Voor de eerste keer nam ik mee in Meerssen, waar de 10e editie van de Mergellandmarathon werd gelopen. Omdat ik de komende weken wat scherpte wil winnen besloot ik aan de 5km deel te nemen. Na een vlotte start wist ik even voor het 2km mijn laatste concurrent, ex-baanatleet en tegenwoordig duatleet Michel van de Wall van me af te schudden. 15.12 was mijn tijd.

02/09/2007 Progressie richting WK zet door in thuiswedstrijd
Duatleet Armand van der Smissen liep van daag in eigen huis de jaarlijkse Tilburg Ten Miles. Het sfeerrijke evenement met ongeveer 8000 deelnemers in de binnenstad van Tilburg is een tussenstation richting NK en WK duatlon in oktober. De progressie die vanaf juli is ingezet werd in Tilburg doorgetrokken. Met 51.47 behaalde de inwoner van de Reeshof een 3e plaats bij de Masters 35. Nadat Kamiel Maase in de beginfase het initiatief nam was uiteindelijk de Keniaan Wesley Langat de snelste in 46.11. Na een redelijk vlotte start kwam van der Smissen terecht in een groepje met o.a. de jonge marathonloper Rens Dekkers (2.22), Colin Bekers, de Spanjaard Marc Roig en Fransua Woldemariam. Na 4,5 km lieten Woldemariam en van der Smissen het groepje lopen en verloren tussen 4,5 en 10 kilometer veel terrein. In de 11e kilometer sloeg de Tilburger op de Bredaseweg een gaatje met Woldemariam waarna hij de Spanjaard Roig achterhaalde. De Spanjaard bleek in de slotfase alsnog te sterk.
Uitslag Tilburg Ten Miles
1 Wesley Langat Kenia 46.11 2 Wilson Kipsang Kenia 46.27 3 Cosmas Koech Kenia 46.39 4 Kamiel Maase Leiden Atl 46.44 5 Joseph Kiptoo Kenia 46.50
Nederlanders: 12 Marco Gielen Scopias 48.28 15 Greg van Hest Tilburg RR 49.06 19 Colin Bekers LPK 50.43 20 Huub Maas THOR 50.47 (2e M35) 21 Rens Dekkers Hera 50.51 22 Roy van Son Sprint 51.28 24 Armand vd Smissen TRR 51.47 (3e M35) 25 Fransua Woldemariam Zuidwal 52.21 (4e M35)

27/8/2007 Een dikke maand na mijn debuut in Voorthuizen is de zin in de sport weer volledig terug. De progressie loopt geleidelijk richting het "normale" niveau. Na Voorthuizen volgden de halve van Dalfsen (1.11), daarna een week vakantie in Drenthe waar ik lekker heb kunnen trainen en de eerste duatlon, de wereldbeker Powerman in Geel. Tot mijn verbazing reed ik al voor halfweg voor de plaatsen 3 t/m 5, met o.a. Wim Nieuwkerk. Daarna kreeg ik het moeilijk, waarna de terugval in het 2e lopen behoorlijk was. uiteindelijk 11e en vervelender een val op de knie de laatste 100 meter (dranghek van vermoeidheid niet gezien). De knie speelt wat op maar blijft belastbaar. Wim Nieuwkerk fietste steeds bij mij in de buurt en behaalde een schitterende 4e plaats, zijn eerste top 10 in een Powerman. Het vertrouwen van bondscoach Huub Maas en trainingscoordinator Peter Zijerveld is gelukkig zo groot in mij dat ik ben aangewezen voor het WK lang op 21 oktober in Virginia (VS). Daar staat een afstand van 15km lopen-80km fietsen en 7,5km lopen op het menu. Via 32.21 in Alphen 10km in Borne mijn 1e overwinning na mijn terugkeer eeergisteren. 1e run nog wat zwakjes, goede fietsbenen, 2e run behoorlijk en 18 sec. boven mijn oude parkoersrecord uit 2004. Op naar het NK (Oss 7 oktober) en het WK in oktober. Tot die tijd eerst nog Tilburg Ten Miles, GP in Gravelines, Frankrijk en de wedstrijd van het nationale circuit in Molenschot. "Tussendoor" staat ook nog de geboorte van ons 2e kindje gepland :-)

19/7/2007 Bij het Fortis Loopfestijn in Voorthuizen maakte ik gisteren, 2 dagen na La Plagne mijn rentree in een loopevenement. De bescheiden 32.54. was goed voor een 3e plaats bij de M35, 30e overall. Gezien de voorgeschiedenis een prestatie die perspectief biedt voor het najaar. Daarin staat o.a. het NK korte afstand in Oss (7/10) en 2 weken later het ITU-WK in de Verenigde Staten op het programma. De loop in Voorthuizen is uitgegroeid tot 1 van de topevenementen in Nederland. In het centrum van het dorp is een snel parkoers uitgezet. Aanvankelijk liepen de deelnemers nog over 1 van de campings van Voorthuizen. Toen al slaagde organisator Gerard van de Veen erin wereldtoppers aan de start te krijgen. Deze locatie was weliswaar bijzonder sfeervol, maar het parkoers verre van snel en niet geschikt voor veel deelnemers. Vandaar dat na verloop van tijd naar het centrum werd uitgeweken. Ik bewaar goede herinneringen aan de editie van 1994. In het spoor van Olympisch marathonkampioen Mark Plaatjens, 10km-WK finalist Rolando Vera en de sterke Marokkaan Aziz Bougra versloeg ik de Nederlandse top. Mijn tijd van dat jaar (29.43) was 10 seconden sneller dan de beste Nederlander van dit jaar (Koen Raymaekers). Een uitgelezen plaats dus om weer in actie te komen, de eerste keer zonder mijn vader.
Uitslag:
1 Peter Kiprotich Kenia 28.27 2 William Kiplagat Kenia 28,30 3 Mourad Marofit Marokko 28.49 8 Koen Raymaekers Hellas 29.53
Brabanders: 21 Jeroen van Damme LTES 32.02 30 Armand van der Smisssen TRR 32.54 (3e M35) 31 Raymon van de Berg PH 33.07
Dames: 1 Peninah Arusei Kenia 31.58 2 Daphne Panhuijsen Improve RR 33.39 3 Sue Harrison Engeland 34.45

18/7/2007 Gisteren zijn we teruggekomen vanuit Tignes waar we op uitnodiging van Rabobank rondom de Tour een aantal dagen mochten verblijven. Het was goed voor de motivatie en een goede gelegenheid om Rabopersoneel en haar relaties iets te vertellen over de duatlonsport. Ze waren bijzonder geinteresseerd en vonden het jammer niet eerder en vaker van mijn prestaties gehoord te hebben.
Tignes ligt schitterend in de Alpen op 2100 meter hoogte. Op de 3e dag, dus voordat we gewend waren aan de ijle lucht hebben we op de rustdag La Plagne beklommen. Met we bedoel ik de relaties van Rabobank, topsporters en ex-topsporters. Compleet met tijdregistratie van Championchip. Iedereen wilde toch laten zien wat hij kon en met ruime voorsprong wist ik de prestigestrijd te winnen. Bijna 6,5 minuut voor Carl Verheijen, die als schaatser, zeker in de zomermaanden toch ook meer dan regelmatig op de fiets zit. Omdat het evenement op de rustdag van de Tour werd gehouden was er veel pers aanwezig, die tijdens en na afloop van de beklimming vooral rondom de schaatsers begaven.
Duatlon en van der Smissen zijn ondanks een Europese titel voor de aanwezige journalisten (m.u.v. Jan Douwe Kroeske) blijkbaar nog niet bekend genoeg om op te zoeken, laat staan om zich in hem te verdiepen. Zo kon het dat Ireen Wust met Carl Verheijen de meeste landelijke en zelfs plaatselijke publiciteit kregen en Verheijen kon vertellen niet voluit te zijn gegaan. De aanwezige deelnemers en toeschouwers onderweg kunnen en moeten maar beoordelen of dit waar is. Feit is dat Carl me vertelde dat hij het egale tempo waarin ik de klim ben opgereden bij aanvang wel erg hoog vond. Uiteraard vind ik het wel een beetje jammer. Al was het alleen maar om te weten of Mart Smeets erin slaagt mijn naam goed uit te spreken :-) Maar wie weet is er een journalist die na het lezen van deze tekst het een uitdaging vind om zich te onderscheiden en een andere insteek te kiezen als vele collega's.
Vanavond staat de 10km in Voorthuizen op het programma. De hamstring heeft het in Tignes goed gehouden, maar een topprestatie zal het nog niet worden. De vorm is immers nog ver weg.
Uitslag beklimming La Plagne 16/7/2007: Heren: 1 Armand 55.26 2 Carl Verheijen 1.01.54 3 Marko Koers 1.05.35 Dames 1 Paulien van Deutekom 1.10.40 2 Ireen Wust 1.12.12 3 Tessa van Dijk 1.27.14

8/07/2007 De training is weer opgepakt en het gaat tot op heden met horten en stoten. De hamstrings blijven toch wat gevoelig en het energieniveau is nog niet heel hoog. Vanaf heden zal de structuur weer terug gaan komen in de trainingen. A.s. vrijdag vertrek ik op uitnodiging van Rabobank Nederland naar Tignes in de Franse Alpen waar ik samen met diverse Raborenners en andere topsporters de Tour zal volgen en o.a. La Plagne zal gaan beklimmen.

26/06/2007 De plechtige en stijlvolle uitvaart van mijn vader ligt nu 6 dagen achter me. Sinds zijn overlijden ben ik 2 maal ziek geworden met koorts. Inmiddels weer beter begin ik langzaam weer zin te krijgen in trainen. De 1e serieuze wedstrijd staat gepland in Voorthuizen, waarna ik me zal voorbereiden voor de Powerman te Geel. Het volledige wedstrijdprogramma zal de komende maand vorm krijgen.

14/06/2007 Helaas moet ik neerschrijven dat mijn vader donderdagavond jl. is overleden. Er was nog hoop dat hij thuis zou kunnen komen, maar het ging allemaal enorm snel. Woensdag a.s. zal hij gecremeerd worden.

11/06/2007 Om de harde werkelijkheid even te ontvluchten vandaag als ambassadeur van Right to Play meegereden met de Haegse Culitour. Fietsen dwars door Den Haag, alle verkeer stilgelegd door motoragenten, indrukwekkend. De opbrengst uiteraard voor het goede doel, alle kinderen de kans om te sporten

30/05/2007 Het is weer even geleden en er is zeer slecht nieuws. Niet met de hamstring die geneest wel goed. Nee, mijn grootste supporter die mij altijd heeft gesteund en geholpen, mijn vader, blijkt ongeneselijk ziek te zijn en de vooruitzichten zijn niet goed. Wat een klap en keiharde confrontatie hoe betrekkelijk alles is. Dank voor alle steun die we al gekregen hebben.

2/5/2007 Tijdens het NK in Horst blijk ik mijn hamstring gescheurd te hebben, wat na 10 dagen nog steeds veel last geeft. Het is nog niet helemaal duidelijk of alle pijn uit de hamstring zelf komt of ook een deel uitstraling vanuit de rug is. Hopelijk kan onderzoek dit op korte termijn uitwijzen. Uiteraard zijn de wedstrijden voor de komende maand allemaal geschrapt. De tijd zal moeten uitwijzen hoe snel ik weer helemaal fit ben.

23/4/2007 Gisteren vond in Horst het NK duatlon lange afstand plaats. Tegelijkertijd met het WK Powerman (15 lopen, 60 fietsen, 7,5 lopen), dus een sterk deelnemersveld verzekerd. Voor mij betekende dit het eerste grote internationale kampioenschap sinds mei 2005. Hoewel de voorbereiding niet helemaal vlekkeloos verliep was het vertrouwen op een top 5 klassering er toch. Afgelopen dinsdag tijdens een looptraining kreeg ik opeens last van mijn hamstring, hetgeen uitstralingspijn van een geblokkeerde ruggewervel bleek te zijn. Ondanks manipulaties, oefeningen en rust was ik zondag nog niet pijnvrij, maar in overleg met de bondsarts werd besloten met pijnstillers te starten. Iets stuklopen was immers niet mogelijk. Tijdens het 1e lopen kreeg ik toch weer last van de hamsting, na 10km dacht ik zelfs aan uitstappen. Ook kreeg ik spierpijn in de bovenbenen, wellicht doordat ik toch wat anders liep om pijn te ontwijken. Als 7e op de fiets met toch al 2 minuten achterstand op de koplopers. Tijdens het fietsen bleef ik alleen tussen de top 4 en de achtervolgers inhangen, waarna de 2e run volgde. Als 5e begonnen verloor hij nog 2 plaatsen en finishte als 7e, genoeg voor de nationale titel. Ik ben erg diep gegaan en voelde zich niet bepaald lekker tijdens en na de dopingcontrole. Deze was er overigens, vreemd genoeg alleen voor Nederlanders. Met een dergelijke voorbereiding mag ik meer dan tevreden zijn met het bepaalde resultaat. Er wacht een broodnodige herstelweek waarna de voorbereiding volgt voor het WK korte afstand in Gyor Hongarije op 18 mei.

15/4/2007 Testwedstrijd 10k in Druten. Het was warm en het parkoers was ook niet supersnel. Desondanks had ik toch wel verwacht wat sneller te lopen dan 32.03. Volledig solo gelopen 1,5 minuut voorsprong op Wim Padmos. Heb het parkoers nog uitgemeten, kwam op 60 extra meters, dus misschien toch net onder 32 minuten. Volgende week zal blijken wat het allemaal waard is. Het herstel is wel goed, nu dus goed uitrusten en de laatste puntjes op de i zetten

9/4/2007 Deze week was eindelijk weer eens een goede trainingsweek met vooral veel fietskilometers. Op vrijdag en zaterdag met 16 andere duatleten in de Ardennen, een weekeinde georganiseerd door mijn collega technisch coordinator Huub Maas. Hij had het goed voor elkaar, het had alleen zaterdag wat warmer mogen zijn. De kerntraining was op zaterdag, 125km door de Ardennen, gevolgd door een loopje van 30 minuten in redelijk tempo. Er waren er een aantal die harder omhoog reden, maar het trainingseffect van deze dag zal er niet minder op zijn (ruim 5 uur trainen) was prima. De dag erop lange blokken gelopen in oplopende intensiteit en op 2e paasdag nog 120km in een fietsgroepje in een niet te extreem tempo. Komende week nog een paar prikkels en dan mag Horst komen!

2/4/2007 Gisteren was de eerste Grandprix in Chateau Renault (Frankrijk). Het was inmiddels al weer bijna 2 jaar geleden dat ik een stayerwedstrijd op dit niveau had gedaan. Daarbij gevoegd dat de Grandprixserie inmiddels een "mini-EK" genoemd kan worden wist ik dat het een zware race zou worden. Temeer ik de afgelopen 3 weken steeds verkouden en net wel/net wel ziek werd en iedere week wel 1 of meer trainingsdagen hierdoor miste. Het parkoers was schrikken. Onze ploegleider had me gemaild dat het fietsparkoers golvend was. Het bleek een criterium op en af op een ronde van 5km met steeds 75 meter hoogteverschil per ronde. Ik twijfelde mijn fietsschoenen te gebruiken (dit gebeurt meestal niet in deze sprintwedstrijden) maar deed het niet. Hier kreeg ik dus spijt van. Ik was voor mijn doen goed weg, maar kreeg na zo'n 300 meter een enorme zwieper waardoor ik weer zo'n 15 plaatsen verloor. Rond de 35e positie begon ik na een dikke kilometer aan de zware klim naar een kasteel, smal met haarspeldbochten waar naast elkaar lopen haast onmogelijk was. Ik kon in plaats nog wel wat opschuiven de 2e ronde en wisselde als 17e op een halve minuut van de kop en een seconde of 5 achter een 2e grote groep. Met een flinke krachtsinspanning wist ik hierbij aan te sluiten en na 2 ronden sloten we aan bij de kop. Daarna heb ik vooral afgezien. Miste de explosiviteit om op het steilste gedeelte bij de voorsten omhoog te rijden en was dan de rest van de ronde veroordeeld tot achterin de groep rijden, wat steeds extra hard aanzetten betekende. Uiteindelijk kwam nog een 3e groepje terug en losten nog wat mannen en reden we met 19 de wissel in. Omdat ik van achter zat leverde de adaptoren nauwelijks voordeel in de wissel op. Sterker nog, ik begon pas als 8e te lopen. De 1e kilometer verloor ik veel terrein, daarna kon ik me enigszins herpakken maar het beste was er overduidelijk af. 13e tussen een aantal Belgen van goed niveau (Coddens 11e, Aernouts 12e, Joeri van Steelant 14e). Dereere had flink huisgehouden. Met meer dan 1'15 voorsprong op mij wist hij de eerste grote krachtmeeting te winnen. Wim Nieuwkerk was ook mee. Het lukte hem net niet in de eerste groep te komen, was wel de snelste loper van de 2e groep en eindigde als 20e.

25/3/2007 Duathlon in Meaux, mijn Franse club. Zwaar verkouden, maar toch wel met vertrouwen. De 1e run moest ik een klein gaatje laten naar Capoferri, met fietsen kwamen uiteindelijk 9 bij elkaar waaronder ook Wim Nieuwkerk en Brian Bulgac. De laatste 200 meter versloeg ik Capoferri in de sprint na lang aan het stiek te hebben gehangen. omdat de race selectierace voor het WK is mag ik ervan uitgaan dat ik me heb gekwalificeerd. Het was trouwens een prima race met 16 Nederlandse deelnemers! Enige minpunt was de val van Gerard Hendriks. Gelukkig leek er niets gebroken te zijn.

22/3/2007 Ik werd al gewaarschuwd dat veel mensen op het moment een soort "intervalziekte" meemaken. Dan weer 2 dagen niet lekker, dan weer 4 dagen zonder problemen. Ik ben niet vies van een intervalletje, en ja dus inderdaad dinsdagavond nog een degelijke training op de atletiekbaan die veel vertrouwen geeft voor de komende Franse races. Maar woensdagochtend voelde ik me niet lekker, rustdag ingepland en 's-avonds toch maar de temperatuur gemeten, inderdaad verhoging. donderdag voel ik me dan weer terug stukje beter. In overleg met bondsarts Guido Vroemen een uurtje gefietst en wellicht toch nog klaar voor zondag in Meaux. Een belangrijk kwalificatiemoment voor het WK en EK korte afstand!

18/3/2007 Gestart in Hilversum ondanks een onrustige buik de laatste nacht en zelfs nog tijdens de warming-up. Met lopen voorsprong genomen en niet meer uit handen genomen was kort samengevat deze leuke wedstrijd (wat een crossparkoers met lopen). Er was regen en zelfs hagel voorspeld, maar dit bleef ons bespaard. De wind, vaak zijwind maakte het fietsen lastig, ik kwam niet lekker in het ritme. Met mijn lopen daarentegen was ik erg tevreden, stemt tot vertrouwen volgende week in Meaux.

16/3/2007 Ik zit goed in mijn vel. Afgelopen zondag in Geel was ik redelijk tevreden over mijn lopen, wat minder over het fietsen. De 2e run was kort, geexperimenteerd met fietsen en 2e run met loopschoenen met fietsplaat, gemaakt door Johan Heesbeen met Shimano. Het fietste en loopt eigenlijk boven verwachting (niet te langes stukken vanwege blessuregevaar), echter ik kreeg de veters niet strak genoeg, zodat ik de 2e run steeds het idee had mijn schoenen te verliezen. Uiteindelijk 4e geworden, ver weg van Rob Woestenborghs (ik tip hem al een tijdje let op hem) en Benny Vansteelant, net achter Bart Aernouts. Onderweg zat ik met Joeri Vansteelant, maar die stapte uit. Deze week was gepland als zware fietsweek. Op maandag mooi ruim 4 uur getraind, maar dinsdag last van de maag en ziek. Nu even pas op de plaats en rustig blijven. Paniek is een slechte raadgever. Morgen weer looptraining. Dan ga ik kijken of ik zondag in Hilversum starten kan.

4/3/2007 Een dag na de 1e bijeenkomst van "onze" B-selectie duatlon heb ik de Drunense Duinen halve marathon gelopen. Zeker vanaf 9km werd er nogal wisselend gelopen. Ik heb me het 1e deel vooral beperkt tot volgen van de groep die achter Jeroen van Damme om de 2e plaats liep. Hoewel de benen niet heel super waren heb ik niet echt afgezien en kon ik het laatste deel het tempo goed vasthouden. Resultaat: 1.08.18 1e M35 en 4e overall. De afgelopen weken heb ik behoorlijk wat kwaliteitskilometers gelopen, het duatlonseizoen gaat nu snel van start, de eerste fietstrainingen op de weg heb ik inmiddels achter de rug.

1/3/2007 In de afgelopen weken slaagde ik erin 3 medailles te behalen bij Nederlandse kampioenschappen. Eerst brons in Schoorl bij het NK 10km op de weg, daarna goud bij de 3000m indoor en tenslotte zilver bij het NK Cross in Wageningen. Het leverde een leuk stukje op in BN-de Stem:

Druk als een klein baasje door Peter de Brie Woensdag 28 februari 2007 - ATLETIEK - Frans Bauer heeft liever een ons geluk dan een pond goud, bij Armand van der Smissen gaat dat samen. Sporten en medailles winnen, dat is plezier, zijn way of life. En hoewel naast vrouw Annick en dochter Puk de duatlon zijn grote liefde blijft, pakte de in Roosendaal opgegroeide Tilburger de laatste twee weken drie medailles in de atletiek, zijn eerste vlam. "Eigenlijk vind ik 35+ geen veteranenleeftijd, maar nu ik toch tot de ouwe lullen en leeftijdsgehandicapten behoor, motiveert het wel. Ik loop nu niet voor een tiende plek, maar voor het podium. Hoewel hardlopen voor mij vooral voorbereiding is op het duatlonseizoen, heb ik er wel lol in", zegt Van der Smissen. Je zou voor minder: brons op de weg, goud indoor en zilver in het veld bij drie NK's in veertien dagen tijd. "Grappig toch, dat is verder niemand gelukt." Van der Smissen heeft net zijn baan bij de gemeente Oisterwijk opgezegd. "Niet met topsport en gezin te combineren. Ik wil zo lang het kan mijn ziel en zaligheid leggen in de duatlon." Een riskante keuze voor een econoom? "Best verantwoord. Ik hoop als kleine zelfstandige mijn beroep te maken van advieswerk in de sport. Dat is nog heel pril, maar ik geloof erin. Als optimist en realist." Naast zijn eigen carrière doet Van der Smissen sinds kort met Huub Maas uit Etten-Leur namens de Nederlandse Triatlon Bond aan coördinatie en talentontwikkeling in de duatlonsport. Zaterdag vindt in Breda de eerste training plaats met veertien beloftevolle jongeren. Onder hen Fijnaarter Wim Nieuwkerk, Erik-Simon Strijk uit Oud Gastel en Kevin de Pagter uit het Zeeuwse Westkapelle. Incidenteel zal ook de Gastelse topper Gerbert van de Biggelaar aanhaken. "Met die enthousiaste groep gaan we 25 maart naar de duatlon van Meaux in Frankrijk", aldus Van der Smissen. Die daar zijn pupillen de oren kan wassen, want hij doet zelf mee. "Als betaald bondscoach zou dat niet kunnen, als vrijwilliger wel. Ik put plezier uit prestaties. Dat geeft me een rijk leven." 'Ook al hoor ik intussen tot de leeftijdsgehandicapten, ik sport met ziel en zaligheid.

Intussen ben ik ook gestopt met werken bij de gemeente Oisterwijk. Dit betekent dat ik de komende maanden zal proberen andere werkzaamheden te vinden die beter te combineren zijn met gezin en wedstrijdsport. De afgelopen maanden was het twijfelachtig of dit ging lukken, maar ik ga me nu proberen zo goed mogelijk voor te bereiden op het WK Powerman, 23 april in Horst aan de Maas. Ik zal daarbij vooral veel meer uren op de fiets moeten gaan maken.

21/1/2007 De afgelopen 2 maanden heb ik niet stilgezeten, hoewel het lang geleden is dat ik iets geschreven heb. Op 3 december liep ik nog een goede cross in Baarle-Nassau, 1e overall. 2 weken later in Dronten leek ik op weg naar 1.06 op de halve marathon, maar de laatste 4km verloor ik nog veel en eindigde in 1.07.26. Ook met deze tijd was ik erg tevreden. Daarna is het wat moeizamer gegaan. Tussen kerst en oud- en nieuw vrij en gedurende 10 dagen 11 uur per nacht geslapen. De geplande fietstrainingen heb ik niet gedaan, wel goed gelopen. Ook nog 2 crossen in Breda (26/12) en Oirschot (31/12). Beide wedstrijden nipt verslagen, de eerste vooral vanwege een te aanvallende tactiek, in Oirschot waren de benen niet goed. In januari Egmond gefietst en gelopen (13/1 en 14/1), ook geen superresultaat. Valpartijen op het strand en bij de halve hongerklop de laatste 3kilometer. Het was lang geleden dat ik dat bij zo'n korte wedstrijd heb meegemaakt. Deze week voor de 4e maal deze winter verkouden geworden. Het wordt stilaan tijd een beter evenwicht tussen werk, sport en het gezin te vinden. Later ongetwijfeld meer hierover.