|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 |
|
|
Soorten Over het aantal
soorten Papegaai-Amadinen is nog onduidelijkheid want sommigen rekenen ook
nog steeds de Gould-Amadinen tot een soort van de Papegaai-Amadinen. Verder
zijn er nog wat onduidelijkheden over de Kortstaart Papegaai-Amadinen. Ook over de benaming
van sommige Papegaai-Amadinen heerst verwarring. Een aantal soorten
Papegaai-Amadinen zijn eensoortig en hebben geen
ondersoorten. Een aantal andere soorten Papegaai-Amadinen hebben ondersoorten
en zijn daardoor soms moeilijk van elkaar te onderscheiden. Alle soorten en alle
ondersoorten worden zover bekend op deze website beschreven (zie onder
“Soort 1” t/m “Soort 10”). Dus op deze website
van speciaalclub (S.P.A.N.) staan beschreven: Alle tien ondersoorten
van de Driekleur Papegaai-Amadinen; Alle acht ondersoorten
van de Groenstaart Papegaai-Amadinen (w.o. de Bamboe en Lombok Groenstaart
Papegaai-Amadinen); De twee ondersoorten
van de Indische Nonpareils; Alle vijf ondersoorten van de
Kortstaart Papegaai-Amadinen (waaronder de Peale’s,
Samoa en Konings Papegaai-Amadinen). Het formaat van Papegaai-Amadinen kan behoorlijk variëren.
De Blauwgroene, Veelkleuren en Kortstaart Papegaai-Amadinen zijn ongeveer 10
centimeter, de Papoea Papegaai-Amadinen zijn 14 centimeter en de Indische
Nonpareils zijn tot 15 a 16 centimeter inclusief de verlengde staartpennen.
Het verspreidingsgebied van Papegaai-Amadinen is groot, vrijwel geheel
Indonesië, vanaf Maleisië tot en met Nieuw Guinea,
op eilanden ten noorden en ten oosten van Nieuw Guinea
en Australië en noord Australië. Sommige soorten hebben een klein
verspreidingsgebied terwijl andere soorten een zeer uitgebreid
verspreidingsgebied hebben. Over de vederstructuur
van Papegaai-Amadinen is weinig bekend en dient wetenschappelijk onderzocht
te worden. In de bevedering van Papegaai-Amadinen zijn zowel rode als gele
carotenoïde kleurstoffen, zwart eumelanine en
roodbruin phaeomelanine aanwezig. Phaeomelanine is bij de Groenstaart Papegaai-Amadinen
zodanig aanwezig waardoor deze vogels gedeeltelijk ook kaneelbruin van kleur
zijn. Door eumaline-bezit in de haakjes van de
bevedering wordt de groene lichaamskleur dieper van kleur. |