Start

 

Soorten

 

Aanmelden

 

Clubblad

 

Clubservice

 

Artikelen

 

Reglement

 

Bestuur

 

Nieuws

 

Links

 

Soort

1

Soort

2

Soort

3

Soort

4

Soort

5

Soort

6

Soort

7

Soort

8

Soort

9

Soort

 10


 

 

 

Soorten

 

Over het aantal soorten Papegaai-Amadinen is nog onduidelijkheid want sommigen rekenen ook nog steeds de Gould-Amadinen tot een soort van de Papegaai-Amadinen. Verder zijn er nog wat onduidelijkheden over de Kortstaart Papegaai-Amadinen.

 

Ook over de benaming van sommige Papegaai-Amadinen heerst verwarring. Een aantal soorten Papegaai-Amadinen zijn eensoortig en hebben geen ondersoorten. Een aantal andere soorten Papegaai-Amadinen hebben ondersoorten en zijn daardoor soms moeilijk van elkaar te onderscheiden.

 

Alle soorten en alle ondersoorten worden zover bekend op deze website beschreven (zie onder “Soort 1” t/m “Soort 10”).

 

Dus op deze website van speciaalclub (S.P.A.N.) staan beschreven:

Alle tien ondersoorten van de Driekleur Papegaai-Amadinen;

Alle acht ondersoorten van de Groenstaart Papegaai-Amadinen

 (w.o. de Bamboe en Lombok Groenstaart Papegaai-Amadinen);

De twee ondersoorten van de Indische Nonpareils;

 Alle vijf ondersoorten van de Kortstaart Papegaai-Amadinen (waaronder de Peale’s, Samoa en Konings Papegaai-Amadinen).

 

Het formaat van Papegaai-Amadinen kan behoorlijk variëren. De Blauwgroene, Veelkleuren en Kortstaart Papegaai-Amadinen zijn ongeveer 10 centimeter, de Papoea Papegaai-Amadinen zijn 14 centimeter en de Indische Nonpareils zijn tot 15 a 16 centimeter inclusief de verlengde staartpennen. Het verspreidingsgebied van Papegaai-Amadinen is groot, vrijwel geheel Indonesië, vanaf Maleisië tot en met Nieuw Guinea, op eilanden ten noorden en ten oosten van Nieuw Guinea en Australië en noord Australië. Sommige soorten hebben een klein verspreidingsgebied terwijl andere soorten een zeer uitgebreid verspreidingsgebied hebben.

 

Over de vederstructuur van Papegaai-Amadinen is weinig bekend en dient wetenschappelijk onderzocht te worden. In de bevedering van Papegaai-Amadinen zijn zowel rode als gele carotenoïde kleurstoffen, zwart eumelanine en roodbruin phaeomelanine aanwezig. Phaeomelanine is bij de Groenstaart Papegaai-Amadinen zodanig aanwezig waardoor deze vogels gedeeltelijk ook kaneelbruin van kleur zijn. Door eumaline-bezit in de haakjes van de bevedering wordt de groene lichaamskleur dieper van kleur.

 

 Naar volgende pagina: “Soort 1” Driekleur Papegaai-Amadinen