Elim,Schiermonnikoog

Over de auteur Als bleekneusje van tien jaar werd ik voor de eerste keer zes weken uitgezonden, want zo heette dat, naar "Elim" op Schiermonnikoog. Daarna volgde nog tweemaal een verblijf van zes weken in dit koloniehuis. Deze 'gezondheidsvakanties' hebben op mij een diepe indruk gemaakt. Toen ik met de vut ging, werd ik nieuwsgierig of er nog wat van dat "Elim" over was. Door een radio-oproep en de persoonlijke gesprekken die ik met andere bleekneusjes heb gevoerd, ben ik heel wat aan de weet gekomen. Ik hoorde verhalen en gebeurtenissen die ik zelf al vergeten was. Over Elim heb ik een boekje geschreven waarin ik naast alle verhalen die ik heb gehoord en de foto's die ik heb gekregen ook mijn eigen herinneringen heb verwerkt. Het boekje heet: 'En zij kwamen in Elim aan' Henk Staal

Duizenden kinderen gingen in de crisisjaren, en ook ver na de Tweede Wereldoorlog naar een zogenoemde gezondheidskolonie. Kinderen die daarvoor in aanmerking kwamen werden ook wel bleekneusjes genoemd. Ze werden veelal op advies van de schoolarts zes weken op vakantie gestuurd. Je kwam voor een verblijf in een gezondheidskolonie in aanmerking als je bij voorbeeld astma of bronchitis had of als je te mager was.

Aan de kinderen werd verteld dat ze zes weken op vakantie gingen. In die tijd stond men er niet bij stil dat dit toch wel heel ingrijpend was voor jonge kinderen. De meesten waren nog nooit van huis geweest.We leefden in een tijd van, je moest niet zeuren. Het was allemaal heel goed bedoeld. De kinderen hoefden immers niet naar school en konden er heerlijk spelen met andere kinderen. En het was voor hun eigen bestwil. Maar veel kinderen hadden last van heimwee en ze misten hun ouders, vriendjes en de school. Maar ondanks dat, kon je er als kind veel plezier hebben en de hele dag spelen aan het strand en in de bossen.

Tientallen van deze koloniehuizen waren verspreid over heel Nederland. Vaak bevonden ze zich aan de kust, in de bossen van Drenthe of op de Veluwe. Op het eiland Schiermonnikoog stonden twee koloniehuizen: het Christelijke Koloniehuis Elim en het Rooms-katholieke St. Egbert. Zo'n 700 kinderen logeerden elk jaar weer, zes weken in een van beide tehuizen op het eiland.

Pas in 1972 is het koloniehuisgebeuren gestopt. De bleekneusje waren waarschijnlijk 'op' en er kwam een einde aan het fenomeen Kinder Vakantie Koloniehuis. Veel voormalige 'Bleekneusjes' kijken ondanks de minder mooie kanten van het leven in zo'n tehuis, toch vaak met veel plezier terug naar die bijzondere periode in hun leven.