Veldhoven 2 - Brunssum 1   2,5-5,5

De zeven wijzen uit het Zuiden

- verslaggever: Hans Dam -


Op zaterdag 13 december 2003 verzamelden we ons rond  12.00 uur in het door hevige regenbuien geteisterde Stein. Van hieruit zouden wij gezamenlijk  naar Veldhoven vertrekken. Terwijl we op de parkeerplaats in de auto zaten te wachten tot iedereen gearriveerd was deden koude windvlagen de regendruppels krachtig uitéénspatten op de ruiten  Het was typisch zo'n weertje om ziek te worden. Helaas was dat ook geval: de laatste weken in topvorm verkerende Ralf Didden werd een paar uur voor de wedstrijd door een  griepaanval overmand. Broer Marcel pleegde direct nadat hij het wist nog een twintigtal telefoontjes maar kon op zo'n korte termijn geen reservespeler vinden. Met ons zevenen vertrokken wij aldus naar Veldhoven om het karwei zo goed en kwaad als het ging te klaren. Onder deze omstandigheden hadden de meeste spelers vooraf voor een gelijkspel getekend, zoniet teamleider Gaston. Hij beweerde glashard dat een 7-1 overwinning ook een mogelijke score was. Gevoed met deze peptalk begonnen wij aan de wedstrijd.

Het eerste klaar was de speler op bord 2. In verband met de kleurverdeling hadden we besloten daar de reglementaire nul te laten vallen. Na een paar uur spelen werden de contouren deze match duidelijk. Deze wedstrijd hoefde ondanks onze getalsmatige minderheid niet verloren te gaan. Marcel en Vinnie hadden al materiaalwinst gerealiseerd en op de andere  borden was sprake van dynamisch evenwicht.

Het eerste 'echte' resultaat kwam van Armand die tegen Stephanie's zwager speelde. Stephanie was één van de mooiste verassingen die  Veldhoven in petto had. Het was dan ook vanzelfsprekend dat Armand zo snel mogelijk op remise aankoerste om deze dame beter te leren kennen. Tegenstander Kelly van der Heijden had daar geen bezwaar tegen en  na de vrede getekend te hebben togen beiden opgewekt naar de bar. 

Armand's voorbeeld werd snel gevolgd door Vinnie en Hans. Vincente had zijn partij agressief opgezet en dat had snel geresulteerd in pionwinst. Natuurlijk had the Vince ook zoals gebruikelijk enorm veel tijd meer. Hij stuurde aan op een eindspel met ongelijke lopers waarin zijn koning de vijandelijke stelling kon binnendringen en nog enkele pionnen kon oppeuzelen. Hoewel zulke eindspelen in de theorieboekjes nog wel eens in remise eindigen was het in de praktijk te moeilijk voor Vincenzo's tegenstander. Vincent nam alles wat hij kon pakken. Het winnende slotakkoord vormde de opmars van een vrije randpion die driegde te promoveren. Veni, Vidi, Vinci! 

Hans koos ook voor een agressieve opzet  maar handelde dit minder goed af dan Vinnie. Zwartspeler Frans Wolferink nam de witte pionnen op e4 en d4 met zijn stukken stevig op de korrel. De druk tegen pion d4 was met name onaangenaam. Hans moest een klein beetje zeil bijzetten om een veilige haven te bereiken en slaagde daar ook in. Zijn tegenstander bood remise aan toen een dubbel toreneindspel op het bord dreigde te verschijnen. Hierdoor werd de tussenstand 2-2 met nog vier partijen te gaan.

Marcel zorgde ervoor dat Brunssum voor het eerst in deze match op voorsprong kwam. Hij had had met goed schaak een pion in de opening gewonnen en er eenzelfde kleinood in het middenspel aan toegevoegd. Er kwam uiteindelijk een Loper tegen Paard eindspel op het bord waarin Marcel nog steeds twee pionnen meer had. Hoewel hij niet de snelste winstweg bewandelde heeft hij de tegenstander compleet kansloos gelaten. Met het mooi pionoffer f4 lokte hij de witte pion op g3 weg en forceerde hij een doorbraak voor zijn g-pion. Promotie was onvermijdelijk. Kleine technische moeilijkheden werden snel verwonnen waarna de tegenstander met een gerust hart kon opgeven.  

De drie overgebleven Brunssumse matadoors vochten als leeuwen om het team de overwinning te bezorgen. Ger Schaffhausen die met zwart speelde was door Ferry Daamen in de verdediging gedrongen maar Ger stond desondanks niet slechter. Hij kon elke witte dreiging pareren met een tegendreiging of een gezonde verdedigingszet. Wit probeerde wel te duwen en te trekken maar zag tenslotte het nutteloze van zijn pogingen in. De puntendeling was een feit en de tussenstand werd daardoor 3,5-2,5 in ons voordeel.

We hadden nog één punt  uit de twee overgebleven partijen nodig en vermoedelijk zou dat van Gaston moeten komen. Die had in een toreneindspel tegenstander Nol Swinkels een pion afhandig gemaakt. Gert Deichmann daarentegen stond te keepen. Tegenstander Rudy Simons was met zijn pionnen tot de 2e en 3e rij doorgedrongen  maar daar werden ze wel mooi geblokkeerd door Gert's  loper. Gert bood daarom remise aan maar dat werd niet door de tegenstander geaccepteerd. De zwartspeler wilde persé kostte wat kost winnen en dat is altijd een slechte raadgever tegen onze Gert. Simons beukte op de witte stelling maar Gert gaf geen krimp. Tenslotte besloot Simons de damevleugel te openen om zo binnen te dringen in de witte stelling. Wat toen gebeurde heeft veel weg van één van de grootste sportmomenten in de geschiedenis. In 1974 bokste Muhammed Ali in Zaire tegen George Foreman. Ali hing in deze Rumble in the Jungle zeven ronden lang in de touwen en liet Foreman zich moebeuken op zijn gesloten verdediging. In de achtste ronde had Foreman  zich helemaal leeg gebokst en  toen sloeg Ali onverbiddelijk toe. Hij liet voor het eerst zijn verdediging zakken en ramde er ongenadig op los. Foreman tolde door de ring en werd na een rechtse directe  Knock Out geslagen. Zoiets gebeurde ook in deze partij. Nadat de damevleugel geopend was stormde Gert met zijn a-pion naar voren. De pion bereikte de overkant voordat de verbouwereerde Simons er erg in had. Op het moment dat hij het doorhad konden de stukken echter al lang weer in het doosje.  De tussenstand werd 4,5-2,5 in ons voordeel en daarmee was de overwinning een feit

Gaston maakte ondertussen ook vorderingen tegen Nol Swinkels. Het resterende toreneindspel met een pluspion werd door hem met veel gevoel gespeeld. Met prachtig gepointeerd spel wist hij zijn tegenstander steeds voor moeilijkheden te plaatsen. De pionnenmeerderheid op de koningsvleugel werd omgezet in een vrijpion op de damevleugel. Dat was de doodsteek en de tegenstander gaf daarom op zonder zich alles te laten bewijzen. Daarmee werd de eindstand bepaald op 5,5-2,5.

Het overwinningsfeest werd daarna gevierd aan de bar bij Pa en Ma van der Heijden en traditioneel voortgezet bij Grieks Restaurant Mythos te Brunssum.  Soteri, Manolis en Natascha voorzagen ons weer van voortreffelijke spijs en drank waardoor wij met een goed gevoel de winterstop in konden gaan.

Uitslagen

 Een foto-impressie:

Stelling van Marcel ; de doorbraak op de g-lijn  is gerealiseerd doordat wit zojuist g3xf4 moest spelen..

Stephanie & Armand