33. Silberner Springer Turnier
Op 13 september 2003 werd in Restaurant Ellerhof te Aachen-Brand het 33e Silberner Springer toernooi gehouden. Hoewel alle teams in één grote groep spelen is het toernooi verdeeld in twee catagoriën. Teams die bestaan uit spelers uit regionale bonden, vergelijkbaar met onze LiSB, strijden om de "Bronzene Springer". Teams die (Bundes)landelijk spelen strijden om de"Silberne Springer". In totaal namen 26 teams van vier personen deel aan het toernooi. Brunssum was één van de hofleveranciers want er waren maar liefst drie teams ingeschreven. Brunssum 1 speelde voor de Silberner Springer en Brunssum 2 en 3 speelden voor de Bronzener Springer.
Het eerste team bestaande uit Gaston, Hans, Ger en gastspeler Jozef Simenon kende een goede eerste toernooihelft. Na vier van de zeven ronden was de top van het klassement bereikt door twee overwinningen en twee gelijke spelen. In de vijfde ronde volgde de confrontatie met het eerste van Aachen. Die ontmoeting liep helaas op een deceptie voor ons uit. De 4-0 nederlaag was geflatteerd en kon alleen door weinig sportief van een Oosterbuur bereikt worden. Röder joeg Gaston in een dode remisestelling door de vlag. Hans liet daarna een prachtige aanvalsstelling door zijn vingers glippen en blunderde in tijdnood zijn stelling weg. In de volgende ronde tegen Brunssum 2 was het 1e team de klap nog steeds niet te boven. Geheel onverwacht werd met 3-1 van de aanstormende Brunssumse jeugd verloren. Ondanks een overwinning in de laatste ronde was een goede klassering in de Silberne Springer niet meer haalbaar. De persoonlijke scores van Brunssum 1 waren Gaston 5 uit 7, Hans 2,5 uit 7, Jozef 3,5 uit 7 en Ger 4 uit 7.
Het Eerste van Brunssum inclusief het combinatietalent Jozef Simenon van DJC
Het 2e team speelde buiten verwachting goed. Niet alleen werd het eerste team met 3-1 verslagen maar in de eindrangschikking stond het tweede team ook hoger dan het eerste. Het tweede eindigde op een 8e en het eerste op een 10e plaats. Helaas greep het tweede op één haar naast de Bronzener Springer. Hoewel de SB- score 11 punten (!!!!) hoger was dan die van concurrent Hörn 3 wist dit team een half wedstrijdpuntje (17 t.o.v. 16,5) meer te verzamelen. Als we niet zeker wisten dat de computer de indelingen verzorgd had zouden we bij zoveel SB-verschil zeker van doorgestoken kaart gesproken hebben. In ieder geval was het een topprestatie van de Young Ones getuige ook de persoonlijke scores: Vincent 3,5 uit 7, Ralf 5 uit 7 (!!), Bram 4 uit 7, Bjarne 4 uit 7.
The Young Ones speelden uitzonderlijk goed; een topprestatie zonder weerga.
Het 3e team won één keer, speelde drie keer gelijk en verloor ook drie keer. Het leverde ze een 20e plaats in de eindrangschikking op. Topscorer in dit team werd Fred met 3,5 uit 7 op de hielen gevolgd door Paul en Josso die beiden 3 uit 7 scoorden. Theo kon zijn goede presteren in de interne niet overbrengen op dit toernooi. Hij behaalde 2 punten uit 7 wedstrijden.
De Oldies kijken toe bij de Young Ones terwijl Paul fotografeert en Josso aan de bar zit.
Het toernooi was gezien het uitstekende presteren van het tweede team zeer geslaagd. De organisatie liet dit jaar echter te wensen over. De wachttijden tussen de rondes waren extreem lang. Ondanks het feit dat de computer de Zwitserse indeling verzorgde was de wachttijd gemiddeld zo'n kwartier tot twintig minuten. We vermoeden dat hier een ondeskundige programmeur aan het werk was. Hierdoor werd halverwege het toernooi besloten het aantal rondes van negen naar zeven terug te brengen. Het spreekt voor zich dat deze maatregel zeer in ons nadeel was. Het eerste zou immers nog twee keer met 4-0 gewonnen hebben, het tweede zou de Bronzener Springer veroverd hebben en het derde zou op exact 50% geëindigd zijn.