GELEEN - BRUNSSUM  4,0 - 4,0 

- verslaggever: Hans Dam -

Op 17 april 2004 speelde Brunssum  in Geleen tegen het in degradatiegevaar verkerende team van deze stad. Helaas moest onze teamcaptain Gaston Dörenberg vanwege familieomstandigheden opnieuw verstek laten gaan. Dat was jammer omdat we daarmee onze sterkste troef niet konden uitspelen. Als UVS namelijk van Eindhoven zou verliezen (en dat gebeurde!) zouden wij bij een overwinning kampioenskansen behouden. Het heeft er ook zonder Gaston zeer zeker in gezeten maar helaas kwam dat niet in het eindresultaat tot uitdrukking. Pikant detail: Geleen had om degradatie te ontlopen maar twee autochtonen opgesteld. De rest kwam uit het buitenland. 

Op bord 1 leed Hans Dam een voor hem typische nederlaag. Hij drong zijn tegenstander aanvankelijk  in de verdediging en had rond de dertigste zet een zeer gunstige stelling opgebouwd. De overwinning lag binnen handbereik. Toen kwam de tijdnoodfase en daarin overzag hij een plompe paardvork van tegenstander Marcel Frenken.  Dit kostte helaas een volle toren en dus de partij.

Op bord 2 speelde Ger Schaffhausen een voor hem typische partij. De tegenstander speelde voorzichtig en dat zorgde ervoor dat Ger met gepointeerd spel het initiatief kon grijpen. De stellingen leken van beide kanten heel degelijk maar dat was slechts schijn. Ger verraste zijn tegenstander met een aardige  combinatie waardoor de stukken weer in het doosje konden. Opnieuw een prima overwinning van Ger!

Op bord 3 had iedereen een remise verwacht aangezien Armand Hendricks daar was gaan zitten. Tot deze partij waren dit seizoen immers al zijn partijen in remise geëindigd. Dat zou de typische uitslag van deze partij geweest zijn ware het niet dat Armand zich dit keer verrekende in een stelling die wel erg remiseachtig was. Hij overzag een dreiging die hem een pion kostte. Daarna was het vechten tegen de bierkaai en kon hij spoedig opgeven.

Op bord 4 speelde Ralf Didden waarschijnlijk één van de beste partijen uit deze ontmoeting. Ralf moest zich zeer nauwkeurig verdedigen tegen een tegenstander die duidelijk wist waar Abraham de mosterd moest halen. Hij had Ralf in een houdgreep maar deze bleef goed opletten. Vooral de behandeling van het eindspel werd door de met zwart spelende Ralf grootmeesterlijk gespeeld. Hoewel de witspeler optisch steeds overwicht had, had hij nooit winnend voordeel. Op het eind moest Ralf zijn toren geven om de promotie van een pion tegen te gaan. Omdat de witspeler hetzelfde moest gaan doen waarna alleen nog twee koningen op het bord stonden werd tot remise besloten.

Op bord 5 speelde Vincenzo Sewalt een voor hem typische partij. Helaas één van het soort dat voor hem in een nederlaag eindigt. Dat soort partijen zijn bij Vinnie meestal kleine rampen. Snelschakend bouwde hij in no time groot nadeel op. Daar wist tegenstander Jürgen Fuss wel raad mee. Hij drong Vinnie met een eenvoudige  zetten in de verdediging haalde pionnetjes op en positioneerde zijn stukken op de goede velden. Vincent moest noodgedwongen zijn verzet staken.

Op bord 6 speelde Marcel Didden een voor hem typische partij. Hij won gewoon. In het middenspel had hij een stuk gewonnen. De tegenstander had dit moeten geven voor hele vage aanvalskansen. Marcel heeft die aanval echter nooit laten ontstaan. Hij incasseerde met graagte het volle punt. 

Op bord 7 speelde Gert Deichmann een typische Deichmann partij. Gert stond gewoon veel beter maar omdat de tegenstander geen winstpoging deed werd Gert ook niet gedwongen zijn uiterste kunnen te laten zien. "Ik heb gewoon remise gemaakt", was zijn commentaar.

Op bord 8 speelde Fred Schotanus, meesterinvaller van het eerste team, een voor hem typische partij. Hij houdt als invaller in het eerste nog steeds een 100% score vast en deze partij bracht daar ook geen verandering. Tegenstander Rien Seip had weliswaar groot voordeel maar Fred  is pas verslagen als hij mat staat. Er ontstond een wilde stelling en het  ging hard tegen hard. Rien vloog de koning van Fred naar de keel en Fred die van Rien. Het was uiteindelijk Fred die alles het beste gezien had. Hij zette Rien geforceerd mat.